เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 299 บิดาโดยสายเลือด
บทที่ 299 บิดาโดยสายเลือด
แค่มองผ่านกล้องก็รู้ได้เลยว่า ฐานะทางบ้านของเจ้าของแอ็กเคานต์นั้นดีพอสมควร ดูเหมือนจะเป็นครอบครัวปัญญาชนกันทั้งบ้าน
ด้านหลังของพวกเขาคือชั้นหนังสือยาวจรดเพดาน บนนั้นเต็มไปด้วยหนังสือมากมายหลายประเภทวางอยู่
พวกเขาสองสามีภรรยาเองก็ดูเป็นคนใจดีมาก
[ถ้ารับเลี้ยงอยากถูกต้องแล้ว พ่อแม่แท้ ๆ ไม่มีสิทธิ์มาเอาเด็กกลับไปนะ พวกคุณแจ้งตำรวจให้จัดการดีกว่า!]
[ตัวเองทิ้งลูกไปแล้ว ตอนนี้ยังจะกลับมาเอาไปอีก เป็นพ่อแม่แบบไหนกันเนี่ย!]
[แน่นอนว่าไม่ได้มาเพราะเด็กหรอก! แต่มาเพราะเงิน!]
[ในประเทศเรายังกำกับดูแลเรื่องนี้ไม่มากพอ ไม่ควรให้พ่อแม่ที่แท้จริงรู้สิว่าเด็กถูกรับไปอุปการะที่ไหนสิ]
เจ้าของแอ็กเคานต์แม่ผู้เอาใจใส่อ่านความคิดเห็นเหล่านี้ ก็ถอนหายใจออกมา “พวกเราก็อยากแจ้งตำรวจนะคะ แต่พอคิดว่าเธอเป็นแม่แท้ ๆ ของต๋าต๋า ถ้าทำอะไรแย่เกินไป ฉันกลัวว่าถ้าต๋าต๋าโตขึ้นแล้วจะเกลียดพวกเรา”
เธอลูบศีรษะของเด็กน้อยอย่างอ่อนโยน ต๋าต๋าก็เรียกเธอว่าคุณย่าด้วยเสียงหวาน ก่อนจะพิงตัวในอ้อมกอดของคุณหลิว พร้อมกับเรียกเขาว่าพ่อด้วยท่าทางออดอ้อน
หญิงวัยกลางคนลูบผมของต๋าต๋า “บอกตั้งหลายครั้งแล้ว ต้องเรียกคุณปู่คุณย่าสิจ๊ะ ทำไมตอนนี้ยังจำไม่ได้อีกนะ”
คุณหลิวส่ายหน้าพลางพูด “เด็กยังเล็ก รอให้โตกว่านี้เดี๋ยวก็รู้ว่าต้องเรียกยังไง”
“คุณเจ้าของช่อง คุณพอจะมีวิธีไหมคะ?” หญิงวัยกลางคนถามอย่างกังวล
ฉู่ลั่วมองพวกเขาสามคนที่กำลังมีความสุขกัน
“ไม่มีเหรอคะ?” แม่ผู้เอาใจใส่ถอนหายใจด้วยความผิดหวัง
ฉู่ลั่วส่ายหน้า “ไม่ใช่ว่าไม่มีค่ะ กุญแจสำคัญของเรื่องนี้ คือสามีของคุณ”
แม่ผู้เอาใจใส่หันไปมองคุณหลิว “สามีของฉันเหรอ?”
สีหน้าของคุณหลิวค่อย ๆ เปลี่ยนไป เขายกมุมปากขึ้นท่าทางอึดอัด “ทำไมกุญแจสำคัญถึงเป็นผมล่ะ? ผมต้องอยากให้ต๋าต๋าอยู่กับพวกเราแน่นอนอยู่แล้ว!”
เขาเงยหน้ามองไปที่หน้าจอไลฟ์สตรีม เมื่อเห็นสายตาเย็นชาของฉู่ลั่ว ก็รีบหลบทันที
ฉู่ลั่วถาม “ถ้าอย่างนั้น คุณคิดจะใช้เงินแก้ปัญหาเหรอคะ?”
คุณหลิวยิ้มแห้ง “ถ้าใช้เงินแก้ปัญหาได้ แน่นอนว่าก็ต้องใช้อยู่แล้ว! ยังไงอีกฝ่ายก็เป็นแม่แท้ ๆ ของต๋าต๋า! จะให้ต๋าต๋าโตมาแล้วเกลียดพวกเราไม่ได้หรอก!”
