กล่องจักรวาล (Universe Storage Box) - บทที่ 334 รู้จักเขาดีแค่ไหน บทที่ 334 รู้จักเขาดีแค่ไหน

ในอีกด้านหนึ่งหลังจากที่จัดการเรื่องที่สถานีแล้ว ผู้กำกับชิวก็กลับบ้าน เมื่อกลับถึงบ้านก็เห็นลูกสาวนั่งดูโทรทัศน์อยู่ในห้องโถง เขาคิดอยู่ครู่หนึ่งจากนั้นก็เดินไปนั่งลงข้างๆ

ชิวหนิงซวงกำลังพักฟ่้่้นอยู่ที่บ้านเพื่อรอรับการผ่าตัดเธอจึงไม่ได้ไปรายงานตัวที่สถานีตำรวจ อย่างไรก็ตามแม้ว่าเธอจะไม่ได้รายงานตัว แต่ก็ไม่มีใครคัดค้าน แน่นอนว่าในใจเธอเองก็ไม่ได้ชอบไปสถานีตำรวจไม่ใช่เพราะว่าไม่อยากทำงาน แต่เธอไม่อยากไปที่สถานีตำรวจ

“พ่อกลับมาแล้วเหรอคะ?”เมื่อชิวหนิงซวงเห็นพ่อของเธอ เธอก็ทักทายเขา “พ่อกลับมาแล้วเหรอคะ?”เมื่อชิวหนิงซวงเห็นพ่อของเธอ เธอก็ทักทายเขา

“ใช่แล้ว”ผู้กำกับชิวนั่งลงคิดสักพักแล้วพูดว่า: “ลูกสนิทกับฮวงเฟิงไหม?” “ใช่แล้ว”ผู้กำกับชิวนั่งลงคิดสักพักแล้วพูดว่า: “ลูกสนิทกับฮวงเฟิงไหม?”

ผู้กำกับชิวรู้อยู่แล้วว่าลูกสาวของเขามีความรู้สึกดีๆต่อฮวงเฟิง เธอไม่ได้ปิดบังความจริงนี้และตัวเขาเองและแม่ก็ไม่ได้คัดค้านเช่นกัน อย่างไรก็ตามในช่วงเวลานี้ผู้กำกับชิวตระหนักว่าลูกสาวของเขาดูเหมือนจะยังไม่รู้จักฮวงเฟิงดีสักเท

ชิวหนิงซวงตกใจในตอนแรกแต่แล้วเธอก็ส่ายหัวและพูดว่า “ลูกไม่เข้าใจจริงๆ”ไอรีนโนเวล

“ถ้าไม่เข้าใจแล้วจะชอบเขาทำไม?”ผู้กำกับชิวเองก็ตกตะลึงเช่นกันเขาไม่คาดคิดว่าลูกสาวขอ “ถ้าไม่เข้าใจแล้วจะชอบเขาทำไม?”ผู้กำกับชิวเองก็ตกตะลึงเช่นกันเขาไม่คาดคิดว่าลูกสาวขอ

ใบหน้าของชิวหนิงซวงแดงระเรื่อขึ้นแต่เธอก็ไม่ได้ปฏิเสธและพูดว่า: “มันเกี่ยวอะไรกันล่ะคะ? ถ้าเขาไม่ใช่เจ้าของโรงงานแต่เป็น รปภ. อย่างนั้นเหรอคะ?”

“มันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก”ผู้กำกับชิวส่ายหัวและกล่าวว่า “เขายังเป็นคนของสำนักงานความมั่นคงแห่งชาติอีกด้วย”

แม้ว่าในขณะนี้ผู้กำกับชิวจะต้องเก็บเรื่องที่เกิดขึ้นในคืนนี้ไว้เป็นความลับและสิ่งที่ไปśเสี่ยวโห แม้ว่าในขณะนี้ผู้กำกับชิวจะต้องเก็บเรื่องที่เกิดขึ้นในคืนนี้ไว้เป็นความลับและสิ่งที่ไปśเสี่ยวโห

อย่างไรก็ตามหน่วยงานความมั่นคงแห่งชาติเป็นสถานที่ลึกลับในสายตาของคนทั่วไปแต่ในส ยกตัวอย่างเช่น ตัวของผู้กำกับชิวเอง และลูกสาวของเขา ชิวหนิงซวงนั่นเอง!

ดังนั้นเขาจึงไม่รังเกียจที่ชิวหนิงซวงจะเปิดเผยตัวตนของเธอเองเพราะหน่วยงานความมั่นคง นอกจากนี้เขาต้องการให้ลูกสาวของเขารู้จักฮวงเฟิงให้มากขึ้น

“อะไรนะ?”เขามาจากหน่วยงานความมั่นคงแห่งชาติงั้นเหรอ?!” ชิวหนิงซวงลุกขึ้นยืนด้วยความตกใจ สีหน้าของเธอทั้งตกใจและดีใจ

