กระจกสรรพรู้ ข้าคือผู้ไร้เทียมทาน - #20บทที่ 20 เรากำลังเลี้ยงผีไว้ในบ้าน!

#20บทที่ 20 เรากำลังเลี้ยงผีไว้ในบ้าน!

บทที่ 20: มีผีอยู่ในบ้าน!

มองดูถุงเอกสารโลหะที่ถูกเปิดออกและถูกทิ้งไว้ในพื้นที่สีเขียวริมถนน

ในตอนแรกชิซึรุ ซังเหอและเพื่อนอีกสองคนไม่เชื่อว่ากระเป๋าเอกสารโลหะที่พวกเขากำลังมองหานั้นเป็นของจริง ดังนั้นพวกเขาจึงสังเกตสิ่งรอบข้างอยู่พักหนึ่ง

ท้ายที่สุดแล้ว กระเป๋าเอกสารโลหะที่ครอบครัวขอให้พวกเขาไปหามานั้นบรรจุดอกบัวหิมะเทียนซานอยู่ข้าง ใน

แต่กระเป๋าเอกสารโลหะที่อยู่ตรงหน้าพวกเขานั้นว่างเปล่าและถูกทิ้งไว้ข้างทาง

อย่างไรก็ตาม หลังจากสังเกตอยู่ครู่หนึ่ง สีหน้าของชิซึรุ ซังเหอและอีกสองคนก็เปลี่ยนจากความเฉยเมยเป็นความครุ่นคิด แล้วก็กลายเป็นความไม่เชื่อในที่สุด

ในที่สุด พวกเขาก็มาถึงตรงหน้ากระเป๋าเอกสารสีทองที่วางอยู่บนเข็มขัดสีเขียวอย่างรวดเร็ว

วูบวาบ~ ทันใดนั้น ชายวัยกลางคนหน้าตาธรรมดาคนหนึ่งก็เดินมาจากไม่ไกลนัก พร้อมกับมองกระเป๋าเอกสารโลหะที่คาดด้วยเข็มขัดสีเขียวด้วยความไม่เชื่อเช่นกัน

“จิซึรุ ฉี”

ชิซึรุ ซังเหอจำได้ทันทีว่าชายวัยกลางคนคนนั้นเป็นใคร เพราะในฐานะผู้ติดต่อ เขารู้ข้อมูลทุกอย่างของชายวัยกลางคนคนนั้น

“คุณเป็น ผู้ติดต่อประสานงานของครอบครัวใช่หรือไม่?”

ชิซึรุ ฉีมองไปที่ชิซึรุ ซังเหอและอีกสองคนนั้น

ความเงียบเข้าปกคลุม

หลังจากได้รับคำอธิบายและคำสั่งจากตระกูลในแคว้นฟูซางเขาก็รู้ว่าชิซึรุ ชวนเฉิงผู้ติดต่อที่เขาคุยด้วยอย่างสนุกสนานเมื่อไม่นานมานี้และตกลงที่จะพบกันอีกครั้งหลังเทศกาลซากุระบานครั้งต่อไปนั้น เป็นคนปลอม

คนทั้งสามที่อยู่ตรงหน้าเขานี่แหละคือตัวจริง

“กระเป๋าเอกสารถูกเปิดออกแล้ว”

จิตใจของชิซึรุ ฉีสับสนวุ่นวาย เธอมองกระเป๋าเอกสารโลหะในเข็มขัดสีเขียวด้วยความงุนงงจนพูดไม่ออก

เขาหลบหนีพร้อมกระเป๋าเอกสารใบนี้จากเทือกเขาเทียนซานเหนือมายังเมืองโมตู โดยต้องเผชิญกับอันตรายนับไม่ถ้วน

และตอนนี้ กระเป๋าเอกสารถูกเปิดออกแล้ว และดอกบัวหิมะเทียนซานที่อยู่ข้างในก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย

ชิซึรุ ฉีตั้งสติได้แล้ว หยิบกระเป๋าเอกสารโลหะขึ้นมาตรวจสอบอย่างละเอียดทันที

ข้างๆ เขาชิซึรุ ซังเหอและอีกสองคนรู้สึกใจหายเมื่อเห็น ท่าทีระมัดระวังของชิซึรุ ฉี

เป็นที่แน่ชัดว่ากระเป๋าเอกสารโลหะใบนี้คือกระเป๋าที่พวกเขาตามหาอยู่

สักครู่ต่อมาชิซึรุ ฉีวางกระเป๋าเอกสารลง มองไปที่ชิซึรุ ซังเหอและอีกสองคน แล้วพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า “ข้าจะไปอธิบายให้ตระกูลฟัง”

ตระกูลเฉียนเหอไม่ เพียงแต่ส่งชิซึรุซางเหอและอีกสองคนไปค้นหากระเป๋าเอกสารโลหะโดยใช้ตำแหน่งที่ตั้งเท่านั้น แต่ยังสั่งให้ชิซึรุฉีซึ่งเตรียมตัวจะออกจากโมดูอยู่แล้ว กลับไปค้นหาอีกด้วย

จุดประสงค์ของการทำเช่นนี้ก็เพราะกังวลว่าชิซึรุ ซังเหอและอีกสองคนอาจจะไม่แข็งแกร่งพอ

เพิ่งมาเจอกระเป๋าเอกสารโลหะ แต่ดอกบัวหิมะหายไปแล้ว

…

ในขณะเดียวกันเกาะคิวชู เมืองฟูซัง

ภายใน ศาลเจ้าของตระกูลเฉียนเหอบรรยากาศนั้นอึดอัดอย่างยิ่ง

โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้อาวุโสที่นั่งอยู่หัวโต๊ะ สวมชุดองเมียวจิแบบดั้งเดิม สวมหมวกสีดำทรงสูง มีผมและเคราสีขาว ผู้ซึ่งแผ่รัศมีพลังวิญญาณอันลึกซึ้งที่มองไม่เห็นราวกับมหาสมุทร ทำให้ผู้อื่นในห้องไม่กล้าสบตาโดยตรง

ชายชราผู้มีผมและเคราสีขาวผู้นี้คือปรมาจารย์หยินหยางแห่งตระกูลเฉียนเหอนามว่า ชิซึรุ อิจิโย

นอกจากนี้ เขายังเป็นผู้นำที่แท้จริงของตระกูลเฉียนเหอซึ่งเป็นตระกูลที่มีอำนาจและมีชื่อเสียงในเมืองฟู่ซาง มีความสามารถสูงในการสื่อสารกับวิญญาณ เรียกวิญญาณคนตาย และควบคุมจิตวิญญาณ

ในขณะนี้ หัวใจของชิซึรุ อิจิโยไม่สงบ เหตุการณ์และรายละเอียดต่างๆ ผุดขึ้นมาในความคิดของเขาไม่หยุด

ตั้งแต่การค้นพบดอกบัวหิมะเทียนซานในเทือกเขาเทียนซานตอนเหนือของแคว้นเซี่ย การหลบหนีของฉีจูรู่ฉีพร้อมกับดอกบัวไปยังเมืองโมตู และสุดท้ายคือการพบปะกันของ บุคคลสำคัญสามคนของตระกูลที่โรงแรมแห่งหนึ่งในเมืองโมตูเพื่อส่งมอบดอกบัวหิมะเทียนซาน

อย่างไรก็ตาม จุดเริ่มต้นของปัญหาเริ่มขึ้นที่โรงแรมหยวนอันซึ่งเป็นสถานที่จัดการประชุม

บุคคลลึกลับคนหนึ่งปลอมตัวเป็น คนติดต่อของตระกูลเฉียนเหอและหลอกล่อฉีจูรูฉี ให้มอบดอกบัวหิมะเทียนซานให้ สำเร็จ

