กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ - ตอนที่ 1775 : หลอมสกัดสามหมื่นปี

อู่หยูไม่รู้ว่า อู่ อวี้ ไปท าอะไรคนทั้งสวรรค์ถึงตามจับ

เขาเช่นนี้?

แต่นางก็รู้ว่าตอนนี้มิใช่เวลาที่จะมาซักถาม

เมื่อ อู่ อวี้ เห็นนางถูกปล่อยตัว เขาจึงเปิดพิภพ

จักรพรรดิกลืนสวรรค์แล้วให้นางเข้าไปหลบอยู่

ภายใน มีเพียงวิธีนี้เท่านั้นเขาจึงจะสามารถปกป้อง

นางได้

ขณะเดียวกันเขาก็ปล่อยตัวเทพสามตา , เทพนาจา

และจักรพรรดิเซียนคนอื่น ๆ ออกจากพิภพ

จักรพรรดิกลืนสวรรค์ พร้อมยกเลิกเคล็ดโปรดนิทรา

ด้วยเช่นกัน

ต่อมาจักรพรรดิเซียนที่ได้รับเจ็บสาหัสหรือถูก

ควบคุมตัวก็ตื่นขึ้น

เมื่อแต่ละคนปรากฏตัวบนพระราชวังรุ่งอรุณพิสุทธิ์

สีหน้าของพวกมันก็แดงก ่า ด้วยไม่เคยคิดว่าแม้

จักรพรรดิเซียนจ านวนมากร่วมมือกันจัดการกับ อู่

อวี้ ก็ยังไม่สามารถเอาชนะเขาได้!

หลังจากที่ทุกคนออกมาก็รีบถอยหนีออกไปด้านข้าง

ด้วยท่าทางสิ้นหวัง โดยมิกล้ากล่าวอันใดอีก

แต่สายตาของพวกมันก็เต็มไปด้วยยินดีปรีดาบน

ความทุกข์ของผู้อื่น

ทั้งหมดทั้งมวลเป็นเพราะว่าเวลานี้ อู่ อวี้ ถูกจับตัว

มายังพระราชวังรุ่งอรุณพิสุทธิ์แล้ว

ต่อไปแค่เพียงรอให้จักรพรรดิหยกจัดการกับเขา

เท่านั้น!

อู่ อวี้ ไม่สนใจความคิดของพวกมันแม้แต่น้อย เขา

เพียงจ้องมองไปที่จักรพรรดิหยกแล้วรอให้ฝ่ายตรง

ข้ามกล่าว

เมื่อจักรพรรดิหยกเห็น อู่ อวี้ ปลดปล่อยจักรพรรดิ

เซียนจ านวนมากที่ถูกจับตัวไปออกมาแล้ว เขาก็รู้สึก

โล่งอกขึ้นมาก

หลังจากนั้นเขาก็ถาม อู่ อวี้ ด้วยเสียงแผ่วเบา “ อู่

อวี้ ครั้งนี้เจ้าขโมยกินลูกท้อจนหมดสวน ทั้งยังท าให้

ผู้คนได้รับบาดเจ็บเป็นจ านวนมาก! เจ้าจะยอมรับ

ความผิดทั้งหมดที่ตนเองท าหรือไม่? ”

เมื่อฟังค าถามของจักรพรรดิหยกจากนั้น อู่ อวี้ ท าได้

เพียงเงียบไปชั่วขณะ

เนื่องจากเรื่องขโมยกินลูกท้อในสวนทั้งหมดนั้น

เกี่ยวข้องกับหมิงซวงและบรรพชนมารกลืนสวรรค์

ซึ่ง อู่ อวี้ ไม่อยากบอกเกี่ยวกับบรรพชนมารกลืน

สวรรค์

แม้ว่าตอนนี้บรรพชนมารกลืนสวรรค์จะถูกโพธิสัตว์

กวนอิมช าระล้างไปแล้วก็ตาม แต่เขาก็ไม่ต้องการ

ให้หมิงซวงถูกจักรพรรดิหยกเพ่งเล็ง เพราะมัน

อันตรายเกินไปส าหรับนาง

เท่าที่ อู่ อวี้ สังเกตเห็น

จักรพรรดิเซียนระดับสูงเหล่านี้ไม่มีความรู้ใด ๆ

เกี่ยวกับบรรพชนมารกลืนสวรรค์

เดิมที อู่ อวี้ ได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับเทพสามตา ว่าครั้ง

หนึ่งเคยลงจากสวรรค์เพื่อไปก าจัดบรรพชนมารกลืน

สวรรค์บนโลกมนุษย์

แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าค ากล่าวนี้จะไม่ถูกต้องเสียแล้ว

