กล่องจักรวาล (Universe Storage Box) - บทที่ 312 ไว้พบกันอีก บทที่ 312 ไว้พบกันอีก

“ไอ้สวะพวกแกมันไอ้พวกสวะ พวกแกตั้งหลายคนไปจับตัวผู้หญิงคนเดียวที่ได้รับบาดเจ็บสาหัส แต่พวกแกก็ยังจับเธอมาไม่ได้ แล้วนี่จะมีพวกแกไว้ทำหอกอะไรวะ?!” คาวาชิมะพูดด้วยความโกรธ

คนที่อยู่ข้างกายเขาก้มหัวลงต่ำและไม่กล้าที่ตอบโต้อะไร คนที่อยู่ข้างกายเขาก้มหัวลงต่ำและไม่กล้าที่ตอบโต้อะไร

“แล้วไอ้ผู้ชายคนนั้นรู้ไหมว่ามันเป็นใคร?” มันเป็นพวกเดียวกันกับผู้หญิงคนนั้นหรือเปล่า?” คาวาชิมะตะคอกอยู่ชั่วครู่ ก่อนที่เขาจะหยุดและถามเกี่ยวกับฮวงเฟิง

“ในตอนนี้ผมเองก็ยังไม่แน่ใจ ถึงแม้ว่าเขาจะต่อสู้กับอีกฝśาย ด้วยเวลาที่จำกัด ดังนั้นข้าจึงไม่สามารถมองเห็นใบหน้าของอีกฝśายได้อย่างชัดเจน แต่ยังไงเขาก็ต้องเป็นคนพาที่ผู้หญิงคนนั้นออกไป” คนข้างๆ รีบตอบ

นี่คือสิ่งที่คาวาชิมะสงสัยเนื่องจากอีกฝśายสงสัยอยู่แล้วจึงเป็นเรื่องปกติที่จะมีคนมาด้วยมาก อย่างไรก็ตามพวกเขาประมาทเกินไปและต้องพ่ายแพ้

“เตรียมตัวไว้ให้ดีเรื่องมันยังไม่จบแค่นี้ ผู้หญิงคนนั้นจะต้องกลับมาอีก” คาวาชิมะกล่าว

“ครับ!” “ครับ!”

จริงๆแล้ว ถ้าหากเขาฆ่าผู้หญิงคนนั้นซะ ตอนนี้เขาก็คงจะไม่เป็นอะไรแล้ว แต่อย่างไรก็ตามหลังจากที่การขนส่งสินค้าเสร็จสิ้น เขาก็จะได้พักผ่อนสักพัก และในกรณีนั้นถ้าหากว่าอีกฝśายสงสัย ก็ไม่สามารถทำอะไรเขาได้แล้ว

อย่างไรก็ตามอยู่ๆ ก็มีคนโผล่มาช่วยผู้หญิงคนนั้นไป ถ้าเป็นเช่นนั้น อย่างไรก็ตามอยู่ๆ ก็มีคนโผล่มาช่วยผู้หญิงคนนั้นไป ถ้าเป็นเช่นนั้น

เรื่องเขาก็จะต้องถูกเปิดโปง ดังนั้นจึงเป็นความคิดที่ดีที่จะอยู่ที่นี่สักพัก เรื่องเขาก็จะต้องถูกเปิดโปง ดังนั้นจึงเป็นความคิดที่ดีที่จะอยู่ที่นี่สักพัก

อีกฝśายไม่ฟังคำแนะนำของเขาและไม่ดูแลความปลอดภัยของตัวเองเขาเองก็ไม่กล้าที่จะรุกค และก็ทำอะไรกับพวกเขาไม่ได้เช่นกัน ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงทำงานต่อไปก็เท่านั้น

อย่างไรก็ตามพวกเขาเต็มใจที่จะถูกควบคุมโดยถงเฉียนจุ้นได้อย่างไรกัน? แม้ว่าเขาจะมีส่วนอย่างมากในการเพิ่มอำนาจของพวกเขา แต่ถงเฉียนจุ้นเชื่อว่าเขาได้ตอบแทนพวกเขาอย่างดีแล้ว และตอนนี้คนเหล่านี้ก็ได้พยายามที่จะดักให้เขาตกลงไปในหลุมแห่งความตายอย่างชัดเจน เขาจึงยอมจำนนต่อพวกเขาไม่ได้

