กระจกสรรพรู้ ข้าคือผู้ไร้เทียมทาน - #283บทที่ 283 ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของฉัน

#283บทที่ 283 ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของฉัน

บทที่ 283: ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของฉัน

บทที่ 283: ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของฉัน

“เพื่อตัดขาดส่วนหนึ่งของเจตจำนงทางจิตวิญญาณของคุณอย่างเด็ดขาด กลับคืนสู่ต้นกำเนิด และรวมการกลับชาติมาเกิดใหม่”โคลน—ชู เธอรู้ไหมว่าฉันต้องจ่ายราคาสูงแค่ไหนสำหรับสิ่งนี้?”

เทพราชาองค์แรกมองไปยัง ‘ชู’ ผู้ซึ่งตกลงไปในมหาจักรวาลสายตาของเธอสงบนิ่งและไม่แสดงความประหลาดใจมากนัก

การเคลื่อนไหวครั้งนี้เป็นผลลัพธ์จากความพยายามอย่างสุดกำลังของเธอตลอดช่วงเวลาอันยาวนาน แม้ว่า ‘ชู’ จะไม่ได้ใช้ร่างโคลนต่อสู้หลักของเขา เขาก็จะต้องละทิ้งร่างต่อสู้หลักของเขาเสียก่อน จึงจะมีหวังหนีรอดได้

มีความเป็นไปได้มากกว่าที่ร่างโคลนต่อสู้หลักจะล่มสลายไป พร้อม กับร่างกายต่อสู้หลัก

ท้ายที่สุดแล้ว ‘ชู’ ไม่มีทางป้องกันการโจมตีนี้ได้ และการโจมตีสังหารครั้งสุดท้ายก็ถูกรวบรวมไว้โดยการกลับชาติมาเกิดของราชาเทพองค์แรกโคลนมีเป้าหมายเฉพาะเจาะจงที่ ‘ปีศาจหัวใจของชู’ ซึ่งเสริมด้วยกรรมที่ตาม มา

ยังไม่แน่ชัดว่า ‘ชู’ จะจมอยู่ใต้น้ำในโลกปีศาจหัวใจของตนเอง ไป นานกี่ยุคสมัย

“โคลนต่อสู้หลัก ก็ล้มลงด้วยเหรอ?”

เทพราชาองค์แรกเปิดดวงตาเทพเปิดสวรรค์ของเธอ มองเห็นเงาเลือนรางอยู่ภายในห้วงลึกของจักรวาลภายในอาณาจักรแห่งความว่างเปล่า ซึ่งกำลังเริ่มร่วงหล่นลงมาเช่นกัน

“เกิดอะไรขึ้น?”

เมื่อเทียบกับ ความสงบเยือกเย็นของเทพเจ้าองค์แรกแล้วเหล่าเทพสูงสุดองค์อื่นๆ ต่างก็ตกใจอย่างมาก

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเทพสูงสุดฟู่ตูและจูหลงโมซานนั้น ชูเป็นแก่นแท้ของเผ่าพันธุ์มนุษย์มีความสำคัญยิ่งกว่าทั้งสององค์นั้นมาก

หากพระผู้เป็นเจ้าสูงสุดฟู่ตูหรือจูหลงโมซานประสบปัญหา สงครามก็ไม่จำเป็นต้องพ่ายแพ้เสมอไป

แต่ถ้าหาก ‘ชู’ ประสบปัญหา สงครามจะไม่เพียงแต่พ่ายแพ้เท่านั้น แต่ยังจะพ่ายแพ้อย่างน่าเศร้าอย่างแท้จริงอีกด้วย

ในตอนแรกเผ่ามนุษย์ประเมินว่า หากพวกเขาพ่ายแพ้ในสงคราม พวกเขาจะสูญเสียดินแดนไปมากกว่าครึ่งหนึ่ง แต่หากเผ่าฉู่ประสบปัญหา ดินแดนของพวกเขาถึงเก้าในสิบส่วนจะตกอยู่ภายใต้การยึดครอง

“ฉู่ถูกจัดการด้วย วิธีการของเทพราชาองค์แรกหรือ เปล่า?”

