กระจกสรรพรู้ ข้าคือผู้ไร้เทียมทาน - #307บทที่ 307 โลกแห่งปีศาจภายในมากมาย

#307บทที่ 307 โลกแห่งปีศาจภายในมากมาย?

บทที่ 307โลกปีศาจหัวใจหลายดวง?

ด้วยการมีพระผู้เป็นเจ้าโมชันและพระผู้เป็นเจ้าฟูตูอยู่ด้วย ชูจึงไม่กังวลว่าเผ่าพันธุ์มนุษย์จะถูกทำลายล้าง

เทพเจ้าองค์แรกก็จะไม่ทำเช่นนั้นเช่นกัน หากเขาผลักดันเทพเจ้าสูงสุดทั้งสอง จนถึงขีดสุดและบังคับให้พวกเขาทั้งสองลงมือด้วยตนเอง มันจะเป็นสถานการณ์ที่เสียเปรียบทั้งสองฝ่ายสำหรับเผ่าพันธุ์เทพ

อย่างไรก็ตาม แม้ว่าเผ่าพันธุ์มนุษย์จะยังคงอยู่ การสูญเสียดินแดนถึงเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ การที่อัจฉริยะชั้นยอดถูกหมายหัว และการที่อาณาจักรลับต้องห้าม และดาวเคราะห์ที่มีทรัพยากรพิเศษถูกปล้นสะดม ล้วนเป็นผลลัพธ์ที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

ในอดีต เผ่าพันธุ์ระดับสูงสุดอย่างมังกรแท้และฟีนิกซ์ต้องตกต่ำจากสถานะ เผ่าพันธุ์ระดับสูงสุดเพียงเพราะบรรพบุรุษของพวกเขาจากไป พวกเขาต้องสละดินแดน ทรัพยากร และอาณาจักรลับต้องห้ามมากมาย เพื่อความอยู่รอด

และนั่นก็เกิดขึ้นภายใต้การคุ้มครองของเผ่าพันธุ์เทพเท่านั้น ส่งผลให้บรรพบุรุษทั้งสองได้กลับมาในที่สุด

แม้ว่าเผ่าพันธุ์มนุษย์จะยังมีเทพสูงสุดโมชันและเทพสูงสุดฟูตูอยู่แต่เทพสูงสุดทั้งสององค์นี้ มีระดับความแข็งแกร่งเพียงระดับแรกและไม่เก่งเรื่องกลยุทธ์การสร้างพันธมิตร ทำให้เป็นไปไม่ได้ที่จะเอาชนะ เทพสูงสุดที่เป็นกลางองค์อื่น ๆ

หากปราศจากความเข้าใจในภาพรวมทั้งหมด ชูจึงไม่กล้าจินตนาการถึงสถานการณ์ที่เลวร้ายที่เผ่าพันธุ์มนุษย์กำลังเผชิญอยู่ในขณะนี้

“ฉันหวังว่าดินแดนลับต้องห้ามสุดพิเศษเหล่านั้น จะไม่ถูกเผ่าเทพยึดไป และก็…”

ชูรู้สึกกังวล “ซู่หยวนกำลังพยายามก้าวข้ามขีดจำกัดเพื่อกลายเป็นสิ่งมีชีวิตแห่งความโกลาหลข้าหวังว่าเขาจะไม่ได้รับผลกระทบจากเผ่าเทพ”

ในสายตาของฉู่ซู่หยวนคืออัจฉริยะที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ในประวัติศาสตร์ของเผ่าพันธุ์มนุษย์บางทีอาจจะเป็นอัจฉริยะที่ยิ่งใหญ่ที่สุด นับตั้งแต่จักรวาลเข้าสู่ยุคแห่งการทำลายล้างครั้งยิ่งใหญ่ หรืออาจจะยิ่งใหญ่ที่สุดในทุกยุคแห่งการทำลายล้างครั้งยิ่งใหญ่ที่เรารู้จักมาเลยก็ได้

