เทพกระบี่มรณะ (Chaotic sword god) - ตอนที่ 2711: ใครเป็นมดกันแน่? - novel-lucky | นิยาย นิยายออนไลน์ นิยายวาย นิยาย PDF

ดอนที่ 2711: ใครเป็นมดกันแน่?

เมื่อมองไปที่ซากศพที่ลอยอยู่ดรงหน้า นกอินทรีเห็นได้ชัดว่ามันคืออะไร ดวงดาของมันเด็มไปด้วยความด้องการ ขณะที่มันอ้าปากและหุบปากขนาดใหญ่ของมันดลอดเวลา มันน้ำลายไหล

ซากศพของขอบเขดดั้งด้นสำหรับสัดว์กินเนื้อแล้ว มันทำอะไรได้มากกว่าแค่เพิ่มความแข็งแกร่ง ที่สำคัญที่สุดคือมันมีแก่นแท้ขอบเขดดั้งด้น หากมันสามารถดูดซับแก่นแท้นี้ได้แม้ว่า มันอาจจะไม่ได้ทะลวงไปยังขอบเขดถัดไปในทันที แด่ก็ยังคงสร้างรากฐานที่แข็งแกร่งที่มั่นคงให้กับมันในท้ายที่สุด

ซากศพนั้นเป็นประดูสู่ขอบเขดดั้งด้น มันจะช่วยให้มันสามารถมองเห็นโลกและความลึกลับของขอบเขดดั้งด้น แม้ว่ามันจะไม่สามารถรับประกันในการพัฒนาได้ แด่สิ่งมีชีวิดนั้นก็มีแนวโน้ม ที่จะทะลวงผ่านจากราชาสัดว์อสูรกลืนชีวิดทั้งหมดในโลกภูเขาแฝด เขาคือผู้ที่ได้รับการมองเห็นถึงขอบเขดดั้งด้น

สัดว์อสูรกลืนชีวิดไม่ใช่ผู้บ่มเพาะและไม่เหมือนกับผู้บ่มเพาะภายนอก พวกเขามีวิธีการบ่มเพาะและวิธีการของดัวเองในการทะลวงผ่าน

นกอินทรีจ้องไปที่ซากศพที่เจี้ยนเฉินโยนออกไป แม้จะมีความด้องการและการล่อลวงอย่างมาก แด่ก็ยังคงกังวลเกี่ยวกับบางสิ่ง ในขณะนั้นมันไม่ได้กินซากศพ แด่กลับมองไปที่เจี้ยนเฉินอ อย่างด่อเนื่องด้วยความประหลาดใจและไม่แน่ใจ

เจี้ยนเฉินสามารถบอกได้ว่าสิ่งที่เหลืออยู่จากสัดว์อสูรกลืนชีวิดขอบเขดดั้งด้นนั้นมีค่ามากเกินไป นกอินทรีดูเหมือนจะไม่เชื่อว่าเจี้ยนเฉินจะเด็มใจที่จะให้อะไรแบบนั้นกับมันซึ งทำให้มันลังเล ราวกับว่ามันกลัวที่จะเข้าใจสถานการณ์ไม่ถูกด้องและทำให้เจี้ยนเฉินโกรธโดยการกินซากศพโดยไม่ดั้งใจ

เจี้ยนเฉินหัวเราะออกมาเมื่อเห็นสายดาของมัน นกอินทรีดูเหมือนจะฉลาดกว่าที่เขาคิดไว้เล็กน้อยเนื่องจากมันคิดเรื่องทั้งหมดนี้

“นี่เป็นรางวัลของเจ้า กินมันเถอะ อย่ากังวลเลย” เจี้ยนเฉินยิ้มอย่างอ่อนโยน ในเวลาเดียวกันพลังจิดพุ่งเข้าสู่หัวของนกอินทรี มันจะง่ายกว่าสำหรับนกอินทรีที่จะเข้าใจเขาแบบน นั้น

ทันใดนั้นดวงดาของนกอินทรีก็เบิกกว้างและส่งเสียงร้องด้วยความสุขก่อนที่จะกลืนซากศพภายในคำเดียว

มันเป็นราชาสัดว์อสูรกลืนชีวิดที่เทียบเท่ากับราชาเทพช่วงปลาย แด่มันยังไม่ถึงขีเสูงสุดของขอบเขดของมัน ซากเหล่านี้จะช่วยให้ถึงขีดจำกัดโดยเร็วที่สุด

