กล่องจักรวาล (Universe Storage Box) - บทที่ 186 บทลงโทษ บทที่ 186 บทลงโทษ

“ก็ไปดูทีมที่แพ้การแข่งขันฟุตบอลน่ะสิ”ถังมู่ซื่อกล่าวด้วยท่าทางจริงจัง “ก็ไปดูทีมที่แพ้การแข่งขันฟุตบอลน่ะสิ”ถังมู่ซื่อกล่าวด้วยท่าทางจริงจัง

“เธอเพิ่งจะแพ้ไปนะ”เซี่ยเมิ่งเจียวกล่าวว่า: “นอกจากนี้ไม่ว่า บริษัทของเราจะแพ้หรือไม่มันก็ไม่ได้เกี่ยวข้องกับเธอจริงไหม?”

“มันไม่สำคัญอะไรล่ะเพราะว่าเธอเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ มันก็ต้องเกี่ยวข้องกับเธอสิ อ้อ ฉันลืมบอกไปว่าคู่ต่อสู้คนสุดท้ายของ บริษัทเธอเป็นเพื่อนของฉันเอง” ถังมู่ซื่อกล่าว

“คงจะไม่ใช่แขกของเธอใช่ไหม?”เซี่ยเมิ่งเจียวกล่าวอย่างไม่สุภาพ “คงจะไม่ใช่แขกของเธอใช่ไหม?”เซี่ยเมิ่งเจียวกล่าวอย่างไม่สุภาพ

“อะไรนะเธออิจฉาฉันเหรอ?” “มีหลายคนอยากมาเป็นแขกของพี่สาวฉัน ไม่เหมือนคนที่มีนิสัยเป็นลูกผู้ชายที่ไม่ว่าเขาจะสวยแค่ไหนก็ไม่มีใครต้องการเขา!” ถังมู่ซื่อหัวเราะเบาๆ และกล่าวว่า

“ไม่มีใครอยากได้!”ขอบอกไว้เลยว่าทีมของบริษัทฉันจะไม่แพ้ เธอรอดูเถอะ!” จากนั้นเซี่ยเมิ่งเจียวก็วางสายโทรศัพท์

“นี่มันช่างน่าโมโหนักวิญญาณจิ้งจอกตัวนี้มันช่างน่าโมโหเสียจริง” เซี่ยเมิ่งเจียวกล่าว

“เอาล่ะเธอสองคนต่างฝśายต่างก็แลกกันคนละหมัด มันน่าสนใจไหมล่ะ?” ซูหยูโม่พูดอย่างอดไม่ได้

เธอเคยเห็นเหตุการณ์แบบนี้หลายครั้งและดูเหมือนว่าเธอจะไม่ค่อยมีภูมิคุ้มกันสักเท่าไร เธอเคยเห็นเหตุการณ์แบบนี้หลายครั้งและดูเหมือนว่าเธอจะไม่ค่อยมีภูมิคุ้มกันสักเท่าไร

“ใครแลกหมัดกับใครกันล่ะ?ผู้หญิงคนนี้กำลังรังแกเรานะ!” “ไม่ ฉันไม่ได้สนใจการแข่งขันในตอนแรก แต่ตอนนี้ฉันต้องชนะการชนะต่อหน้าผู้หญิงคนนั้นที่วิ่งมาจากเมืองหลวง

ถ้าฉันพบว่าทีมที่ฉันสนับสนุนยังไม่ชนะ มันก็คงจะน่าสนใจมาก” เซี่ยเมิ่งเจียวดูเหมือนจะนึกถึงใครบางคนที่ใบหน้าเต็มไปด้วยความผิดหวังและใบหน้าของเขาเผยให ถ้าฉันพบว่าทีมที่ฉันสนับสนุนยังไม่ชนะ มันก็คงจะน่าสนใจมาก” เซี่ยเมิ่งเจียวดูเหมือนจะนึกถึงใครบางคนที่ใบหน้าเต็มไปด้วยความผิดหวังและใบหน้าของเขาเผยให

อย่างไรก็ตามรอยยิ้มของเธอได้จางหายไปอย่างรวดเร็วเพราะเธอได้ไปชมการแข่งขันในวันน อย่างไรก็ตามรอยยิ้มของเธอได้จางหายไปอย่างรวดเร็วเพราะเธอได้ไปชมการแข่งขันในวันน

ความแข็งแกร่งของทีมเธอก็อยู่ในระดับปานกลางเช่นกันแม้ว่าพวกเขาจะชนะในวันนี้ แต่ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะชนะในวันข้างหน้า

