เทพกระบี่มรณะ (Chaotic sword god) - ตอนที่ 3141 : เกาะในทะเลสาบ
ตอนที่ 3141 : เกาะในทะเลสาบ
เขามีเป้าหมายหลักสองอย่างในการเข้ามาในโลกจิ๋วหยานหวง
อย่างแรกคือหาของเหลวจิตวิญญาณหยานหวง !
อย่างที่สองคือผลราชันย์เทพมังกร
เมื่อเขาพบของเหลวจิตวิญญาณหยานหวงแล้ว เจี้ยนเฉินก็ไม่กล้าประมาท กลับกันแล้วเขาใช้ป่าอำพรางตัวและเดินทางออกไปอย่างระมัดระวังพร้อมกับสังเกตรอบ ๆ ตัว เขาระวังอย่างมาก
สุดท้ายแล้วหลังจากที่ยืนยันว่าไม่มีสัตว์อสูรหยานหวงคอยคุ้มกันเขตนี้อยู่ เขาถึงได้ออกมาจากป่าและเอาขวดออกมาเก็บของเหลวจิตวิญญาณหยานหวง
ทุกขั้นตอนนั้นราบรื่นกว่าที่เขาคิดเอาไว้ ไม่นานของเหลวจิตวิญญาณหยานหวงก็เป็นของเจี้ยนเฉิน
“ของเหลวจิตวิญญาณหยานหวงไม่น่าจะมีค่ามากนักในโลกจิ๋วหยานหวงซึ่งทำให้ไม่มีสัตว์อสูรหยานหวงคอยคุ้มกัน แน่นอนว่าข้าไม่อาจจะลืมโอกาสที่มันมีของเหลวจิตวิญญาณหยานหวงน้อยเกินไปที่นี่ซึ่งไม่เพียงพอทำให้สัตว์อสูรหยานหวงสนใจได้”
“ รึบางทีของเหลวจิตวิญญาณหยานหวงนั้นเพิ่งถูกสร้างขึ้นมาไม่นานมานี้และยังไม่ถูกพบ” เจี้ยนเฉินคิด เขามองไปที่ของเหลวจิตวิญญาณหยานหวงในขวด “มันน้อยเกินไป มันยังไม่ใกล้เคียงกับคำว่าพอด้วยซ้ำ ของเหลวจิตวิญญาณหยานหวงเพียงน้อยนิดนี้ทำยาระดับเทพได้แค่ไม่กี่หม้อเท่านั้น ข้าต้องการมากกว่านี้”
เจี้ยนเฉินเก็บของเหลวจิตวิญญาณหยานหวงและเดินทางออกไป เขาไม่ได้รีบกลับไปหาซ่างกวนมู่เอ๋อ เขาหาที่ปลอดภัยแล้วซ่อนตัวอยู่ในโพรงไม้และดูดซับผลจากดอกบัวแฝดอย่างรวดเร็วเพื่อฟื้นฟูบาดแผลของตัวเอง
ในตอนที่เจี้ยนเฉินฟื้นฟูตัวเองนั้น ซ่างกวนมู่เอ๋อก็ไม่ได้อยู่เฉย นางเองก็ออกค้นหาสมบัติสวรรค์ในโลกจิ๋วหยานหวงเช่นกัน
แต่เขตที่นางเดินทางอยู่นั้นไม่ได้ลึกนัก สัตว์อสูรหยานหวงส่วนมากที่นางพบเป็นแค่ราชาเทพ มันมีบางตัวที่อยู่ขั้นอสงไขย
ตอนนั้นลึกเข้าไปในภูเขา ซ่างกวนมู่เอ๋อได้ยืนอยู่ตรงหน้าต้นชาหยั่งรู้ นางเก็บใบชาอย่างระมัดระวัง นางเก็บใบชาทุกใบราวกับมันเป็นสมบัติ
ใกล้กับต้นชาหยั่งรู้นั้นมีสัตว์อสูรหยานหวงนอนอยู่ รูปร่างมันเหมือนกับกิ้งก่า ตัวของมันโดนตัดออกเป็นชิ้น ๆ แผลนั้นราบเรียบราวกับว่านี่คือผลงานของมีดที่คมกริบ
ตามพลังที่หลงเหลืออยู่แล้ว ชัดแล้วว่ามันอยู่ขั้นอสงไขย
ไม่นานใบไม้ทั้งหมดบนต้นก็ถูกซ่างกวนมู่เอ๋อเก็บไป แต่นางไม่ได้เดินทางออกไปไหน กลับกันแล้วนางไปนั่งอยู่บนก้อนหินใกล้ ๆ และกินยาเพื่อฟื้นฟูพลังงานแทน พร้อมกับมองเข้าไปยังส่วนลึกของโลกจิ๋วหยานหวงมันคือที่ที่เจี้ยนเฉินอยู่
