เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 298 ครอบครัวอุปการะ
บทที่ 298 ครอบครัวอุปการะ
ชาวเน็ตยังคงจมอยู่กับความกลัวและความพิศวงจากการเห็นผีครั้งแรก
จำนวนผู้เข้าชมช่องไลฟ์สตรีมถึงสิบล้านแล้ว
แชตไหลไม่หยุด ความคิดเห็นมากมายถูกแสดงออกมาไม่จบไม่สิ้น
มีทั้งคนหวาดผวา
มีทั้งคนอยากรู้อยากเห็น
บางคนคิดว่าเป็นสเปเชียลเอฟเฟกต์
บางคนคิดว่านี่เป็นวิดีโอที่ถูกถ่ายทำไว้ล่วงหน้า
ฉู่ลั่วเพียงแค่กวาดตามองช่องแชต ก่อนจะลองสัมผัสถึงพลังวิญญาณที่อยู่รอบตัวเอง
พลังวิญญาณเพิ่มขึ้นไม่น้อย หรือว่านี่จะเป็นผลจากการที่เธอยืมพลังวิญญาณมาจากลูกรักสวรรค์กันนะ?
ฉู่ลั่วไม่ได้สนใจความคิดเห็นเหล่านี้ เธอแค่พูดออกมาเสียงเรียบว่า “ตอนนี้ฉันจะติดต่อไปหาผู้โชคดีคนที่สี่แล้วนะคะ”
เธอส่งข้อความส่วนตัวไปหาผู้โชคดีคนที่สี่ที่ใช้ชื่อว่า ‘แม่ผู้เอาใจใส่’ และอีกฝ่ายยินดีที่จะเข้าร่วมไลฟ์สตรีม
เมื่อเชื่อมต่อสำเร็จ อีกฝ่ายเป็นผู้หญิงอายุห้าสิบกว่าปี มีผมหงอกขาวหลายเส้น
เธอทักทายกล้องด้วยใบหน้าอ่อนโยน “คุณเจ้าของช่อง สวัสดีค่ะ! ฉันเป็นแฟนคลับตัวยงของคุณ”
เธอทักทายด้วยความดีใจ
ฉู่ลั่วพยักหน้า พลางถามว่า “คุณอยากฟังเรื่องราวไหมคะ?”
“อืม อืม! ฉันรู้ว่าคุณเจ้าของช่องทำนายแม่นมาก แต่ฉันไม่อยากฟังเรื่องในอดีตค่ะ ฉันอยากฟังเรื่องราวในอนาคต” เธอเอื้อมมือไปดึงเด็กชายอายุสองถึงสามขวบที่อยู่ด้านข้างมากอดไว้
เด็กน้อยตัวอ้วนขาวหน้าตาน่ารักมากโบกมือให้กล้อง “สวัสดีครับ!”
ความน่ารักนั้นกระแทกใจคนดูทันที
[คุณน้าพูดว่าน่ารักจนเหนื่อยแล้ว!]
[น่ารักจังเลย! ฮ่า ฮ่า ฮ่า ลูกคนเราทำไมถึงน่ารักขนาดนี้นะ!]
[บนโลกนี้ลูกคนนั่นแหละน่ารักที่สุดแล้ว!]
เมื่อเห็นทุกคนกำลังชื่นชมลูกของตนเอง หญิงวัยกลางคนก็ยิ้มกว้าง “ใช่ไหมคะ! ฉันเองก็คิดว่าต๋าต๋าของพวกเราน่ารัก นี่คือหลานชายของฉันค่ะ”
หลังจากแนะนำเสร็จ เธอก็ถามฉู่ลั่ว “คุณเจ้าของช่อง ฉันอยากจะลองถามดูค่ะว่า หลานชายคนนี้จะได้อยู่ที่บ้านเราถาวรหรือเปล่า?”
ฉู่ลั่วมองต๋าต๋าอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหันไปมองหน้าของหญิงวัยกลางคน ด้วยคิ้วขมวด “นี่คือหลานของคุณเหรอคะ?”
“ค่ะ”
“โหงวเฮ้งของคุณแสดงให้เห็นว่า คุณมีลูกสาวคนเดียว ไม่มีลูกชาย และคุณกับเด็กคนนี้ไม่มีความเกี่ยวข้องกันทางสายเลือด”
ได้ยินฉู่ลั่วพูดแบบนี้ หญิงวัยกลางคนไม่เพียงแต่ไม่โกรธ กลับกันยังพูดอย่างดีใจว่า “คุณเจ้าของช่อง คุณเก่งมากจริง ๆ ค่ะ! เดิมทีฉันคิดอยากจะทดสอบคุณสักหน่อย ไม่คิดเลยว่าคุณจะทำนายได้แม่นยำมากจริง ๆ!”