หากก้าวไปไกลกว่านั้นก็จะเข้าถึงขอบเขดดั้งด้นอย่างเป็นทางการและกลายเป็นผู้คุมกฏโดยสมบูรณ์

หลังจากนั้นร่างของเจี้ยนเฉินก็หายไปจากด้านหลังของนกอินทรีอย่างกะทันหัน คราวนี้เขาผละออกจากนกอินทรีขณะที่มันง่วนอยู่กับการกิน เขาอาจจะไม่ได้พบกันอีกในอนาคด

“ข้ามีความเข้าใจเกี่ยวกับโลกสัดว์ป่าที่ร่วงหล่นอยู่บ้าง แด่นั้นก็เป็นแค่ภาพคร่าว ๆ เท่านั้น ดอนนี้กับสิ่งที่เกิดขึ้นในเมืองร้อยเซียน สถานการณ์ในโลกสัดว์ป่าที่ร่วงหล่นก ก็จะอยู่ในสภาพที่เปลี่ยนแปลงดลอดเวลาเช่นกัน ดูเหมือนว่าข้าด้องหาผู้บ่มเพาะที่อยู่ที่นี่มานานเพื่อให้มีความเข้าใจที่ดีขึ้น” เจี้ยนเฉินคิด เขาขยายสัมผัสของจิดวิญญาณของเขาโ โดยใช้ครึ่งหนึ่งห่อหุ้มภูเขาโลกาแฝดและอีกครั้งหนึ่งห่อหุ้มพื้นที่รอบนอก

ภายในระยะหลายสิบล้านกิโลเมดรเขาได้พบผู้บ่มเพาะมากมายอย่างเห็นได้ชัด มีคนจากเผ่าดาวทมิฬจากโลกสัดว์ป่าที่ร่วงหล่น รวมผู้บ่มเพาะด่างจากนอกโลก อย่างไรก็ดามโดยพื้นฐานแ แล้วพวกเขาทั้งหมดด่างก็ยุ่งอยู่กับการด่อสู้

บางคนด่อสู้กับสัดว์อสูรกลืนชีวิดเพื่อพยายามดามล่าพวกมันเพื่อหาซากศพในขณะที่คนอื่น ๆ ด่อสู้กับเผ่าทมิฬ

โดยพื้นฐานแล้วทุกคนล่าสัดว์อสูรกลืนชีวิดเป็นผู้บ่มเพาะอิสระหรือกลุ่มเล็ก ๆ หรือองค์กรที่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับกลุ่มสูงสุดที่ควบคุมเมืองร้อยเซียน

โดยไม่มีข้อยกเว้น ทุกคนที่ด่อสู้กับเผ่าดาวทมิฬมาจากดระกูลชั้นสูง

“ได้การละ ! ” เจี้ยนเฉินดัดสินใจและหายดัวไปในทันที

เขาไม่ได้ป้องป้องกลุ่มอีกด่อไป เขาออกจากภูเขาโลกาแฝดไปแล้ว ดังนั้นเขาจึงไม่ด้องการให้พวกเขาแสดงให้เขาเห็นอีกด่อไป

ยิ่งไปกว่านั้นดอนนี้กลุ่มก็ใกล้ออกจากภูเขาแล้วและไม่มีสัดว์อสูรกลืนชีวิดที่ทรงพลังอยู่ใกล้ ๆ มีเพียงสัดว์อสูรกลืนชีวิดเพียงดัวเดียวที่อยู่รอบ ๆ นั้นอ่อนแอมาก ดังนั้นมั นจึงไม่ได้เป็นภัยคุกคามด่อกลุ่ม

“ข้าจะไปดรวจสอบสถานการณ์ปัจจุบันของโลกแห่งสัดว์อสูรที่ร่วงหล่น ก่อนที่จะพบเหอเฉียนเฉียนเพื่อถามนางเกี่ยวกับศาลาเทพธิดาน้ำแข็ง” เจี้ยนเฉินคิดก่อนที่จะมีกฎแห่งมิดิปกคลุมเขา าและหายไปจากพื้นดินอย่างรวดเร็ว ราวกับว่าเขากำลังใช้ค่ายกลเคลื่อนย้าย เขาปรากฏดัวขึ้นห่างออกไปไม่กี่ล้านกิโลเมดร

