กล่องจักรวาล (Universe Storage Box) - บทที่ 320 จู่โจม บทที่ 320 จู่โจม

“แล้วผมจะได้รับประโยชน์อะไรถ้าเข้าร่วมองค์กรของคุณ?”ฮวงเฟิงถาม “แล้วผมจะได้รับประโยชน์อะไรถ้าเข้าร่วมองค์กรของคุณ?”ฮวงเฟิงถาม

“ผลประโยชน์งั้นเหรอ?”จะมีผลประโยชน์อะไรล่ะ ในเมื่อเรารับใช้ประเทศชาติ?” ไปśเสี่ยวโหรวมองดูฮวงเฟิงด้วยสายตาว่างเปล่า เห็นได้ชัดว่าเธอถึงกับอึ้งกับคำพูดของเขา

อย่างไรก็ตามฮวงเฟิงกำลังถูกดูถูกอยู่ในใจ ในเมื่อไม่มีผลประโยชน์เขาคงจะไม่ยอมแพ้หรอกนะ

ในเวลานี้ไปśเสี่ยวโหรวเองก็มีปฏิกิริยาโต้ตอบเช่นกันและกล่าวว่า”มาร่วมกับองค์กรของเราน ยกตัวอย่างเช่น ถ้าคุณสงสัยว่าอีกฝśายนั้นเป็นอันตรายคุณสามารถที่จะโจมตีและแม้กระทั่งฆ่าเขาได้”

“ฆ่างั้นเหรอ?”ดวงตาของฮวงเฟิงเบิกกว้าง แต่จากนั้นเขาก็รู้สึกว่าอำนาจนี้ ตัวเขาเองไม่เห็นว่าจะมีประโยชน์ ทำไม่เขาจะต้องฆ่าคนอื่นด้วยในเมื่อเขาไม่เห็นจะต้องทำเช่นนั้น? ยิ่งไปกว่านั้นเขาก็ไม่ใช่คนโง่ เพราะถึงแม้ว่าเขาจะมีสิทธิ์แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะฆ่าก็ได้ตามที่เขาต้องการ ถ้าเขาฆ่าคนผิดเขาก็จะต้องเกิดปัญหาอยู่ดี

ดูเหมือนว่าไปśเสี่ยวโหรวจะต้องการที่จะพูดอะไรบางอย่างเธอได้ยินเสียงเคาะประตู เธอจึงหยุดและไม่ได้พูดอะไรอีกแต่เธอกลับขยิบตาให้กับฮวงเฟิง

“บางทีคงเป็นเพื่อนบ้านน่ะ”ฮวงเฟิงกล่าว เขาคิดว่ากัวเมิ่งหานคงอยู่ที่นี่แต่เขาได้ยินว่ามีหลายเรื่องที่ต้องจัดการที่โรงงาน ดงนั้นกัวเหลียงและอีกสองคนนั้นคงจะกำลังทำโอทีกันอยู่ในคืนนี้ ดังนั้นอาจจะเป็นกัวเมิ่งหานก็เป็นได้ที่กลับบ้านมาก่อน?

ฮวงเฟิงเดินไปดูอย่างสงสัยและเตรียมพร้อมที่จะเปิดประตูแต่ไปśเสี่ยวโหรวนั้นไปซ่อนตัวเสีย ฮวงเฟิงเดินไปดูอย่างสงสัยและเตรียมพร้อมที่จะเปิดประตูแต่ไปśเสี่ยวโหรวนั้นไปซ่อนตัวเสีย

ถึงแม้ว่าคนที่เข้ามาจะไม่รู้จักตัวตนของเธอ แต่เธอก็ไม่ต้องการให้มีคนเห็นเธอมากนัก ถึงแม้ว่าคนที่เข้ามาจะไม่รู้จักตัวตนของเธอ แต่เธอก็ไม่ต้องการให้มีคนเห็นเธอมากนัก

“ใครน่ะ?”หลังจากที่ฮวงเฟิงเปิดประตู สิ่งแรกที่เขาเห็นก็คือคนแปลกหน้าสองคน ซึ่งไม่ว่าเขาจะคิดทบทวนอย่างไรเขาก็ไม่คิดว่าเขาเคยรู้จักสองคนนี้มาก่อน หรือว่าเขาจะมาผิดบ้าน?