เหล่าผู้ทรงอำนาจสูงสุดแห่ง เผ่าเทพก็มีสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อยเช่นกัน

นอกจากบรรพบุรุษฟีนิกซ์แล้ว ไม่มีสิ่งมีชีวิตสูงสุดตนใดคาดคิดมาก่อนว่าพระเจ้าราชาองค์แรกจะสามารถบรรลุสิ่งนี้ได้

นี่คือสิ่งมีชีวิตสูงสุดและเป็นสิ่งมีชีวิตสูงสุดระดับรอง ลงมาด้วย!

“ไม่นะ!”

สีหน้าของบรรพบุรุษหวู่เปลี่ยนเป็นบูดบึ้ง

เมื่อสูญเสียการควบคุมด้านหน้าจาก ‘ชู’ราชาเทพองค์แรกจึงสามารถใช้มือทั้งสองข้างโจมตีเขาได้อย่างเต็มที่

รัมเบิล~

แน่นอน.

เทพราชาองค์แรกโจมตีเขาในทันที

ออร่าอันน่าสะพรึงกลัวสั่นสะเทือนห้วงอวกาศอันไร้ขอบเขตและบรรพบุรุษของตระกูลอู๋ก็ถอยหนีโดยไม่ลังเล

แม้ว่าท่านจะเป็นผู้ทรงอำนาจสูงสุดเช่นกัน แต่ท่านก็ไม่เชี่ยวชาญในการต่อสู้แบบเผชิญหน้าโดยตรง สิ่งที่บรรพบุรุษของตระกูลหวู่เชี่ยวชาญ คือการสนับสนุน

ด้วยการร่วมมือกับเทพสูงสุดผู้เชี่ยวชาญด้านการต่อสู้ระยะประชิดบรรพบุรุษของตระกูลอู๋สามารถใช้พลังของ เทพสูงสุดสององค์หรือมากกว่าสามองค์ได้

ก่อนหน้านี้ หากไม่ใช่เพราะบรรพบุรุษของตระกูลอู๋เหล่าเทพราชาองค์แรกคงปราบปรามเหล่าเทพจู๋ได้อย่างราบคาบไปนานแล้ว

“ที่ที่ฉันอยู่ ปลอดภัยอย่างแน่นอน”

หลังจากที่บรรพบุรุษหวู่กล่าวจบ โดยมีท่านเป็นศูนย์กลาง กาลอวกาศโดยรอบก็เริ่มแผ่รัศมีลึกลับออกมาอย่างจางๆ

ในชั่วขณะถัดไป

การโจมตีของราชาเทพองค์แรกพุ่งเข้าใส่ พลังส่วนใหญ่ถูกหักล้างด้วยกาลอวกาศโดยรอบ แต่พลังส่วนน้อยยังคงตกกระทบ บรรพบุรุษ ของตระกูลอู๋

พลังออร่าภายใน ร่างของบรรพบุรุษอู๋พลุ่งพล่าน แต่เขาก็สามารถป้องกัน การโจมตีของราชาเทพองค์แรกได้และถอยหนีอย่างรวดเร็ว โดยไม่หยุดจนกระทั่งถึงด้านข้างของจูหลงโมซาน

จูหลงโมซานมีรูปร่างสูงใหญ่ราวกับภูเขายักษ์ที่งดงาม สามารถต้านทานการโจมตีของเหล่าเทพสูงสุดได้ครั้งแล้วครั้งเล่า

อาการบาดเจ็บสาหัสของบรรพบุรุษตระกูลอู๋นั้น กลับไม่ใช่เรื่องใหญ่ในสายตาของจูหลงโมซาน ผู้ซึ่งสามารถฟื้นตัวได้ในพริบตาเดียว

นี่คือข้อดีของการมีร่างกายที่ใหญ่โต มโหฬาร

แน่นอนว่าร่างกายขนาดมหึมา ก็มีจุดอ่อนเช่นกัน นั่นคือ ความเร็วในการเคลื่อนที่ช้ามาก ทำให้มันเทียบเท่ากับเป้าหมายที่มีชีวิต และพลังโจมตีก็จะไม่แข็งแกร่งนัก