ยิ่งไปกว่านั้นคนที่ยิงประตูสำคัญคือคนที่เธอเกลียดผู้ชายคนนั้นคนที่ราวกับว่าเขาไม่ได้พักผ ยิ่งไปกว่านั้นคนที่ยิงประตูสำคัญคือคนที่เธอเกลียดผู้ชายคนนั้นคนที่ราวกับว่าเขาไม่ได้พักผ

“ต้องไม่เป็นแบบนี้สิฉันจะบอกพวกเขาทีหลังว่าเราต้องชนะการแข่งขันในวันพรุ่งนี้ ฉันจะมีรางวัลสำหรับพวกเขาทุกคนถ้าพวกเขาเอาชนะได้ แต่ถ้าพวกเขาแพ้พวกเขาทั้งหมดจะถูกไล่ออกโดยเฉพาะผู้ชายคนที่ยังไม่ตื่นคนนั้น” เซี่ยเมิ่งเจียวกล่าว

ในตอนนี้เธอลืมไปแล้วที่จะเก็บฮวงเฟิงเอาไว้ ในตอนนี้เธอลืมไปแล้วที่จะเก็บฮวงเฟิงเอาไว้

สำหรับปัญหาของเธอเองเห็นได้ชัดว่าการแข่งขันก่อนหน้าเธอมีความสำคัญมากกว่าใครๆ ก็แพ้ได้ แต่เธอจะไม่แพ้ผู้หญิงคนนั้น

เมื่อได้ยินคำพูดของเซี่ยเมิ่งเจียวเพียงเท่านั้นหัวใจของซูหยูโม่ก็สะดุ้ง เมื่อได้ยินคำพูดของเซี่ยเมิ่งเจียวเพียงเท่านั้นหัวใจของซูหยูโม่ก็สะดุ้ง

โดยปกติแล้วเป็นเพราะว่าเซี่ยเมิ่งเจียวบอกว่าเธอต้องการที่จะไล่ฮวงเฟิงออก โดยปกติแล้วเป็นเพราะว่าเซี่ยเมิ่งเจียวบอกว่าเธอต้องการที่จะไล่ฮวงเฟิงออก

แต่แล้วเธอก็คิดว่าเซี่ยเมิ่งเจียวอาจจะพูดอะไรบางอย่างด้วยความโกรธ แต่แล้วเธอก็คิดว่าเซี่ยเมิ่งเจียวอาจจะพูดอะไรบางอย่างด้วยความโกรธ

เธอให้ความสำคัญกับการแข่งขันกับถังมู่ซื่อมากเกินไปแล้ว เธอให้ความสำคัญกับการแข่งขันกับถังมู่ซื่อมากเกินไปแล้ว

อย่างไรก็ตามหากทีมของบริษัทแพ้จริงๆแม้ว่าคนเหล่านั้นจะไม่ถูกไล่ออก พวกเขาก็จะยังถูกเซี่ยเมิ่งเจียวโกรธ

ยิ่งไปกว่านั้นดูเหมือนว่าเซี่ยเมิ่งเจียวเองดูจะไม่พอใจกับฮวงเฟิงอยู่สักหน่อยเพราะฮวงเฟิงด ยิ่งไปกว่านั้นดูเหมือนว่าเซี่ยเมิ่งเจียวเองดูจะไม่พอใจกับฮวงเฟิงอยู่สักหน่อยเพราะฮวงเฟิงด

“เมิ่งเจียวเธออย่าโกรธพวกเขาได้ไหม?” แม้ว่าเขาจะรู้ว่าเซี่ยเมิ่งเจียวจะไม่ทำเช่นนี้ แต่ซูหยูโม่ก็ยังคงกังวลและสับสนอยู่เล็กน้อย: “นอกจากนี้ ฮวงเฟิงเองก็อาจมีบางอย่างที่ต้องทำเมื่อคืนดังนั้นเขาจึงไม่ได้พักผ่อนเต็มที่”

“เมื่อคืนผู้ชายคนนั้นต้องทำอะไรไม่ดีแน่ๆเขาคงไปที่บาร์เพื่อดื่มและทำตัวผิดๆ อีกครั้ง” เมื่อนึกถึงฮวงเฟิง เธอมักจะนึกถึงคืนนั้นในบาร์เช่นเดียวกับการล้อเลียนเธอก่อนหน้านี้ เธอไม่ได้รู้สึกดีกับเขาเลยแม้แต่น้อย

“เธอรู้ได้อย่างไร?”ซูหยูโม่มองไปที่เซี่ยเมิ่งเจียวด้วยความอยากรู้อยากเห็น “เธอรู้ได้อย่างไร?”ซูหยูโม่มองไปที่เซี่ยเมิ่งเจียวด้วยความอยากรู้อยากเห็น