เนื่องจากบรรพชนมารกลืนสวรรค์อยู่ในชมพูทวีป

โลกธาตุ ซึ่งเป็นเพียงสถานที่อาศัยอยู่ของมนุษย์

เท่านั้น

การจัดการกับบรรพชนมารกลืนสวรรค์ ดูแล้วไม่

จ าเป็นต้องถึงมือของจักรพรรดิเซียนระดับสูงอย่าง

เทพสามตาเลยด้วยซ ้า ดังนั้นค าร ่าลือที่บอกว่าเทพ

สามตาลงมาจัดการบรรพชนมารกลืนสวรรค์บนโลก

น่าจะเป็นความเข้าใจผิด คาดว่าน่าจะเป็นเทพเซียน

คนอื่นลงมาแล้วเข้าใจผิดว่าเป็นเทพสามตา

บนสวรรค์มีเทพเซียนมากมายเหลือเกิน มนุษย์ไม่

น่าจะเคยพบเห็นเทพสามตา พวกเขาย่อมไม่รู้ว่าใคร

เป็นใคร

อย่างไรก็ตามเวลานี้จักรพรรดิหยกกับคนอื่น ๆ ยังไม่

ทราบถึงความสามารถของบรรพชนมารกลืนสวรรค์

ซึ่ง อู่ อวี้ ก็ไม่ต้องการบอกพวกเขาเช่นกัน

นอกเหนือจากเรื่องนี้ก็ยังมีเรื่องมรดกของฉีเทียนต้า

เซิ่นที่เขาเป็นผู้สืบทอด ซึ่งเป็นความลับส าคัญอย่าง

ยิ่ง

ดังนั้นหลังจากเงียบไปสักพักหนึ่งเขาจึงกล่าวขึ้นว่า ”

มันเกิดจากความผิดพลาดในการฝึกฝนของข้า ท าให้

ข้าไม่สามารถควบคุมตนเองได้จนกลืนกินลูกท้อ

ทั้งหมดบนสวนไป… ”

ค ากล่าวนี้เหมือนกับตอนที่เขาได้กล่าวในวัง

ทะเลสาบหยก

ค ากล่าวนี้ฟังดูไม่น่าเชื่อถืออย่างแท้จริง ส่งผลให้

จักรพรรดิหยกกับราชินีมารดรมีความคิดเห็น

มากมาย

“ เหลวไหล อู่ อวี้ เจ้ายังกล้าโป้ปดอีกเช่นนั้นหรือ?

ช่างดื้อรั้นเสียจริงๆ! ”

จักรพรรดิหยกโกรธจัดจนนิ้วสั่น สีหน้าเต็มไปด้วย

ความผิดหวัง

ในขั้นต้นเขากะว่าหาก อู่ อวี้ มีเหตุผลเพียงพอเขาก็

จะผ่อนปรนให้ แต่ในเมื่อ อู่ อวี้ ยังคงดื้อแพ่งท าตัวไร้

เหตุผลไม่ยอมส านึกผิดกลับตัวกลับใจเช่นนี้ เขาก็

ตัดสินใจลงโทษ อู่ อวี้ อย่างรุนแรงตามกฎระเบียบ!

ราชินีมารดรมองเขาด้วยสายตาไม่แยแส

ด้วยเพราะว่า อู่ อวี้ เคยอ้างเหตุผลเช่นเดียวกันกับ

นางมาครั้งหนึ่งแล้ว ซึ่งครั้งนั้นนางก็ให้อภัยเขาไป

แล้วเช่นกัน

ครั้งนี้เขายังมีหน้ามาใช้เหตุผลเดิมเพื่อให้พ้นผิด

นับว่าดีจริง ๆ

จักรพรรดิหงส์ระบ าเพลิงมองไปที่ อู่ อวี้ ด้วยสายตา

เย้ยหยัน

ส าหรับนางแล้วนางรู้สึกมีความสุขอย่างยิ่งที่ อู่ อวี้

รนหาที่ตายด้วยตนเองเช่นนี้

การดื้อรั้นบนพระราชวังรุ่งอรุณพิสุทธิ์เช่นนี้ เดี๋ยวคง

ได้รู้กันว่าจะมีจุดจบเช่นไร?

เมื่อได้ยินเช่นนั้นองค์ไท่ซ่างเหล่าจวินก็เสนอความ

คิดเห็นพูดกับจักรพรรดิหยกว่า ” ฝ่าบาทเอาอย่างนี้

ดีหรือไม่ ให้กักขังเด็กน้อยผู้นี้ไว้ในเตาหลอมวิเศษ

ของข้าเป็นเวลาสามหมื่นปี? ด้วยวิธีเขาจะได้

ไตร่ตรองกลับตัวกลับใจระหว่างทนทุกข์ทรมานกับ

ความเจ็บปวด ไม่ทราบว่าพระองค์มีความคิดเห็น

เช่นไร? ”

จักรพรรดิหยกพยักหน้าเล็กน้อย หลังจากได้ยินค า

กล่าวขององค์ไท่ซ่างเหล่าจวินก็ตอบกลับไปว่า ” ตก

ลง ”

เขากล่าวจบก็ยกมือขึ้นเล็กน้อย ราวกับว่าก าลังจะ

กระท าอะไรบางอย่าง

เมื่อเห็นการเคลื่อนไหวของฝ่ายตรงข้าม อู่ อวี้ ก็รู้สึก

สั่นสะท้าน ด้วยพบว่าอู่หยูหายไปจากพิภพจักรพรรดิ

กลืนสวรรค์ทันทีที่จักรพรรดิหยกเริ่มเคลื่อนไหว!