หญิงวัยกลางคนก็พยักหน้าให้กล้อง “พวกเรากังวลเรื่องต๋าต๋าค่ะ เพราะฉะนั้น… เลยยังตัดสินใจไม่ได้”
“ตอนนี้แม่แท้ ๆ มาเอาเงิน พวกคุณให้ไปแล้ว ถ้าพ่อแท้ ๆ ของเด็กมาเอาเงิน พวกคุณยังจะให้ไหมคะ?” ฉู่ลั่วถาม
คุณหลิวรีบพูดทันที “ไม่มีทาง ไม่มีทาง มีแค่ครั้งนี้ครั้งเดียว ไม่มีครั้งต่อไปแน่นอน”
เธอจี้ต่อ “คุณรับประกันได้ยังไงคะ?”
คุณหลิวขึ้นเสียง “…เอาละ นี่เป็นเรื่องส่วนตัวของครอบครัวเรา ไม่ควรเอามาพูดในอินเทอร์เน็ต ตัดสายแล้ว!”
ฉู่ลั่วพูดแทนเขา “เพราะคุณ… คือพ่อแท้ ๆ ของเด็ก”
แม่ผู้เอาใจใส่เอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์มือถือมาทันที เพื่อหยุดคุณหลิวไม่ให้ตัดการเชื่อมต่อ
“คุณเจ้าของช่อง คุณพูดอีกครั้งได้ไหมคะ!”
ฉู่ลั่วเห็นเจ้าของแอ็กเคานต์แม่ผู้เอาใจใส่มองมาอย่างไม่อยากจะเชื่อ “พ่อของเด็กคนนี้ ก็คือสามีของคุณค่ะ”
แม่ผู้เอาใจใส่หน้าซีดไปแล้ว “ไม่… เป็นไปไม่ได้!”
เธอจ้องมองสามีของตนเอง “เหล่าหลิว ไม่ใช่ใช่ไหม! ต๋าต๋าไม่ได้มีความสัมพันธ์ทางสายเลือดกับคุณใช่ไหม!”
ตั้งแต่ที่ฉู่ลั่วเปิดปากพูด สีหน้าของคุณหลิวก็ย่ำแย่ลงอย่างมาก
เขาลุกขึ้นยืนอย่างตื่นตระหนก “คุณเชื่อผม หรือเชื่อสตรีมเมอร์ในอินเทอร์เน็ต?”
“คุณแค่ต้องตอบมา ว่ามีหรือไม่มี?”
“แน่นอนว่า…”
ฉู่ลั่วพูดขึ้นมาได้จังหวะพอดี “มีเทพเจ้าอยู่เหนือหัวไปสามเซียะ*[1] ถ้าคุณโกหก สุดท้ายจะถูกลงโทษนะคะ”
คุณหลิวที่ตอนแรกคิดจะยืนกรานหนักแน่นว่าไม่มี กลับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ
เขาเข้าไปคว้ามือของภรรยาเอาไว้ “ที่รัก เรื่องนี้จะโทษผมไม่ได้นะ! ตอนนั้นคุณไปอยู่ดูแลหลานที่ต่างประเทศ ผมอยู่บ้านคนเดียวก็รู้สึกเหงามาก”
“ผมทำผิดไปแค่ชั่วระยะหนึ่งจริง ๆ ผมเองก็ไม่คิดว่าเธอจะมีลูก”
“เด็กเป็นผู้บริสุทธิ์นะ”
“อีกอย่างตอนนั้น คุณเอาแต่คิดถึงหลาน ผมก็เลยอยากพาลูกกลับมา เพื่อจะให้คุณมีความสุขขึ้นบ้าง”
“ผมคิดไม่ถึงเลยว่า เธอจะกล้ากลับมาเอาลูกคืน”
คุณหลิวมีสีหน้าสำนึกผิด ผู้ชายอายุห้าสิบกว่าปี กำลังมีน้ำตาไหลออกมาจากดวงตา
หญิงวัยกลางคนมองสามีของตนเอง ก่อนจะมองต๋าต๋า
ใบหน้านี้…
คิ้วแบบนี้…
ดูยังไงก็เป็นพ่อลูกกันชัด ๆ!
เมื่อก่อนมีคนบอกว่าแค่ดูแวบเดียวก็รู้แล้วว่าเด็กเป็นหลานของพวกเขา เธอก็รู้สึกดีใจมาก รู้ว่าเด็กคนนี้มีวาสนากับครอบครัวของเธอ
แต่เธอไม่เคยคิดเลยว่า เด็กคนนี้จะเป็นลูกชายแท้ ๆ ของสามีตัวเอง!
[1] มีเทพเจ้าอยู่เหนือหัวไปสามเซียะ เป็นสำนวนหมายถึง สิ่งศักดิ์สิทธิ์กำลังจับตามองอยู่