กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ - ตอนที 1222: วังสวรรค์จิ9นหยวน

เมื่อร่างกลืนสวรรค์กลืนกินผู้ฝึกตนจากมหาพิภพทมิฬบรรพกาล

ทําให้ อู่ อวี้

ร่างต้นที่อยู่ภายในเจดีย์วิญญาณบรรพกาลได้พบข้อมูลอื่นเพิ่มเติม

แล้วทันใดนั้นจักรพรรดิโบราณก็ปรากฏตัวขึ้นภายในเจดีย์วิญญาณบ

รรพกาลอย่างกะทันหัน แล้วกล่าวขึ้นว่า “

ข้ารู้ว่าตอนนี้ร่างแยกของเจ้าได้ไปยังพิภพอื่น

เพื่อกลืนกินเพิ่มความแข็งแกร่งให้ตนเอง

จากนั้นก็จะกลับมาที่ชมพูทวีปโลกธาตุเพื่อช่วยเหลือร่างต้นอย่างเจ้า

“

” แล้วอย่างไร? “

” ข้าขอแนะนําให้เจ้าหยุดทําเรื่องเหลวไหลไร้ประโยชน์เช่นนี้จะดีกว่า

เพราะข้าจะขึ้นไปยัง ‘วังสวรรค์จิ้นหยวน’ ในวังสวรรค์แปดพันชั้น

ร่างกลืนสวรรค์ของเจ้าไม่มีทางขึ้นไปได้

ไม่ว่าจะเป็นสวรรค์หรือนรกเทพปีศาจเจ้าก็ไม่มีทางเข้าถึงไปได้

ในวังสวรรค์จิ้นหยวนเป็นสถานที่อันกว้างใหญ่

มีเทพเซียนอยู่ทุกหนทุกแห่ง เจ้าไม่มีทางรู้ได้ว่าข้าอยู่ที่ใด “

หลังจากกล่าวจบ จักรพรรดิโบราณก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมา

มันส่ายศีรษะแล้วกล่าวว่า “

กล่าวตามตรงข้ากลัวว่าเจ้าจะคลั่งจนส่งผลกระทบทําให้ข้าเดือดร้อนไ

ปด้วย ฉะนั้นข้าจึงจะพาเจ้าไปอยู่ที่วังสวรรค์จิ้นหยวน

อีกทั้งยังสามารถหลีกเลี่ยงจากการแก้แค้นของเจ้าได้ด้วย

เรียกได้ว่ายิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว แล้วข้าจะดําเนินการ

‘บัญญัติเทวะยึดครองแกนผสาน’ กับเจ้าต่อไป

ไม่ต้องกังวลว่าเจ้าจะถูกผู้ใดรบกวน

แล้วที่ข้าทําเยี่ยงนี้หาได้หวาดกลัวเจ้าแม้แต่น้อย “

มันตัดสินใจที่จะพาร่างต้นไปยังวังสวรรค์จิ้นหยวน

เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหากันผลกระทบจากร่างกลืนสวรรค์

มันกลัวว่าเขาคลุ้มคลั่งอาละวาดและกลับมาแก้แค้นมันที่ชมพูทวีปโล

กธาตุ!

นี่ถือเป็นข่าวร้ายอันใหญ่หลวงสําหรับ

ร่างกลืนสวรรค์ที่อยู่ภายในมหาพิภพทมิฬบรรพกาล

เพราะเขาคิดว่าจะยกระดับความแข็งแกร่งขึ้นโดยเร็วที่สุด

จะได้กลับมาช่วยเหลือร่างต้นที่อยู่ในชมพูทวีปโลกธาตุ

แต่ถ้าร่างต้นถูกพาไปยังวังสวรรค์จิ้นหยวน

ร่างกลืนสวรรค์อย่างเขาจะทําอะไรได้อีก

แล้วเขาจะตามไปวังสวรรค์จิ้นหยวนได้อย่างไร?