“ผ่านมาหลายวันแล้ว แต่เจี้ยนเฉินก็ยังไม่ออกมา ข้าสงสัยว่าเขาจะเป็นยังไงบ้าง” ซ่างกวนมู่เอ๋อถอนหายใจ ในใจนางเต็มไปด้วยความกังวล
ครึ่งวันต่อมาภายใต้ความช่วยเหลือของยาระดับเทพ ซ่างกวนมู่เอ๋อก็ฟื้นฟูพลังงานที่นางใช้ไปก่อนหน้านี้ นางได้นั่งอยู่กับที่และลังเลสักพัก ก่อนจะตัดสินใจที่จะบินไปหาตำแหน่งของเจี้ยนเฉินโดยไม่ลังเล
พวกเขาได้ทิ้งเศษเสี้ยววิญญาณให้อีกฝ่ายเอาไว้ ด้วยเศษเสี้ยววิญญาณนี้พวกเขาก็สามารถล่วงรู้ถึงตำแหน่งของอีกฝ่ายได้ ดังนั้นจึงไม่ต้องกลัวว่าจะพลัดหลงกัน
สัตว์อสูรหยานหวงหลายตัวอยู่คั่นกลางระหว่างซ่างกวนมู่เอ๋อและเจี้ยนเฉิน แต่ละตัวแกร่งกว่าสัตว์อสูรหยานหวงที่ซ่างกวนมู่เอ๋อได้จัดการมา
ผลก็คือซ่างกวนมู่เอ๋อต้องเดินทางอ้อมเพื่อเดินทางไปยังตำแหน่งของเจี้ยนเฉินเพื่อที่จะหลีกเลี่ยงสัตว์อสูรหยานหวงเหล่านั้น นางระวังอย่างมากและตื่นตัวอยู่ตลอด
ซ่างกวนมู่เอ๋อเดินทางลึกเข้าไปเรื่อย ๆ
เมื่อนางผ่านป่าหนาทึบ สายตาของนางก็เปิดโล่งขั้นมา มันมีทะเลสาบขนาดใหญ่อยู่ตรงหน้านาง
น้ำในทะเลสาบไม่ได้เป็นสีฟ้าดั่งปกติแต่เป็นสีขาวนวล มันแผ่ปราณจิตวิญญาณที่แข็งแกร่งออกมา
“ไม่ใช่ว่านี่เป็นทะเลสาบของเหลวจิตวิญญาณที่เจี้ยนเฉินตามหารึ ? มันมีมากถึงขนาดนี้” ซ่างกวนมู่เอ๋ออึ้งไปชั่วครู่เมื่อพบกับทะเลสาบที่เต็มไปด้วยของเหลวจิตวิญญาณหยานหวง
ในฐานะคนใกล้ชิดกับเจี้ยนเฉินที่สุด ซ่างกวนมู่เอ๋อรู้เป้าหมายของเจี้ยนเฉินในการมายังโลกจิ๋วหยานหวง ผลก็คือทะเลสาบที่เต็มไปด้วยของเหลวจิตวิญญาณหยานหวงนี้ทำให้นางต้องตะลึง
แต่ไม่นานหลังจากนั้นนางก็เห็นเกาะเล็ก ๆ ใจกลางทะเลสาบ สายตานางถึงกับเบิกกว้าง
เกาะเล็ก ๆ นั้นเต็มไปด้วยสมบัติสวรรค์ขั้นเทพ มันมีหลายชนิดที่มีเป็นร้อย ๆ อัน ไม่ใช่แค่มีต้นท้อเมฆม่วงและต้นชาหยั่งรู้กว่าสิบต้น แต่นางถึงกับพบผลศักดิ์สิทธิ์นภาวิสุทธิ์ถึง 3 ผล
สำหรับสมบัติสวรรค์อีกหลายสิบอย่างนั้น ทุกอันต่างก็ทำให้ซ่างกวนมู่เอ๋อใจเต้นรัว มันถึงกับมีของหลายอย่างที่ล้ำค่ากว่าลูกท้อเมฆม่วง
ด้วยสมบัติสวรรค์ขั้นเทพมากมายแบบนี้มารวมกัน มันก็ไม่อาจจะอธิบายความตะลึงออกมาเป็นคำพูดได้
แต่ซ่างกวนมู่เอ๋อไม่ได้ตาบอดเพราะความโลภเมื่อเห็นสมบัติสวรรค์เหล่านี้ ไม่ใช่แค่นางยังอยู่ที่เดิม แต่นางถึงกับระวังตัวกว่าเก่า นางลบกลิ่นอายออกและถอยกลับมาช้า ๆ เพื่อเว้นระยะห่าง
ด้วยสมบัติสวรรค์มากมายแบบนี้มารวมกันในที่เดียว มันจะไม่มีสัตว์อสูรหยานหวงที่แข็งแกร่งคอยเฝ้าอยู่ได้ยังไง ?
