กล่องจักรวาล (Universe Storage Box) - บทที่ 134 สงครามครั้งใหญ่ บทที่ 134 สงครามครั้งใหญ่
- Home
- กล่องจักรวาล (Universe Storage Box)
- บทที่ 134 สงครามครั้งใหญ่ บทที่ 134 สงครามครั้งใหญ่
ยิ่งมีผู้คนมากเท่าไหร่ความขัดแย้งก็จะเกิดขึ้นมากขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมันมาถึงระดับสมบัติสูงสุดเหมือนกับคำสั่งการสร้างเมือง ก็ไม่มีใครมีเจตนาที่จะให้แต่อย่างใด
ชาวหุบเขาหลิงเซียวนั้นเศร้าโศกมากที่สุดท้ายที่สุดพวกเขาก็เป็นคนแรกที่ค้นพบหมาปśาสีเง แต่อย่างไรก็ตามหลังจากจ่ายเงินจำนวนมหาศาลแล้วพวกเขาก็ไม่ได้อะไรเลย
แซมซราก็ไม่พอใจเป็นอย่างมากเช่นกันเมื่อพวกเขาไปถึงที่นั่นผู้คนในหุบเขาหลิงเซียวทั้งหม แซมซราก็ไม่พอใจเป็นอย่างมากเช่นกันเมื่อพวกเขาไปถึงที่นั่นผู้คนในหุบเขาหลิงเซียวทั้งหม
และหมาปśาสีเงินพระจันทร์คำรามก็ใกล้จะตายแล้วเช่นกัน และหมาปśาสีเงินพระจันทร์คำรามก็ใกล้จะตายแล้วเช่นกัน
โดยพื้นฐานแล้วพวกเขาสามารถฆ่าหมาปśาสีเงินพระจันทร์คำรามได้แต่ใครจะไปคิดว่าจะมีเ โดยพื้นฐานแล้วพวกเขาสามารถฆ่าหมาปśาสีเงินพระจันทร์คำรามได้แต่ใครจะไปคิดว่าจะมีเ
เพราะตั้งแต่ต้นมีเพียงหุบเขาหลิงเซียวและผู้คนของแซมซาราเท่านั้นที่รู้ตำแหน่งเฉพาะของ เพราะตั้งแต่ต้นมีเพียงหุบเขาหลิงเซียวและผู้คนของแซมซาราเท่านั้นที่รู้ตำแหน่งเฉพาะของ
และไม่ใช่เพียงแค่คำสั่งการสร้างเมืองเท่านั้นแต่เจ้าหมาปśาสีเงินพระจันทร์คำรามกำลังจะให และไม่ใช่เพียงแค่คำสั่งการสร้างเมืองเท่านั้นแต่เจ้าหมาปśาสีเงินพระจันทร์คำรามกำลังจะให
และในเกมส์หลังจากสัตว์ประหลาดได้ตายลงก็มีโอกาสที่จะได้รับไข่สัตว์เลี้ยงและสำหรับสัต ซึ่งเป็นไปได้เกือบ 100%
แต่กลับไม่มีอะไรเกิดขึ้นนั่นจึงเป็นเหตุให้พวกเขาจึงสงสัยว่าอีกฝśายได้อะไรมา แต่กลับไม่มีอะไรเกิดขึ้นนั่นจึงเป็นเหตุให้พวกเขาจึงสงสัยว่าอีกฝśายได้อะไรมา
ในเมื่ออีกฝśายสามารถเอาไข่สัตว์เลี้ยงออกไปได้พวกเขาก็ต้องได้เอาคำสั่งการสร้างเมืองไปได ในเมื่ออีกฝśายสามารถเอาไข่สัตว์เลี้ยงออกไปได้พวกเขาก็ต้องได้เอาคำสั่งการสร้างเมืองไปได
ดังนั้นเมื่อคนจากหุบเขาหลิงเซียงและแซมซารามาถึงที่เกิดเหตุทั้งสองฝśายก็เริ่มเผชิญหน้ากัน ดังนั้นเมื่อคนจากหุบเขาหลิงเซียงและแซมซารามาถึงที่เกิดเหตุทั้งสองฝśายก็เริ่มเผชิญหน้ากัน
นอกจากพวกเขาแล้วยังมีกิลด์อื่นๆและตัวละครที่ไม่ได้ระบุไว้ที่นี่อีกด้วย นอกจากพวกเขาแล้วยังมีกิลด์อื่นๆและตัวละครที่ไม่ได้ระบุไว้ที่นี่อีกด้วย