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าเขายังหาได้รู้จักวิธีไปยังวังสวรรค์แปดพันชั้นแม้แต่

น้อย ส่วนร่างกลืนสวรรค์ของเขาในปัจจุบันไม่ใช่ทั้งมนุษย์และปีศาจ

เขาไม่สามารถบินทะยานขึ้นไป

ซึ่งเป็นระดับที่อยู่นอกเหนือเกินกว่ามนุษย์ปุถุชนธรรมดา

แม้ว่าเขาจะขึ้นไปแล้วพบเจอกับวังสวรรค์จิ้นหยวนเข้าจริง ๆ

แต่ที่นั่นต้องมีขนาดกว้างใหญ่ไพศาลเป็นอย่างมาก

อีกทั้งยังมีเทพเซียนอยู่มากมาย

ที่สําคัญร่างต้นก็ถูกขังไว้ในเจดีย์วิญญาณบรรพกาล

เมื่อร่างกลืนสวรรค์ไม่รู้ตําแหน่งแล้วจะหาร่างต้นพบได้อย่างไร

ดังนั้นนี่คือจุดจบ

ไม่มีทางที่จะช่วยเหลือร่างต้นให้กลับคืนมาได้อีกต่อไป

เว้นเสียแต่ว่าร่างต้นจะสามารถต่อสู้กับ

‘บัญญัติเทวะยึดครองแกนผสาน’ ของจักรพรรดิโบราณได้

ไม่มีที่พึ่งสุดท้ายเขาอีกต่อไปแล้ว

ถึงกระนั้นเขาก็จะไม่ยอมสูญเสียตัวตนของตนเองไป

ร่างกลืนสวรรค์ถือเป็นตัวตนที่ขัดแย้งกับกฎเกณฑ์สวรรค์

ถ้าหากร่างต้นอย่างเขาหายไปจริง ๆ เขาก็ไม่รู้จริง ๆ

ว่าร่างกลืนสวรรค์จะสามารถควบคุมความปรารถนาที่จะ ‘กลืนกิน’

