กล่องจักรวาล (Universe Storage Box) - บทที่ 322 บุก บทที่ 322 บุก

ตอนแรกฮวงเฟิงแอบบ่นในใจที่ไปśเสี่ยวโหรวได้ลากเขาเข้ามาเกี่ยวข้องในเรื่องนี้แต่หลังจากท ความคิดของฮวงเฟิงก็สงบลงมาก ด้วยธาตุแท้ของถงเฉียนแล้วถึงแม้ว่าจะไม่มีปัญหาใดๆ กับไปśเสี่ยวโหรวแต่เขาก็คงจะไม่มีทางที่จะปล่อยเขาไป

นอกจากนี้ด้วยความสามารถและพลังในปัจจุบันของฮวงเฟิงมันเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะกำจัดตร ในเมื่อตอนนี้ไปśเสี่ยวโหรวและองค์กรระดับชาติอื่นๆ ได้ยื่นมือเข้ามาเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ เขาก็จะสามารถที่จะกำจัดตระกูลถงได้อย่างสมบูรณ์ ซึ่งฮวงเฟิงจะไม่ยอมพลาดโอกาสนี้อย่างแน่นอน

ฮวงเฟิงไม่ได้เลือกที่จะหนีไปและไปśเสี่ยวโหรวก็พอใจมากเช่นกันหลังจากที่ทั้งสองคนรีบปร พวกเขาก็คุยรายละเอียดเพิ่มเติมกันอีกเล็กน้อยและหลังจากนั้นพวกเขาก็ตัดสินใจออกเดินทางในต สำหรับเจ้าสองคนที่มาหาพวกเขาถึงบ้านได้ถูกฮวงเฟิงมัดเอาไว้แล้วและมีเสี่ยวไปśคอยดูแล ดังนั้นจึงไม่น่าจะมีปัญหาใหญ่อะไร

ในอีกด้านหนึ่งถงเฉียนจุ้นไม่คิดว่าไปśเสี่ยวโหรวจะหวนกลับมาเร็วขนาดนี้ แม้ว่าเขาจะคิดระแวงอยู่ในใจแต่อีกฝśายก็ได้รับบาดเจ็บกลับไปและหากต้องการที่จะหวนกลับมาอีก นอกจากนี้ในช่วงเวลานี้เขาก็จะสามารถดูแลคาวาชิมะและคนอื่นๆ ได้ เพราะหากไม่มีพวกเขามายืนขวางทางเขาอยู่ เขาก็ไม่จำเป็นต้องรับความเสี่ยงอะไรเลย

ดังนั้นในตอนนี้ถงเฉียนจุ้นจึงคิดที่จะจัดการกับคาวาชิมะและคนอื่นๆไม่ใช่ไปśเสี่ยวโหรว ดังนั้นในตอนนี้ถงเฉียนจุ้นจึงคิดที่จะจัดการกับคาวาชิมะและคนอื่นๆไม่ใช่ไปśเสี่ยวโหรว

เพราะว่าไปśเสี่ยวโหรวเคยไปที่บ้านพักของถงเฉียนจุ้นมาแล้วครั้งหนึ่งดังนั้นเมื่อเธอกลับไปอ เพราะว่าไปśเสี่ยวโหรวเคยไปที่บ้านพักของถงเฉียนจุ้นมาแล้วครั้งหนึ่งดังนั้นเมื่อเธอกลับไปอ

“มีบางอย่างผิดปกติ”ด้านนอกที่พักของถงเฉียนจุ้น ไปśเสี่ยวโหรวพึมพำกับตัวเองขณะที่เธอมองไปที่บ้านพักขนาดใหญ่ของถงเฉียนจุ้น

“มีอะไรงั้นเหรอ?”ฮวงเฟิงมองซ้ายมองขวา แต่ก็ไม่พบสิ่งผิดปกติใดๆ มีคนเดินลาดตระเวนรอบๆ วิลล่าอยู่ไม่น้อย “มีอะไรงั้นเหรอ?”ฮวงเฟิงมองซ้ายมองขวา แต่ก็ไม่พบสิ่งผิดปกติใดๆ มีคนเดินลาดตระเวนรอบๆ วิลล่าอยู่ไม่น้อย

เห็นได้ชัดว่าถงเฉียนจุ้นยังคงให้ความสำคัญกับการรักษาความปลอดภัย เห็นได้ชัดว่าถงเฉียนจุ้นยังคงให้ความสำคัญกับการรักษาความปลอดภัย

“คนพวกนี้ล้วนแต่เป็นบอดี้การ์ดธรรมดาไม่ใช่คนจากญี่ปุśน”ไปśเสี่ยวโหรวตอบว่า: “ฉันไม่เห็นคนจากญี่ปุśนเลยสักคนเดียว”