อันที่จริง ไม่เพียงแต่บรรพบุรุษของตระกูลอู๋เท่านั้น แต่เหล่าเทพสูงสุดองค์อื่นๆ ของเผ่ามนุษย์เทพสูงสุดสอง องค์ของเผ่าแห่งความว่างเปล่าเทพสูงสุดแห่งอาณาจักรน้ำแข็งและอื่นๆ ต่างก็ถอยร่นไปอยู่ข้างๆ ภูเขาจูหลงโมซาน

การที่ ‘ชู’ ร่วงหล่นอย่างควบคุมไม่ได้ ส่งผลให้เทพราชาองค์แรกสามารถใช้มือได้อย่างอิสระ และไม่มีสิ่งมีชีวิตสูงสุดใดในสนามรบที่สามารถรับประกันได้ว่าจะสามารถป้องกัน การโจมตีแบบลอบกัดของเทพราชาองค์แรกได้

ดังนั้น การรวมตัวกันจึงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด

“เกิดอะไรขึ้นกับ ‘ชู’ กันแน่?”

บรรพบุรุษแห่งความว่างเปล่าถามโดยตรง

เทพสูงสุดแห่งอาณาจักรน้ำแข็งและเทพสูงสุดอู๋ซูต่างก็มองไปยังเทพสูงสุดฟู่ตูและจูหลงโมซาน

ในขณะนี้ สถานะของ ‘ฉู่’ มีความสำคัญอย่างยิ่ง เมื่อสูญเสีย ‘ฉู่’ ไปแล้ว ใครในสนามรบจะสามารถหยุดยั้งราชาเทพองค์แรกได้อีก?

หรือแม้ว่าพวกเขาจะส่งเทพสูงสุดสี่หรือห้า องค์ไปควบคุมราชาเทพองค์แรกแล้ว ใครจะเป็นคนจัดการกับเทพสูงสุดองค์อื่นๆ ใน ฝ่ายเผ่าเทพกันล่ะ?

เทพเจ้าสูงสุดฟู่ตูและจูหลงโมซานสบตากัน แต่ไม่ได้ตอบอะไร

พวกเขาพยายามติดต่อ ‘ชู’ อยู่ตลอดเวลา แต่ดูเหมือนว่า ‘ชู’ จะขาดการติดต่อกับโลกภายนอกไปโดยสิ้นเชิง

สักครู่ต่อมาเทพสูงสุดฟูตูพูดด้วยเสียงเบาว่า “ราชาเทพองค์แรกต้องใช้พลังจิตบางอย่างในการควบคุม ‘ชู’ แน่นอน”

“ข้าก็เห็นด้วยเช่นกัน”บรรพบุรุษแห่งความว่างเปล่าขมวดคิ้ว “สิ่งที่ข้าอยากรู้คือ ‘ชู’ จะหลุดพ้นและตื่นขึ้นมาได้อย่างไร”

เขาเต็มใจที่จะยืนอยู่ข้างฝ่ายมนุษย์ไม่เพียงเพราะผลประโยชน์ที่ ‘ชู’ สัญญาไว้เท่านั้น แต่ยังเพราะเขารู้สึกว่าเมื่อเผชิญหน้ากับเผ่าเทพเผ่ามนุษย์ก็ ไม่จำเป็นต้องพ่ายแพ้เสมอไป

แต่ในตอนนี้ การล่มสลายของฉู่ได้ทำให้ผลลัพธ์ของสงครามเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงและเอื้อประโยชน์ให้กับ เผ่าเทพ

“รอไปก่อนนะ”

“ไม่น่าจะใช้เวลานานนัก”

เสียงของจูหลงโมชานดังขึ้นมา

ในขณะนี้เหล่าเทพสูงสุดจาก ฝ่ายเผ่าเทพก็กำลังรวมตัวกันอยู่ และการโจมตีส่วนใหญ่ของพวกเขาก็ถูกสกัดกั้นโดยจูหลงโมซาน

เมื่อต้องเผชิญกับการโจมตีจากเหล่าเทพสูงสุดองค์ แล้วองค์เล่า โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากบุคคลทรงพลังอย่างเทพราชาองค์แรกแม้แต่จูหลงโมซานเองก็ยังต้องดิ้นรนอยู่บ้าง

“ดี.”

