กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ - ตอนที่ 656: เป็นบ้าไปแล้ว?

เมื่อ องค์ชายน้อย มองเห็น ยมทูตขาวด า ปรากฏตัว

ทันใดนั้นความคิดที่มันกลัวที่สุดก็กลายเป็นความจริง

ขึ้นมาในทันที

การโจมตีสังหาร มังกรเหมันต์พิสุทธิ์เก้าดารา ในตอน

ก่อนหน้านี้ มันอาจจะมองไม่ชัด

แต่บัดนี้ ชัดเจนแล้วว่า อู่ อวี้ หมายจะสังหารให้สิ้น!

เมื่อยมทูตขาวด าปรากฏตัว มันก็เป็นการยืนยันความ

จริงได้แล้วว่า อู่ อวี้ ตัดสินใจที่จะสังหารทุกคนที่นี่!

“หากว่ามันมาสังหารข้า เช่นนั้นมันก็จะสังหารทุกคนที่

อยู่ที่นี่ด้วยเช่นกัน! มันมีความคิดที่บ้าบิ่นอย่างนี้ได้

อย่างไร!”

กล่าวตามตรงแล้ว องค์ชายน้อย รู้สึกหวาดกลัวจนมือ

ไม้อ่อนแรงจริงๆ

แต่ว่ามันก็ไม่มีเวลาให้ตอบสนองต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

ได้มากนัก ยามนี้ร่างกายของมันก็ก าลังหลั่งเหงื่ออันเย็น

เยียบ มันรีบบินหลบหนีไปทางฝั่งของ องค์หญิงโย่ว

เสี่ย และ คนอื่นๆอย่างรวดเร็ว ในขณะเดียวกันมันก็

ร้องตะโกนออกมา “อู่ อวี้ จะสังหารข้า! มันคิดที่จะ

สังหารพวกเราทุกคน! รีบมาช่วยข้าเร็วเข้า!”

องค์หญิงโย่วเสี่ย และ คนอื่นๆล้วนไม่ใช่คนโง่ การต่อสู้

ในครั้งแรก อู่ อวี้ ก็ได้ละเมิดข้อตกลงแล้ว ทั้งยังไม่ได้

ลังเลเลยแม้แต่น้อย เห็นได้ชัดว่าเขาต้องการที่จะสังหาร

ผู้เข้าร่วม ซึ่งต้องการที่จะท าลายกฏที่ตั้งเอาไว้

จากนั้นพวกมันก็ตระหนักถึงสภาพของตนเองในตอนนี้

ขณะนี้พวกมันทุกคนจึงเห็นว่าแววตาของ อู่ อวี้ นั้นเย็น

ชาล้ าลึกเพียงใด เช่นนั้นมันจะต้องวางแผนเอาไว้

ล่วงหน้าอย่างแน่นอน…

พวกมันอดไม่ได้ที่จะรู้สึกขนพองสยองเกล้า

แต่ปัญหาก็คือ พวกมันไม่มีเวลาที่จะมานั่งเสียใจมาก

เท่าใด

องค์ชายน้อย รีบหลบหนีด้วยความหวาดกลัว ไม่กล้าที่

จะหันกลับไปต่อสู้

บางทีมันอาจจะหลบหลีก ยมทูตขาวด า ได้พ้น แต่ทว่า

ตัวมันก็ไม่สามารถหลุดรอดจากเงื้อมมือของ อู่ อวี้ ได้

โดยเฉพาะหลังจากที่ อู่ อวี้ ใช้เคล็ดก้าวเทวะผนวกกับ

เทียมฟูาจรดดิน ยามนี้ร่างกายของ อู่ อวี้ ย่อขนาดเล็ก

ลงอย่างฉับพลัน ท าให้แค่พริบตาเดียว อู่ อวี้ ก็หายไป

จากสายตาของ องค์ชายน้อย มาปรากฏตัวอยู่ด้านหน้า

ของมัน เพื่อขัดขวางไม่ให้หลบหนี

แม้ว่ารูปร่างจะเล็ก พละก าลังก็ไม่มากมายเท่าใดนัก

แต่ก็เพียงพอที่จะขัดขวางองค์ชายน้อยเอาไว้ได้ เขาควง

พลอง พร้อม

ฟาดเข้าไปที่หน้าอกของ องค์ชายน้อย เพื่อให้มัน

กระเด้งกลับไปอยู่ในวงล้อมของยมทูตขาวด า!