แม้ว่าคนจีนและชาวญี่ปุśนถ้ามองเพียงผิวเผินดูเหมือนจะไม่มีความแตกต่างใดๆ แต่ถ้ามองให้ลึกแล้วพวกเขาก็ยังเห็นได้ชัดว่ากลิ่นอายของความแข็งแกร่งบนร่างกายของคนจากญี่ป ซึ่งไม่ใช่สิ่งที่บอดี้การ์ดธรรมดาของถงเฉียนจุ้นจะสามารถเปรียบเทียบได้ ดังนั้นไปśเสี่ยวโหรวจึงรู้สึกได้ทันทีว่าแม้ว่าจะมีคนจำนวนมากมาลาดตระเวนอยู่ที่นี่ แต่ก็ไม่มีคนของญี่ปุśนอยู่เลย

“พวกเขาซ่อนตัวอยู่ในความมืดหรือเปล่า?”ฮวงเฟิงกล่าว ครั้งที่แล้วที่ไปśเสี่ยวโหรวได้รับบาดเจ็บจากคนจากญี่ปุśนที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืด

“ก็อาจจะเป็นไปได้”ไปśเสี่ยวโหรวกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง ถ้าเธอค้นพบตำแหน่งของพวกนั้นก่อนเธอก็คงไม่กังวลขนาดนี้หรอก แต่เพราะเธอไม่เห็นพวกนั้นเลยทำให้เธอรู้สึกหวั่นๆ อยู่ในใจ การมีอยู่แต่เราไม่รู้เป็นสิ่งที่อันตรายที่สุด

อย่างไรก็ตามในเมื่อพวกเขามาถึงที่นี่แล้วดังนั้นไปśเสี่ยวโหรวจึงเลือกที่จะล่าถอย ดังนั้นเธอจึงพาฮวงเฟิงเข้าไปในวิลล่า

ถงเฉียนจุ้นจัดเจ้าหน้าที่คุ้มกันจำนวนมากเพื่อลาดตระเวนรอบๆบ้านพักของเขารวมทั้งอุปก ด้วยสิ่งเหล่านี้ในสายตาของคนทั่วไปแล้ว มาตรการรักษาความปลอดภัยที่นี่ก็เพียงพอแล้ว

อย่างไรก็ตามในสายตาของมืออาชีพอย่างไปśเสี่ยวโหรวมาตรการรักษาความปลอดภัยของถ เธอเป็นกังวลแค่คนของญี่ปุśน เธอไม่ได้ใส่ใจกับบอดี้การ์ดและกล้องเหล่านี้เลย

ด้วยเหตุนี้ไปśเสี่ยวโหรวจึงนำฮวงเฟิงไป และเข้าใกล้บ้านพักของ ถงเฉียนจุ้นได้อย่างง่ายดาย และในช่วงเวลานี้บอดี้การ์ดของอีกฝśายยังไม่พบตัวพวกเขาและพวกเขาก็ไม่เห็นคนของญี่ปุśนเลยแม แม้ว่าไปśเสี่ยวโหรวจะรู้สึกสงสัยอยู่ในใจ แต่เธอก็ยังดีใจมากที่พวกเขาสามารถมาถึงที่นี่ได้อย่างปลอดภัย

“ฉันจะขึ้นไปก่อนคุณเห็นทางขึ้นบ้างไหม?” ไปśเสี่ยวโหรวกล่าวขณะที่เธอชี้ไปที่ระเบียงที่ชั้นสอง

“แน่นอน!”เมื่อไม่มีไปśเสี่ยวโหรวอยู่ข้างกายแล้ว ฮวงเฟิงก็สามารถใช้ถุงมือวิเศษได้ “แน่นอน!”เมื่อไม่มีไปśเสี่ยวโหรวอยู่ข้างกายแล้ว ฮวงเฟิงก็สามารถใช้ถุงมือวิเศษได้

ไปśเสี่ยวโหรวพยักหน้าเธอนึกถึงครั้งล่าสุดตอนที่ฮวงเฟิงพาเธอป่ีนข้ามกำแพง แม้ว่าระเบียงนี้จะสูงกว่ากำแพงครั้งก่อนเล็กน้อย แต่ครั้งนี้เขามีแค่มือเปล่า ดังนั้นมันก็คงจะไม่เป็นอะไรหรอกมั้ง

ดังนั้นไปśเสี่ยวโหรวจึงขึ้นไปก่อนฮวงเฟิงเองก็รู้สึกตัวเบาเหมือนนกนางแอ่น เขาแค่ยืมความแข็งแกร่งจากกำแพงนิดหน่อย ร่างของเขาก็ลอยขึ้นไปที่ชั้นสองได้แล้ว ในเวลาเดียวกันฮวงเฟิงก็ถอนหายใจด้วยความโล่งใจเพราะการเคลื่อนไหวของเขานั้นก็ไม่ได้ชักช้าเล

หลังจากที่ไปśเสี่ยวโหรวเดินไปที่ระเบียงบนชั้นสองเธอได้หันกลับมาและเพื่อดูฮวงเฟิง แต่เธอเองก็ไม่ได้คาดคิดว่าฮวงเฟิงจะมาถึงข้างบนนี้แล้วและยืนอยู่ข้างๆ เธอนั่นเอง