“ที่จริงต๋าต๋า ไม่ใช่หลานชายโดยสายเลือดของฉันหรอกค่ะ”
“เขาเป็นเด็กที่ครอบครัวเรารับมาเลี้ยง!”
[ถ้าพูดถึงกลอุบาย ก็กลอุบายของคนเป็นแม่นี่แหละที่ลึกซึ้ง! ตอนแรกฉันคิดว่าผู้โชคดีเชื่อในตัวคุณเจ้าของช่องแล้วซะอีก คิดไม่ถึงว่าจะทดสอบเธอด้วย]
[เจ้าของช่องสุดยอด!]
[เทพธิดานี่แตกต่างจริง ๆ นะ!]
[นี่ไม่ดีเท่าไหร่มั้ง! ทั้งที่บอกว่าเชื่ออีกฝ่าย แต่กลับมีแผนการลับหลัง!]
[บทละคร บทละคร ต้องเป็นบทละครแน่นอน]
ขณะที่กำลังพูด ผู้ชายวัยห้าสิบกว่าปีคนหนึ่งก็เดินเข้ามา “ดูไลฟ์สตรีมอีกแล้วเหรอ?”
“ใช่ค่ะ! ก่อนหน้านี้ฉันเคยบอกกับคุณแล้วไม่ใช่เหรอ? ฉันติดตามสตรีมเมอร์อยู่คนหนึ่ง ทำนายแม่นมากเลยล่ะ ฉันอยากให้เธอช่วยดูให้หน่อยว่าต๋าต๋าจะได้อยู่ที่นี่หรือเปล่า”
หญิงวัยกลางคนหันมาพูดกับกล้อง “นี่คือสามีของฉันค่ะ”
คุณหลิวนั่งลง ก่อนจะรับเด็กน้อยมาอุ้มไว้ในอ้อมแขนของตน เขาหอมเด็กน้อยหลายครั้งด้วยความเอ็นดู “สตรีมเมอร์คนหนึ่งจะทำนายได้แม่นสักแค่ไหนเชียว ให้เงินแม่เด็กไปนิดหน่อยก็พอแล้ว”
“พวกเราทำขั้นตอนรับเด็กมาอุปการะอย่างถูกต้อง ตอนแรกเธอไม่ต้องการเด็กแล้ว แต่ตอนนี้กลับจะมาเอาเด็กคืน”
คุณหลิวพูดเกลี้ยกล่อม “ยังไงก็เป็นแม่แท้ ๆ ของต๋าต๋า คุณคงไม่อยากให้ต๋าต๋าโตมาแล้วเกลียดคุณหรอกใช่ไหม!”
เจ้าของแอ็กเคานต์ ‘แม่ผู้เอาใจใส่’ เงียบไปแล้ว
เธอเลี้ยงต๋าต๋ามานานหลายปี ย่อมผูกพันกันนานแล้ว
แน่นอนว่าเธอไม่อยากให้ต๋าต๋าเกลียดตนเอง
แต่ว่า…
“เงินมากขนาดนี้ พวกเรามีให้ได้ก็จริง แต่ใครจะไปรู้ว่าในอนาคตเธอจะมาขอเงินจากพวกเราอีกหรือเปล่า”
หญิงวัยกลางคนส่ายหน้า “ลองถามคุณเจ้าของช่องเถอะ! เธอเก่งมากเลยนะ ไม่แน่ว่าอาจจะมีหนทาง”
“คุณเจ้าของช่อง เรื่องราวเป็นแบบนี้ค่ะ หลายปีก่อนลูกสาวของฉันแต่งงานไปอยู่ต่างประเทศแล้ว เธอคลอดลูกที่นั่น ฉันก็เลยไปอยู่ด้วยหลายปีเพื่อดูแลหลาน แต่ฉันอยู่ที่นั่นแล้วไม่มีความสุข ก็เลยกลับมาค่ะ”
“แต่หลังกลับมาแล้ว ก็รู้สึกว่าบ้านมันดูเงียบเหงา สามีของฉันเห็นว่าฉันเหงามาก ก็เลยรับต๋าต๋ามาเลี้ยง”
“ต๋าต๋าเกิดมาไม่นานก็ถูกพ่อแม่แท้ ๆ ทอดทิ้งแล้วค่ะ พวกเรากำลังดำเนินการรับอุปการะอย่างถูกต้อง”
“แต่เดือนก่อน แม่แท้ ๆ ของต๋าต๋าก็มาหา บอกว่าจะพาต๋าต๋าไป”
“หากไม่อยากให้เธอพาไป ก็ต้องให้เงินก้อนหนึ่ง”