กล่องจักรวาล (Universe Storage Box) - บทที่ 112 มาช้า บทที่ 112 มาช้า

พี่เป่ียวชอบชีวิตปัจจุบันของเขามากและไม่ต้องการที่จะสูญเสียมันไป พี่เป่ียวชอบชีวิตปัจจุบันของเขามากและไม่ต้องการที่จะสูญเสียมันไป

ด้วยเหตุนี้เขาจึงรู้ว่าเขายังต้องการใครสักคนเช่นเทียนจุ้นที่สามารถยึดพื้นที่ของเขาและมีทัก ด้วยเหตุนี้เขาจึงรู้ว่าเขายังต้องการใครสักคนเช่นเทียนจุ้นที่สามารถยึดพื้นที่ของเขาและมีทัก

ดังนั้นเขาจึงรับฟังคำแนะนำในการจับตัวเทียนหลินมา ดังนั้นเขาจึงรับฟังคำแนะนำในการจับตัวเทียนหลินมา

และชายหนุ่มที่ให้ข้อเสนอแนะนั้นกับพี่เป่ียวในวันนั้นก็อยู่ที่นี่ด้วย และชายหนุ่มที่ให้ข้อเสนอแนะนั้นกับพี่เป่ียวในวันนั้นก็อยู่ที่นี่ด้วย

เธอสวยกว่าผู้หญิงสองคนที่อยู่ข้างๆเขาอย่างไม่ต้องสงสัย เธอสวยกว่าผู้หญิงสองคนที่อยู่ข้างๆเขาอย่างไม่ต้องสงสัย

เพียงแค่ว่าเทียนหลินพิการทางสายตามองไม่เห็นและขาของเธอก็ไม่สามารถขยับได้ เพียงแค่ว่าเทียนหลินพิการทางสายตามองไม่เห็นและขาของเธอก็ไม่สามารถขยับได้

อย่างไรก็ตามในขณะที่เธอนั่งลงเธอก็ดูไม่ต่างจากคนธรรมดา อย่างไรก็ตามในขณะที่เธอนั่งลงเธอก็ดูไม่ต่างจากคนธรรมดา

พี่เป่ียวมองไปที่เทียนหลินอย่างตะกละตะกราม พี่เป่ียวมองไปที่เทียนหลินอย่างตะกละตะกราม

เขากำลังคิดว่าเขาไม่เคยคิดถึงสาวงามแบบนี้มาก่อนถ้าเขาได้นอนกับเธอก่อนหน้านี้ เทียนจุ้นก็คงจะไม่ทิ้งเขาไป

“แกต้องการอะไร?พี่ชายของฉันกำลังมาช่วยฉันแล้วนะ” ท้ายที่สุด เทียนหลินซึ่งเป็นเพียงเด็กสาวอายุยี่สิบป่ี ในใจของเธอนั้น เธอหวาดกลัวอย่างมากกับสถานการณ์แบบนี้ ตอนนี้เทียนจุ้น เป็นความหวังเดียวของเธอ

“เทียนจุ้นงั้นเหรอ?ดีมากถ้าเขามาที่นี่!” พี่เป่ียวหัวเราะและพูดว่า: “ครั้งนี้ฉันจับตัวเธอมาก็เพราะมัน เด็กคนนั้นฉันไม่เคยใจร้ายกับมันแต่ในที่สุดมันก็จากฉันไปอย่างไม่เหลียวหลังเลยแม้แต่น้อย”

ฉันจะบอกว่าวันนี้ไม่เพียงแต่ฉันจะนอนกับเธอเท่านั้น ฉันจะบอกว่าวันนี้ไม่เพียงแต่ฉันจะนอนกับเธอเท่านั้น

แต่ฉันยังจะปล่อยให้ไอ้เด็กนั่นมาหาฉันและขอโทษขอร้องให้ฉันรับมันไว้อีกครั้งด้วย!” แต่ฉันยังจะปล่อยให้ไอ้เด็กนั่นมาหาฉันและขอโทษขอร้องให้ฉันรับมันไว้อีกครั้งด้วย!”