และบุคคลลึกลับผู้นี้รับรู้ถึงแผนการโดยละเอียดที่ตระกูลเฉียนเหอวางไว้สำหรับการขนย้ายดอกบัวหิมะ

พวกเขารู้จักห้องประชุมนั้นดี

พวกเขารู้รหัสลับนั้น

พวกเขารู้จักตระกูลเฉียนเหอเป็นอย่างดี

พวกเขารู้แม้กระทั่งรหัสผ่านของกระเป๋าเอกสารโลหะใบนั้น

สายตาของชิซึรุ อิจิโยจ้องมองไปยังผู้อาวุโสทั้งแปดของตระกูลในห้องนั้น เย็นชาอย่างยิ่ง

มีผีอยู่ในบ้านหลังนี้!

นอกจากเหตุผลนี้แล้วชิซึรุ อิจิโยก็คิดไม่ออกว่าจะมีทางเลือกอื่นอีกหรือไม่

คนนอกรู้แผนการได้ชัดเจนขนาดนั้นได้อย่างไร?

โดยเฉพาะรหัสผ่านของกระเป๋าเอกสารโลหะนั้น มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้ มีเพียงแปดคนในห้องนี้เท่านั้น

ชิซึรุ อิจิโยไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าในบรรดาผู้อาวุโสทั้งแปดของตระกูลจะมีคนภายในอยู่ด้วย?

ผู้อาวุโสทั้งแปดเป็นรากฐานของตระกูลเฉียนเหอและบางคนก็มีอายุมากกว่าชิซึรุ อิจิโยเสียอีก

ชิซึรุ อิจิโยไม่เต็มใจที่จะสงสัยผู้อาวุโสทั้งแปดคนนี้อย่างจริงใจ

แต่หลังจากตัดความเป็นไปได้อื่นๆ ออกไปทั้งหมดแล้ว

ความเป็นไปได้เดียวที่เหลืออยู่ ไม่ว่าจะเหลือเชื่อหรือน่าเหลือเชื่อเพียงใด ก็คือความจริง!

“บอกมา ใครสั่งให้เจ้าทำเช่นนี้ตระกูลมัตสึคาวะหรือตระกูลฮานาซากิ?”

น้ำเสียงของชิซึรุ อิจิโยฟังดูน่ากลัวขณะที่เขาพูดช้าๆ

ทั้งตระกูลมัตสึคาวะและตระกูลฮานาซากิต่างก็มีความแค้น และเป็นปรปักษ์ ต่อตระกูลเฉียนเหอ

หากพวกเขาได้รับข่าวเกี่ยวกับดอกบัวหิมะเทียนซานและรู้ว่าหากชิซึรุ อิจิโยได้ดอกบัวนั้นมา จะสามารถรักษา บาดแผลจากพลังกำเนิดของเขา ได้ พวกเขาก็คงจะทำทุกวิถีทางเพื่อขัดขวางมันอย่างแน่นอน

บริเวณศาลเจ้าเงียบสงัดลงทันที

ผู้อาวุโส ทั้งแปดของตระกูลต่าง พูดไม่ออก

ที่จริงแล้ว ไม่ใช่แค่ชิซึรุ อิจิโยเท่านั้น ที่สงสัยว่ามีคนภายในอยู่ท่ามกลางพวกเขา

พวกเขาเองก็สงสัยเรื่องนี้เช่นกัน

มิเช่นนั้นแล้ว จะอธิบายเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นในประเทศเซี่ยได้อย่างไร?

…

โมดู มณฑลเซี่ย

ในร้านกาแฟแห่งหนึ่ง

ชิซึรุ ซังเหอ,ชิซึรุ ฉีและอีกสามคนมารวมตัวกันที่นี่

ชิซึรุ ฉีได้แจ้งให้ตระกูลทราบแล้ว ว่ากระเป๋าเอกสารโลหะถูกเปิดออก โดยไม่ได้ใช้ความรุนแรง แต่ใช้รหัสผ่านที่ถูกต้อง

ตอนนี้พวกเขาเหลือเพียงแค่รอ คำสั่งต่อไปจากตระกูลเท่านั้น

“เป็นใครกันแน่?”