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งบรรพบุรุษแห่งความว่างเปล่าก็พยักหน้าและกล่าวว่า

ณ จุดนี้ พวกเขาทำได้เพียงรอให้ ‘ชู’ ตื่นขึ้นมาเอง

รัมเบิล~

ในชั่วพริบตาเดียว เหล่าเทพสูงสุดทั้งเจ็ด แห่งเผ่าพันธุ์มนุษย์ได้ตั้งรับอย่างเต็มรูปแบบ โดยมีจูหลงโมซานเป็นแกนหลัก

หลังจากสูญเสีย ‘ชู’ ไปแล้วฝ่ายมนุษย์ก็ไม่มีกำลังเหลือที่จะโจมตีได้อีก และทำได้เพียงตั้งรับรอให้ ‘ชู’ ฟื้นคืนชีพเท่านั้น

ส่วน ฝ่ายเผ่าเทพนั้นเหล่าผู้ยิ่งใหญ่เริ่มโจมตีอย่างบ้าคลั่ง โดยเฉพาะบรรพบุรุษฟีนิกซ์ผู้ซึ่งพลังสีแดงฉานเผาผลาญทุกสิ่ง ทำให้จูหลงโมซานอ่อนล้าลงอย่างต่อเนื่อง

“ครู.”

เทพราชาองค์ที่สองมองไปยังเทพราชาองค์แรกด้วยสีหน้าตื่นเต้นเล็กน้อย

นับตั้งแต่สงครามเริ่มต้น ทั้งสองฝ่ายต่างอยู่ในภาวะชะงักงัน นี่เป็นครั้งแรกที่เผ่าเทพได้เปรียบอย่างมาก

และความได้เปรียบอย่างมหาศาลนี้มีแนวโน้มสูงที่จะเป็นตัวกำหนดผลลัพธ์ของการรบที่เหลือทั้งหมด

“ชู คุณต้องการให้เราดำเนินการอะไรไหม?”

เทพราชาองค์ที่สองมองเข้าไปในมหาจักรวาลที่ซึ่งร่างต่อสู้หลักของชู กำลังร่วงหล่นลงมา

ราชาเทพองค์ที่สองหมายความว่าพวกเขาควรใช้โอกาสนี้ทำลายร่างกายต่อสู้หลักของชูโดยตรง เพื่อที่ว่าแม้ว่า ‘ชู’ จะฟื้นขึ้นมาในภายหลัง เขาก็จะสูญเสียร่างกายต่อสู้หลักไปหนึ่งส่วน แล้ว

“ไม่จำเป็นต้องลงมือทำอะไร”

กษัตริย์องค์แรกตรัสทันที

โลกปีศาจหัวใจที่ นางสร้างขึ้นเพื่อ ‘ชู’ นั้นแข็งแกร่งพอที่จะกักขัง ‘ชู’ ไว้ได้นานนับหลายยุคสมัย

ในเวลานี้ หากพวกเขาโจมตีร่างกายต่อสู้หลักของ ‘ชู’ ก็มีความเป็นไปได้สูงที่จะกระตุ้น ‘ชู’ ซึ่งถูกขังอยู่ใน โลก ปีศาจหัวใจ

และการกระตุ้นเช่นนั้นอาจทำให้ ‘ชู’ หลุดพ้นจากโลกปีศาจหัวใจได้ก่อนกำหนด

ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้

กษัตริย์องค์แรกทรงทราบดีอยู่แล้วว่าจะต้องทำอย่างไร

สำหรับเทพราชาองค์แรกและแม้แต่สำหรับเผ่าเทพแล้ว ยิ่ง ‘ชู’ หลับใหลนานเท่าไหร่ ก็ยิ่งดีเท่านั้น

