กล่องจักรวาล (Universe Storage Box) - บทที่ 220 ไม่เป็นระเบียบ บทที่ 220 ไม่เป็นระเบียบ

เนื่องจากความคิดเห็นของทุกคนเหมือนกันหลังจากที่แยกจากกันแล้ว พวกเขาก็เริ่มเตรียมตัวสำหรับเมือง

โชคดีที่เมื่อพวกเขาโจมตีเมืองผู้คนในเมืองนั้นไม่ได้ต่อต้าน ดังนั้นจึงยังมีบางสิ่งที่สามารถใช้ในการปกป้องเมืองได้ อย่างเช่นต้นไม้หรือก้อนหินที่กลิ้งได้

ในเวลานี้กองทัพที่รัฐบาลจักรวรรดิส่งมาเพื่อปราบปรามพวกเขากำลังเดินทัพอย่างสบายๆต ในเวลานี้กองทัพที่รัฐบาลจักรวรรดิส่งมาเพื่อปราบปรามพวกเขากำลังเดินทัพอย่างสบายๆต

“นายท่านพวกเราเกือบจะถึงมณฑลเหม่ยแล้ว” ในเวลานี้ทหารคนหนึ่งมาที่กลุ่มทหารและกล่าวรายงาน

ผ้าม่านของเกี้ยวนั้นถูกเปิดออกเผยให้เห็นชายวัยกลางคนที่ดูเหมือนจะมีจิตใจต่ำทราม เขาอ้าปากหาวและพูดว่า: “กองทัพบ้าอะไรกัน? ไอ้พวกนั้นมันขาเป็นขี้โคลนกันทั้งนั้น แล้วพวกมันจะไปมีปัญญาอะไร? เมื่อกองทัพใหญ่ของนายพลมาถึงพวกมันจะต้องได้เป็นลมอย่างแน่นอน”

ชายวัยกลางคนคนนี้เป็นจอมพลของการสู้ศึกครั้งนี้ เกอรุย เขาไม่ได้เก่งกาจมากนักและโดยปกติแล้วเขาก็ชอบเล่นการพนันและเล่นกับผู้หญิง

อย่างไรก็ตามเขามีพี่เขยที่ดีซึ่งเป็นสาเหตุที่ทำให้เขาได้รับตำแหน่งนี้มา อย่างไรก็ตามเขามีพี่เขยที่ดีซึ่งเป็นสาเหตุที่ทำให้เขาได้รับตำแหน่งนี้มา

โดยปกติแล้วถ้าพวกเขาจะเดินทัพ พวกเขาจะใช้ม้าเพื่อลากเกี้ยว แต่อย่างไรก็ตาม ในคราวนี้เขาได้ยินมาว่าทัพหมื่นคนที่อยู่ที่นี่ันั้น เขาคิดว่าล้วนแล้วแต่เป็นชาวนาที่รู้วิธีการทำไร่ทำนาเท่านั้น เขาจึงได้อาสามาเพื่อที่จะปราบปรามพวกเขา

พี่เขยของเขาก็มีความคิดเช่นเดียวกับเขาแม้ว่าเขาจะรู้ว่าความกล้าหาญในการต่อสู้ของกองท แต่ก่อนอีกต่อไป การเอาชนะไอ้พวกที่เป่้่้อนโคลนตมพวกนี้คงไม่ใช่เรื่องยากอะไร พี่เขยของเขาก็มีความคิดเช่นเดียวกับเขาแม้ว่าเขาจะรู้ว่าความกล้าหาญในการต่อสู้ของกองท แต่ก่อนอีกต่อไป การเอาชนะไอ้พวกที่เป่้่้อนโคลนตมพวกนี้คงไม่ใช่เรื่องยากอะไร

เขาจึงได้ตอบตกลง เขาจึงได้ตอบตกลง

อย่างไรก็ตามเกอรุยไม่ได้มีประสบการณ์มากนักพวกเขาอยู่ห่างจากเมืองไม่ถึงห้ากิโลเมตร แต่พวกเขายังไม่ได้ส่งหน่วยสอดแนมใดๆ ออกไป และไม่คิดที่จะหยุด

เพราะเขาต้องการที่จะตั้งค่ายที่ด้านล่างตรงกำแพงเมืองเพื่อให้คนที่เป่้่้อนโคลนที่อยู่ในเมือง ได้เห็นกองทัพขนาดใหญ่ของเขาและยอมจำนนโดยสมัครใจ

หลังจากที่ชายคนนั้นได้ยินสิ่งที่เกอรุยพูดเขาก็ไม่ได้พูดอะไรเพิ่มเติม หลังจากที่ชายคนนั้นได้ยินสิ่งที่เกอรุยพูดเขาก็ไม่ได้พูดอะไรเพิ่มเติม