ในเกมส์ผู้เล่นมักจะมีความสงสัยอยู่แล้วและการต่อสู้แบบตัวต่อตัวก็เป็นเรื่องธรรมดาดังนั้น ในเกมส์ผู้เล่นมักจะมีความสงสัยอยู่แล้วและการต่อสู้แบบตัวต่อตัวก็เป็นเรื่องธรรมดาดังนั้น
เมื่อพวกเขามารวมตัวกันที่นี่มีจึงเพียงไม่กี่คนที่ค้นพบศัตรูของพวกเขา เมื่อพวกเขามารวมตัวกันที่นี่มีจึงเพียงไม่กี่คนที่ค้นพบศัตรูของพวกเขา
หลังจากนั้นก็จะมีคนที่แอบมาทำร้ายศัตรูของพวกเขาคนเหล่านี้เข้ามามากขึ้นเรื่อยและเหต สุดท้ายพวกเขาก็สูญเสียการควบคุมตัวเอง
ในตอนแรกมันไม่ใช่ว่าจะไม่มีใครสงบสติอารมณ์ได้แต่หลังจากนั้นก็มีคนจำนวนมากเกินไป ในตอนแรกมันไม่ใช่ว่าจะไม่มีใครสงบสติอารมณ์ได้แต่หลังจากนั้นก็มีคนจำนวนมากเกินไป
ด้วยวิธีนี้เมื่อคนอื่นโจมตีพวกเขาซึ่งอาจทำให้ได้รับบาดเจ็บจากอุบัติเหตุได้ง่ายและทุกคนก็ร ด้วยวิธีนี้เมื่อคนอื่นโจมตีพวกเขาซึ่งอาจทำให้ได้รับบาดเจ็บจากอุบัติเหตุได้ง่ายและทุกคนก็ร
ยิ่งพวกเขาถูกโจมตีอย่างไม่มีเหตุผลและด้วยเหตุนี้ฉากจึงวุ่นวายมากขึ้น ยิ่งพวกเขาถูกโจมตีอย่างไม่มีเหตุผลและด้วยเหตุนี้ฉากจึงวุ่นวายมากขึ้น
ผู้คนจากหุบเขาหลิงเซียวไม่เชื่อในความขัดแย้งก่อนหน้านี้ ผู้คนจากหุบเขาหลิงเซียวไม่เชื่อในความขัดแย้งก่อนหน้านี้
ในเวลานั้นพวกเขาได้สูญเสียผู้คนไปเป็นจำนวนมากให้กับหมาปśาสีเงินพระจันทร์คำรามและ ในเวลานั้นพวกเขาได้สูญเสียผู้คนไปเป็นจำนวนมากให้กับหมาปśาสีเงินพระจันทร์คำรามและ
ดังนั้นเมื่อพวกเขาเคลื่อนไหวทีหลังพวกเขาจึงเสียเปรียบเสมอ ดังนั้นเมื่อพวกเขาเคลื่อนไหวทีหลังพวกเขาจึงเสียเปรียบเสมอ
อย่างไรก็ตามตัวเลขปัจจุบันของพวกเขายังใกล้เคียงกับผู้เล่นของแซมซารา อย่างไรก็ตามตัวเลขปัจจุบันของพวกเขายังใกล้เคียงกับผู้เล่นของแซมซารา
โดยปกติแล้วพวกเขาต้องการที่จะกลับมาให้ทันสงคราม โดยปกติแล้วพวกเขาต้องการที่จะกลับมาให้ทันสงคราม
สำหรับผู้คนจากแซมซาราพวกเขาเชื่อว่าเมื่อพวกเขาอยู่ที่นี่ก่อนหน้านี้ผู้คนจากหุบเขาหลิงเซ สำหรับผู้คนจากแซมซาราพวกเขาเชื่อว่าเมื่อพวกเขาอยู่ที่นี่ก่อนหน้านี้ผู้คนจากหุบเขาหลิงเซ
มีใครบางคนรออยู่ที่ด้านข้างและหลังจากที่หมาปśาสีเงินพระจันทร์ทำลายตนเองผู้คนจากหุบ มีใครบางคนรออยู่ที่ด้านข้างและหลังจากที่หมาปśาสีเงินพระจันทร์ทำลายตนเองผู้คนจากหุบ
อย่างไรก็ตามผู้คนจากหุบเขาหลิงเซียวก็มาที่นี่ก่อนดังนั้นการเตรียมการของพวกเขาจึงเพียง อย่างไรก็ตามผู้คนจากหุบเขาหลิงเซียวก็มาที่นี่ก่อนดังนั้นการเตรียมการของพวกเขาจึงเพียง