“เร็วขนาดนี้เลยเหรอ?”ไปśเสี่ยวโหรวรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย “เร็วขนาดนี้เลยเหรอ?”ไปśเสี่ยวโหรวรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

“แน่นอนสิ”ฮวงเฟิงไม่กล้าปล่อยให้เธอเห็นตอนที่เขาใช้ถุงมือนี้ มิฉะนั้นแล้วเขาก็จะถูกจับได้ ดังนั้นเมื่อเธอหันกลับมาเขาก็ใช้ถุงมือเสร็จแล้วและขึ้นไปที่ระเบียงพร้อมกับเธอในเวลาเดียวกัน ด้วยวิธีนี้ไปśเสี่ยวโหรวจะไม่สามารถมองเห็นการเคลื่อนไหวของเขาได้เลย

โชคดีที่ไปśเสี่ยวโหรวไม่ได้สงสัยอะไรและคิดเพียงว่าฮวงเฟิงนั้นฝ่ีมือค่อนข้างดีเลยทีเดียว โชคดีที่ไปśเสี่ยวโหรวไม่ได้สงสัยอะไรและคิดเพียงว่าฮวงเฟิงนั้นฝ่ีมือค่อนข้างดีเลยทีเดียว

ประตูและหน้าต่างที่ระเบียงไม่ได้ล็อคฮวงเฟิงและไปśเสี่ยวโหรวจึงเข้าไปในห้องนอนได้อย่าง หลังจากผ่านห้องนอนเข้าไปแล้วพวกเขาก็มาถึงทางเดินบนชั้นสองซึ่งพวกเขาสามารถได้ยินสิ่งที่เกิด ในเวลาเดียวกันนั้นพวกเขาก็ชะโงกศีรษะเล็กน้อยเพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างที่ชั้นหนึ่ง

ในเวลานี้ไปśเสี่ยวโหรวได้รู้แล้วว่าทำไมเธอถึงไม่เห็นใครจากญี่ปุśนเลยตลอดทางที่ผ่านมาปรา ในเวลานี้ไปśเสี่ยวโหรวได้รู้แล้วว่าทำไมเธอถึงไม่เห็นใครจากญี่ปุśนเลยตลอดทางที่ผ่านมาปรา

ในขณะนี้ที่ชั้นหนึ่งมีชีวิตชีวามากมีโต๊ะขนาดใหญ่สองโต๊ะโดยมี ถงเฉียนจุ้นและคาวาชิมะนั่งอยู่ที่นั่นอย่างน่าประหลาดใจ อย่างไรก็ตามพวกเขาไม่เห็นถงเฉียนอยู่ที่นั่นด้วย

“มาเถอะคาวาชิมะขอฉันดื่มให้คุณ คุณทำงานหนักมากในช่วงสองสามวันที่ผ่านมานี้ และพวกเราก็เป็นพี่น้องกันด้วย” ถงเฉียนจุ้นพูดกับผู้คนจากญี่ปุśน ในขณะที่เขายกถ้วยของตัวเองขึ้นและพูดกับคนที่เหลือจากญี่ปุśน

“นี่คือหน้าที่ของข้าตราบใดที่ข้าสามารถทำงานที่ท่านลอร์ดมอบหมายให้สำเร็จลุล่วงได้ ข้าคงจะต้องทำงานให้หนักขึ้นอีกหน่อย” คาวาชิมะกล่าวว่า “คุณถง เมื่อเร็วๆ นี้มีคนบุกเข้ามา ข้าคิดว่ามันคงจะดีถ้าปล่อยให้พวกเขาตรวจตรารอบๆ แทนที่จะนั่งดื่มเหล้าอยู่ที่นี่”

“ท่านคาวาชิมะคิดมากไปแล้ว”ถงเฉียนจุ้นโบกมือและกล่าวว่า: “ก่อนหน้านี้ท่านไม่ได้พูดเองงั้นเหรอว่ามันเป็นเรื่องบังเอิญที่ผู้หญิงคนนั้นสามารถเข้าใกล้ที่นี่ได้ ยิ่งไปกว่านั้นหากพวกเขาจะหวนกลับมาอีกครั้งคงต้องใช้เวลาอีกสักสองสามวัน และพวกเขาก็คงจะไม่มาในวันนี้อย่างแน่นอน ฉันเห็นว่าพี่ๆ ทำงานหนักอยู่ข้างนอกทุกวัน ฉันจึงได้ตระเตรียมอาหารและเหล้ารสเลิศเป็นพิเศษเพื่อเลี้ยงรับรองทุกคน”

แม้ว่าเขาจะยืนกรานที่จะส่งมอบสินค้าแต่เขาก็รู้อยู่แก่ใจว่าสถานการณ์ของพวกเขาไม่ค่อยด ตอนนี้พวกเขาควรจะตื่นตัวในระดับสูงสุด พวกเขาไม่ควรที่จะมากินมาดื่มอยู่ที่นี่ และสำหรับบอดี้การ์ดของถงเฉียนจุ้นนั้นพวกเขาก็ไม่สามารถไว้ใจพวกเขาได้เช่นกัน