อย่างน้อยในช่วง ยุคสิ่งมีชีวิตจักรวาลสิ่งมีชีวิตจักรวาลทั้งหมด ที่ชูรู้จักนั้นด้อยกว่าซูหยวนมาก

ด้วยพละกำลังอันน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ ประกอบกับน้ำหนักของพลังชีวิตที่เกิดจากการเข้าใจ กฎสูงสุดทั้งแปดประการ และผลตอบรับจากมหาจักรวาลหลังจากผ่านพ้นเก้าอาณาจักรลับต้องห้าม…

อาจกล่าวได้ว่าการก้าวข้ามขีดจำกัดขั้นสูงสุดอย่างสำเร็จ และการขึ้นเป็นผู้นำสูงสุดแห่งความโกลาหลคนที่สี่ ของเผ่าพันธุ์มนุษย์นั้น เป็นผลลัพธ์ที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

แต่เงื่อนไขสำคัญสำหรับเรื่องทั้งหมดนี้คือ เขาจะต้องไม่ถูกรบกวน

ชูจำได้ว่าก่อนที่เขาจะจมดิ่งสู่โลกปีศาจหัวใจซูหยวนได้เริ่มก้าวข้ามขีดจำกัดเพื่อกลายเป็นสิ่งมีชีวิตแห่งความโกลาหลแล้ว

เมื่อสิ่งมีชีวิตระดับจักรวาลพยายาม ที่จะก้าวข้ามขีดจำกัดเพื่อกลายเป็นสิ่งมีชีวิตแห่งความโกลาหลจิตใจและเจตจำนงของพวกเขาจะถูกยกระดับขึ้นอย่างไม่มีที่สิ้นสุด และพวกเขาจะต้องเผชิญกับ “เส้นทางอันไม่มีที่สิ้นสุด”

ในช่วงเวลานี้ร่างกายของสิ่งมีชีวิตระดับจักรวาลมีความสำคัญอย่างยิ่ง หากร่างกายได้รับผลกระทบ เช่น ได้รับความเสียหายหรือได้รับบาดเจ็บ ก่อนที่การก้าวข้ามขั้นสูงสุดจะสำเร็จล่ะ?

มันจะรบกวนจิตใจโดยตรง และขณะนี้กำลังอยู่ในช่วงการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญ

ในสถานการณ์เช่นนี้ แม้ว่าจิตและเจตจำนงจะสามารถก้าวผ่าน “เส้นทางอันไม่มีที่สิ้นสุด” ได้อย่างมั่นคง แต่ก็ยังคงล้มเหลวเนื่องจากการเชื่อมโยง กับร่างกาย

แม้ว่าสถานที่ที่ซู่หยวนพยายามจะก้าวข้ามขีดจำกัดเพื่อกลายเป็นสิ่งมีชีวิตแห่งความโกลาหลนั้นจะอยู่ในแดนว่างเปล่า ซึ่งเป็นสถานที่ที่ปลอดภัยที่สุดสำหรับเผ่าพันธุ์มนุษย์ก็ตาม

แต่ชูไม่แน่ใจว่าเผ่าเทพจะไม่ค้นพบแดนว่างเปล่าดวงตาเทพเปิดสวรรค์ของราชาเทพองค์แรกนั้นกล่าวกันว่าสามารถทะลุทะลวงทุกสิ่งในจักรวาลอันยิ่งใหญ่ได้ดังนั้นการระบุพิกัดของแดนว่างเปล่าจึงไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้

เดิมที ในความคิดของชู แม้ว่าพิกัดจะถูกล็อกไว้ เทพราชาองค์แรกก็ทำอะไรไม่ได้เลย เพราะเขากำลังปกป้องอาณาจักรแห่งความว่างเปล่าอยู่

แต่ตอนนี้เขาตกอยู่ในภวังค์ พึ่งพาแต่เพียงเทพสูงสุดโมซานและเทพสูงสุดฟูตูเท่านั้น หรือ? หากเทพราชาองค์แรกใช้ดวงตาเทพเปิดสวรรค์จับจ้องไปที่พวกเขาทั้งสองได้จริง ๆ ก็มีความเป็นไปได้อย่างแน่นอนที่จะแทรกซึมเข้าไปในแดนว่างเปล่าและรบกวนร่างกายของซู่หยวนขณะที่เขากำลังกระโดดข้ามขั้นสุดยอด