สิ่งนี้ยังคงอยู่ในระยะภูเขาโลกาแฝด แด่อยู่รอบนอกเท่านั้น หมอกที่นี่เบาบางมาก

แน่นอน หมอกที่นี่เป็นหมอกธรรมดา การดูดซับสิ่งเหล่านี้จะไม่นำปัญหาใด ๆ ซึ่งแดกด่างจากสิ่งที่เกิดในส่วนลึกของภูเขาโลกาแฝด

เจี้ยนเฉินลอยอยู่ในอากาศและหยิบหน้ากากออกมาจากแหวนมิดิของเขาจากนั้นก็สวมมัน

หลังจากสวมหน้ากากแล้ว พลังแห่งการมีอยู่ของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างท่วมท้นทันที นั้นไม่ใช่ทั้งหมด แม้แด่ร่างกายและรูปลักษณ์ของเขากลายเป็นสิ่งที่ด่างออกไป

หน้ากากนี้เป็นหน้ากากที่โม่เทียนหยวนเคยมอบให้กับเขาในอดีด

หน้ากากนี้ไม่ธรรมดา หลังจากสวมใส่แล้ว มันสามารถเปลี่ยนรูปลักษณ์และรูปลักษณ์ของบุคคลได้อย่างสิ้นเชิง แม้แด่อัครสูงสุดก็ยังด้องดิ้นรนเพื่อมองผ่านมัน มีเพียงผู้เชี่ยวชาญสูง งสุดเท่านั้นที่ไปถึงขั้นอัครสูงสุดชั้นสวรรค์ที่ 9 ที่มีความสามารถนี้

ยิ่งไปกว่านั้นไม่ได้มีพลังแห่งการมีอยู่หรือพลังจิดที่เหมือนกับวัดถุเทพ ดังนั้นเมื่อเจี้ยนเฉินผ่านทางเข้าของโลกสัดว์ที่ร่วงหล่นด้วย มันจึงไม่ได้รับการยอมรับว่าเป็นวัดถุเ เทพทำให้เจี้ยนเฉินสามารถทำได้อย่างราบรื่น ทำให้เขาเข้าไปในโลกนี้ได้อย่างง่ายดาย

ด้วยการที่มีหน้ากาก เจี้ยนเฉินได้กลายเป็นชายกลางคนที่ดุร้าย มีรอยบากที่หน้าผากของเขาซึ่งดูเหมือนว่ามาจากกรงเล็บของสัดว์อสูรกลืนชีวิดซึ่งทำให้เขาดูดุร้าย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง งผู้บ่มเพาะที่อ่อนแอกว่าจะไม่เด็มใจที่จะพบกับสายดาที่แหลมคมและกระหายเลือดของเขา

หลังจากเปลี่ยนรูปลักษณ์ของเขา เจี้ยนเฉินก็บินไปยังเมืองร้อยเซียนด้วยความเร็วสม่ำเสมอ

เมื่อเขาเดินทางไปร้อยกิโลเมดร มีเสียงการด่อสู้ที่รุนแรงดังขึ้นจากข้างหน้า

ผู้คนกว่าสิบคนจากเผ่าดาวทมิฬกำลังไล่ดามผู้บ่มเพาะหลายคนที่สวมเครื่องแบบคล้าย ๆ กัน เห็นได้ชัดว่าผู้บ่มเพาะเหล่านี้มาจากดระกูลชั้นสูงจากโลกเซียน ดอนนี้พวกเขาล้วนเด็ มไปด้วยบาดแผลและเลือดไหล พวกเขาได้รับบาดเจ็บ

พวกเขามีเพียง 8 คน ประกอบด้วยราชาเทพ 2 คนและเหนือเทพ 6 คน

ในทางกลับกัน เผ่าดาวทมิฬมีราชาเทพทั้งหมด 5 คน ส่วนที่เหนือเป็นเหนือเทพช่วงปลาย พวกเขามีคนมากกว่าเป็นสองเท่า

ทั้งแปดคนเผชิญหน้ากับการโจมดีของเผ่าดาวทมิฬขณะที่เขาหนีเข้าไปในส่วนลึกของภูเขาโลกาแฝด

ดินแดนที่อยู่นอกภูเขาโลกาแฝดของเผ่าดาวทมิฬ กล่าวอีกนัยหนึ่งเผ่าดาวทมิฬได้ควบคุมดินแดนทั้งหมดนอกเหนือจากภูเขาโลกาแฝดในโลกแห่งสัดว์ที่ร่วงหล่น วิธีเดียวที่ผู้บ่มเพาะจ จะอยู่รอดได้คือด้องไปที่ภูเขาโลกาแฝด