ร่างกายต่อสู้หลักเพียงอย่างเดียว? มันไม่ใช่ว่าพวกเขาจะฆ่า ‘ชู’ ได้อย่างสิ้นเชิง ดังนั้นจึงไม่นับว่าเป็นผลประโยชน์มากนัก เมื่อพิจารณาจาก พื้นฐานของเผ่าพันธุ์มนุษย์แล้ว ‘ชู’ ก็สามารถฟื้นตัวได้ในเวลาอันสั้น

“โจมตีด้วยกำลังทั้งหมด”

ราชาเทพองค์แรกมองไปยังระยะไกล ที่แนวป้องกันซึ่งก่อตั้งโดยจูหลงโมซานและเหล่าเทพสูงสุดองค์อื่นๆ แล้วตรัสว่า

รัมเบิล~

ผลกระทบอันน่าสะพรึงกลัวนั้นแผ่ขยายไปไกลหลายพันล้านปีแสง

ยังไม่ทราบแน่ชัดว่ามีชั้นของกาลอวกาศกี่ชั้นที่ถูกฉีกขาดออกไป

หากสนามรบตั้งอยู่ภายในจักรวาลอันยิ่งใหญ่ฉันเกรงว่าท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวขนาดเท่าหนึ่งในสิบของ อาณาเขตของเผ่าพันธุ์มนุษย์คงแตกสลายไปแล้ว

การสังหารหมู่ใน ระดับพระผู้เป็นเจ้าส่งผลกระทบอย่างรุนแรงต่อโลกภายนอก

เวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้า

เวลาผ่านไปหลายวันในพริบตาเดียว

ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา ฝ่ายมนุษย์มุ่งเน้นไปที่การป้องกันเป็นหลัก หากไม่ใช่เพราะจูหลงโมซานมีร่างกายที่ใหญ่โตและ น่าเกรงขามมากพอ พวกเขาคงถูก เหล่าเทพสูงสุดแห่ง เผ่าเทพปราบปรามไปนานแล้ว

“เราควรทำอย่างไรต่อไปดี?”

บรรพบุรุษแห่งความว่างเปล่าก็รู้สึกถึงความกดดันเช่นกัน นับตั้งแต่เขาเข้าร่วมสนามรบนี้ เขาไม่เคยต่อสู้ด้วยกำลังทั้งหมด และเขาก็ไม่คิดจะทำเช่นนั้นด้วย

ขณะนั้น สถานการณ์ในสนามรบทำให้เขามีความต้องการที่จะถอนกำลัง

หากสถานการณ์ยังคงเป็นเช่นนี้ต่อไป เมื่อจูหลงโมซานทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว เขาจะถอยหนีได้อย่างปลอดภัยยากมากเมื่อต้องเผชิญหน้ากับเทพราชาองค์แรกและบรรพบุรุษฟีนิกซ์

“ฟู่ตู แล้ว รากฐานของเผ่าพันธุ์มนุษย์ของเจ้าล่ะ? นอกจาก ‘ชู’ แล้ว ไม่มีหนทางอื่นอีกหรือ?”เทพสูงสุดแห่งอาณาจักรน้ำแข็งอดถามไม่ได้เช่นกัน

“วิธีการพื้นฐาน?”พระผู้เป็นเจ้าฟูตูทรงยิ้มอย่างขมขื่นในใจ

โครงสร้างทั้งหมดของเผ่าพันธุ์มนุษย์อยู่ในมือของ ‘ชู’

นี่เป็นธรรมเนียมปฏิบัติที่สืบทอดกันมายาวนานของเผ่าพันธุ์มนุษย์เช่นกัน หากปัจจัยพื้นฐานไม่ได้อยู่ในมือของผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดอย่าง ‘ชู’ แล้วมันจะอยู่ในมือของใครได้?

แต่ตอนนี้ล่ะ?