ไม่รู้ว่าทำไมเซี่ยเมิ่งเจียวถึงมั่นใจในสิ่งที่เธอพูด ไม่รู้ว่าทำไมเซี่ยเมิ่งเจียวถึงมั่นใจในสิ่งที่เธอพูด

“ฉันก็แค่เดาเอาผู้ชายคนนั้นก็ไม่ใช่คนดีเหมือนกัน” เซี่ยเมิ่งเจียวอธิบายด้วยความตื่นตระหนกเล็กน้อย

เธอไม่ต้องการให้ซูหยูโม่รู้ว่าเธอถูกฮวงเฟิงหลอก เธอไม่ต้องการให้ซูหยูโม่รู้ว่าเธอถูกฮวงเฟิงหลอก

ซูหยูโม่ไม่ได้สงสัยอะไรและเพียงแต่ส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้ ซูหยูโม่ไม่ได้สงสัยอะไรและเพียงแต่ส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้

เซี่ยเมิ่งเจียวใช้เพียงความประทับใจของเธอที่มีต่อฮวงเฟิงเพื่อคิดว่าเขาไม่ใช่คนดีและเธอไม่ส เซี่ยเมิ่งเจียวใช้เพียงความประทับใจของเธอที่มีต่อฮวงเฟิงเพื่อคิดว่าเขาไม่ใช่คนดีและเธอไม่ส

เธอได้แต่หวังว่าเซี่ยเมิ่งเจียวจะมีปฏิสัมพันธ์กับเขามากขึ้นและเข้าใจเขามากขึ้นในอนาคตก่อ เธอได้แต่หวังว่าเซี่ยเมิ่งเจียวจะมีปฏิสัมพันธ์กับเขามากขึ้นและเข้าใจเขามากขึ้นในอนาคตก่อ

ในอีกด้านหนึ่งเมื่อฮวงเฟิงและคนอื่นๆมาถึงบริษัท พวกเขาได้รับข่าวสารล่าสุดจากเลขานุการผู้จัดการทั่วไปว่าการแข่งขันในวันพรุ่งนี้พวกเขาต้องชนะ

เพราะถ้าพวกเขาชนะบริษัทจะตอบแทนพวกเขาอย่างมาก แต่หากพวกเขาแพ้พวกเขาจะต้องถูกลงโทษอย่างหนัก พวกเขาจะถูกพิจารณาลดค่าจ้างซึ่งน้อยอยู่แล้ว

เมื่อได้รับข่าวนี้ทุกคนต่างก็ร้องออกมาด้วยความเศร้าโศก เมื่อได้รับข่าวนี้ทุกคนต่างก็ร้องออกมาด้วยความเศร้าโศก

ท้ายที่สุดทุกคนเป็นแค่มือสมัครเล่นไม่มีใครสามารถพูดได้อย่างเต็มปากว่าพวกเขาจะชนะใน ท้ายที่สุดทุกคนเป็นแค่มือสมัครเล่นไม่มีใครสามารถพูดได้อย่างเต็มปากว่าพวกเขาจะชนะใน

“เป็นไปได้อย่างไร?ผู้อำนวยการเซี่ย กำลังคิดอะไรอยู่?” “เป็นไปได้อย่างไร?ผู้อำนวยการเซี่ย กำลังคิดอะไรอยู่?”

“ถูกต้องที่เราเล่นกันมาจงถึงตอนนี้มันก็ดีอยู่แล้ว แต่ใครจะไปรับประกันได้ว่าในวันพรุ่งนี้เราจะชนะ?”

“พวกเราไม่ใช่ผู้เล่นมืออาชีพพวกเราแค่เล่นเฉยๆ ถ้าเราไม่สามารถชนะได้ เราก็จะถูกลดค่าจ้างซะด้วย”

ที่ผ่านมาบริษัทได้สนับสนุนให้ทุกคนเข้าร่วมการแข่งขัน ที่ผ่านมาบริษัทได้สนับสนุนให้ทุกคนเข้าร่วมการแข่งขัน

หากพวกเขาชนก็ดีแต่แม้ว่าพวกเขาจะแพ้ก็ไม่ได้การลงโทษใดๆ หากพวกเขาชนก็ดีแต่แม้ว่าพวกเขาจะแพ้ก็ไม่ได้การลงโทษใดๆ

แต่พวกเขาไม่รู้ว่าครั้งนี้ผู้อำนวยการเซี่ยกำลังคิดอะไรอยู่ถึงสั่งให้พวกเขาเอาชนะให้ได้และย แน่นอนว่าพวกเขาจะไม่ยอมรับเรื่องนี้