พลองของ อู่ อวี้ ที่ฟาดไปท าให้วิญญาณของ องค์ชาย

น้อย แทบจะหลุดออกจากร่าง เตือนให้มันจดจ าถึงจุด

จบของ มังกรเหมันต์พิสุทธิ์เก้าดารา ท าให้มันขวัญหนีดี

ฝุอยิ่งกว่าเดิม คนจึงเร่งรีบเปลี่ยนวิธีการพูด “อู่ อวี้

อย่าสังหารข้าเลยนะ! ข้ายินดีที่จะให้ความช่วยเหลือ

เจ้า! พวกเราต่างก็เป็นคนขอ งอาณาจักรโบราณเหยียน

หวง เหมือนกัน พวกเราควรมาร่วมมือกันสังหารพวก

มันซะ! หากพวกเราร่วมมือกัน พวกมันจะต้องตายอย่าง

แน่นอน! หลังจากออกไปแล้ว บิดาของข้าสามารถรับ

เจ้าเป็นลูกบุญธรรมได้ และยังสามารถมอบสถานะอัน

สูงส่งให้กับเจ้าได้อีกด้วย!”

มันกล่าวถ้อยค าออกมามากมาย ซึ่งความจริงล้วนเป็น

ค าปดทั้งสิ้น

เช่นประโยคสุดท้ายที่มันกล่าวออกมา จะให้จักรพรรดิ

บูรพามาเป็นพ่อบุญธรรมของเขา

แน่นอน อู่ อวี้ ก็ไม่ใช่คนโง่ สมบัติต่างๆที่อยู่บนร่างของ

เขา เช่นเจดีย์ล่องก าเนิด องค์ชายน้อยก็รู้ดีว่าหากตัว อู่

อวี้ ได้พบกับจักรพรรดิบูรพาได้ เมื่อถึงตอนนั้นเขาก็

ต้องตายแน่นอน

ศาสตราเต๋าวิถีแท้สุดยอดวิญญาณพลองหมื่นมังกร ที่

อยู่ในมือเขาปลดปล่อยบรรยากาศที่เย็นยะเยือกไร้ที่

เปรียบออกมา มังกรนับหมื่นที่อยู่ภายในกรีดร้องค าราม

ฉีกกระชากอากาศอันว่างเปล่า ส่วนวงเวทบนตัวพลอง

ได้ส่งเสียงดังกัมปนาทระเบิดออกมา!

เมื่อ องค์ชายน้อย ถูกยมทูตขาวด ารุมล้อม เหล่าหุ่นเชิด

ก็เริ่มลงมือทันที การโจมตีของมันแต่ละตัวล้วนเอาไว้

เพื่อใช้กักขัง องค์ชายน้อย ตะขอกระชากวิญญาณ ของ

ยมทูตด า เจาะทะลวงเข้าพันธนาการร่างของ องค์ชาย

น้อย เอาไว้

ราวกับนี่ได้กลายเป็นฝันร้ายของมัน

เมื่อเปรียบเทียบกับ อู่ อวี้ และคนอื่นๆแล้ว องค์ชาย

น้อย ค่อนข้างที่จะอ่อนแอ ท าให้เมื่อถูกรุมล้อมโจมตีทั้ง

3 ทาง มันจึงไม่สามารถท าสิ่งใดได้เลย

“อู่ อวี้ ! เจ้าต้องคิดให้ดีๆ ตราบใดที่บิดาของข้า…..อ้า

กก” มันยังไม่ทันกล่าวจบ ตะขอกระชากวิญญาณ พลัน

เจาะทะลวงเข้าสู่ร่างกาย ‘ไม้โศกา’ ของยมทูตขาว เร่ง

ฟาดไปที่หลังศีรษะของมันทันที แส่วนพลองของ อู่ อวี้

ก็ฟาดไปส่วนหน้าผากของมันอีกที!

นี่ไม่เหมือนกับเป็นการต่อสู้ของผู้ฝึกตนวิถีเซียน มัน

เหมือนกับการเผชิญหน้าต่อสู้กันด้วยศิลปะการต่อสู้

ของสามัญชน การกระท าและวิชาการต่อสู้ของ อู่ อวี้

ล้วนเป็นศิลปะการต่อสู้ธรรมดาทั้งสิ้น

เมื่อเป็นเช่นนี้ ทุกคนที่อยู่ที่นี่ก็ยิ่งกังวลมากกว่าเดิม!