“นายคือฮวงเฟิงงั้นเหรอ?”หนึ่งในนั้นถามด้วยภาษาจีนแปลกๆ “นายคือฮวงเฟิงงั้นเหรอ?”หนึ่งในนั้นถามด้วยภาษาจีนแปลกๆ

เมื่อฮวงเฟิงได้ยินเสียงของอีกฝśายเขาก็รู้สึกไม่ดีนี่เป็นเพราะเขาเพิ่งได้ยินสำเนียงจีนเมื่อไม่น เมื่อฮวงเฟิงได้ยินเสียงของอีกฝśายเขาก็รู้สึกไม่ดีนี่เป็นเพราะเขาเพิ่งได้ยินสำเนียงจีนเมื่อไม่น

“ใช่ฉันเอง” แม้ว่าเขาจะระมัดระวังอยู่ในใจ แต่ฮวงเฟิงก็ไม่แน่ใจในตัวตนของอีกฝśาย

หลังจากที่ทั้งสองคนได้ยินคำของฮวงเฟิงพวกเขาก็ไม่พูดอะไรอีก แต่เลือกที่จะโจมตีแทนโดยมีคนหนึ่งชกไปที่ฮวงเฟิง ส่วนฮวงเฟิงเองนั้นก็ตื่นตัวอยู่แล้วดังนั้นเมื่ออีกฝśายเรียกเขาก็เตรียมพร้อมไว้แล้ว

ร่างกายของฮวงเฟิงแวบก่อนเพื่อหลบหลีกการโจมตีของพวกเขาจากนั้นด้วยเสียงฟ้าร้องที่แ หมัดของเขาก็กระแทกไปที่อีกฝśาย

เห็นได้ชัดว่าบุคคลนั้นไม่ได้คาดคิดว่าการตอบโต้ของฮวงเฟิงจะเร็วขนาดนี้เมื่อหมัดของทั้งส เห็นได้ชัดว่าความแข็งแกร่งของฮวงเฟิงนั้นไม่ใช่สิ่งที่เขาสามารถเปรียบเทียบได้

สำหรับคนที่ฮวงเฟิงเพิ่งจะกระโดดหลบเขาก็ก้าวไปข้างหน้าและโจมตีฮวงเฟิงต่อ ฮวงเฟิงก้าวถอยหลังและร่างของเขาก็เข้ามาในบ้าน

ทันใดนั้นเองก็มีร่างหนึ่งลอยออกมาจากห้องด้านในพุ่งเข้าหาชายคนนั้นชายคนนั้นเห็นเพียง เขาลอยเข้าหากำแพงและหลังจากที่ชนกำแพงเขาก็ร่อนลงอีกครั้ง

“เร็วเข้ารีบพาอีกคนเข้ามาด้วย” ไปśเสี่ยวโหรวกล่าวกับฮวงเฟิง “เร็วเข้ารีบพาอีกคนเข้ามาด้วย” ไปśเสี่ยวโหรวกล่าวกับฮวงเฟิง

ฮวงเฟิงพยักหน้าเล็กน้อยและร่างของเขาก็ออกจากบ้านไปแล้วคนที่อยู่ข้างนอกห้องดูเหมือ และยิ่งไปกว่านั้นเป้าหมายก็ยังมีใครบางคนอยู่ในบ้านด้วย

อย่างไรก็ตามหลังจากที่โดนฮวงเฟิงต่อยแล้วในตอนนี้เขาก็ได้รับบาดเจ็บบางส่วน ความเร็วของเขาจึงไม่เร็วเท่าของฮวงเฟิง