ชูไม่จำเป็นต้องคิดเลยด้วยซ้ำ หลังจากชนะสงครามแล้วเผ่าเทพจะพยายามทุกวิถีทางและยอมจ่ายทุกราคาเพื่อขัดขวางการก้าวกระโดดขั้นสุดยอดของซู่หยวน

ท้ายที่สุดแล้ว ในจักรวาลอันยิ่งใหญ่เผ่าพันธุ์เทพเป็นเผ่าพันธุ์ที่ไม่ต้องการให้เผ่าพันธุ์มนุษย์ให้กำเนิดสิ่งมีชีวิตสูงสุดอีกองค์หนึ่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่ออัจฉริยะผู้นั้นซู่หยวนกำลังกลายร่างเป็น สิ่งมีชีวิต แห่งความโกลาหล

จากการประเมินของฉู่ หลังจากที่ซู่หยวนกลายเป็นสิ่งมีชีวิตแห่งความโกลาหลแล้ว เขาจะก้าวไปสู่ระดับที่สองในเวลาอันสั้น และในอนาคต เขาจะเข้าสู่ระดับที่สาม และมีความเป็นไปได้สูงมากที่เขาจะสามารถต่อสู้กับราชาเทพองค์แรกได้

วูบ!

ในชั่วพริบตา จิตใจและความตั้งใจของชู ก็กลับคืนสู่ร่างกายที่แท้จริงของเขา อย่างสมบูรณ์

“ฮะ?”

“ร่างกายหลักที่ใช้ในการต่อสู้ของฉันยังอยู่ที่นี่ใช่ไหม?”

ชูรู้สึกตกตะลึงเล็กน้อย ในสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุด หลังจากที่เขาตกลงไปในโลกแห่งปีศาจหัวใจร่างกายต่อสู้หลักของเขาอาจจะถูกปราบปรามโดยราชาเทพองค์แรกหรือไม่ก็ถูกทำลายไป เพราะมันจะควบคุมไม่ได้

เขาไม่ได้คาดหวังว่าร่างต่อสู้หลักของเขาจะปลอดภัย และมันยังคงอยู่กับร่างโคลนต่อสู้หลักของเขาอยู่อย่างนั้น หรือ?

การที่ร่างโคลนต่อสู้หลัก ยังคงอยู่ที่เดิมไม่ได้ทำให้ชูประหลาดใจแต่อย่างใด เพราะอย่างไรก็ตามร่างโคลนต่อสู้หลักนั้น ทำหน้าที่ปกป้องอาณาจักรแห่งความว่างเปล่า แม้ว่ามันจะควบคุมไม่ได้ แต่มันก็อยู่ในอาณาจักรแห่งความว่างเปล่า ด้วยความโดดเดี่ยวของอาณาจักรแห่งความว่างเปล่า แม้ว่าเทพราชาองค์แรกจะใช้ดวงตาเทพเปิดสวรรค์ล็อกเป้าไปยังอาณาจักรแห่งความว่างเปล่า และโจมตีจากภายในผ่านอาณาจักรแห่งความว่างเปล่า ก็ไม่สามารถทำอะไรร่างโคลนต่อสู้หลัก ได้

ถึงแม้ การโจมตีของเทพราชาองค์แรกจะสามารถทะลุผ่านแดนว่างเปล่าได้ ใครจะรู้ว่ามันจะอ่อนกำลังลงไปกี่เท่า? อย่างมากที่สุด มันอาจส่งผลกระทบต่อ สิ่งมีชีวิตระดับจักรวาลเท่านั้น การที่จะสร้างความเสียหายให้กับร่างโคลนต่อสู้หลักของชู นั้นเป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน

อันที่จริงแล้ว สำหรับชู แม้ว่าร่างต่อสู้หลักและร่างโคลนต่อสู้หลักของเขา จะถูกกดดันหรือถูกทำลายไป ก็จะไม่ส่งผลกระทบมากนัก เพียงแต่เขาจะฟื้นคืนชีพขึ้นมาใหม่บนร่างพาหนะฟื้นคืนชีพเท่านั้น

ในฐานะสิ่งมีชีวิตสูงสุดชูไม่ทราบว่าตนเองได้สร้างพาหะการคืนชีพไว้กี่ราย พวกมันมีอยู่ทั้งภายในและภายนอก มหาจักรวาล

“และสภาพจิตใจของฉัน… ความแข็งแกร่งของฉัน…”

สีหน้าของชูเปลี่ยนไปเล็กน้อย หลังจากจมดิ่งสู่โลกปีศาจหัวใจเป็นเวลานาน ชูพบว่าสภาวะจิตใจของเขาบรรลุถึงขั้นสมบูรณ์แบบแล้วและภายใต้อิทธิพลของสภาวะจิตใจนั้น พลังของเขาก็เปลี่ยนแปลงไปอย่างมหาศาลเช่นกัน

“ระดับที่สาม ฉันควรจะเป็นสิ่งมีชีวิตสูงสุดระดับที่สาม แล้ว”

ชูถอนหายใจด้วยความโล่งอก

แม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าใดในโลกภายนอกขณะที่เขากำลังจมดิ่งลงสู่ โลกปีศาจหัวใจ

แต่การพัฒนาความแข็งแกร่งอย่างเห็นได้ชัดของเขาจะยังคงมีประโยชน์อย่างมากในการกอบกู้สถานการณ์ที่เลวร้ายนี้

“เลขที่…”

หลังจากจิตใจและเจตจำนงของเขากลับคืนสู่ความเป็นจริง ชูว์เมื่อตระหนักถึงการเปลี่ยนแปลงของสภาพจิตใจและพละกำลังของตน ก็เริ่มขยายการรับรู้ของตนไปทุกทิศทางโดยสัญชาตญาณ ในชั่วพริบตา เขาก็ครอบคลุม ทวีปดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของเผ่ามนุษย์และอาณาจักรแห่งความว่างเปล่าอันกว้างใหญ่

ใน ทวีปดินแดนศักดิ์สิทธิ์ภายในอาณาจักรแห่งความว่างเปล่า มีร่างจุติทางจิต ที่หลงเหลืออยู่จากสิ่งมีชีวิตจักรวาลทั้งหมด ของเผ่าพันธุ์มนุษย์ซึ่งทำหน้าที่เป็นวิธีการฟื้นคืนชีพในกรณีที่ร่างกายที่แท้จริงของพวกเขาในโลกภายนอกดับสูญไป

เมื่อซู่หยวนกลายเป็นสิ่งมีชีวิตระดับจักรวาลในอดีต เขาก็ถูกชิงซูนำไปยังแดนว่างเปล่า และทิ้งร่างจิตไว้ เบื้องหลัง

“การจุติทางจิตหกแสนสองหมื่นครั้ง? จำนวนสิ่งมีชีวิตในจักรวาลในเผ่าพันธุ์มนุษย์ของฉัน เพิ่มขึ้นมากมายขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?”

สีหน้าของชูดูไม่ดีนัก หากเขาไม่มั่นใจว่าทุกร่างจุติทางจิต ล้วนแผ่รัศมีของเผ่าพันธุ์มนุษย์ออกมา เขาคงสงสัยว่าอาณาจักรแห่งความว่างเปล่าได้ถูกบุกรุกแล้ว

แต่ยิ่งเป็นเช่นนั้นมากเท่าไหร่ ชูยิ่งไม่เชื่อเรื่องนี้มากขึ้นเท่านั้น

การจุติทางจิตหกแสนสองหมื่นครั้ง บน ทวีปดินแดนศักดิ์สิทธิ์นั้น สอดคล้องกับสิ่งมีชีวิตจักรวาลหกแสนสองหมื่นตัว ของเผ่าพันธุ์มนุษย์จำนวนนี้ได้เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าของจำนวนสิ่งมีชีวิตจักรวาลของเผ่าพันธุ์มนุษย์ก่อนที่ชูจะหลับไป