องค์ชายน้อยก็กรีดร้องโหยหวนออกมา เมื่อมันถูกโจมตี

มาจากทั้ง 3 ทาง จึงท าให้มันสิ้นชีพไปในทันที!

องค์ชายน้อยตายแล้ว!

เขาจัดการไปได้แล้วอีก 1 คน

ในยามที่พวกมันโอบล้อมหมายจะชิงสมบัติ อู่ อวี้ ก็ได้

ประกาศกร้าวกับตนเองว่าจะสังหารพวกมันให้สิ้น

ดังนั้นยามนี้จึงกลายเป็นช่วงเวลาแห่งการระบายโทสะ!

ภายใต้คลองจักษุ เขาเห็นผู้บาดเจ็บสาหัสทั้ง 6 คน 2

คนในกลุ่มหมดสติลงไปแล้ว และคนสุดท้ายคือ หวัง จื่อ

ซุน เดิม หวัง จื่อซุน คิดว่าตนเองจะสามารถออกไป

ภายนอกได้ แต่เมื่อเห็น อู่ อวี้ สังหาร องค์ชายน้อย มัน

จึงตกตะลึงจนตัวสั่น และไปหลบอยู่มุมหนึ่งบนเวที

แววตาเบิกกว้าง ไม่สามารถกล่าวสิ่งใดออกมาได้

กระทั่งปากของมันยังสั่นเทา

แต่ หวัง จื่อซุน กลับถูก อู่ อวี้ มองข้าม

“อู่ อวี้ เจ้ากลายเป็นบ้าไปแล้วรึ!” องค์หญิงโย่วเสี่ย ที่

ได้รับบาดเจ็บน้อยที่สุด แทบจะยืนขึ้นมาทันที พร้อม

กับจ้องมองไปที่ อู่ อวี้

อู่ อวี้ ยิ้มขึ้นเล็กน้อย เขาน ายมทูตขาวด ามุ่งหน้าไปหา

พวกมัน และกล่าวขึ้นว่า “ผู้อ่อนแอย่อมตกเป็นเหยื่อ

ของผู้แข็งแกร่งเสมอ ซึ่งถือว่าเป็นเรื่องปกติส าหรับข้า”

เฟิง เจี้ยนชิง กัดฟันกล่าวว่า “ความหมายของเจ้าก็คือ

เจ้าต้องการที่จะสังหารพวกเราทิ้งงั้นรึ? ล าพังเพียงแค่

ตัวเจ้าคนเดียว?”

อู่ อวี้ แสยะยิ้มไม่เปลี่ยน น้ าเสียงของเขาเต็มไปด้วย

ความหนักแน่น พร้อมกล่าวว่า “ที่ถูกต้อง ข้าต้องการ

จะสังหารพวกเจ้า ใครใช้ให้พวกเจ้าคิดละโมภอยากได้

สมบัติของข้าล่ะ? ตั้งแต่เริ่มต้นความเป็นความตายของ

พวกเจ้าก็ขึ้นอยู่กับข้าแล้ว”

“บ้าไปแล้ว!”

ใบหน้าของพวกมันแต่ละคนเต็มไปด้วยความหดหู่

ส าหรับพวกมันแล้ว อู่ อวี้ เป็นคนทรยศซึ่งยากที่จะ

อดทนอดกลั้นความโกรธลงได้ โทสะในหัวใจของพวก

มันระเบิดพลุ่งพล่าน หากไม่ใช่เพราะว่าพวกมันได้รับ

บาดเจ็บมาก่อน ก็คงตรงปรี่เข้าไปจัดการด้วยตนเอง

แล้ว

“ถ่วงเวลาเอาไว้ ให้พวกข้าได้พักฟื้นอาการก่อน แล้วข้า

จะไปสังหารมันเอง!” พญาอินทรีทองค าแปดปีก แอบ

ส่งสัญญาณกับคนอื่นๆ

เห็นได้ชัดว่าเมื่อมันเลยเถิดมาถึงขั้นนี้แล้ว ก็มีแค่เป็น

หรือตายเท่านั้น มันไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว!