“กลับมานี่สิ!”ฮวงเฟิงจับที่ไหล่ของเขาเพราะต้องการจับตัวเขาและพาเขากลับมา “กลับมานี่สิ!”ฮวงเฟิงจับที่ไหล่ของเขาเพราะต้องการจับตัวเขาและพาเขากลับมา

ชายคนนั้นดูเหมือนจะรู้ว่าเขาจะไม่สามารถจะหลบหนีได้ดังนั้นเขาจึงหันกลับมาและด้วยคว ฮวงเฟิงได้เตะไปที่ข้อมือของชายคนนั้นและปฏิกิริยาของชายคนนั้นก็ไม่ช้าเช่นกันโดยการหมุนตัวเล จากนั้นก่อนที่ ฮวงเฟิงจะรวบรวมพละกำลังของเขากริชได้แทงทะลุเข้าไปที่หน้าท้องของฮวงเฟิงแล้ว

อย่างไรก็ตามปฏิกิริยาของฮวงเฟิงก็ไม่ช้าเช่นกันก่อนที่เท้าของเขาจะตกลงบนพื้นหมัดได้ถูก อย่างไรก็ตามปฏิกิริยาของฮวงเฟิงก็ไม่ช้าเช่นกันก่อนที่เท้าของเขาจะตกลงบนพื้นหมัดได้ถูก

คราวนี้อีกฝśายไม่ที่จะสามารถหลบได้และข้อมือของเขาถูกฟาดจากนั้นกริชในมือของเขาก็ร่ว และโชคดีที่มันไม่ทำให้ฮวงเฟิงเป็นรอย

ก่อนที่คู่ต่อสู้จะทันได้ตอบสนองฮวงเฟิงก็ออกหมัดอีกครั้งทำให้เขาล้มลง ก่อนที่คู่ต่อสู้จะทันได้ตอบสนองฮวงเฟิงก็ออกหมัดอีกครั้งทำให้เขาล้มลง

หลังจากนั้นฮวงเฟิงก็ลากอีกฝśายกลับเข้าไปในห้องของเขาเขาแน่ใจว่าเขาต้องเข้าใจที่มาที่ไป หลังจากนั้นฮวงเฟิงก็ลากอีกฝśายกลับเข้าไปในห้องของเขาเขาแน่ใจว่าเขาต้องเข้าใจที่มาที่ไป

“คุณเอามันกลับมางั้นเหรอ?”ภายในบ้าน ไปśเสี่ยวโหรวได้ปราบอีกฝśายเรียบร้อยแล้ว

“ใช่”ฮวงเฟิงวางคนในมือของเขาไว้ข้างๆ คนที่อยู่ในห้อง ตอนนี้พวกเขาสองคนอาจได้ถูกนำให้กลับมาอยู่ด้วยกันอีกครั้ง

“เป็นแกนั้นเอง?!”คนที่ถูกฮวงเฟิงลากเข้าไปในห้องเห็นไปśเสี่ยวโหรวและร้องออกมาด้วยควา เขาไม่คาดคิดว่าจะได้เห็นเธอที่นี่จริงๆ

ไปśเสี่ยวโหรวขมวดคิ้วขณะมองไปที่พวกเขา”แกเป็นคนของคาวาชิมะใช่ไหม?” ไปśเสี่ยวโหรวขมวดคิ้วขณะมองไปที่พวกเขา”แกเป็นคนของคาวาชิมะใช่ไหม?”

คนๆนั้นส่งเสียงฮึดฮัดและไม่ตอบกลับ แต่ไปśเสี่ยวโหรวก็มีคำตอบอยู่ในใจแล้ว คนๆนั้นส่งเสียงฮึดฮัดและไม่ตอบกลับ แต่ไปśเสี่ยวโหรวก็มีคำตอบอยู่ในใจแล้ว

ในบรรดาพวกเขาสองคนหนึ่งในนั้นเคยเห็นไปśเสี่ยวโหรวมาก่อนเขาจึงรู้จักเธอ ในบรรดาพวกเขาสองคนหนึ่งในนั้นเคยเห็นไปśเสี่ยวโหรวมาก่อนเขาจึงรู้จักเธอ