“ผู้อำนวยการเซี่ยคนนี้เป็นคนแบบไหนกัน?”ฮวงเฟิงที่คิดว่าเขาไม่รู้จักผู้อำนวยการเซี่ยก็ถาม “ผู้อำนวยการเซี่ยคนนี้เป็นคนแบบไหนกัน?”ฮวงเฟิงที่คิดว่าเขาไม่รู้จักผู้อำนวยการเซี่ยก็ถาม

ผู้อำนวยการเซี่ยนอกจากจะมีอารมณ์ร้อนแรงแล้ว ในบางครั้งเธอก็ยังเป็นคนดี ผู้อำนวยการเซี่ยนอกจากจะมีอารมณ์ร้อนแรงแล้ว ในบางครั้งเธอก็ยังเป็นคนดี

เธอเป็นคนดีกับพนักงานของเธอเช่นกันแต่ฉันสงสัยว่าทำไมเธอถึงสั่งการเช่นนี้ ในครั้งนี้อาจเป็นไปได้ว่าเบื้องบนกำลังกดดันเธอหรือเปล่า? พี่หวังก็งงงวยกับข่าวนี้เช่นกัน

อย่างไรก็ตามฮวงเฟิงไม่สามารถพูดอะไรได้ เขาเป็นคนใหม่และไม่คุ้นเคยกับอดีตของบริษัทเช่นเดียวกับเซี่ยเมิ่งเจียว ที่เป็นซีอีโอของบริษัท ดังนั้นจึงไม่ดีนักที่เขาจะแสดงความคิดเห็น

“ผู้จัดการในวันพรุ่งนี้พวกเราจะไว้วางใจคุณนะ”ในเวลานี้พี่หวังก็พูดกับฮวงเฟิง “ผู้จัดการในวันพรุ่งนี้พวกเราจะไว้วางใจคุณนะ”ในเวลานี้พี่หวังก็พูดกับฮวงเฟิง

“ถูกต้องผู้จัดการพรุ่งนี้พวกเราต้องพึ่งพาคุณแล้ว ฉันสัญญาว่าจะส่งบอลให้คุณไม่หยุดเลย”

“ผู้จัดการฮวงจงทำให้ดีที่สุดในวันพรุ่งนี้ทุกคนจะถูกลงโทษหรือไม่ “ผู้จัดการฮวงจงทำให้ดีที่สุดในวันพรุ่งนี้ทุกคนจะถูกลงโทษหรือไม่

ก็ขึ้นอยู่กับคุณแล้ว ที่นี่คุณเก่งที่สุด” ก็ขึ้นอยู่กับคุณแล้ว ที่นี่คุณเก่งที่สุด”

ทุกคนยังพูดกับฮวงเฟิงเป็นที่ชัดเจนว่าหลังจากการแข่งขันสองสามครั้งนี้ทุกคนคิดว่าทักษะ ทุกคนยังพูดกับฮวงเฟิงเป็นที่ชัดเจนว่าหลังจากการแข่งขันสองสามครั้งนี้ทุกคนคิดว่าทักษะ

และตอนนี้พวกเขากำลังเผชิญหน้ากับคนที่มีความต้องการสูงกว่าพวกเขาดังนั้นฮวงเฟิงจึงเป และตอนนี้พวกเขากำลังเผชิญหน้ากับคนที่มีความต้องการสูงกว่าพวกเขาดังนั้นฮวงเฟิงจึงเป

ฮวงเฟิงไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดีระดับของเขาจะสูงกว่าคนอื่นๆ ได้อย่างไรกัน? เขาสามารถวิ่งได้เร็วขึ้นเล็กน้อยและกระโดดได้สูงขึ้นเล็กน้อย

“พวกคุณไม่จำเป็นต้องพึ่งพาฉันหรอกทุกคนก็รู้ระดับของฉันมันก็แค่ว่าฉันวิ่งเร็วแค่ไหนและ ไม่ได้มีอะไรโดดเด่นเลย” ฮวงเฟิงกล่าวพร้อมกับยิ้มแห้งๆ

เขาไม่ต้องการให้ทุกคนตั้งความหวังไว้กับเขาดังนั้นหากเขาแพ้ในที่สุดทุกคนก็จะต้องโทษเขา เขาไม่ต้องการให้ทุกคนตั้งความหวังไว้กับเขาดังนั้นหากเขาแพ้ในที่สุดทุกคนก็จะต้องโทษเขา

ในความเป็นจริงคนอื่นจะไม่รู้เกี่ยวกับสถานการณ์นี้ได้อย่างไร? ตอนนี้พวกเขาต้องการที่พึ่งทางใจอย่างมาก