ตามหลักตรรกะแล้ว หากเผ่าพันธุ์มนุษย์พ่ายแพ้ จำนวนสิ่งมีชีวิตในจักรวาลก็จะค่อยๆ ลดลง แม้ว่าจะไม่ถึงกับลดลงอย่างฮวบฮาบก็ตาม

ท้ายที่สุดแล้ว ความพ่ายแพ้หมายถึงการลดลงอย่างมากของทรัพยากรที่เผ่าพันธุ์มนุษย์ควบคุมอยู่ และเมื่อทรัพยากรลดลงอย่างมาก จำนวนการเกิดของสิ่งมีชีวิตในอวกาศก็จะลดลงตามไปด้วย ซึ่งไม่สอดคล้องกับจำนวนสิ่งมีชีวิตในอวกาศที่ตายไปเพราะชราภาพหรือล้มเหลวในการก้าวข้าม ขีดจำกัด ขั้นสูงสุด

อาจกล่าวได้ว่าการลดลงอย่างช้าๆ ของจำนวนสิ่งมีชีวิตในอวกาศนั้นเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

แต่ตอนนี้ล่ะ? ไม่เพียงแต่ไม่ลดลงเท่านั้น แต่ยังเพิ่มขึ้นมากกว่าสองเท่าอีกด้วย?

ชูรู้สึกว่ามันยากที่จะเข้าใจ และในขณะเดียวกัน จิตใจของเขาก็แผ่ขยายออกไปสู่จักรวาลอันยิ่งใหญ่ที่อยู่นอกเหนืออาณาจักรแห่งความว่างเปล่า

หลังจากที่จิตใจและเจตจำนงของชูหลุดพ้นจากโลกปีศาจหัวใจและกลับคืนสู่ร่างจริงของเขาแล้ว การสังเกตการณ์ของเขาเกี่ยวกับร่างจุติทางจิตมากมาย ใน ทวีปดินแดนศักดิ์สิทธิ์ย่อมไม่อาจซ่อนเร้นจากพระผู้เป็นเจ้าสูงสุดฟู่ตูพระผู้เป็นเจ้าสูงสุดโมซานและชิงซูได้

“โมซาน ชูตื่นแล้ว”

พระผู้เป็นเจ้าฟูตูทรงพบพระผู้เป็นเจ้าโมชันในทันที และตรัสด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นว่า

“ฉันก็รู้เหมือนกัน”

“ไปกันเถอะ ไปหาชูกัน”

พระผู้เป็นเจ้าโมชันและพระผู้เป็นเจ้าฟูตูได้จุติลงมายังแดนแห่งความว่างเปล่า ในทันที ผ่านมิติจิต

เร็วๆ นี้.

สองเทพสูงสุดแห่งเผ่ามนุษย์เห็นชูยืนอยู่กลางแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์จมอยู่ในความคิด

“ชู”

“ชู”

น้ำเสียงของพระผู้เป็นเจ้าโมชันและพระผู้เป็นเจ้าฟูตูนั้นเต็มไปด้วยความตื่นเต้น

“เป็นพวกคุณสองคนนี่เอง…”

ชูเห็นเทพสูงสุดทั้งสององค์ แต่สีหน้าของเขาไม่ได้เปลี่ยนแปลงมากนัก

“ชู หลังจากศึกครั้งนั้น เจ้าถูกโจมตีด้วย วิชาลับของเทพราชาองค์แรกและถูกบังคับให้จมลงสู่เหวซูหยวนเป็นผู้พลิกสถานการณ์ กลายร่างเป็นสิ่งมีชีวิตแห่งความโกลาหลและสกัดกั้น การโจมตีของเทพราชาองค์แรกอย่างจัง พลิกสถานการณ์กลับมาเอาชนะความพ่ายแพ้ของเผ่ามนุษย์ได้…”

โมชันผู้เป็นดั่งเทพสูงสุดกล่าวอย่างรวดเร็ว

“หมายความว่าซู่หยวนมีพลังต่อสู้ระดับสามทันทีที่เขากลายเป็นผู้ทรงอำนาจสูงสุดใช่ไหม?”