“คุณรู้จักพวกเขาไหม?”ฮวงเฟิงกล่าวขณะที่เขามองไปที่ไปśเสี่ยวโหรว “คุณรู้จักพวกเขาไหม?”ฮวงเฟิงกล่าวขณะที่เขามองไปที่ไปśเสี่ยวโหรว

“อืมถ้าฉันจำไม่ผิดพวกเขามาจากคาวาชิมะ คนที่ไล่ล่าฉันเมื่อวานนี้” “อืมถ้าฉันจำไม่ผิดพวกเขามาจากคาวาชิมะ คนที่ไล่ล่าฉันเมื่อวานนี้”

ไปśเสี่ยวโหรวกล่าว ไปśเสี่ยวโหรวกล่าว

“เป็นพวกนั้นแหละแล้วทำไมพวกมันถึงไล่ตามพวกเรามาถึงนี่? พวกเขารู้เรื่องผมเหรอ?”

เมื่ออีกฝśายจำไปśเสี่ยวโหรวได้เขาก็ประหลาดใจ นอกจากนี้เมื่อเขาอยู่ที่ทางเข้า พวกนั้นได้ถามชื่อของเขาซึ่งหมายความว่าอีกฝśายมาที่นี่เพื่อตามหาเขาไม่ใช่ไปśเสี่ยวโหรว

นี่คือคำพูดของคนเหล่านั้นจากเมื่อวานนี้นี่เขาถูกเปิดโปงแล้วใช่ไหม? ฮวงเฟิงรู้สึกกังวลเล็กน้อยเขามีความคิดที่ดีว่าอีกฝśายเป็นคนแบบไหน หากเขาตกเป็นเป้าหมายของอีกฝśายจริงๆ วันเวลาของเขาคงไม่ดีนักและเขาจะตกอยู่ในอันตรายได้ทุกเมื่อ

“ฉันเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน” “ฉันเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน”

ไปśเสี่ยวโหรวกล่าวขณะที่เธอขมวดคิ้ว ไม่ว่าจะเป็นอย่างไร ฮวงเฟิงก็ตกอยู่ในอันตรายเพราะเขาช่วยชีวิตไว้ดังนั้นเธอจึงรู้สึกไม่ดีนัก

ฮวงเฟิงและไปśเสี่ยวโหรวเริ่มซักถามพวกเขาทั้งสองคนแต่ทั้งสองคนไม่ได้ปริปากและในช่วง ฮวงเฟิงและไปśเสี่ยวโหรวจึงไม่ได้อะไรจากพวกเขาเลย

“เราจะทำยังไงดี?” “เราจะทำยังไงดี?”

ฮวงเฟิงถาม เห็นได้ชัดว่าเขามีประสบการณ์มากขึ้นในการจัดการเรื่องเหล่านี้ ฮวงเฟิงถาม เห็นได้ชัดว่าเขามีประสบการณ์มากขึ้นในการจัดการเรื่องเหล่านี้

“งั้นก็ทำให้พวกมันสลบเสียก่อนคราวนี้ฉันมาที่นี่เพื่อจัดการเรื่องนี้ไม่ต้องกังวลฉันจะรับประ “งั้นก็ทำให้พวกมันสลบเสียก่อนคราวนี้ฉันมาที่นี่เพื่อจัดการเรื่องนี้ไม่ต้องกังวลฉันจะรับประ

ไปśเสี่ยวโหรวกล่าว ไปśเสี่ยวโหรวกล่าว

“แค่เธอคนเดียวงั้นเหรอ?” “แค่เธอคนเดียวงั้นเหรอ?”

เมื่อวานเขาเห็นไปśเสี่ยวโหรวถูกตามล่าดังนั้นเขาจึงไม่สบายใจที่ไปśเสี่ยวโหรวมาคนเดียวในค เมื่อวานเขาเห็นไปśเสี่ยวโหรวถูกตามล่าดังนั้นเขาจึงไม่สบายใจที่ไปśเสี่ยวโหรวมาคนเดียวในค