ชิซึรุ ชานเหอพูดด้วยเสียงเบา

ในขณะนั้น เขาก็เริ่มเข้าใจคร่าวๆ แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น

ดอกบัวหิมะเทียนซานถูกสกัดกั้น และผู้สกัดกั้นรู้จักพวกมันเป็นอย่างดี

ชิซึรุ ฉียังคงเงียบอยู่

“จะเป็นเจ้าหน้าที่จากแคว้นเซี่ยหรือเปล่า?”

จู่ๆจิซึรุ ทาคาฮาชิก็พูดขึ้น

“เป็นไปไม่ได้.”

ชิซึรุ ชานเกอส่ายหัว

“ใช่แล้ว ไม่น่าจะเป็นเจ้าหน้าที่จากแคว้นเซี่ยแน่นอน”

Chizuru Qiก็พยักหน้าเห็นด้วยเช่นกัน

หากเหล่าขุนนางแห่งแคว้นเซี่ยรู้แผนการคมนาคมดีจริง ๆฉีซูรูฉีคงถูกจับได้ตั้งแต่ทางภาคเหนือแล้ว

เขาเดินทางไปถึงโมดูได้อย่างไร และได้รับอนุญาตให้ออกไปได้อย่างไร?

“เราควรรอ การตัดสินใจของครอบครัวก่อน”

ชิซึรุ ชานเหอพูดด้วยเสียงเบา

อีกสามคนไม่ได้สนทนาต่อ

…

เขตโมดูเซ็นทรัล เป็นพื้นที่ที่คึกคักและเจริญรุ่งเรืองที่สุดของเมืองโมดู

ที่นี่ดึงดูดนักท่องเที่ยวจากทั่วทุกมุมโลก

ซู่หยวนเดินอยู่บนถนนที่คึกคัก

หลังจากออกจากเขตตะวันตกซูหยวนไม่ได้ใช้ระบบขนส่งสาธารณะ แต่เดินทางไปยังเขตกลางอย่างสบายๆ

เขตวิลล่าจินซานตั้งอยู่ชานเมืองของเขตตะวันออก การเดินทางจากเขตตะวันตกไปยังเขตกลางแล้วกลับมายังเขตตะวันออกอีกครั้งนั้นค่อนข้างไกล

“ตอนนี้ชิซูรู ฉีและผู้ติดต่ออีกสามคนน่าจะไปรวมตัวกันที่ร้านกาแฟติงซิงรอ คำสั่งต่อไปจากตระกูลเฉียนเหอแล้ว”ซูหยวนคิด

ซู่หยวนคิดในใจ

ร้านกาแฟติงซิงเป็นร้านกาแฟที่อยู่ใกล้กับจุดที่ซู่หยวนทิ้งกระเป๋าเอกสารโลหะไว้

ตามแผนที่ได้รับจากกระจกสีเทาชิซึรุ ฉีและอีกสามคนจะรออยู่ที่นั่นในเวลานี้

“ขั้นตอนสุดท้ายของแผน”

ซู่หยวนพลิกมือขวาแล้วหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา

โทรศัพท์เครื่องนี้ไม่ใช่ ของซู่หยวนอย่างแน่นอน แต่เป็นของเพื่อนชาวต่างชาติผิวคล้ำที่เขาเพิ่งเดินผ่านไปเมื่อครู่

ซูหยวนปลดล็อกโทรศัพท์อย่างชำนาญและป้อนรหัสผ่านเปิดเครื่อง จากนั้น ปรับน้ำเสียงและโทนเสียง แล้วกดหมายเลขฉุกเฉิน

“สวัสดี นี่ตำรวจใช่ไหมครับ/ค่ะ ผม/ดิฉันต้องการแจ้งความครับ/ค่ะ!”