ในความเป็นจริงเขาเองก็ไม่เข้าใจเรื่องสงครามและกองทัพมากนัก ในความเป็นจริงเขาเองก็ไม่เข้าใจเรื่องสงครามและกองทัพมากนัก

แต่ก่อนที่เกอรุยจะร่ำรวยเขาได้ติดตามเกอรุย ดังนั้นเมื่อตอนนี้เกอรุยได้กลายเป็นนายพลแล้ว เขาก็โชคดีเช่นกัน

เกอรุยเป็นเพียงเจ้าหน้าที่ระดับสูงที่ทำตัวเหมือนหมีกองทัพที่อยู่ภายใต้การบังคับบัญชาขอ มิฉะนั้นพี่เขยของเกอรุยก็คงจะไม่อาจวางใจและปล่อยให้เขาเป็นผู้นำกองทหารมาที่นี่เพียงลำพัง

อย่างไรก็ตามสิ่งที่พี่เขยของเขาไม่รู้ก็คือ นับตั้งแต่ที่เกอรุยเข้ามามีอำนาจในกองทัพนี้ เขาก็เป็นผู้นำในการพนันกับคนหมู่มากและยังพาคนในค่ายออกไปด้วย

เขาทำให้ทั้งค่ายเต็มไปด้วยอบายมุขและตอนนี้เขาก็ไม่มีความสามารถในการต่อสู้ใดๆที่จะให เขาทำให้ทั้งค่ายเต็มไปด้วยอบายมุขและตอนนี้เขาก็ไม่มีความสามารถในการต่อสู้ใดๆที่จะให

เมื่อเกอรุยพาคนของเขาไปเข้าใกล้เขตมณฑลเหม่ยเขาเห็นจากระยะไกลว่ามีคนยืนอยู่บนกำ และเห็นได้ชัดว่าอีกฝśายทราบการมาถึงของเขาและเตรียมการมานานแล้ว

อย่างไรก็ตามเกอรุยไม่เกรงกลัวสิ่งใดพวกเขาเป็นเพียงกลุ่มคนที่ไร้ประโยชน์แล้วมีอะไรที่จะ นอกจากนี้หลายคนก็ไม่ได้มีอาวุธติดตัว บางคนมีแค่คราดและไม้ ดังนั้นเขาจึงไม่รู้ว่าจะต้องกลัวอะไร

“แก!ขึ้นไปและตะโกนบอกให้พวกมันยอมจำนนซะ!” เกอรุยกล่าวกับหัวหน้าหน่วยของเขา

“ครับท่าน!” “ครับท่าน!”

หลังจากที่ตอบรับแล้วชายคนนั้นก็เดินไปที่ด้านหน้าของกำแพงอย่างหยิ่งผยอง และตะโกนขึ้นไปที่ด้านบนสุดของกำแพงเมือง

“ผู้คนที่อยู่ในเมืองจงฟังนายท่านเกอของพวกเราเป็นผู้ที่มีศีลธรรมอันดี ตราบใดที่พวกเจ้ายอมเปิดประตูเมืองและไม่ลอบโจมตีพวกเรา พวกเราจะไว้ชีวิตของเจ้า พวกเราจะปล่อยผ่านไปได้อย่างไร ถ้าหากพวกเจ้าไม่ยอมจำนนเสียดีๆ? ”

อย่างไรก็ตามก่อนที่เขาจะพูดจบ เขาก็ได้ยินเสียงของอะไรบางอย่างแหวกทะลุอากาศซึ่งทำให้หนังศีรษะของเขารู้สึกเสียวซ่าน

เขารู้สึกไม่ดีโดยสัญชาตญาณ เขารู้สึกไม่ดีโดยสัญชาตญาณ

และในขณะที่เขาหันกลับไปและกำลังจะวิ่งกลับไปที่ทัพของเขานั้น และในขณะที่เขาหันกลับไปและกำลังจะวิ่งกลับไปที่ทัพของเขานั้น

เขาก็รู้สึกได้ถึงบางอย่างที่เจาะทะลุทตัวเขาด้วยเสียง “ปุŝ ปุŝ” สามารถได้ยินเสียงของโลหะที่เข้าที่ทะลุเข้าไปในเนื้อและร่างกายของเขาก็พุ่งไปข้างหน้าอย่างไม่สา

“พวกมันจะกล้าได้ยังไง?!”นี่คือความคิดสุดท้ายของนักยุทธศาสตร์หัวสุนัข เขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าแค่เขาตะโกนออกมาเพียงไม่กี่คำ แม้ว่าศัตรูจะไม่ยอมจำนน แต่ก็ไม่ควรจะโจมตีเขา อย่างไรก็ตาม เห็นได้ชัดว่าศัตรูไม่ได้ทำอย่างที่เขาต้องการ

เกอรุยมองไปที่ลูกน้องของเขาซึ่งนอนอยู่บนพื้นโดยมีลูกศรปักอยู่บนหลังของเขาและได้สิ้นช เกอรุยมองไปที่ลูกน้องของเขาซึ่งนอนอยู่บนพื้นโดยมีลูกศรปักอยู่บนหลังของเขาและได้สิ้นช