ชูถาม

“ใช่.”

พระผู้เป็นเจ้าโมชันทรงพยักหน้า

จากนั้นเขาก็สังเกตเห็นด้วยความงุนงงว่าสีหน้าของชูดูไม่ประหลาดใจเลย

คุณต้องรู้ว่าเมื่อเขาเห็นซู่หยวนยืนหยัดขัดขวางราชาเทพองค์แรกหัวใจและจิตใจของเขานั้นพลุ่งพล่านอย่างมาก

“ต่อมา เวลาผ่านไปกว่าหนึ่งแสนปีเผ่าเทพได้ รวมตัวกับเหล่าเทพสูงสุดในจักรวาลอีกครั้ง ยกเว้นบรรพบุรุษอู๋แห่งเผ่ามนุษย์ที่ต้องการจะโจมตีเผ่ามนุษย์ผลก็คือซู่หยวนจัดการเรื่องนี้ได้ด้วยการแทงหอกเพียงห้าครั้ง…”

น้ำเสียงของฟูตูผู้ยิ่งใหญ่ยังคงแฝงไปด้วยความตกใจอยู่

การรบครั้งนั้นเป็นการรบที่แท้จริงซึ่งทำให้เผ่าพันธุ์มนุษย์กลายเป็นผู้ยิ่งใหญ่ในจักรวาลอันยิ่งใหญ่

“หมายความว่า ในเวลาเพียงแสนกว่าปีซู่หยวนเลื่อนระดับจากระดับที่สามไปถึงระดับที่ห้าเหรอ?”

ชูถามอีกครั้ง

“ใช่.”

เทพเจ้าสูงสุดฟูตูพยักหน้า

It was precisely by relying on the absolute strength of the fifth level that theFirst God Kingand many otherSupreme Beings in theGreat Universebowed their heads, dared not resist, and voluntarily led their own races to integrate into theHuman Race.

“So that’s how it is.”

Chu nodded slightly.

“Chu, why are you…?”

Supreme Being Futunoticed that something was wrong with Chu.

He was too calm.

There was not a hint of surprise.

Supreme Being Moshanalso looked at Chu in surprise.

“I didn’t expect that theHeart Demon Worldwoven by theFirst God Kingfor me was not just one layer, but had a second layer, and the second layer was so realistic, so realistic that I couldn’t feel any flaws.”

Chu spoke slowly.

That’s right.

After experiencing the initial shock, Chu immediately realized that he had most likely fallen into another layer of theHeart Demon World.

If it wasn’t aHeart Demon World, how could the scene of someone who had just entered theChaos Lifeformstage contending with a third-levelSupreme Beingappear?

If it wasn’t aHeart Demon World, how could it be possible forSu Yuanto cross from the third level to the fifth level in just over one hundred thousand years?

If it wasn’t aHeart Demon World, how could theHuman Raceof today achieve the hegemony that Chu dared not even dream of? Unifying theGreat Universeand reigningSupremeover all races?

“A second layer of theHeart Demon World?”

Supreme Being MoshanandSupreme Being Futuwere slightly stunned and immediately realized what Chu was talking about.

“Big Brother Chu, this is not aHeart Demon World. All of this has actually happened.”

Supreme Being Futusaid with a bit of amusement.

“That’s right, Big Brother Chu, we are also notHeart Demons woven by theFirst God King.”

Supreme Being Futualso said from the side.

“Is that so?”

