กระจกสรรพรู้ ข้าคือผู้ไร้เทียมทาน - #17บทที่ 17 ปรมาจารย์องเมียวจิ

#17บทที่ 17 ปรมาจารย์องเมียวจิ

บทที่ 17:ปรมาจารย์หยินหยางผู้ยิ่งใหญ่

【ที่ก้นแม่น้ำปูมีกล่องเหล็กบรรจุแผนที่ขุมทรัพย์จากราชวงศ์ก่อน ซึ่งขุมทรัพย์นั้นตั้งอยู่ต่างแดน…】

【อีกแปดชั่วโมงนับจากนี้ จะมีการประชุมที่โรงแรมหยวนอันในเขตตะวันตกของเมืองเวทมนตร์ จุดประสงค์ของการประชุมครั้งนี้คือการส่งมอบดอกบัวหิมะเทียนซานอายุ 500 ปี ที่ได้มาจากเทือกเขาเทียนซานเหนือของแคว้นเซี่ย ไปยังแคว้นฟู่ซาง…】

【ห้าพันเมตรใต้ชานเมืองของเมืองเวทมนตร์…】

พื้นผิว กระจกสีเทาเป็นลอนคลื่นจางๆ เผยให้เห็นคำตอบทีละข้อ

“แผนที่ขุมทรัพย์เหรอ? แล้วอยู่ต่างประเทศด้วย?”

ซู่หยวนยังไม่มีแผนที่จะเดินทางไปต่างประเทศในตอนนี้

เขาจะรอจนกว่าจะมีโอกาสลองในภายหลัง

ส่วนแผนที่ขุมทรัพย์นั้นซู่หยวนไม่มีความตั้งใจที่จะลงไปก้นแม่น้ำปู้เพื่อกู้มันขึ้นมาเลย

ไม่ใช่เพราะมันอันตราย แต่เป็นเพราะมันไม่จำเป็น

เขาสามารถถามกระจกสีเทาได้ง่ายๆ ว่าแผนที่ขุมทรัพย์ระบุรายละเอียดอะไรบ้าง

แผนที่ขุมทรัพย์จริงอาจมีปัญหา เช่น ความเสียหายหรือความคลาดเคลื่อน แต่กระจกสีเทานั้น แม่นยำอย่างยิ่ง

“ดอกบัวหิมะเทียนซานอายุ 500 ปี?”

สีหน้าของซู่หยวนเริ่มจริงจังขึ้นเล็กน้อย

สำหรับสมุนไพรโบราณหรือสมุนไพรล้ำค่าใดๆ เมื่อมีอายุเกินหนึ่งร้อยปี จะเกิดการเปลี่ยนแปลงและแปรสภาพในเชิงคุณภาพ

ไม่ต้องพูดถึงห้าร้อยปีเลย

ยิ่งไปกว่านั้น สมุนไพรโบราณชนิดนี้ คือดอกบัวหิมะเทียนซานนั้นหายากมาก มันเติบโตในเทือกเขาเทียนซานตอนเหนือที่ปกคลุมด้วยหิมะ ซึ่งมีสภาพแวดล้อมที่รุนแรงกว่า เทือกเขานาน เจียงแสนภูเขามาก

ในเทือกเขานานเจียงแสนลูกคุณจะต้องเผชิญหน้ากับแมลงมีพิษ งู มด สัตว์ป่า หรือผู้เชี่ยวชาญคนอื่นๆ เท่านั้น

แต่ในเทือกเขาเทียนซานเหนือคุณจะต้องเผชิญหน้ากับพลังที่แท้จริงของสวรรค์และโลก

“ดอกบัวหิมะเทียนซานอายุ 500 ปีนี้มีประโยชน์อะไร กับฉัน?”