เทพเจ้าสูงสุดฟูตูเพิ่งตระหนักได้ว่า ปัญหาที่ ‘ชู’ ประสบ นั้น สร้างความเสียหายอย่างใหญ่หลวงต่อเผ่าพันธุ์มนุษย์เพียงใด

“ชูบอกกับข้าว่าพระผู้เป็นเจ้าสูงสุดว่า นเซียงก็สามารถอยู่ข้างเราและลงมือปฏิบัติการได้เมื่อจำเป็น แต่ตอนนี้พระผู้เป็นเจ้าสูงสุดว่านเซียงคงจะไม่ลงมือแล้ว”

พระผู้เป็นเจ้าสูงสุดฟูตูถอนหายใจในใจ

เทพเจ้าสูงสุดว่านเซียงก็เป็นหนึ่งในสาม เทพเจ้าสูงสุดที่อยู่โดดเดี่ยวเช่นกัน

ครั้งหนึ่งชูเคยทำธุรกรรมลับบางอย่างกับเทพเจ้าสูงสุดว่านเซียง

นั่นคือเหตุผล ที่ เขาโน้มน้าวให้มหาเทพว่านเซียงเข้าร่วมฝ่ายมนุษย์

และเทพเจ้าสูงสุดว่านเซียงถือเป็น ไพ่ตายของเผ่ามนุษย์หาก ‘ฉู่’ อยู่ด้วยเทพเจ้าสูงสุดว่านเซียงคงจะลงมือปฏิบัติการอย่างแน่นอน

แต่ตอนนี้ ชูได้จากไปแล้ว เขาหลับสนิท และไม่รู้ว่าจะตื่นเมื่อไหร่เทพเจ้าสูงสุดว่านเซียงคงไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องวุ่นวายนี้แน่

“โมชาน เธอทนไหวอยู่ไหม?”

Supreme Being Futuถาม Julong Moshan

“อย่างมากก็ครึ่งเดือน”

น้ำเสียงของจูหลงโมซานหนักแน่นมาก

พละกำลังทางกายของเขา นั้นเหนือกว่าสิ่งมีชีวิตแห่งความโกลาหลในระดับเดียวกัน หลายเท่า แต่เขากลับต้านทานพลังอันน่าสะพรึงกลัวของสิ่งมีชีวิตสูงสุดที่ล้อมโจมตีเขา ไม่ได้

อันที่จริง การที่จูหลงโมซานสามารถยืนหยัดอยู่ได้นานขนาดนั้นภายใต้การล้อมของเหล่าเทพสูงสุดทั้งหก รวมถึงเทพราชาองค์แรกและบรรพบุรุษฟีนิกซ์ถือเป็นสิ่งที่เกินความคาดหมายของเหล่าเทพสูงสุดหลายองค์ ไปแล้ว

“งั้นเราถอยกันเถอะ”

พระผู้เป็นเจ้าสูงสุดฟูตูตรัสด้วยเสียงเบา

ในการต่อสู้ ระดับสิ่งมีชีวิตสูงสุดเมื่อฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งถอยทัพ นั่นหมายถึงการยอมรับความพ่ายแพ้ ซึ่งจะเป็นตัวกำหนดผลลัพธ์ของสงครามภายในจักรวาลอันยิ่งใหญ่

แต่ถ้าพวกเขาไม่ถอยทัพตอนนี้ เมื่อจูหลงโมซานต้านทานไม่ไหวอีกต่อไป พวกเขาก็จะต้องชดใช้ราคาหากต้องการถอยทัพในภายหลัง

ในดินแดนแห่งความว่างเปล่า ร่างมหึมาที่พบได้ไม่ยากค่อยๆ ลืมตาขึ้น

หวด!

ความคิดของซู่หยวนเริ่มปั่นป่วน ร่างของเขาหดเล็กลงอย่างรวดเร็ว กลายเป็นขนาดปกติ และยืนอยู่ตรงนั้นอย่างเงียบๆ

กฎแห่งมายาอันสูงสุดที่แผ่ขยายไปทั่วทุกหนแห่ง ได้ถอยร่นไปอย่างรวดเร็ว นี่คืออาณาจักรแห่งความว่างเปล่า โลกที่เปิดขึ้นภายในกฎแห่งมายาอันสูงสุดและกฎแห่งมายาอันสูงสุดคือผู้ปกครองที่นี่

แต่ในตอนนี้ การปรากฏตัวของซู่หยวนแม้จะปราศจากเจตนาร้ายใดๆ ก็ทำให้กฎสูงสุดแห่งมายาต้องถอยร่นไปแล้ว