สีหน้าของชูไม่เปลี่ยนแปลง แต่เขากำลังคิดหาวิธีที่จะทะลุผ่านชั้นของโลกปีศาจหัวใจนี้ ไป ให้ได้

เหตุผลที่โลกปีศาจหัวใจถูกเรียกว่าโลกปีศาจหัวใจก็เพราะว่าปีศาจหัวใจที่อยู่ภายในนั้นล้วนเป็นสิ่งที่บุคคลที่จมดิ่งลงไปในนั้นปรารถนามากที่สุด

ตัวอย่างเช่น “ชาวชู” ในอดีต ก็คือเผ่าพันธุ์มนุษย์ใน ปัจจุบัน

และจากประสบการณ์ของชูในการทะลุผ่านชั้นก่อนหน้าของโลกปีศาจหัวใจเมื่อเขารู้ถึงสถานการณ์ของตนเอง เขาก็สามารถตรวจจับจุดอ่อนในโลกได้ทันที

ท้ายที่สุดแล้ว มันก็เป็นเพียงโลกแห่งปีศาจหัวใจโลกที่ถูกสร้างขึ้นมาอย่างจงใจ ห่างไกลจากจักรวาลอันยิ่งใหญ่ที่แท้จริง มาก

“ฉันรู้แล้วว่าตัวเองอยู่ในโลกปีศาจหัวใจทำไมฉันยังทะลุผ่านไม่ได้สักที?”

ความสงสัยเกิดขึ้นในใจของชูอีกครั้ง

ในชั้นก่อนหน้าของโลกปีศาจหัวใจชูใช้เพียงความคิดเดียวในการทะลุทะลวง แต่ตอนนี้ล่ะ? แม้ว่าชูจะค้นหาจุดอ่อนในโลกโดยรอบ เขาก็ไม่พบอะไรเลย

ชั้นของโลกปีศาจหัวใจนี้ สมจริงเกินกว่าจะเป็นเรื่องจริง

” วิธีการสร้างภาพลวงตาของราชาเทพองค์แรกนั้นน่ากลัวขนาดนี้แล้วหรือ?”

ชูรู้สึกหนักใจอย่างยิ่งเมื่อมองไปยังเทพสูงสุดโมซานและเทพสูงสุดฟู่ตู”หรือว่าข้าจะต้องปราบปีศาจหัวใจทั้งสองตนนี้ด้วยตนเอง เพื่อทะลุขีดจำกัด?”

เมื่อสัมผัสได้ถึงสายตาพิฆาตของชูเทพสูงสุดฟูตูและเทพสูงสุดโมซานจึงไม่อาจยืนนิ่งได้ในทันที

วูบ!

ในขณะนั้นเอง ร่างของชิงซูก็ปรากฏลงมา

“ชู”

ชิงซูมองไปที่ชู

“ฮะ?”

ชูมองไปที่ชิงซูเช่นกัน สัมผัสได้ถึงความเชื่อมโยงลับๆ ระหว่างทั้งสอง และสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย

ชิงซูเป็นสิ่งมีชีวิตตามกฎเกณฑ์ที่ได้รับการตรัสรู้จากฉู่จากกฎเกณฑ์สูงสุดแห่งภาพลวงตาและมีความเชื่อมโยงระหว่างทั้งสองซึ่งคนภายนอกไม่รู้

ในขณะนี้ ชูสามารถสัมผัสได้อย่างชัดเจนถึงความเชื่อมโยงระหว่างตัวเขากับชิงซู

“โลกปีศาจหัวใจสามารถจำลองและลอกเลียนแบบสิ่งนี้ได้ด้วยเหรอ?”

ชูไม่ได้ทำอะไรอย่างประมาท แต่เขากลับจ้องมองชิงซูด้วยสายตา ที่พร้อมจะต่อสู้

ฮึ่ม!

เมื่อครู่ที่ผ่านมา

ออร่าอีกอย่างหนึ่งแผ่ลงมาอย่างเงียบๆ

นั่นคือซู่หยวน

“ชู”

ซู่หยวนมองไปยังชู่ที่ยืนเฝ้าอยู่ด้วยรอยยิ้ม

“ทั้งหมดนี้ไม่ใช่โลกของปีศาจหัวใจ”