ซู่หยวนถามขึ้นทันที

【ดอกบัวหิมะเทียนซานประกอบด้วยพลังชีวิตบริสุทธิ์และ พลังวิญญาณหากรับประทานอย่างถูกต้อง จะสามารถผลักดันวิวัฒนาการในสามมิติ ได้แก่ร่างกายวิญญาณ และศักยภาพเป็นหนึ่งในสมุนไพรโบราณที่ดีที่สุดบนโลกใบนี้ที่จะช่วยในการก้าวข้ามไปสู่ระดับชีวิตขั้นที่ 1…】

กระจกสีเทาตอบกลับ

“สมุนไพรโบราณที่ดีที่สุดที่จะช่วยให้ก้าวข้ามไปสู่ระดับสิ่งมีชีวิตขั้นที่ 1…”

ซู่หยวนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง

เมื่อกว่าหนึ่งสัปดาห์ก่อน เขาได้เรียนรู้ ข้อมูลขั้นตอนโดยละเอียดเกี่ยวกับการก้าวข้ามขีดจำกัดไปสู่สิ่งมีชีวิตระดับ 1จากกระจกสีเทาแล้ว

ซึ่งรวมถึงวิธีการเสริมจากภายนอก เช่น สมุนไพรโบราณและยาสมุนไพรหลักที่จำเป็นต้องใช้

อย่างไรก็ตาม เหตุการณ์นั้นเกิดขึ้นเมื่อกว่าหนึ่งสัปดาห์ที่แล้ว และวิธีการและข้อมูลที่ได้รับนั้นอิงตาม ความแข็งแกร่งของซู่หยวนในขณะนั้น

ในเวลานั้น พลังของซู่หยวนยังอ่อนแอมาก ๆ เขาไม่มีความสามารถที่จะวางแผนหาสมุนไพรโบราณหรือยาชั้นสูงที่ดีกว่าได้เลย

“ฉันต้องการทราบข้อมูลโดยละเอียดเกี่ยวกับการประชุมครั้งนี้และดอกบัวหิมะเทียนซาน…”

ซู่หยวนมองไปที่กระจกสีเทาแล้วถามว่า…

ฟิ้ว~ พื้นผิวกระจกสีเทาเป็นระลอกคลื่น

【แปดวันก่อน ขณะที่นักปีนเขาคนหนึ่งกำลังปีนเขาเทียนซานเหนือพวกเขาบังเอิญไปพบดอกบัวหิมะเทียนซานที่กำลังจะสุกงอม เรื่องนี้แพร่กระจายอย่างรวดเร็วและถูกทางการแคว้นเซี่ยปิดกั้นในทันที】

【อย่างไรก็ตาม ก่อนการปิดล้อม มีคนจากแคว้นฟูซางคนหนึ่ง ซึ่งกำลังปีนเขาอยู่เช่นกัน บังเอิญได้ทราบเรื่องนี้ คนจากแคว้นฟูซางผู้นี้ เป็นสมาชิกของตระกูลเฉียนเหอแห่งแคว้นฟูซางและได้รายงานเรื่องดอกบัวหิมะกลับไปยังตระกูลของตนทันที 】

【ตระกูลเฉียนเหอรู้ดีว่าดอกบัวหิมะเทียนซานนั้น มีค่า จึงไม่ลังเลที่จะใช้ทุกวิถีทางเพื่อนำดอกบัวหิมะเทียนซานออกไปก่อนที่ทีมสืบสวนของทางการแคว้นเซี่ยจะมาถึง】

【ทางการแคว้นเซี่ยได้ปิดเส้นทางทั้งหมดจากเทือกเขาเทียนซานเหนือไปยังแคว้นฟู่ซาง ทำให้ตระกูลเฉียนเหอไม่มีทางเลือกอื่น จึง วางแผนที่จะใช้เมืองเวทมนตร์เป็นจุดผ่านแดนเพื่อขนส่งดอกบัวหิมะกลับไปยังแคว้นฟู่ซาง…】

พื้นผิว กระจกสีเทาแสดงคำอธิบายถึงสาเหตุและผลกระทบของเรื่องนั้นๆ

“สรุปแล้วพวกเขาเป็นโจร…”

รอยยิ้มปรากฏขึ้นบน ใบหน้าของซู่หยวน

“ตระกูลเฉียนเหอต้องการดอกบัวหิมะเทียนซานนี้ ไปทำ อะไร?”