นางไม่ต้องคิดก็รู้ว่าสัตว์อสูรหยานหวงที่ยึดเกาะนี้ต้องแข็งแกร่งอย่างมากแน่ ๆ !
ซ่างกวนมู่เอ๋อกลั้นหายใจและถอยกลับมา หลังจากนั้นนางก็เดินทางอ้อมต่อเพื่อไปหาเจี้ยนเฉิน
หลายวันต่อมาเจี้ยนเฉินก็ลืมตาขึ้นช้า ๆ ในโพรงไม้ที่เขาซ่อนตัวอยู่ หลังจากที่ฟื้นฟูตัวเอง เขาก็ฟื้นฟูบาดแผลที่เกิดจากผลกระทบจากการหลอมรวมกระบี่ได้หมด
“อย่างที่ข้าคิดเอาไว้ ดอกบัวแฝดขั้นเทพระดับกลางนั้นเพียงพอที่จะทำให้ข้าหายดีได้ ข้ายังเหลืออีก 27 ต้น ไม่ใช่ว่าข้าจะหลอมรวมกระบี่ได้อีก 27 ครั้งรึ ? ” เจี้ยนเฉินเผยรอยยิ้มออกมา ทันทีที่คิดถึงสิ่งที่ได้มา เจี้ยนเฉินก็ตื่นเต้นอย่างมาก
“แต่นี่แค่ขีดจำกัดของชั้น 15 ของร่างบรรพกาล หากร่างบรรพกาลทะลวงผ่านไปชั้น 16 ได้ ดอกบัวแฝดเพียงต้นเดียวคงไม่เพียงพอที่จะฟื้นฟูอาการบาดเจ็บระดับเดียวกัน” เจี้ยนเฉินออกจากโพรงไม้ เขาวางแผนที่จะกลับไปหาซ่างกวนมู่เอ๋อ
“แต่ข้าต้องทะลวงผ่านขั้น 16 ให้ได้โดยเร็วที่สุด ข้าจะได้สมบัติสวรรค์มากกว่าเดิม หากข้าแกร่งขึ้น” เจี้ยนเฉินตัดสินใจ
ตอนนั้นเองสีหน้าเขาก็เปลี่ยนไป จากเศษเสี้ยววิญญาณที่ซ่างกวนมู่เอ๋อทิ้งไว้ เขารับรู้ได้ว่านางกำลังมาหาเขา นางอยู่ไม่ห่างมากนัก
“นางมาได้ยังไงกัน ! ” สีหน้าของเจี้ยนเฉินหม่นลง เขารีบบินไปหาซ่างกวนมู่เอ๋อทันที
ไม่นานทั้งสองก็พบกัน
“มู่เอ๋อ ทำไมเจ้าถึงได้มาที่นี่ ? เจ้ารู้รึไม่ว่าที่นี่อันตรายเพียงใด ? ” เจี้ยนเฉินตำหนินางทันทีที่พบกัน
ซ่างกวนมู่เอ๋อลอยอยู่ไม่สูงนักพร้อมกับพิณปิศาจร่ำไห้ในแขน นางมองไปที่เจี้ยนเฉิน จากนั้นเมื่อเห็นว่าเขาไม่ได้รับบาดเจ็บก็สบายใจขึ้นมา นางมองไปที่เจี้ยนเฉินแล้วฮึดฮัดออกมา “ไม่ใช่ว่าเพราะข้าเป็นห่วงเจ้า ถึงได้มาหาเจ้าที่นี่ แม้ว่าจะอันตรายหรอกรึ ? กลับกันแล้ว เจ้าต่างหากที่ใช้เวลาที่นี่อยู่นาน ใครจะไปรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเจ้าบ้าง”