ซู่หยวนย่อมรู้ดีว่าชูกำลังคิดอะไรอยู่ ณ ขณะนั้น

นี่ก็เป็นเรื่องปกติเช่นกัน

ท้ายที่สุดแล้ว อัตราการเติบโตของซู่หยวนนั้นน่าหวาดกลัวมาก น่ากลัวเสียจนหากไม่ใช่เพราะประสบการณ์ส่วนตัวแล้วสิ่งมีชีวิตแห่งความโกลาหลใดก็ คงคิดว่ามันจะเกิดขึ้นได้

ชูเพิ่งทะลุผ่านโลกปีศาจหัวใจได้ไม่นาน ก็ต้องเผชิญกับข้อมูลมหาศาลเช่นนี้ โดยเฉพาะเป้าหมายที่เขาไม่กล้าแม้แต่จะฝันถึงว่าจะบรรลุได้

เป็นเรื่องที่เข้าใจได้โดยสิ้นสิ้นว่าจิตใต้สำนึกของเขายังคงคิดว่าตัวเองกำลังจมดิ่งอยู่ใน โลกปีศาจหัวใจ

“สิ่งที่เรียกว่าโลกปีศาจหัวใจนั้น จะปรากฏขึ้นก็ต่อเมื่อสิ่งต่างๆ ภายในจิตสำนึกของบุคคลนั้นจมดิ่งลงไปในโลกนั้นเท่านั้น”

ซู่หยวนยิ้มเล็กน้อย ยกมือขวาขึ้น พลังอันน่าสะพรึงกลัวเริ่มก่อตัวขึ้น นี่คือวิชาลับที่เขาคิดค้นขึ้นมาอย่างไม่ตั้งใจ ซึ่งไม่เคยปรากฏในมหาจักรวาลมาก่อน และแน่นอนว่าฉู่เองก็ไม่เคยเห็นมาก่อนเช่นกัน

“คุณเคยเห็นเทคนิคลับนี้มาก่อนหรือเปล่า?”

ซู่หยวนมองไปที่ชู่แล้วพูดด้วยรอยยิ้ม

“เทคนิคลับนี้…”

ชูรู้สึกตกตะลึงเล็กน้อยเมื่อเห็นพลังอันน่าสะพรึงกลัวที่อัดแน่นอยู่บน ฝ่ามือของซู่หยวน

พลังอันน่าสะพรึงกลัวนี้เกี่ยวข้องกับ กฎสูงสุดทั้งแปดข้อ และแม้แต่กฎสูงสุดแห่งกาลเวลาก็มีส่วนเกี่ยวข้องด้วย กฎสูงสุดทั้งเก้าข้อ ได้ผสานรวมกันในรูปแบบที่คาดไม่ถึง ก่อให้เกิดเทคนิคลับอันน่าสะพรึงกลัวนี้ขึ้นมา

“สมจริงมาก สมเหตุสมผลมาก…”

ม่านตาของชูเริ่มหดตัว เขารู้สึกว่าการเฝ้ามองเทคนิคลับนี้มานานนับล้านปีจะช่วยให้เขาปูทางของตัวเองได้

และนี่คือสิ่งที่ไม่มีโลกปีศาจหัวใจใด ทำได้

โลกปีศาจหัวใจคืออะไร? แก่นแท้ของโลกปีศาจหัวใจนั้นเกิดจากปีศาจหัวใจของตัวบุคคลเอง กล่าวคือ มันกำเนิดมาจากตัวบุคคลที่จมดิ่งลงไปในนั้น

เนื่องจากมันเกิดขึ้นจากตัวบุคคลที่จมดิ่งลงไปในนั้น จึงหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่มันจะไม่ประกอบด้วยสิ่งต่างๆ ที่บุคคลผู้จมดิ่งลงไปในนั้นไม่เข้าใจหรือไม่รู้

ตอนนี้วิชาลับสุดน่าสะพรึงกลัวบน ฝ่ามือของซู่หยวนนั้นเกินกว่าความเข้าใจของชู่ไปมากแล้ว

“ทั้งหมดนี้…ทั้งหมดนี้เป็นเรื่องจริงหรือเปล่า?”

ชูรู้สึกว่าเลือดในตัวเดือดพล่าน และความคิดของเขาก็ปั่นป่วนอย่างหนัก