แต่ทว่า อู่ อวี้ ไม่ใช่คนโง่เขลา การจะท าให้พวกมัน

บาดเจ็บนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย แล้วจะยอมให้พวกมันฟื้นฟู

ตนเองกลับมาได้เช่นไร?

ดังนั้นในเวลานี้ การกระท านั้นดังกว่าค าพูด! หลังจาก

กล่าวจบ เขาก็เบนความสนใจ และใช้อิทธิฤทธิ์เทียมฟูา

จรดดินอีกครั้งในทันที ร่างกายถูกเปลี่ยนให้หดเล็กลง

มากที่สุด ความเร็วนั้นรวดเร็วขึ้นกว่าเดิมด้วยเคล็ดก้าว

เทวะ พริบตาเขาก็หายไปจากสายตาของทุกผู้!

และในเวลาเดียวกันร่างอวตารนับพันของ อู่ อวี้ ที่อยู่

ภายในเจดีย์ล่องก าเนิด ก็ปะทุออกมาราวกับห่าฝน

รวดเร็ว จึงท าให้ภาพยามนี้ร่างอวตารพลันแออัด

เบียดเสียดกันอยู่บนเวทีเซียนเหลียวแห่งนี้!

ส่วนร่างจริงของ อู่ อวี้ ได้ใช้ความรวดเร็วที่สุดของเขา

มาถึงที่ด้านข้าง องค์ชายเฟิง และ ชิงอู๋ หยุนจื่อ ใน

พริบตา

พวกมันทั้ง 2 คนก าลังหมดสติอยู่ ไร้ซึ่งพลังการต่อสู้ จึง

เป็นคนที่สังหารได้ง่ายที่สุด

“พวกมัน!” องค์หญิงโย่วเสี่ย และ คนอื่นๆเพิ่งจะ

ตระหนักถึงเปูาหมายของ อู่ อวี้

แต่ทว่ามันสายไปเสียแล้ว ยามนี้ อู่ อวี้ ปรากฏตัวอยู่

ทั่วทุกหนแห่ง ท าให้พวกมันยากจะท าสิ่งใดๆ ท าได้

เพียงแค่โจมตีส าแดงเคล็ดวิชาอิทธิฤทธิ์ออกไป เพื่อ

ปกปูองชีวิตของ องค์ชายเฟิง กับ ชิงอู๋ หยุซื่อ

แต่พวกมันยังช้าไปก้าวหนึ่ง!

อู่ อวี้ รวดเร็วกว่าเป็นไหนๆ ทั้งคู่นี้เดิมทีก็หายใจโรยริน

อยู่แล้ว หลังจากที่ อู่ อวี้ ลงดาบก็สามารถส่งพวกมันไป

ตายในทันที

องค์ชายเฟิง ชิงอู๋ หยุนซื่อ ตกตายอย่างง่ายดาย!

ทั้งคู่ล้วนเป็นผู้ฝึกตนนอกรีต แต่ไหนแต่ไรมาไม่เคย

คาดคิดว่าตนเองจะต้องตกตายอยู่ภายในสถานที่แห่งนี้

และยิ่งกว่านั้นก็ยังตายไปทั้งๆที่หมดสติอยู่!

แน่นอนเรื่องนี้ย่อมดีส าหรับพวกมัน อย่างน้อยก็ตายไป

อย่างสงบ

เมื่อจัดการพวกมันทั้ง 2 คนส าเร็จ อีกฝุายก็เหลือคนอยู่

เพียงแค่ 4 คนเท่านั้น

สุดยอดอัจฉริยะทั้ง 8 ผู้เป็นถึงผู้สืบทอดของขุมอ านาจ

ระดับต้นๆ ผ่านไปเพียงแค่พริบตาเดียว ก็ตกตายไป

ภายใต้เงื้อมมือของ อู่ อวี้ ถึง 4 คนแล้ว!

นี่มันเป็นเรื่องบ้าอันใดกัน!

ฟุบบ!