ในเรื่องที่เทียนจุ้นไม่ยอมไว้หน้าพี่เป่ียวเขาจึงโกรธมาก ในเรื่องที่เทียนจุ้นไม่ยอมไว้หน้าพี่เป่ียวเขาจึงโกรธมาก

ดังนั้นถึงแม้ว่าเขาจะตัดสินใจรับเทียนจุ้นเอาไว้เพื่อใช้หนี้แต่เขาก็ต้องทำให้เขาทรมานไม่ว่าจ ให้มันเข้าใจว่าเขาไม่ใช่คนที่จะทำตัวไร้สาระด้วยได้

“พี่ชายของฉันจะไม่ติดตามคนเลวอย่างแกหรอก!”เทียนหลินผวาและขู่ สำหรับพี่เป่ียวแล้วเธอไม่มีความประทับใจใดๆ เลยสำหรับเธอแล้วพี่เป่ียวก็เป็นแค่คนเลวคนหนึ่ง!

“ไม่ใช่กับฉันงั้นเหรอ?””หลังจากที่ฉันนอนกับเธอแล้ว มันก็จะได้ตำแหน่งพี่เมียของฉันไป ฉันอยากจะดูสิว่ามันจะยังอยากมาติดตามฉันอยู่ไหม!”

“ยิ่งไปกว่านั้นอีกไม่นานเธอจะเข้าใจว่าฉันเป็นคนร้ายแบบไหน ฉันเลวมากบนเตียง แต่เธอจะต้องชอบสิ่งเลวร้ายเช่นฉัน!” พี่เป่ียวตะคอกและในขณะเดียวกันก็จ้องไปที่ร่างกายของเทียนหลินอย่างไม่ยับยั้งชั่งใจ

“จะทำอะไรน่ะ?ถ้าแกรังแกฉันพี่ชายฉันจะไม่ปล่อยแกไว้แน่!” เทียนหลินกระเถิบถอยหลังไปด้วยความกลัว แต่เธอเองก็รู้ว่าเธอจะไม่สามารถหนีจากที่นี่ได้ ดังนั้นเธอจึงยิ่งกังวลมากขึ้น

“ฮึ่มจะไม่ปล่อยฉันไปงั้นหรือ ก็ลองดูสิถ้ามันกล้า!” พี่เป่ียวตะคอกอย่างเย็นชาและพูดว่า “ถ้ามันมีเหตุผลกว่านี้การเป็นพี่เมียของฉันก็คงจะไม่เป็นไร แต่ถ้ามันไม่ทำฉันจะทำให้มันพิการเอง!”

พี่เป่ียวได้ตัดสินใจไว้แล้ววันนี้เขาจะจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อย ไม่ว่าจะนำเทียนจุ้นกลับไปใช้งานต่อหรือทำให้เขาพิการไปซะ

พี่เป่ียวมีความคิดเช่นนี้และแน่นอนว่าเป็นเพราะชายหนุ่มที่อยู่ข้างๆเขา พี่เป่ียวมีความคิดเช่นนี้และแน่นอนว่าเป็นเพราะชายหนุ่มที่อยู่ข้างๆเขา

แน่นอนว่าชายหนุ่มคนนั้นไม่ยอมให้พี่เป่ียวกำจัดเทียนจุ้นและแน่นอนว่าเขาจะต้องขัดขวาง แน่นอนว่าชายหนุ่มคนนั้นไม่ยอมให้พี่เป่ียวกำจัดเทียนจุ้นและแน่นอนว่าเขาจะต้องขัดขวาง

เทียนหลินยิ่งหวาดกลัวแม้ว่าเธอจะรู้ว่าพี่ชายของเธอมีทักษะบางอย่าง เทียนหลินยิ่งหวาดกลัวแม้ว่าเธอจะรู้ว่าพี่ชายของเธอมีทักษะบางอย่าง