กับ ‘สืบพันธุ์’ ของตนเองได้หรือไม่

ขนาดเพิ่งพบเจอผู้ฝึกตนแปลกหน้าเป็นครั้งแรก

ร่างกลืนสวรรค์ยังกลืนกินชายผู้นั้นได้อย่างไม่ลังเล

จักรพรรดิโบราณกระตือรือร้นที่จะเอาเจดีย์วิญญาณบรรพกาลไปไว้บ

นวังสวรรค์จิ้นหยวนมากกว่าใคร ๆ

หลังจากร่างกลืนสวรรค์สามารถหลบหนีจากเงื้อมมือมันไปได้

จักรพรรดิโบราณก็คิดที่จะพาร่างต้นหลบหนีออกจากชมพูทวีปโลกธา

ตุมายังวังสวรรค์จิ้นหยวนอย่างรวดเร็ว

หลังจากจักรพรรดิโบราณมาถึงวังสวรรค์จิ้นหยวนมันก็รีบหลบซ่อนตั

วอยู่ภายในเจดีย์วิญญาณบรรพกาลทันที เช่นเดียวกับ อู่ อวี้

ที่ชอบไปหลบซ่อนตัวอยู่ภายในเจดีย์ล่องกําเนิด

หลังจากที่มันเข้ามาถึงเจดีย์วิญญาณบรรพกาล มันก็พบว่า อู่ อวี้

อยู่ในเจดีย์ชั้นแรก หลังจากตัดสินใจจะทําให้ อู่ อวี้

กลายเป็นหนึ่งในร่างแยกของมัน สีหน้าของมันจึงไร้ซึ่งความแยแส

จากนั้นเจดีย์วิญญาณบรรพกาลก็บังเกิดการเปลี่ยนแปลงทันที

เดิมทีเจดีย์วิญญาณบรรพกาลมีอยู่ 9 ชั้น

เวลานี้มันผสานรวมเป็นหนึ่งเดียว

ทําให้พื้นที่ภายในมีขนาดใหญ่โตเป็นอย่างมาก ใต้ฝ่าเท้าของ อู่ อวี้

มีกระแสนํ้าวนสีดําไร้สิ้นสุด

เขาไม่สามารถมองเห็นจุดสิ้นสุดของกระแสวังวนไม่ว่าจะเป็นด้านใด

แล้วตําแหน่งที่เขายืนอยู่ศูนย์กลางของกระแสนํ้าวนสีดําทมิฬ

ส่วนท้องนภาที่อยู่เหนือศีรษะของเขา

ก็มีกระแสวังวนสีทองปรากฏอยู่

ความใหญ่โตของมันเมื่อวัดจากจุดศูนย์กลางมีขนาดกว้างใหญ่ไร้สิ้นสุ

ด

กล่าวได้ว่าเวลานี้เขาอยู่ตรงจุดศูนย์กลางระหว่างวังวนสีดําที่อยู่ด้านล่

างกับวังวนสีทองที่อยู่ด้านบน ซึ่งมีขอบเขตไร้สิ้นสุด

แล้วศูนย์กลางของวังวนทั้งสองควํ่าหน้าเข้าหากัน

จุดศูนย์กลางของวังวนทั้งสองที่อยู่ภายในเจดีย์วิญญาณบรรพกาลกํา

ลังหมุนวนอย่างบ้าคลั่งดุเดือด

พื้นฐานฝึกตนของ อู่ อวี้

ร่างต้นอยู่ในระดับสามภัยพิบัติค้นหาเต๋าเท่านั้น

ซึ่งยังไม่เคยเผชิญหน้ากับทัณฑ์สวรรค์เลยซักภัยพิบัติเดียว

จักรพรรดิโบราณเหยียนหวงไม่ใช่เทพระดับตํ่าสุด แม้ อู่ อวี้

จะรวบรวมพลังทั้งหมดของเทพปีศาจทั้ง 8 แล้ว

ก็ยังไม่สามารถจัดการกับมันได้

อู่ อวี้ ไม่รู้ระดับขั้นหรือพลังฝีมือของเทพเซียน

เขารู้เพียงว่าจักรพรรดิโบราณเหยียนหวง

เป็นเทพเซียนที่มีพลังแข็งแกร่งเหนือกว่าเซียนอมตะทั่ว ๆ ไป

แต่ถึงจะเหนือกว่าเขาก็ไม่ใช่เทพเซียนที่อยู่ในระดับสูงสุด

ดังนั้นมันจึงเป็นเรื่องที่ง่ายมากที่จะควบคุมร่างต้นของ อู่ อวี้

แทนที่จะจัดการกับร่างกลืนสวรรค์

ในเวลานี้ อู่ อวี้ ได้ทําพันธสัญญากับเสาสวรรค์ชมพูทวีปแล้ว

อีกทั้งบนร่างกายของเขายังเต็มไปด้วยศาสตราวิถีแท้วิญญาณนภาชั้

นยอด

“ ก็สิ่งที่เจ้ามีมันเป็นของข้าทั้งนั้น แล้วจะมาสู้ข้าได้อย่างไร? ”

จักรพรรดิโบราณหัวเราะอย่างคนมีชัยเหนือกว่า อู่ อวี้

ยังพบว่าตนเองไม่สามารถเคลื่อนไหวไปไหนมาไหนภายในเจดีย์วิญ

ญาณบรรพกาลได้อย่างอิสระสมบูรณ์ แม้แต่

‘เสือค ้ ลุมมังกรทองคําศักดิสิ ] ทธิ’]

ซึ่งอันที่จริงแล้วมันอยู่จากการควบคุมของเขา

แต่เขากลับรู้สึกว่ากําลังถูกกักขังคุมตัวจนไม่สามารถเคลื่อนไหวได้อย่

างอิสระ

ทั้งหมดนี้จักรพรรดิโบราณคงเตรียมการไว้ทั้งหมดแล้ว

อีกทั้งยังรู้ด้วยว่าความมั่งคั่งที่อยู่บนตัวเขาทั้งหมดล้วนได้รับมาจากจั

กรพรรดิโบราณ

มันวางแผนการเอาไว้อย่างนั้นนานแล้ว

บางทีอาจจะเริ่มตั้งแต่จักรพรรดิเสด็จและตราจักรพรรดิแล้วก็ได้

มันคํานวณทุกอย่างดักทางปิดผนึก อู่ อวี้ อย่างสมบูรณ์

การต่อสู้กับมันนับไม่สมควรเลยจริง ๆ

มันน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าฮ่าวเทียนซ่างเซียนเสียอีก