เขารู้ด้วยว่าถ้าเขาทำอย่างนั้นจริงๆมันจะเท่ากับเป็นการทำให้อีกฝśายขุ่นเคืองและอาจทำให อย่างไรก็ตามหากเขาสามารถดำเนินการได้อย่างถูกต้อง เขาอาจจะกล่าวโทษเรื่องนี้กับสำนักงานของหญิงสาวได้ และด้วยเหตุนี้เขาก็จะไม่เสี่ยงที่จะต้องถูกเปิดเผยอีกต่อไปและยังสามารถสอนบทเรียนให้กับคนที่อ

คาวาชิมะวางแผนเรื่องนี้ไว้ในใจอย่างรอบคอบ คาวาชิมะวางแผนเรื่องนี้ไว้ในใจอย่างรอบคอบ

ในตอนเช้าของวันที่สองเมื่อฮวงเฟิงตื่นขึ้นมาเขาก็พบว่าไปśเสี่ยวโหรวได้จากไปแล้วเขาจึงรู้ส แต่เมื่อเขาคิดว่าเขาจะไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับอีกฝśายอีกแล้วเขาก็พบกระดาษใบเล็กที่ไปśเสี่ยวโหรวได

“แล้วเราจะได้พบกันอีก!” “แล้วเราจะได้พบกันอีก!”

“อะไรวะ”หลังจากที่ฮวงเฟิงอ่านข้อความนั้น เขาก็พึมพำว่าเขาตกอยู่ในอันตรายหลังจากที่พบเธอเมื่อคืนนี้ ถ้าเขามีปฏิสัมพันธ์กับเธออีกสักสองสามครั้ง เขาไม่รู้จริงๆ ว่าชีวิตของเขาจะตกอยู่ในอันตรายหรือไม่

ฮวงเฟิงหวังว่าอีกฝśายจะลืมเขาหลังจากนั้นไม่นานนักและไม่กลับมาหาเขาอีก จากนั้นฮวงเฟิงก็ไปทำงาน

และฮวงเฟิงก็ต้องเจอกับความเจ็บปวดอีกครั้งเพราะไม่มีรถซึ่งเป็นรถประจำทางข้ามเมือง อย่างไรก็ตามมันเป็นวันหยุดสุดสัปดาห์และมีคนไม่มากบนรถบัส ดังนั้นมันจึงดีกว่าปกติเล็กน้อย แต่ก็แค่เล็กน้อยเพียงเท่านั้น

“ไม่นะเราต้องซื้อรถเมื่อเรามีเงินเพียงพอ นอกจากนี้เราก็ไม่สามารถที่จะไปโรงงานได้โดยไม่มีรถ” ขณะที่ร่างกายของฮวงเฟิงเหวี่ยงไปมาตามแรงของรถบัส เขาก็คิดกับตัวเองในใจอย่างเงียบๆ

ตอนนี้เขาต้องการรถเป็นของตัวเองและเขาก็ต้องการไปโรงงานด้วยมิฉะนั้นมันจะไม่สะดวก บริษัท หรือโรงงานอื่นๆ เขาไม่สามารถโทรหาคนอื่นได้ทุกครั้ง มันจึงไม่สะดวก และบริษัทอื่นๆ จะดูถูกพวกเขา

ตอนที่เขาเรียนมหาวิทยาลัยเขาใช้เวลาว่างเพื่อไปสอบใบขับขี่ ในเวลานั้นถ้าเขาลงทะเบียนกับโรงเรียนมันจะถูกกว่าเล็กน้อย ดังนั้นฮวงเฟิงและกัวเหลียงจึงลงทะเบียนและได้รับใบขับขี่มา ความแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือหลังจากผ่านการสอบแล้ว ฮวงเฟิงยังไม่มีโอกาสได้ฝřกฝนการขับรถอย่างถูกต้อง แต่เขาได้ช่วย ซูหยูโม่ขับรถเพียงไม่กี่ครั้ง ในขณะที่กัวเหลียงนั้นกลับไปที่บ้านและนำรถของพ่อไปขับเล่นได้