แต่เมื่อมีคนมากมายอยู่รอบตัวและเห็นได้ชัดว่าพี่ชายของเธอจะต้องติดกับดัก แต่เมื่อมีคนมากมายอยู่รอบตัวและเห็นได้ชัดว่าพี่ชายของเธอจะต้องติดกับดัก

และอีกฝśายหนึ่งก็มีความคิดที่จะทำให้พี่ชายของเธอพิการดังนั้นถ้าพี่ชายของเธอมา เขาก็จะเป็นอันตราย

ตอนนี้เทียนหลินหวังว่าพี่ชายของเขาจะไม่มาเพราะถ้าเขาเห็นว่าเธอต้องทนทุกข์ทรมานเขา ตอนนี้เทียนหลินหวังว่าพี่ชายของเขาจะไม่มาเพราะถ้าเขาเห็นว่าเธอต้องทนทุกข์ทรมานเขา

และหากเป็นเช่นนั้นคนที่จะต้องทนทุกข์ทรมานก็คือพี่ชายของเธอและเขาก็จะเป็นคนพิการ และหากเป็นเช่นนั้นคนที่จะต้องทนทุกข์ทรมานก็คือพี่ชายของเธอและเขาก็จะเป็นคนพิการ

“พี่ใหญ่อย่ามานะ อย่ามาเลย!” เทียนหลินกล่าวเสียงดัง แน่นอนว่าเธอต้องการใช้โทรศัพท์เพื่อส่งข้อความนี้ถึงพี่ชายของเธอ

อย่างไรก็ตามไม่มีใครในที่นั้นสังเกตเห็นโทรศัพท์ในกระเป๋าของเธอ อย่างไรก็ตามไม่มีใครในที่นั้นสังเกตเห็นโทรศัพท์ในกระเป๋าของเธอ

พวกเขาไม่ได้คิดว่าโทรศัพท์จะยังคงเชื่อมต่ออยู่ พวกเขาไม่ได้คิดว่าโทรศัพท์จะยังคงเชื่อมต่ออยู่

ในทางกลับกันดวงตาของเทียนจุ้นนั้นแดงก่ำและหมัดของเขากำแน่นดังแสดงถึงความโกรธใ ในทางกลับกันดวงตาของเทียนจุ้นนั้นแดงก่ำและหมัดของเขากำแน่นดังแสดงถึงความโกรธใ

“เอาล่ะทุกคนไปได้แล้ว ฉันจะใช้ห้อง!” พี่เป่ียวกล่าวกับคนในห้องส่วนตัว เขาไม่สามารถรออีกต่อไปที่จะได้ลิ้มรสความงามนี้

แน่นอนว่าชายหนุ่มจะไม่ปล่อยให้พี่เป่ียวทำได้สำเร็จ แน่นอนว่าชายหนุ่มจะไม่ปล่อยให้พี่เป่ียวทำได้สำเร็จ

ไม่ใช่เพราะเทียนจุ้นและน้องสาวของเขาแต่เพื่อตัวเขาเอง ไม่ใช่เพราะเทียนจุ้นและน้องสาวของเขาแต่เพื่อตัวเขาเอง

เขากลัวว่าหลังจากที่พี่เป่ียวได้เทียนหลินแล้วเทียนจุ้นก็จะต้องมาพึ่งพาพี่เป่ียว มิฉะนั้นแผนของเขาจะล้มเหลว

นอกจากนี้เขายังแอบส่งข้อความถึงเทียนจุ้นเมื่อเช้านี้เพื่อบอกเขาว่าเทียนหลินจุถูกจับตัวมา นอกจากนี้เขายังแอบส่งข้อความถึงเทียนจุ้นเมื่อเช้านี้เพื่อบอกเขาว่าเทียนหลินจุถูกจับตัวมา

ถ้าเป็นเช่นนั้นด้วยอารมณ์ของเทียนจุ้นแน่นอนว่าจะต้องมีความขัดแย้งระหว่างเขากับพี่เป่ีย ถ้าเป็นเช่นนั้นด้วยอารมณ์ของเทียนจุ้นแน่นอนว่าจะต้องมีความขัดแย้งระหว่างเขากับพี่เป่ีย