เรื่องนี้ท าให้หัวใจของ อู่ อวี้ หม่นหมองด าดิ่งลง เขา

จึงเอ่ยถามออกไปตรงๆ ว่า ” พี่หญิงของข้าอยู่ไหน?

”

จักรพรรดิหยกเหลือบมองมายังเขา แล้วเอ่ยขึ้นด้วยสี

หน้าเรียบเฉย ” ข้าใช้เคล็ดเทวะจักรพรรดิเซียนฝังไว้

ในตัวนาง ไม่ว่านางจะอยู่ที่ใดข้าก็สามารถพานาง

กลับมาได้โดยเพียงแค่คิด ต่อให้นางอยู่ในพิภพ

จักรพรรดิของเจ้าก็ตาม ”

เมื่อเขากล่าวอย่างนั้น อู่ อวี้ ก็ไม่อยากจะเชื่อหู

ตนเอง

จักรพรรดิหยกใช้วิธีกักขังอู่หยูไว้ในคุกสวรรค์ เพื่อ

บีบบังคับให้เขายอมจ านน

ทว่าตอนนี้เขายังใช้ลูกไม้น่ารังเกียจเช่นนี้กับอู่หยู?

นี่คือการทรยศหักหลัง!

อู่ อวี้ ยอมปล่อยเทพสามตากับเทพนาจาพร้อมกับ

เหล่าจักรพรรดิเซียนคนอื่น ๆ ก็เพราะต้องการให้

จักรพรรดิหยกปล่อยตัวอู่หยู

กลายเป็นว่าเวลานี้เทพสามตา , เทพนาจา ,

จักรพรรดิหยกพาอู่หยูกลับไปอีกครั้ง

เช่นนี้พวกเขาจะแตกต่างอะไรกับพวกวายร้าย?

อู่ อวี้ ไม่เคยคิดว่าจักรพรรดิหยกจะเป็นคนน่า

รังเกียจขนาดนี้

ในสายตาของเขาจักรพรรดิหยกเป็นผู้ปกครองสูงสุด

บนสวรรค์ สถานการณ์ที่เกิดขึ้นย่อมไม่ใช่เรื่องเล็ก

อย่างแน่นอน

แต่ก็ไม่คาดคิดว่าจักรพรรดิหยกจะย้อนรอย ท าตัวไม่

ต่างจากพวกวายร้าย

“อย่าโทษข้าเลย”

จักรพรรดิหยกกล่าวอย่างว่างเปล่า ” เป็นเพราะเจ้า

ดื้อรั้นมากเหลือเกิน ทั้งหมดนี้ก็เพื่อให้เจ้ายอมรับการ

ลงโทษอย่างเชื่อฟัง จงไปอยู่ในเตาหลอมวิเศษของ

องค์ไท่ซ่างเหล่าจวิน เจ้าจะต้องส านึกผิดหลาบจ าไม่

ท าให้ผู้ใดเดือดร้อนอีก! เช่นนั้นข้าจะส่งพี่สาวของเจ้า

ไปที่คุกสวรรค์ก่อน เมื่อใดที่เจ้าออกมาจากเตาหลอม

วิเศษแล้วกลับตัวกลับใจ เมื่อนั้นข้าจะปล่อยนาง ”

อู่ อวี้ ไม่คิดจะเชื่อถือค ากล่าวของจักรพรรดิหยกอีก

ต่อไป

เขาก าหมัดแน่นหัวใจของเขาเต็มไปด้วยความคับ

แค้น แต่ตอนนี้เขายังไม่ได้แสดงออกมา

เหตุผลหลักคืออู่หยูจะต้องไปรับความทุกข์ทรมานใน

คุกนรก

” สามหมื่นปี จงรอข้าออกมาจากเตาหลอมวิเศษ …

ข้าจะไปช่วยพี่หญิงด้วยมือของตนเอง!”

เล็บของ อู่ อวี้ จิกเข้าไปในเนื้อด้วยความมุ่งมั่นแน่ว

แน่

“ไปกันเถอะ… ไปส านึกผิดในเตาหลอมวิเศษ!”

องค์ไท่ซ่างเหล่าจวินเหลือบมองเขา แต่ไม่ทันได้

สังเกตเห็นท่าทางไม่เต็มใจของ อู่ อวี้ จากนั้นก็พา

เขาที่ถูกห่วงวัชระไว้ออกไป

———————