ซู่หยวนคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วจึงถาม

【เฉี ยนเหอเจิ้น ผู้เชี่ยวชาญที่แข็งแกร่งที่สุดของตระกูลเฉียนเหอได้รับบาดเจ็บที่ต้นกำเนิดของตนเอง ขณะพยายามทะลุระดับปรมาจารย์หยินหยาง】【อาณาจักรและต้องการดอกบัวหิมะเทียนซานเพื่อรักษาบาดแผล…】

“ปรมาจารย์หยินหยางผู้ยิ่งใหญ่…”

สีหน้าของซู่หยวนดูแปลกไป

ปรมาจารย์หยินหยางแห่งแคว้นฟูซางเทียบเท่ากับปรมาจารย์เป่าตานแห่งแคว้นเซี่ย ซึ่งเป็น สิ่งมีชีวิตระดับ 1

อย่างไรก็ตาม เมื่อเทียบกับปรมาจารย์เป่าตานแห่งแคว้นเซี่ย ผู้ซึ่งรักษาสมดุลทั้งมิติกายและ จิตวิญญาณได้แล้ว

ปรมาจารย์หยินหยางผู้ยิ่งใหญ่แห่ง แคว้นฟูซางนั้นรักษาสมดุลได้เพียง มิติแห่งจิตวิญญาณเท่านั้น

วิวัฒนาการของชีวิตต้องอาศัยความสมดุลทั้งทางกายภาพและจิตวิญญาณเป็น อย่างน้อย

หากพึ่งพาเพียง มิติแห่งวิญญาณแม้ว่าจะสามารถแปลงร่างเป็นสิ่งมีชีวิตระดับ 1ได้อย่างบังคับ ก็ยังมีอันตรายแฝงอยู่มากมาย การทำร้ายต้นกำเนิดของตนเอง นั้นถือว่าเล็กน้อย

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง

ซู่หยวนมองไปที่กระจกสีเทาแล้วถามอีกครั้งว่า “ช่วยคิดแผนการที่จะได้ดอกบัวหิมะเทียนซานนั้นมา อย่างปลอดภัย ปราศจากอันตรายแอบแฝง และไม่ก่อให้เกิดความวุ่นวายด้วย…”

ดอกบัวหิมะเทียนซานนั้น เป็นสมบัติของแคว้นเซี่ยแต่เดิม ดังนั้น การกระทำของซู่หยวนจึงไม่ถือเป็นการปล้น

อืม~ พื้นผิวกระจกสีเทาพร่ามัว และแผนการที่ตรงตาม ความต้องการของซู่หยวนอย่างสมบูรณ์แบบก็ปรากฏขึ้นอย่างรวดเร็ว

หนึ่งชั่วโมงต่อมา

ซู่หยวนออกจากเขตวิลล่าจินซานแล้ว

สามสิบสามนาทีต่อมา

ซู่หยวนเดินทางมาถึงเขตตะวันตกของเมืองเวทมนตร์ ห่างจากโรงแรมหยวนอันที่ ชาวเมืองฟู่ซางกำลังประชุมกัน เพียงไม่กี่สิบเมตร

และซู่หยวนเองก็เปลี่ยนรูปลักษณ์ไปแล้ว ดวงตาของเขากลมโตและเรียวยาว ส่วนอารมณ์ก็เย็นชา

เมื่อมองเห็นโรงแรมหยวนอันจากระยะไกล ห้าสิบเจ็ดวินาทีต่อมาซูหยวนก็เดินตรงมา

ในขณะนี้ ไม่มีแขกเข้าหรือออกจากโรงแรมหยวนอันและพนักงานแผนกต้อนรับได้ออกไปชั่วครู่เนื่องจากต้องไปเข้าห้องน้ำ

ส่วน ระบบเฝ้าระวังของโรงแรมหยวนอันนั้นซู่หยวนได้แฮ็กและปิดการใช้งานไปนาน แล้ว

เพียงเท่านี้ซู่หยวนก็เดินเข้าไปในโรงแรมหยวนอันโดยไม่มีใครรู้

หลังจากเข้าไปในโรงแรมหยวนอันแล้วซูหยวนไม่ได้ใช้ลิฟต์ แต่เลือกใช้บันไดขึ้นไปที่ชั้นหกของโรงแรมแทน