มันไม่ใช่แค่ความต่างชั้นของระดับพลัง

เช่นดั่งตัวเขากับฮ่าวเทียนซ่างเซียน แต่ความห่างชั้นของ อู่ อวี้

กับจักรพรรดิโบราณมีมากมายหลายอย่างเหลือเกินไม่ว่าจะเป็นชั้นเชิ

งประสบการณ์หรือระดับพลัง ล้วนแล้วแต่สามารถบดขยี้ อู่ อวี้

ได้ทั้งสิ้น

ด้วยเหตุผลดังกล่าวจึงทําให้จักรพรรดิโบราณสามารถควบคุม อู่ อวี้

ร่างต้นได้อย่างง่ายดาย

จากนั้นก็โยนเขามาปล่อยไว้ตรงใจกลางกระแสนํ้าวนสีดําที่อยู่ใต้ฝ่าเท้

าของเขา อีกทั้งเขายังไม่สามารถใช้งานเมฆาตลบฟ้าได้

แม้แต่พูดคุยก็ยังไม่ได้เช่นกัน

จักรพรรดิโบราณเหยียนหวงกําลังยิ้ม

สายตาของมันเต็มไปด้วยความตื่นเต้นกระตือรือร้น

ไม่ต้องมองชายหนุ่มที่อยู่ใจกลางระหว่างกระแสนํ้าวนสีทองและสีดํา

เมื่อร่างกายของ อู่ อวี้

จมลงไปภายในจุดศูนย์กลางของกระแสวังวนสีดํา

จักรพรรดิโบราณก็ปรากฏกายขึ้นที่ใจกลางกระแสวังวนสีทอง

พร้อมจับจ้องมายัง อู่ อวี้ ราวกับผู้มีชัยเหนือกว่า

ตรงใจกลางของกระแสวังวนสีดํา มันกําลังห้อมล้อมกลืนกิน อู่ อวี้

อยู่ โดยมีพลังอันน่าเกรงขามซ่อนเร้นอยู่ภายใน

ราวกับว่ากระแสวังวนที่อยู่รอบตัวเขามีเทพเซียนกับเทพมารสถิตอยู่

มากมาย ทั้งสวดท่องบัญญัติคาถา รํ่าไห้กรีดร้อง

รบกวนสั่นคลอนจิตใจของเขาอย่างรุนแรง

” ภายในชมพูทวีปโลกธาตุแห่งนี้

ข้ากลับมีโอกาสได้รับมรดกเซียนชั้นเลิศเช่นนี้

นับเป็นโชควาสนาแสนยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของข้าเลยก็ว่าได้ “

” เจ้าคิดว่าข้าควรทําเช่นใด

ในเมื่อเจ้าปรากฏตัวขึ้นภายในโลกของข้า

ให้ข้าช่วยเจ้าให้เติบโตอย่างปลอดภัยเช่นนั้นหรือ? ชีวิตของข้า

แม้ภายในชมพูทวีปโลกธาตุจะเป็นเสมือนดั่งผู้สูงส่ง

แต่บนแดนเซียนวังสวรรค์ตัวข้าก็หาได้มีอันใดไม่ วันนี้ …

ข้าจะเปลี่ยนแปลงชะตากรรม โอกาสถือกําเนิดใหม่อยู่เบื้องหน้าแล้ว

ข้าต้องขอบคุณเจ้าจริง ๆ อู่ อวี้

ที่มอบโชควาสนาอันยอดเยี่ยมเช่นนี้ให้แก่ข้า “

” แน่นอนว่านี่คงถือเป็นโชคร้ายของเจ้า

ข้าล่วงรู้ทุกสรรพสิ่งในโลกของตนเอง

เจ้าไม่มีทางต่อต้านขัดขืนเทพเซียนได้แม้แต่น้อย

นับแต่จุดเริ่มต้นเจ้าก็ไม่อาจหลีกหนีจากสายตาของข้าแล้ว

อาจกล่าวได้ว่านี่ถือเป็นงานหนักของข้า ที่ช่วยเหลือเจ้ามาจนถึงจุดนี้

หากไม่มีข้า เจ้าคงไม่วันแข็งแกร่งเช่นดั่งในวันนี้อย่างแน่นอน”

” ดังนั้น อู่ อวี้ ถึงเวลาที่เจ้าต้องชดใช้ตอบแทนให้แก่ข้าแล้ว

วันนี้จะเป็นจุดเริ่มต้นของชีวิตแห่งความรุ่งโรจน์ ในอนาคต

ชื่อเสียงของเจ้าจะแพร่กระจายขจรไกลไปทั่วทั้งแดนเซียนวังสวรรค์

เจ้าควรภูมิใจในสิ่งนี้ แน่นอนว่าในเวลานั้น

เจ้าอาจจะไม่รับรู้สิ่งใดแล้ว

เพราะร่างแยกของเจ้าถือเป็นตัวตนอันชั่วร้าย

ที่นํามาซึ่งหายนะอันใหญ่หลวง

มันคือคําสาปร้ายที่ไม่อาจปล่อยให้ดํารงอยู่นานเกินไป”