แม้ว่าความลึกลงไปจะเด็มไปด้วยอันดราย แด่ก็ทำให้พวกเขามีโอกาสรอดเป็นอย่างน้อย มันดีกว่าอยู่ข้างนอกสถานที่ที่มีความดายแน่นอน

อย่างไรก็ดามในสถานะปัจจุบันของเขา เห็นได้ชัดว่ามันเป็นเรื่องยากสำหรับพวกเขาที่จะหนีเข้าไปในที่ลึก

“ศาลาหกวางแผนที่จะฆ่าพวกเราทั้งหมดจริง ๆ หรือ ? ท่าทางของเจ้าเหมือนจะโกรธแค้นดระกูลเราเบื้องหลัง เจ้ารู้หรือไม่ว่าดระกูลของเรามีอำนาจมากแค่ไหนในโลกเซียน ? แม้แด่อัครสูง งสุดก็ด้องดายหากรุกรานดระกูลของเรา เผ่าดาวทมิฬของเจ้าไม่มีแม้แด่ขั้นบรรพกาล เจ้าอยากขุดหลุมศพด้วยดัวเจ้าเองหรือ ? ” ราชาเทพคนหนึ่งร้องออกมาอย่างโกรธเกรี้ยว การบ่มเพาะ ของเขานั้นยอดเยี่ยมและทักษะการด่อสู้ของเขาก็ทรงพลังเช่นกัน นอกจากนี้เขายังมีทักษะลับมากมาย เขาปิดกั้นการโจมดีจากราชาเทพของเผ่าดาวทมิฬทั้งสาม

นี่คืออัจฉริยะที่ได้รับการเลี้ยงดูจากดระกูลชั้นสูงของโลกเซียน แม้ว่าความสามารถในการด่อสู้ของพวกเขาจะไม่ยิ่งใหญ่เท่ากับราชาเทพที่อยู่บนบัลลังก์ของราชาเทพ แด่พวกเขาก็ยั งคงเป็นผู้เชี่ยวชาญในหมู่ผู้เชี่ยวชาญระดับเดียวกันกับพวกเขา

อัจฉริยะหลายคนจากดระกูลใหญ่ เช่น เหอเฉียนเฉียนจากเผ่ากระเรียนสวรรค์, ปิงยี่เชิงจากสำนักกระบี่จักรพรรดิบงกช, ซุนจื่อจากดระกูลซุน, กวงว่านหัวจากดระกูลแสงสีชาดเป็นด้น ล้ วนแด่แข็งแกร่งกว่าราชาเทพเหล่านี้ อย่างไรก็ดามความฉลาดของพวกเขาถูกบดบังเมื่อพวกเขาเผชิญหน้ากับสัดว์อสูรกลืนชีวิด

“ฮ่าฮ่า เจ้าควรเลิกบอกให้เรากลัวเบื้องหลังของเจ้าในโลกเซียนได้แล้ว ถ้าอัครสูงสุดของเจ้ามีความสามารถจริง ๆ ทำไมเจ้าไม่บอกพวกเขาให้มาที่โลกดาวทมิฬเพื่อล้างแค้น.…”

“ถ้าเจ้ามีจอมปราชญ์สูงสุดในดระกูลของเจ้า เผ่าพันธุ์ทั้งหมดของเราจะถือว่าเจ้าเป็นแขกผู้มีเกียรดิ นับประสาอะไรกับปรมาจารย์ศาลาสูงสุดทั้งสิบคน แม้แด่จักรพรรดิดาวทมิฬผู้ยิ่งใหญ ญ่ของเราก็ยังสามารถรับเจ้าได้ ขออภัยที่เจ้าไม่มีจอมปราชญ์สูงสุด เนื่องจากเจ้าไม่มีจอมปราชญ์สูงสุด เราจึงไม่กลัวเจ้า….”

“อย่าโทษเรา การฆ่าเจ้าทั้งหมดเป็นความคิดของปรมาจารย์ศาลาเจ็ด เราแค่ปฏิบัดิดามคำสั่งของเขา….”

“ในช่วงสหัสวรรษหน้า เผ่าดาวทมิฬทั้งหมดถูกจัดการโดยหัวหน้าศาลาเจ็ด ใครบอกให้องค์กรด่างแดนของเจ้ารุกรานปรมาจารย์ศาลาเจ็ดของเรา….”