เขาไม่จ าเป็นที่จะต้องใช้ร่างอวตารอีกต่อไป อู่ อวี้ เรียก

เก็บพวกมันทั้งหมดเข้าไปในทันที ยามนี้เขากลับมา

เผชิญหน้ากับองค์หญิงโย่วเสี่ยและคนอื่นๆซึ่งๆหน้าอีก

ครั้ง

ตอนนี้พวกมันทั้ง 4 คน อยู่รวมกัน

เมื่อพวกมันมองเห็นซากศพของ องค์ชายเฟิง กับ ชิงอู๋

หยุนซื่อ และเห็นว่าแววตาของ อู่ อวี้ ที่ยังคงเยือกเย็น

อยู่ ท าให้เหมือนกับว่าโลกของพวกมันพังทลายไปใน

พริบตา

พวกมันไม่เคยคาดคิดเลยว่า อู่ อวี้ จะมีความคิดที่

บ้าบิ่นเช่นนี้!

“ท าไมกัน! อู่ อวี้ ท าไมกัน!” เมื่อมองเห็นความตายของ

ผู้ที่มีสถานะแทบจะไม่ต่างจากตนเอง แม้แต่ องค์หญิง

โย่วเสี่ย ก็ยังสั่นสะท้านและเบิกตากว้าง มองไปที่ อู่ อวี้

ด้วยสายตาที่ไม่อยากจะเชื่อ

บัดนนี้ อู่ อวี้ เปรียบได้ดั่ง ‘ยมทูต’ ก็มิปาน

“เป็นเพราะอะไร พวกเจ้าน่าจะรู้ดี ข้าได้รับสมบัติ

เหล่านี้มา แต่กกลับถูกพวกเจ้าหาว่าไม่คู่ควร ข้าไม่มีภูมิ

หลังเช่นพวกเจ้า หลังจากออกไปแล้ว ข้าย่อมไม่รอดหา

กว่าความลับภายในที่แห่งนี้ถูกแพร่กระจายออกไป ซึ่ง

มันอาจจะส่งผลกระทบไปถึงญาติสนิทมิตรสหายของข้า

ได้อีกด้วย การสังหารไม่ใช่ข้าเลือก แต่พวกเจ้าล้วนรู้ดี

ว่าท าไม นี่เป็นเพียงแค่เริ่มต้นเท่านั้น แต่แรกพวกเจ้าก็

คร้านที่จะรอให้ข้าน าสมบัติออกมา จึงใช้อุบายมากมาย

สังหารข้า”

อู่ อวี้ ได้ขบคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้มานานแล้ว ดังนั้นยามนี้

ไม่ว่าอีกฝุายจะพูดสิ่งใดออกมา ก็ไม่อาจจะสั่นคลอน

ความตั้งใจของเขาได้

“พวกเรามาตกลงกันได้!” ในเวลานี้ องค์หญิงโย่วเสี่ย

คิดที่จะเตะถ่วงเวลาออกไป

“ไม่พูดอะไรทั้งนั้นแหละ เว้นเสียแต่ว่าเจ้าจะมาร่วมมือ

กับข้าสังหารคนที่เหลือ เอามั้ยล่ะ? หลังจากที่มือของ

เจ้าเปื้อนเลือดแล้ว เจ้าก็จะกลายเป็นพวกเดียวกับข้า

และไม่สามารถแพร่งพรายเรื่องนี้ออกไปนี้ ถูกมั้ย!” อู่

อวี้ ยิ้มขึ้น

องค์หญิงโย่วเสี่ย พลันขมวดคิ้วลง

เมื่อค าพูดประโยคนี้หลุดออกไป คนอื่นๆทั้ง 3 คนที่

เหลือก็เว้นระยะห่างจากตัวนาง จิตใจมนุษย์แสนยาก

จะหยั่งถึง พวกมันจะรู้ได้อย่างไรว่า องค์หญิงโย่วเสี่ย

จะไม่ตกลงร่วมมือกับ อู่ อวี้ ยามนี้ข้างกายของ อู่ อวี้

ยังมียมทูตขาวด า ซึ่งถือเป็นภัยคุกคามที่ยิ่งใหญ่ส าหรับ

พวกมัน!