ดังนั้นแม้ว่าหุบเขาหลิงเซียวจะเป็นกิลด์ที่ยิ่งใหญ่แต่พวกเขาก็ยังขาดอยู่เล็กน้อยเมื่อเทียบกับ ดังนั้นแม้ว่าหุบเขาหลิงเซียวจะเป็นกิลด์ที่ยิ่งใหญ่แต่พวกเขาก็ยังขาดอยู่เล็กน้อยเมื่อเทียบกับ
มีผู้คนเข้ามาเกี่ยวข้องมากขึ้นและบางคนก็เสียเปรียบพวกเขาจึงเรียกร้องให้เพื่อนๆ ช่วยกลับมาหาพวกเขา และถึงแม้จะมีผู้เสียชีวิตจากความขัดแย้งนี้เป็นจำนวนมาก มีผู้คนเข้ามาเกี่ยวข้องมากขึ้นและบางคนก็เสียเปรียบพวกเขาจึงเรียกร้องให้เพื่อนๆ ช่วยกลับมาหาพวกเขา และถึงแม้จะมีผู้เสียชีวิตจากความขัดแย้งนี้เป็นจำนวนมาก
แต่ดูเหมือนว่าจะจำนวนคนไม่ได้ลดลง แต่กลับมีผู้คนจำนวนมากขึ้นมาที่นี่ แต่ดูเหมือนว่าจะจำนวนคนไม่ได้ลดลง แต่กลับมีผู้คนจำนวนมากขึ้นมาที่นี่
ขณะที่จำนวนผู้เสียชีวิตเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องอุปกรณ์ต่างๆก็หล่นจากพื้นมากขึ้นหลายคนต้อ ขณะที่จำนวนผู้เสียชีวิตเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องอุปกรณ์ต่างๆก็หล่นจากพื้นมากขึ้นหลายคนต้อ
ในท้ายที่สุดความขัดแย้งที่เกิดจากป้ายคำสั่งการสร้างเมืองกลายเป็นการต่อสู้ของกิลด์ขนาด ในท้ายที่สุดความขัดแย้งที่เกิดจากป้ายคำสั่งการสร้างเมืองกลายเป็นการต่อสู้ของกิลด์ขนาด
โดยมีกิลด์มากมายที่เข้าร่วมการต่อสู้ผู้เล่นจำนวนมากเสียชีวิต อันดับและอุปกรณ์ต้องสูญหายและบางคนถึงกับเสียชีวิตมากกว่าหนึ่งครั้งและเสียมากกว่าหนึ่งอันด
เมื่อการต่อสู้ที่วุ่นวายนี้จบลงอันดับเฉลี่ยของผู้เล่นทั้งหมดในเกมส์ก็จะลดลงหนึ่งระดับ เมื่อการต่อสู้ที่วุ่นวายนี้จบลงอันดับเฉลี่ยของผู้เล่นทั้งหมดในเกมส์ก็จะลดลงหนึ่งระดับ
อย่างไรก็ตามแม้ว่าสถานการณ์นั้นจะสิ้นสุดลงและทุกคนต่างกลับบ้านมือเปล่า อย่างไรก็ตามแม้ว่าสถานการณ์นั้นจะสิ้นสุดลงและทุกคนต่างกลับบ้านมือเปล่า
ซึ่งไม่สามารถมองเห็นแม้แต่เงาของป้ายคำสั่งการสร้างเมืองได้รวมถึงไข่สัตว์เลี้ยงของหมาป ซึ่งไม่สามารถมองเห็นแม้แต่เงาของป้ายคำสั่งการสร้างเมืองได้รวมถึงไข่สัตว์เลี้ยงของหมาป
ฮวงเฟิงไม่รู้เกี่ยวกับการต่อสู้ของกิลด์ขนาดใหญ่ใน”โลกใหม่” ในตอนนี้เขาจึงกำลังหยอกล้อกับเสี่ยวไปśอยู่
แม้ว่ามันจะยังเด็กและเพิ่งลืมตาแต่ก็สามารถบอกได้ว่ามันฉลาดมาก แม้ว่ามันจะยังเด็กและเพิ่งลืมตาแต่ก็สามารถบอกได้ว่ามันฉลาดมาก