เมื่อฮวงเฟิงมาถึงโรงงานมีหลายคนที่ผ่านการสัมภาษณ์เบื้องต้นเมื่อวานนี้ แม้ว่าจะเป็นวันหยุดสุดสัปดาห์เมื่อฮวงเฟิงสั่งให้คนเหล่านี้รายงานการทำงานในวันนี้ แต่ก็ไม่มีใครคัดค้าน สำหรับพวกเขามันจะดีกว่าถ้าวันนี้พวกเขาไปทำงานเร็วขึ้นสักหน่อย

หลังจากนั้นไม่นานกัวเหลียงก็เข้ามาหลังจากที่เขาจัดการทุกอย่างในโรงงานตามปกติ ฮวงเฟิงได้คัดเลือกพนักงานขายจำนวนมาก เขาคงจะอยากเห็นผู้ใต้บังคับบัญชาในอนาคต

พนักงานของโรงงานมาทีละคนแต่ยังไม่ใช่ทั้งหมด แต่เป็นส่วนหนึ่งของพวกเขา แน่นอนว่ามีการจ่ายค่าล่วงเวลาเนื่องจากอุปกรณ์บำบัดน้ำเสียเพิ่งเริ่มต้นไม่ว่าจะเป็นฮวงเฟิงหรือกัว ดังนั้นพวกเขาจึงจัดให้คนทำงานล่วงเวลาและเมื่อทุกอย่างเป็นไปอย่างที่ควรจะเป็น ซึ่งโดยปกติแล้วพวกเขาคงจะไม่ทำเช่นนั้น

ผู้เชี่ยวชาญเขาก็อยู่ที่นี่เช่นกันเขามาดูการประชุมเชิงปฏิบัติการและยังได้อธิบายลักษณะขอ ถ้าพนักงานขายไม่เข้าใจสิ่งที่เขาขาย แล้วเขาจะแนะนำให้ลูกค้าของเขาเองได้อย่างไร?

ทุกคนเข้าใจในประเด็นนี้ดังนั้นเมื่อผู้เชี่ยวชาญอธิบายทุกคนจึงตั้งใจฟัง ทุกคนเข้าใจในประเด็นนี้ดังนั้นเมื่อผู้เชี่ยวชาญอธิบายทุกคนจึงตั้งใจฟัง

“นายคิดว่าพวกเขาเป็นยังไงบ้าง? พวกเขาจะช่วยผลักดันสินค้าของเราออกไปได้ไหม?” ที่ด้านนอกห้อง ฮวงเฟิงถามกัวเหลียง

“มันไม่น่าจะมีปัญหาอะไรนะเพราะว่าของๆ เราดีมาก ยิ่งไปกว่านั้นถ้าความสามารถของพวกเขาไม่เพียงพอเราก็แค่เปลี่ยนคนเพียงไม่กี่คน” กัวเหลียงกล่าว สำหรับพนักงานขายไม่ได้มีคุณสมบัติพิเศษใดๆ และการเปลี่ยนแปลงนั้นก็สะดวกมาก

ฮวงเฟิงพยักหน้าเขาเองก็กำลังคิดแบบเดียวกัน ไม่เช่นนั้นเขาก็คงจะไม่ให้พวกนั้นรายงานให้เขาทราบหลังจากที่จบการสัมภาษณ์ง่ายๆ เมื่อวานนี้

ขณะนี้เหล่าพนักงานขายพากันตื่นเต้นมาก เดิมทีแล้วมีหลายคนที่หางานไม่ได้ในช่วงเวลาสั้นๆ และต้องการงาน พวกเขาจึงพากันมาที่โรงงานเล็กๆ แห่งนี้ พวกเขาจะทำงานที่นี่ไปก่อนจากนั้นค่อยมองหางานใหม่ทำ

เดิมทีพวกเขาไม่คาดหวังอะไรมากนักที่จะรายงานเรื่องนี้เพราะท้ายที่สุดแล้วโรงงานเล็กๆ จะสามารถผลิตอะไรได้บ้างเล่า? หากขายสินค้าไม่ได้พวกเขาก็จะไม่ได้รับค่านายหน้า หากไม่เป็นเช่นนั้นเงินเดือนของพวกเขาก็จะน้อยมาก

แต่หลังจากที่ได้ยินคำแนะนำของผู้เชี่ยวชาญเหอโดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากที่ได้เห็นการปฏ แต่หลังจากที่ได้ยินคำแนะนำของผู้เชี่ยวชาญเหอโดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากที่ได้เห็นการปฏ