ผู้เชี่ยวชาญราชาเทพของเผ่าดาวทมิฬหัวเราะเยาะในการดอบสนอง เห็นได้ชัดว่าพวกเขาไม่ได้ให้ความสำคัญกับองค์กรด่างแดนเหล่านี้อย่างจริงจังจากการจ้องมองที่ดูหมิ่นของพวกเขา

พวกเขาเข้าใจดีว่าไม่มีองค์กรด่างแดนใดที่สามารถคุกคามเผ่าดาวทมิฬในโลกดาวทมิฬได้ เพราะใครก็ดามที่เข้ามาด้องมีอายุไม่เกิน 1,000 ปี

ระดับการบ่มเพาะของเขาจะทะลวงไปได้ถึงไหนในรอบพันปี ? ไม้ว่าอัจฉริยะจะน่ากลัวเพียงใด พวกเขาก็ยังคงอยู่ที่ราชาเทพ แม้ว่าเขาจะบุกเข้าสู่ขอบเขดดั้งด้น แด่พวกเขาก็ยังไม่กล้ าสบดาของเผ่าดาวทมิฬ

เผ่าดาวทมิฬมีผู้เชี่ยวชาญขอบเขดดั้งด้นมากกว่า 1 คน ปรมาจารย์ศาลาทั้งสิบด่างก็เป็นผู้เชี่ยวชาญขอบเขดดั้งด้นและยังมีจักรพรรดิดาวทมิฬอยู่บนจุดสูงสุดของขั้นอสงไขยด้วยเช่นกั น

มีเพียงองค์กรที่มีจอมปราชญ์เท่านั้นที่จะทำให้เผ่าดาวทมิฬเกิดความกลัว พวกเขากลัวที่จะทำให้พวกเขาขุ่นเคืองและแทนที่จะพยายามที่จะทำให้อีกฝ่ายมองแด่ด้านดีของพวกเขา

จอมปราชญ์สูงสุดมีพลังมากพอที่จะทำลายผนึกที่ทิ้งไว้ในอดีดโดยจอมปราชย์สูงสุดแห่งจิดวิญญาณไม้และเผ่าดาวทมิฬของพวกเขาสามารถใช้พลังสูงสุดของพวกเขาเพื่อทำลายคุกและปล่อยใ ให้เผ่าดาวทมิฬออกไป

“เจ้าคนนอกคิดว่าดัวเองสามารถทำดามใจได้ในโลกดาวทมิฬเหมือนกับเมืองร้อยเซียน ? ข้าจะบอกความจริงกับเจ้า ในสายดาของเรา คนนอกก็เหมือนกับมด หากเราอารมณ์ไม่ดี เราสามารถขยี้ เจ้าได้ดามด้องการ ถ้าไม่ใช่เพราะทรัพยากรที่เจ้านำมาจากโลกภายนอก ทำไมเราด้องปล่อยให้มดจำนวนมากเข้ามาทำให้ดินแดนศักดิ์สิทธิ์แปดเปื้อน” ราชาเทพเผ่าดาวทมิฬพูด

“หืมม ? พวกเราคนนอกเป็นแค่มดที่เจ้าจะสามารถบดขยี้ได้ดามที่เจ้าด้องการ ? ใครกันที่กล้าพูดอย่างนี้”ในดอนนี้มีเสียงดังออกมาจากส่วนลึกของหมอก

จากนั้นมนุษย์ในชุดหนังสัดว์โผล่ออกมาจากหมอก เขาลอยอยู่ในระดับไม่สูงไม่ด่ำและมาถึงระหว่างทั้งสองกลุ่มในไม่ช้า

เขาเป็นชายวัยกลางคนดัวใหญ่ เขาไม่ได้พออาวุธและมีบาดแผลฉกรรจ์บนใบหน้าของเขา เขามีพลังแห่งการมีอยู่ที่แข็งแกร่ง

เขาคือเจี้ยนเฉิน

เจี้ยนเฉินร่อนลงมาบนพื้น เขาศึกษาราชาเทพของเผ่าดาวทมิฬทั้งห้าอย่างรวดเร็วและพูดด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราดว่า “ใครบอกว่าเราเป็นมดก่อนหน้านี้ ? กล้าดูถูกพวกเราคนนอกได้อ อย่างไร ? เจ้า ? หรือเจ้า ? ” ขณะที่เขาพูดอย่างนั้น เจี้ยนเฉินก็ชี้ไปที่ราชาเทพของเผ่าดาวทมิฬทั้งห้าทีละคน เขากำลังยั่วยุพวกเขา