หากเป็นเช่นนั้นเขาก็จะสามารถใช้ประโยชน์จากโอกาสนี้ในการกำจัดเทียนจุ้นซะและกำจัด หากเป็นเช่นนั้นเขาก็จะสามารถใช้ประโยชน์จากโอกาสนี้ในการกำจัดเทียนจุ้นซะและกำจัด

ดังนั้นเขาจึงต้องถ่วงเวลาไว้ก่อนที่เทียนจุ้นจะมาถึง ดังนั้นเขาจึงต้องถ่วงเวลาไว้ก่อนที่เทียนจุ้นจะมาถึง

“อย่าเพิ่งรีบร้อนสิพี่เป่ียวยังมีเวลาอีกตั้งมากวันนี้เป็นวันที่พีเป่ียวมีความสุขมากกับสาวสวยแ ขอดื่มฉลองให้กับพี่เป่ียว!” ชายหนุ่มกล่าวกับพี่เป่ียว

“ใช่แล้ววันนี้เป็นวันแห่งการเฉลิมฉลองที่ยิ่งใหญ่!” เขาอารมณ์ดีมาก “ใช่แล้ววันนี้เป็นวันแห่งการเฉลิมฉลองที่ยิ่งใหญ่!” เขาอารมณ์ดีมาก

ในใจของเขานั้นตราบใดที่เขาได้เทียนจุ้นมาความเป็นไปได้ที่ เทียนจุ้นจะยอมจำนนต่อเขานั้นสูงมาก

แน่นอนว่าถ้าเขามีความคิดของตัวเองจริงๆก็สามารถกำจัดเขาได้เช่นกัน แน่นอนว่าถ้าเขามีความคิดของตัวเองจริงๆก็สามารถกำจัดเขาได้เช่นกัน

แสงเย็นวาบผ่านดวงตาของชายหนุ่มแต่เขายังคงดื่มและสนทนากับพี่เป่ียวอย่างประจบประ แสงเย็นวาบผ่านดวงตาของชายหนุ่มแต่เขายังคงดื่มและสนทนากับพี่เป่ียวอย่างประจบประ

เขาทำให้พี่เป่ียวอารมณ์ดี เขาทำให้พี่เป่ียวอารมณ์ดี

“ฉันทำไม่ได้ฉันทำไม่ได้ เราดื่มไวน์อีกไม่ได้แล้วล่ะคืนนี้ ฉันจะดื่มอีกแก้วและตอนนี้ฉันต้องการไปที่ห้องเจ้าสาวแล้ว!” พี่เป่ียวรู้สึกแล้วว่าเขาเมาเล็กน้อยและไม่อยากดื่มอีกต่อไปแล้ว

แม้ว่าการดื่มไวน์จะดีแต่เขาก็ชอบต่อสู้กับความงามมากกว่าดังนั้นเขาจึงไม่ต้องการดื่มอีกต่อ แม้ว่าการดื่มไวน์จะดีแต่เขาก็ชอบต่อสู้กับความงามมากกว่าดังนั้นเขาจึงไม่ต้องการดื่มอีกต่อ

“เทียนจุ้นคนนี้ทำไมมันยังไม่มานี่มันจะทำตามน้ำเพื่อที่จะได้เป็นพี่เมียของพี่เป่ียวใช่ไหม?” ในใจเขามีความคิดที่มุ่งร้าย ในความคิดของเขาความเป็นไปได้นี้ไม่ได้มีอยู่จริง หากเขากลายเป็นพี่เมียของพี่เป่ียวแล้วสิ่งต่างๆ คงจะดีกว่าสำหรับพวกเขาในอนาคต

ถ้าเป็นเขาเขาก็คงเลือกเช่นนี้เหมือนกัน แต่ก็น่าเสียดายที่เขาไม่มีน้องสาวที่สวยงามเช่นนี้