เขาตกตะลึงไปชั่วขณะเขาไม่เคยคิดว่าอีกฝśายจะเด็ดเดี่ยวและกล้าหาญขนาดนี้ เขาตกตะลึงไปชั่วขณะเขาไม่เคยคิดว่าอีกฝśายจะเด็ดเดี่ยวและกล้าหาญขนาดนี้

แต่เขาก็รู้ได้ทันทีว่านี่คือการยั่วยุของอีกฝśายและอีกฝśายก็ไม่คิดที่จะยอมจำนนเลยแม้แต่น้อ แต่เขาก็รู้ได้ทันทีว่านี่คือการยั่วยุของอีกฝśายและอีกฝśายก็ไม่คิดที่จะยอมจำนนเลยแม้แต่น้อ

“ไปเถอะพวกเจ้าไปก่อน แล้วข้าจะตอบแทนพวกเจ้าด้วยเงินหนึ่งพันทาเอล ฆ่าพวกมันให้หมด จัดการมณฑลนี้ซะ ข้าจะให้เวลาพวกเจ้าสามวัน!” เกอรุยตะโกนเรียกทัพของเขา

หลังจากที่ได้ยินคำพูดของเกอรุยดวงตาของทุกคนก็เป็นประกายขึ้น หลังจากที่ได้ยินคำพูดของเกอรุยดวงตาของทุกคนก็เป็นประกายขึ้น

ภายในเวลาสามวันนี้พวกเขาจะสามารถทำทุกอย่างที่ต้องการในเมืองได้ ทั้งฉกฉวยสิ่งของที่ต้องการ ฉุดผู้หญิง หากพวกเขาต้องการก็ไม่มีใครสนใจเรื่องนั้น

ซึ่งเป็นผลให้พวกเขาไม่สนใจความยากลำบากที่พวกเขาได้รับน้อยลงในขณะที่พวกเขาวิ่งไปท ซึ่งเป็นผลให้พวกเขาไม่สนใจความยากลำบากที่พวกเขาได้รับน้อยลงในขณะที่พวกเขาวิ่งไปท

การต่อสู้ในกองทัพควรได้รับการจัดระเบียบไม่ว่าจะเป็นการโจมตีหลักหรือการแกล้งพวกเข การต่อสู้ในกองทัพควรได้รับการจัดระเบียบไม่ว่าจะเป็นการโจมตีหลักหรือการแกล้งพวกเข

แต่เกอรุยไม่สนใจเรื่องนี้เนื่องจากเขาสั่งให้ผู้ใต้บังคับบัญชาของเขารีบเข้ามาหาเขาในทันที แต่เกอรุยไม่สนใจเรื่องนี้เนื่องจากเขาสั่งให้ผู้ใต้บังคับบัญชาของเขารีบเข้ามาหาเขาในทันที

รูปลักษณ์ที่ยุ่งเหยิงของเขาตอนนี้ไม่แตกต่างจากการท่าทางของผู้คนในเมืองมากนักและเขา เลย

เดิมทีผู้คนบนกำแพงเมืองกังวลเล็กน้อยท้ายที่สุดนี่เป็นการต่อสู้ครั้งแรกของพวกเขากับกอง เดิมทีผู้คนบนกำแพงเมืองกังวลเล็กน้อยท้ายที่สุดนี่เป็นการต่อสู้ครั้งแรกของพวกเขากับกอง

ก่อนหน้านี้เมื่อพวกเขายึดเมืองได้และไม่มีการต่อต้านภายในเมืองดังนั้นจึงไม่มีการต่อสู้ใดๆ เกิดขึ้น

อย่างไรก็ตามครั้งนี้มันแตกต่างออกไป ท้ายที่สุดกองทัพที่มาก็คือกองทัพของรัฐบาลจักรวรรดิ แม้ว่าพวกเขาจะมั่นใจ แต่ก็ถูกรัฐบาลจักรวรรดิกดขี่มาโดยตลอด

อย่างไรก็ตามเมื่อเห็นว่าอีกฝśายก็เหมือนกับพวกเขาที่ไร้ระเบียบพวกเขาก็รู้สึกสบายใจขึ้น อย่างไรก็ตามเมื่อเห็นว่าอีกฝśายก็เหมือนกับพวกเขาที่ไร้ระเบียบพวกเขาก็รู้สึกสบายใจขึ้น

“ขยี้พวกมันซะ!”อย่างไรก็ตามพวกเขาก็เป็นเพียงชาวนาธรรมดามาก่อน ดังนั้นพวกเขาจึงไม่มีพลธนูเลย ดังนั้นหิน ไม้และสิ่งที่คล้ายกันเหล่านี้จึงเป็นอาวุธระยะไกลที่ดีที่สุด