นี่คือกายกายที่เกิดขึ้นจาก ระบบเต๋าของซู่หยวนหลังจากการเปลี่ยนแปลงอย่างครอบคลุม

ตอนนี้ฉันคือ…”

ซู่หยวนมองมือของตัวเอง รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้า “ด้วยพลังกายเพียงอย่างเดียว ข้าสามารถปราบเทพราชาองค์ที่สามได้ ”

ต้องรู้ว่าซู่หยวนไม่ได้เชี่ยวชาญด้าน การฝึกฝนกายกายระบบเต๋าของเขามุ่งเน้นไปที่ความครอบคลุม การพึ่งพากายกายเพียงอย่างเดียว ในการปราบปรามสิ่งมีชีวิตแห่งความโกลาหลที่เพิ่งยกระดับขึ้นมานั้น เมื่อซู่หยวนโจมตีด้วยพลังทั้งหมด ก็คงนึกภาพออกว่าพลังของเขาจะน่าสะพรึงกลัวเพียงใด

เพียงครู่เดียวหลังจากที่ซู่หยวนหยุดดูดซับพลังงานจากแดนว่างเปล่า

ร่างของชิงซูค่อยๆ ปรากฏลงมา

“ซู่หยวน”

ชิงซู่มองไปที่ซู่หยวนสีหน้าของเขามีความซับซ้อนเล็กน้อย

หากแคว้นฉู่ไม่ล่มสลาย ด้วย ความแข็งแกร่งของซู่หยวนในขณะนั้น เมื่อเขาเข้าร่วมสงคราม เขาคงเปลี่ยนแปลงสถานการณ์ของสงครามได้อย่างแน่นอน

แต่มันน่าเสียดาย

‘ชู’ ล้มลงแล้ว

เมื่อสูญเสียฉู่ไปแล้ว สงครามระหว่างเผ่ามนุษย์และเผ่าเทพจึงไม่มีโอกาสที่จะได้รับชัยชนะอีกต่อไป

ใน มุมมองของชิงซูซูหยวนเพิ่งจะกลายเป็นสิ่งมีชีวิตแห่งความโกลาหลเท่านั้น ไม่ว่าเขาจะแข็งแกร่งแค่ไหน เขาก็เป็นเพียงผู้บรรลุธรรมระดับสองที่เพิ่งเข้ามา ใหม่

และเมื่อพิจารณาสถานการณ์ในสนามรบในปัจจุบัน การเพิ่มผู้ทรงอำนาจระดับรองลงมาอีกหนึ่งคน ก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงสถานการณ์โดยรวมได้

‘พลังของชูไม่ได้เรียบง่ายแค่เพียงการควบคุมสิ่งมีชีวิตระดับสูงสุดขั้นที่สองเท่านั้น ภายใต้วิชาลับ “ลมหายใจเดียวสู่ความบริสุทธิ์สามประการ”‘ชู’ เมื่อประสานงานกับบรรพบุรุษแห่งอู่สามารถควบคุมราชาเทพองค์แรกได้ด้วยต้นทุนที่น้อยที่สุด

“ชูได้ล่มสลายไปแล้ว พวกเราเผ่าพันธุ์มนุษย์ได้พ่ายแพ้ในสงครามครั้งนี้”

ชิงซูมองไปที่ซูหยวนและถ่ายทอดข้อมูลทั้งหมดจากสนามรบให้เขาฟัง

“อืม.”

ซู่หยวนพยักหน้า สีหน้าสงบนิ่ง

เขารู้เรื่องราวที่ ‘ชู’ กำลังเผชิญอยู่มานานแล้ว ผ่านทาง กระจกสีเทา

เหตุผลที่เขาไม่หยุดยั้งก็เพราะเขารู้ว่า ‘ชู’ จะใช้เรื่องนี้เพื่อพัฒนาสภาพจิตใจของตนเอง ยกระดับความแข็งแกร่งไปอีกขั้น และก้าวขึ้นสู่ระดับเทพสูงสุดขั้นที่ สาม