พวกมันรีบควาญหาเม็ดยาที่อยู่บนร่างอย่างรวดเร็ว คิด

ที่จะให้ตนเองฟื้นฟูร่างกายได้มากกว่าเดิม

“เจ้า!” องค์หญิงโย่วเสี่ยนั้นรู้ดี หากว่านางเลือกวิธี

เช่นนี้ หลังจากที่ทุกอย่างสิ้นสุดลง อู่ อวี้ ก็จะสังหาร

นางอย่างแน่นอน

ดังนั้นนางจึงกล่าวขึ้นอย่างร้อนรนว่า “อย่าไปเชื่อมัน

หากข้าช่วยเหลือมัน สุดท้ายแล้วมันก็จะสังหารข้าอยู่ดี

พวกเจ้าทั้ง 3 จะต้องร่วมมือกับข้านี่เป็นหนทางเดียวที่

พวกเราจะรอดออกไปได้!” อีก 3 คนจึงพยักหน้า แต่ใน

ใจก็ยังคงระมัดระวังตัวนางเอาไว้อยู่

ซึ่งส าหรับ อู่ อวี้ แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว

ความจริงยามนี้เขาถือว่ากลายเป็นผู้ชนะไปแล้ว!

เพราะว่านอกจากองค์หญิงโย่วเสี่ยแล้ว คนอื่นๆล้วน

ได้รับบาดเจ็บสาหัสด้วยกันทั้งสิ้น!

อู่ อวี้ ยังไม่ได้ใช้เคล็ดวิชาร่างจ าแลงเซียนวานรออกมา

ในตอนนี้ แต่กลับพุ่งไปหากพวกมันอย่างรวดเร็ว และ

ส าแดงเคล็ดวิชาอิทธิฤทธิ์เทียมฟูาจรดดิน เขาขยาย

ร่างกายให้ใหญ่ขึ้น ยืนอยู่เบื้องหน้าของทุกคน! ยมทูต

ขาวด า ที่ราวกับผีร้าย ก าลังยืนขนาบข้างซ้ายขวา อู่ อวี้

เขาชี้เปูาไปยังคนทั้ง 2 คนนั่นคือ องค์หญิงโย่วเสี่ย และ

เฟิง เจี้ยนชิง

พลังรบของพวกมันถือว่าแข็งแกร่งที่สุดภายในสถานที่

แห่งนี้ ซึ่ง เฟิง เจี้ยนชิง นั้นแข็งแกร่งกว่า ต้นไม้จักร

พรรดาสวรรค์ อยู่เล็กน้อย

ฉับพลันนั้น ยมทูตขาวด า ก็พุ่งทะยานเข้าไปยังคนทั้ง

สอง !

แน่นอนว่าเพียงแค่พวกมันตรึงทั้งคู่ไว้ได้ก็พอแล้ว

ยามนี้ อู่ อวี้ ต้องการที่จะเผชิญหน้ากับ ปีศาจทั้ง 2

ต้นไม้จักรพรรดิสวรรค์และพญาอินทรีทองค าแปดปีก!

เมื่อสายตาของเขากระทบมาบนร่างของพวกมันทั้ง 2

คน จึงท าให้พวกมันรู้สึกขนลุกชันไปทั่วทั้งร่าง!

ต้นไม้จักรพรรดิสวรรค์ เอ่ยขึ้น “อู่ อวี้ เจ้าได้ท าผิด

อย่างมหันต์ หากเจ้ายังไม่ยอมกลับใจ เจ้าจะได้รู้ว่ามัน

จะเกิดผลกระทบที่ร้ายแรงมากขนาดไหน! พวกเราใน

ที่นี้ หากมีเพียงคนใดคนหนึ่งที่สามารถออกไปได้ เจ้า

จะต้องถูกทรมานอย่างไม่อาจคาดเดา! เจ้ายังไม่รู้ด้วย

ซ้ าว่าตัวเจ้าในตอนนี้ได้ก่อความผิดที่ร้ายแรงมากเพียง

ไหน!”

พญาอินทรีทองค าแปดปีก กล่าวเสริม “หากเจ้าหยุด

มือในตอนนี้ อย่างน้อยเจ้าจะสามารถลดโทษลงได้

บ้าง!”

อู่ อวี้ ตอบพวกมันกลับไป “ไม่จ าเป็น เพราะว่าในวันนี้

นอกจากข้าแล้ว จะไม่มีผู้ใดสามารถฝุาออกไปภายนอก

ได้”

อ๊ากๆๆ สะใจหลายๆๆๆ

สมน้ าหน้าตายๆไปให้หมดเล้ยๆๆๆ

———————————

(´▽｀).。ｏ♡เพลิน

กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