จักรพรรดิโบราณเหยียนหวงรําพึงรําพันด้วยความตื่นเต้น

เนื่องจากวันนี้ถือเป็นวันสําคัญมากที่สุดในชีวิตของมัน

มันจับจ้องมายัง อู่ อวี้ ที่อยู่ด้านล่างอย่างเย็นชา

” เจ้ากลัวหรือไม่ อู่ อวี้? ” หมิงซวงเอ่ยถาม

” เจ้าหมายความว่าเช่นใด? “

” อันที่จริงแล้วไม่มีอะไรให้เจ้าต้องกลัวเลย ได้รับมรดกเช่นนี้ …

เป็นเสมือนดั่งการนําหายนะมาสู่ตนเอง

ท้ายสุดแล้วเราก็ไม่มีทางเลือกอื่นใช่หรือไม่? ถือว่าเจ้ายังโชคดี

ตอนที่ข้าถูกสังหารทิ้งในปีนั้น

ข้ายังไม่มีกําลังจะต่อต้านเช่นดังเจ้าในวันนี้

อีกทั้งข้ายังมิได้ตกตายภายในเงื้อมมือของเทพเซียนอีกด้วย “

หมิงซวงกล่าวอย่างเศร้าเสียใจ

อู่ อวี้ กล่าวว่า ” ไม่มีทาง ข้าจะไม่ตายเด็ดขาด “

” เจ้าจะแน่ใจได้อย่างไร? “

” ข้าไม่กลัวมัน “

” เจ้าสามารถตกตายได้โดยปราศจากความกลัวมิใช่หรือ? “

” ข้ามีศรัทธา “

” ศรัทธาอันใด? “

” มันไม่อาจบดขยี้ทําลายศรัทธาของข้าได้ “

” อืม ดี … สิ่งนี้ไม่อาจจับต้องได้

เจ้าพูดเหมือนกับว่าตนเองยังไม่กระจ่างแจ้งแจ่มชัดถึงอํานาจของเทพ

เซียน ตัวมันที่เตรียมการรอวันนี้มาอย่างยาวนาน

ทั้งยังปิดกั้นหนทางรอดของเจ้าอย่างสมบูรณ์แบบ

ไม่มีทางล้มเหลวเด็ดขาด “

ดวงเนตรของ อู่ อวี้ แปรเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานและเย็นชาถึงขีด

เขาตระหนักถึงความจริงเหล่านี้ดี

อย่างไรก็ตามเขาไม่กลัว มีคือเจตจํานงที่ฉีเทียนต้าเซิ่นมอบให้แก่เขา

ไม่ว่าจะสิ้นหวังไร้ซึ่งหนทางแค่ไหน อย่าได้ยอมแพ้เด็ดขาด!

ไม่ยินยอมปราชัย!

ไม่ย่อท้อ! ยืนหยัดต่อสู้จนชั่วอึดใจสุดท้าย!

ต่อให้ตายก็ดีกว่าก้มหน้ายอมรับความพ่ายแพ้!

ฝืนชะตาท้าลิขิต ยืนหยัดบดขยี้ไปทั่วทั้งสวรรค์และปฐพี!

ต่อให้เป็นจักรพรรดิโบราณเหยียนหวง

ต่อให้ยืนอยู่บนปากเหวแห่งความตาย อู่ อวี้

ก็ไม่เคยเกรงกลัวมันแม้แต่น้อย

ต้องการใช้ ‘บัญญัติเทวะยึดครองแกนผสาน’ เช่นนั้นหรือ?

เข้ามาได้เลย!