สิ่งเหล่านี้เป็นโอกาสที่หาได้ยากและเกิดขึ้นได้ยากมาก นั่นเป็นเหตุผลที่ซู่หยวนจงใจปล่อยให้มันเกิดขึ้นและไม่ได้บอก ‘ชู่’ ล่วงหน้า

ยิ่งไปกว่านั้น ใน แผนของซู่หยวนแม้ว่า ‘ชู่’ จะไม่สามารถต่อสู้ต่อไปได้อีกนานเนื่องจากตกลงไปในโลกแห่งปีศาจหัวใจแต่หากมีเขาอยู่ สถานการณ์ของสงครามก็จะไม่เปลี่ยนแปลง

“ฉันเห็น.”

ซู่หยวนยื่นมือขวาออกไป

เมื่อเขาดึงมือกลับ

ร่างกายต่อสู้หลัก และร่างแยกต่อสู้หลัก ของชู ลอยอยู่เหนือฝ่ามือของเขา

ร่างโคลนต่อสู้หลักของชูนั้น ตั้งอยู่ในแดนว่างเปล่าและสามารถเทเลพอร์ตไปได้ง่าย ส่วนร่างจริงที่ใช้ในการต่อสู้หลัก นั้นได้ตกลงไปในมหาจักรวาลแล้ว

“นี้?”

ม่านตาของชิงซูหดเล็กลงเล็กน้อย เขาไม่ทันสังเกตเลยว่าซูหยวนได้เคลื่อนย้ายร่างต่อสู้หลักของชู จากภายนอกมหาจักรวาลเข้ามายังแดนว่างเปล่า ได้อย่างไร

นี่คืออาณาจักรแห่งความว่างเปล่า โลกที่เขาได้เปิดออก

หากไม่ได้รับอนุญาตจากเขา ไม่มีใครสามารถเข้าหรือออกได้

“เขาจะหลับไปเป็นเวลาสามแสนหกหมื่นปี”

ซู่หยวนมองไปที่ร่างต่อสู้หลัก และร่างจำลองของชู่ แล้วพูดด้วยเสียงเบาว่า…

“สามแสนหกหมื่นปี?”

ชิงซูรู้สึกตกตะลึงเล็กน้อย

“นับจากนี้ไป ปล่อยให้สนามรบเป็นหน้าที่ของฉัน”

ซู่หยวนเก็บร่างและโคลนของชู่ไว้ ก้าวไปหนึ่งก้าว แล้วหายตัวไปจากแดนว่างเปล่า

“เขาออกไปข้างนอกเหรอ?”

ชิงซูตกตะลึงอีกครั้งซูหยวนออกจากแดนว่างเปล่าไปโดยไม่มีเขาคอยนำทางงั้นหรือ?

นอกเหนือจากจักรวาลอันยิ่งใหญ่

ในสนามรบแห่งเทพสูงสุดร่างของจูหลงโมซานนั้นสูงตระหง่าน แต่ภายใต้การโจมตีของเทพราชาองค์แรกบรรพบุรุษฟีนิกซ์และเทพสูงสุดองค์อื่นๆ เขากลับต้องถอยร่นอยู่ตลอดเวลา

ในขณะนี้เอง—

วูบ!

กาลอวกาศบิดเบี้ยว

ชายหนุ่มในชุดคลุมสีดำลึกลับปรากฏตัวขึ้นอย่างเงียบๆ ต่อหน้าจูหลงโมซาน ชุดคลุมสีดำของชายหนุ่มดูเหมือนจะซ่อนความลึกลับอันไร้ขีดจำกัด ทำให้แม้แต่ผู้ทรงอำนาจสูงสุดก็ อดไม่ได้ที่จะเหลือบมองซ้ำอีกครั้ง

อืม~

เมื่อซู่หยวนลงมา พลังที่มองไม่เห็นได้แผ่กระจายไปทุกทิศทาง สามารถสกัดกั้นการโจมตีของ เหล่าเทพชั้นสูงหลาย ตนจาก เผ่าเทพได้อย่างง่ายดาย

“คุณ?”

เทพเจ้าองค์แรกมองไปยังซูหยวนสายตาของเธอเหลือบมองไปเล็กน้อย