มันไม่เพียงเข้าใจคำพูดของเขาแต่มันยังแสดงเจตนาได้อย่างชัดเจน มันไม่เพียงเข้าใจคำพูดของเขาแต่มันยังแสดงเจตนาได้อย่างชัดเจน
อาจมีการแสดงออกที่หลากหลายบนใบหน้าซึ่งบางครั้งทำให้ฮวงเฟิงต้องอุทานออกมาด้วยค อาจมีการแสดงออกที่หลากหลายบนใบหน้าซึ่งบางครั้งทำให้ฮวงเฟิงต้องอุทานออกมาด้วยค
หลังจากที่กับเพื่อนตัวน้อยสักพักดูเหมือนว่ามันจะง่วงอยู่เล็กน้อย จากนั้นมันก็ป่ีนขึ้นไปบนเตียงของฮวงเฟิงเพื่อที่จะนอน
อย่างไรก็ตามฮวงเฟิงเองก็ไม่ได้รับผลกระทบเลย ไม่ว่าในกรณีใดเขาก็ยังคงนั่งสมาธิในตอนกลางคืนตราบใดที่เจ้าตัวเล็กไม่ได้รบกวนเขา
เช้าวันรุ่งขึ้นเมื่อฮวงเฟิงตื่นจากสมาธิเขามองไปที่ด้านข้าง เจ้าหนูตัวเล็กดูเหมือนจะตื่นขึ้นมานานแล้วและจ้องมองมาที่เขาด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง เพียงแค่เพื่อนตัวเล็กดูเหมือนจะมีรับรู้ได้และไม่รบกวนเขา
เจ้าตัวเล็กกำลังหิว! เจ้าตัวเล็กกำลังหิว!
จากนั้นฮวงเฟิงจึงลงไปเตรียมอาหารเช้าสำหรับตัวเองและเสี่ยวไปśโชคดีที่เขาซื้อของมาหลา จากนั้นฮวงเฟิงจึงลงไปเตรียมอาหารเช้าสำหรับตัวเองและเสี่ยวไปśโชคดีที่เขาซื้อของมาหลา
หลังจากรับประทานอาหารค่ำแล้วฮวงเฟิงก็ออกไปทำงานเพราะเขาได้รับเสี่ยวไปśมา รวมถึงคำสั่งการสร้างเมืองอะไรสักอย่างและเพราะว่าเขาเปลี่ยนที่อยู่อาศัยแล้ว ฮวงเฟิงจึงอารมณ์ดีเป็นพิเศษ
อย่างไรก็ตามเมื่อเขามาถึงสำนักงานของบริษัทเขาก็สังเกตเห็นบางอย่างที่แปลกไปเล็กน้อย อย่างไรก็ตามเมื่อเขามาถึงสำนักงานของบริษัทเขาก็สังเกตเห็นบางอย่างที่แปลกไปเล็กน้อย
วิธีที่เพื่อนร่วมงานของเขามองเขาค่อนข้างแปลกพวกเขามีความอยากรู้อยากเห็น สับสน และบางคนก็มีความเกลียดชังอย่างชัดเจนในสายตาซึ่งเขาไม่เคยเห็นมาก่อน
อย่างไรก็ตามเขาเพิ่งจะมาอยู่ที่นี่และไม่คุ้นเคยกับหลายๆคน ดังนั้นความสัมพันธ์ของพวกเขาจึงธรรมดามากและไม่ได้มีความหมายพิเศษอะไร
“พี่หวังเกิดอะไรขึ้นงั้นหรือ? ทำไมฉันรู้สึกว่าคนพวกนี้มองฉันแปลกๆ?” ฮวงเฟิงถามพี่หวังด้วยเสียงต่ำ
“อย่านะต่อไปนี้เรียกฉันว่าไอ้เฒ่าหวังก็ได้ อย่าเรียกฉันว่าพี่หวังเลย”” พี่หวังรีบพูดเมื่อเขาได้ยินสิ่งที่ฮวงเฟิงเรียกเขา
“ทำไมหรือ?”ฮวงเฟิงยิ่งสงสัยมากขึ้น “ทำไมหรือ?”ฮวงเฟิงยิ่งสงสัยมากขึ้น
“นี่ยังไม่รู้งั้นหรือ?”พี่หวังถามด้วยเสียงต่ำ “นี่ยังไม่รู้งั้นหรือ?”พี่หวังถามด้วยเสียงต่ำ
“รู้อะไร?”ใบหน้าของฮวงเฟิงเต็มไปด้วยความประหลาดใจ เป็นไปได้ไหมว่าที่เขาไม่ได้มาเมื่อวานนี้และเขาพลาดอะไรไป?