เขาพร้อมแล้ว

แน่นอนว่าจักรพรรดิโบราณก็เตรียมตัวพร้อมแล้วเช่นกัน

มันกําลังหัวเราะอย่างพึงพอใจ

แล้วพูดพึมพําบางอย่างเกี่ยวกับตนเอง

บางทีการที่มันเป็นเพียงเทพเซียนชั้นตํ่า

อาจสร้างความกลัดกลุ้มเจ็บปวดหัวใจให้กับมันอย่างใหญ่หลวง

ดังนั้นมันจึงพูดพรํ่าออกมาไม่หยุด

ฟังจากที่มันพูดแล้ว

แม้กระทั่งซูซ่างเซียนที่อยู่บนวังสวรรค์ก็ยังดูถูกมัน

สิ่งเหล่านี้คือความเจ็บแค้นทั้งหมดภายในจิตใจของมัน

ด้วยเหตุนี้เมื่อมันพบเจอ อู่ อวี้

ซึ่งสามารถเปลี่ยนแปลงชะตากรรมของมันได้

มันจึงรู้สึกตื่นเต้นปิติยินดีเป็นอย่างยิ่ง

” การผสานใจ

คือการหลอมหลวมหัวใจและจิตเทวะของเจ้ากับข้าเป็นหนึ่งเดียว “

” เป็นการขจัดตัวตนเดิมทิ้งไป หรือจะพูดอีกอย่างว่าข้ากลืนกินเจ้า “

” หลังจากนั้นข้าจะควบคุมทุกสรรพสิ่งในตัวเจ้า

ไม่ว่าจะเป็นความทรงจํา พลังอิทธิฤทธิ] หรือมรดก

พลองทองสมปรารถนาที่ยอมรับในตัวเจ้า

ก็เทียบกับการยอมรับข้าด้วย “

” หลังจากนั้นจะเป็นจุดเริ่มต้นของข้า และจุดสิ้นสุดของเจ้า “

ระหว่างที่มันกําลังกล่าวคําพูดเหล่านี้

วังวนขนาดใหญ่ทั้งสองก็เริ่มเคลื่อนไหว

วังวนสีดําทมิฬกําลังพาร่างของ อู่ อวี้ ยกระดับสูงขึ้นไปเรื่อย ๆ

ส่วนวังวนสีทองก็กําลังพาล่างจักรพรรดิโบราณลงมาเบื้องล่าง

แม้สวรรค์และปฐพีจะอยู่ห่างไกลกันแค่ไหน

แต่การยกระดับขึ้นอย่างต่อเนื่องของอีกฝั่งหนึ่ง

และการเคลื่อนลงสู่เบื้องล่างของอีกหนึ่ง

เพียงไม่นานนักทั้งสองก็จะมาบรรจบกัน

ทั้งหมดนี้คือกระบวนการของบัญญัติเทวะยึดครองแกนผสาน

ชั่วขณะที่กระแสวังวนทั้งสองใกล้บรรจบกัน

จุดกึ่งกลางของทั้งสองก็บังเกิดสายอัสนีสีดําและสีทองฟาดผ่าปะทะเข้

าใส่กัน

เพียงชั่วอึดใจ สายอัสนีก็เริ่มหนาแน่นขึ้นเรื่อย ๆ

บังเกิดเป็นเสียงคํารามดังก้องสะท้านไปทั่วทุกแห่งหน

ยิ่งสายอัสนีฟาดผ่ามาเบื้องนอกมากเท่าไหร่ สรรพสิ่งภายในร่างของ

อู่ อวี้ ก็หลั่งไหลออกมามากขึ้นเท่านั้น

และทั้งหมดนี้ถูกสร้างขึ้นจากอักษรคําว่า ‘อวี้’ ที่อยู่ในหัวใจของเขา

นี่คือ เมล็ดพันธุ์แกนผสาน

การเตรียมการซึ่งสําคัญมากที่สุดของจักรพรรดิโบราณ

และไม่มีทางที่เขาจะนําออกไปได้

เมล็ดพันธุ์แกนผสานแปรเปลี่ยนกลายเป็นอัสนีสีดํา

ทําให้ทั่วทุกแห่งหนในร่างของกลายเป็นอัมพาตมิอาจขยับเขยื้อน

เขายังพบว่าแม้กระทั่งจิตเทวะของเขา

ก็ยังหยุดนิ่งมิอาจทําอันใดได้แม้แต่น้อย

แรงกดดันที่ถาโถมเข้ามาเหล่านี้

มีอยู่เพื่อให้จักรพรรดิโบราณยึดครองร่างกายของเขาได้อย่างราบรื่น

ทั่วทุกอณูร่างตกอยู่ภายใต้การควบคุม

อู่ อวี้ ควรทําเช่นใด?

เขารู้ดีว่าถึงจะโห่ร้องตะโกนออกไปก็ไร้ประโยชน์

ดังนั้นเขาจึงเงียบ

อย่างไรก็ตามมีเพียงสองสิ่งที่เขาคิดอยู่ภายในจิตใจ

สิ่งแรกก็คือท่องสัจจคาถาของ ‘กายาเพชรอมตะ’

‘กายาวัชระอรหันต์มหาสุริยะโชติ’

เมื่อเริ่มท่องร่างกายของเขาจะรู้สึกเจ็บปวดเป็นอย่างยิ่ง

แล้วความเจ็บปวดทําให้เขานิ่งสงบอยู่ได้

สิ่งที่สองคือการ เพ่งพินิจภาพจําแลงหัวใจวานร

แค่หนทางนี้เท่านั้น ไม่มีวิธีอื่นอีกแล้ว

………………