โรงแรมหยวนอันเป็นโรงแรมขนาดค่อนข้างใหญ่ในเมืองเวทมนตร์ โดยมีห้องพัก 36 ห้องในแต่ละชั้น

ซู่หยวนมองอย่างคร่าวๆ แล้วเดินเข้าไปในห้อง 6009 อย่างเงียบๆ

ห้อง 6009 ตั้งอยู่ตรงมุมของชั้นหก โดยไม่มีห้องอื่นอยู่ทั้งสองด้าน คล้ายกับห้องสวีทส่วนตัว

และห้องนี้อยู่ใกล้กับทางเข้าลิฟต์มาก สามารถมองเห็นได้ทันทีที่ออกจากลิฟต์

ซู่หยวนไม่ได้เข้าพักในห้อง 6009 เพราะเขารู้ว่าในวันรุ่งขึ้น ห้องนี้จะว่างอยู่

“ต่อไปก็แค่รอ”

ซู่หยวนคิดในใจเงียบๆ

ตามแผนที่หนังสือพิมพ์Grey Mirrorเปิดเผย ภายในเวลามากกว่าหกชั่วโมง สมาชิกสามคนของตระกูลเฉียนเหอแห่งแคว้นฟู่ซางจะเดินทางมาถึงโรงแรมแห่งนี้และเช็คอินเข้าห้อง 6006 บนชั้นหก

ผมกำลังรอ คนจากแคว้นฝูซางที่หนีมาจากเทือกเขาเทียนซานเหนือพร้อมกับดอกบัวหิมะเทียนซานอยู่ ตรงนี้

บุคคล ที่หลบหนีจากแคว้นฟูซางถูกทางการแคว้นเซี่ยติดตามตัวอยู่ ข้อมูลส่วนตัว รูปร่างหน้าตา และคุณภาพเสียงถูกล็อกไว้ทั้งหมด ทำให้ไม่สามารถหลบหนีออกจากแคว้นเซี่ยได้เลย

ดังนั้น พวกเขาจึงทำได้เพียงมอบดอกบัวหิมะเทียนซานให้กับสมาชิกสามคนของตระกูลเฉียนเหอและสมาชิกทั้งสามคนที่มีประวัติบริสุทธิ์เหล่านี้จะเป็นผู้รับดอกบัวหิมะกลับคืนไป

นี่ก็เป็น แผนการของตระกูลเฉียนเหอเช่นกัน

ภายในห้อง 6009ซู่หยวนยืนอยู่ริมหน้าต่าง มองออกไปชมทิวทัศน์ภายนอก

นอกหน้าต่างเป็นถนนที่เงียบสงบ มีผู้คนสัญจรไปมาไม่มากนัก

เวลาผ่านไปเร็วมาก

เวลาผ่านไปเพียงชั่วพริบตาเดียว หกชั่วโมงสิบนาที

ซู่หยวนซึ่งกำลังพักผ่อนโดยหลับตาอยู่ จู่ๆ ก็ลืมตาขึ้นมา

“พวกเขามาถึงแล้ว”

ซู่หยวนดูเวลาและรู้สึกได้ถึงเสียงสั่นสะเทือนเบาๆ ของประตูลิฟต์ที่กำลังเปิดออก

“พวกเขาค่อนข้างระมัดระวังตัวมาก”

ซู่หยวนยิ้มเล็กน้อย

เขารู้สึกเพียงแรงสั่นสะเทือนเล็กน้อยของลิฟต์เท่านั้น ส่วนเสียงฝีเท้า? ไม่มีเลย เห็นได้ชัดว่า สมาชิกตระกูลเฉียนเหอทั้งสามคน ที่ประชุมกันอยู่ที่นั่นระมัดระวังเป็นอย่างยิ่งและไม่กล้าส่งเสียงใดๆ ออกมาเลย