ตอนที่เธออยู่ในสถาบันการทหารเธอเคยได้ยินเกี่ยวกับสำนักงานความมั่นคงแห่งชาติมาก่อน และยิ่งไปกว่านั้นมันเป็นสถานที่ที่เธออยากจะเป็นสมาชิกมาโดยตลอด แต่เพราะความสัมพันธ์ของเธอกับผู้กำกับชิวไม่เพียงแต่เธอไม่สามารถที่จะเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจแผน เธอยังไม่ได้รับการพิจารณาให้เป็นสมาชิกของสำนักงานความมั่นคงแห่งชาติอีกด้วย นอกจากนี้หากเธอต้องการเข้าร่วมงานกับสำนักงานความมั่นคงแห่งชาตินั่นก็จะเป็นสถานที่ที่อันตร

ดังนั้นแม้ว่าชิวหนิงซวงจะโหยหาสถานที่แห่งนั้นแต่เธอก็รู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่จะเข้าร่วมงาน ดังนั้นแม้ว่าชิวหนิงซวงจะโหยหาสถานที่แห่งนั้นแต่เธอก็รู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่จะเข้าร่วมงาน

ตอนนี้เธอได้ยินมาว่าจริงๆ แล้วฮวงเฟิงเป็นคนจากสถานที่นั้นนอกเหนือจากความตกใจในตอนแรก ส่วนที่เหลือล้วนเป็นเรื่องน่าประหลาดใจ คนที่เธอชอบ เคยไปในที่ที่เธอโหยหา แล้วจะมีใครดีกว่านี้อีกล่ะ?

นอกจากนี้บุคคลธรรมดาก็ไม่สามารถเข้าไปในสำนักงานความมั่นคงแห่งชาติได้การที่จะสาม อย่างไรก็ตามเมื่อเธอคิดถึงวิธีที่ฮวงเฟิงช่วยเธอเอาไว้หลายครั้ง ทักษะที่ฮวงเฟิงที่แสดงออกมานั้นไม่ได้อ่อนแอในสายตาของเธอเลย เขาเป็นผู้กล้าหาญ เมื่อคิดถึงเรื่องนี้การที่จะสามารถเข้ามาในหน่วยงานความมั่นคงแห่งชาติได้นั้นก็ไม่ยากเกินกว่าจะย

“ใช่แล้ว”หลังจากนั้นผู้กำกับชิวก็เล่าเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นในคืนนี้ให้ลูกสาวฟัง บางทีเขาเองก็ไม่ได้สังเกตว่าทัศนคติของเขาที่มีต่อลูกสาวได้เปลี่ยนไป เมื่อก่อนนี้เขาไม่เคยเล่าเรื่องคดีให้ลูกสาวฟังเลยเพราะเขาเพียงต้องการที่จะให้ลูกสาวทำงานที่สำนัก

อย่างไรก็ตามหลังจากที่เกิดเรื่องขึ้นที่บ้านของลุงหลี่ อย่างไรก็ตามหลังจากที่เกิดเรื่องขึ้นที่บ้านของลุงหลี่

เขาก็พบว่าถึงแม้ว่าลูกสาวของเขาจะอยู่ระหว่างการแลกเปลี่ยนของตำรวจแต่หัวใจของเธอก็ยังอยู่ท เขาก็พบว่าถึงแม้ว่าลูกสาวของเขาจะอยู่ระหว่างการแลกเปลี่ยนของตำรวจแต่หัวใจของเธอก็ยังอยู่ท

เป็นไปตามที่คาดเมื่อเธอได้ยินเรื่องราวที่พ่อของเธอเล่าให้ฟังชิวหนิงซวงก็รับฟังอย่างจริงจัง เมื่อตอนที่เธออยู่กับฮวงเฟิงก่อนหน้านี้ เธอเองก็ได้วางแผนที่จะสืบเรื่องราวเกี่ยวกับลุงหลี่และถงเฉียนจุ้น เพียงแต่ว่าเธอได้รับบาดเจ็บจากเรื่องที่เกี่ยวกับลุงหลี่ ดังนั้นเธอจึงได้วางแผนที่จะสืบเรื่องเกี่ยวกับถงเฉียนจุ้นพร้อมกันกับฮวงเฟิงหลังจากที่อาการบาดเจ แต่ดูเหมือนว่าตอนนี้ฮวงเฟิงจะได้ลงมือไปแล้วและยังควบคุมตัวถงเฉียนจุ้นมาได้อีกด้วย

ในสายตาของชิวหนิงซวงแล้วการใช้ไปśเสี่ยวโหรวนั้นเป็นการกลบเกลื่อน ในสายตาของชิวหนิงซวงแล้วการใช้ไปśเสี่ยวโหรวนั้นเป็นการกลบเกลื่อน

“เขาบาดเจ็บไหมคะ?”ชิวหนิงซวงถามด้วยความเป็นห่วง “เขาบาดเจ็บไหมคะ?”ชิวหนิงซวงถามด้วยความเป็นห่วง

“ไม่นะ”เขายังคงเต็มเป่ีũยมไปด้วยพลัง และไม่ได้รับบาดเจ็บใดๆ เลย เขาเป็นเพียงคนเดียวที่ไม่ได้รับบาดเจ็บตรงไหนเลย

“ไม่ใช่เรื่องใหญ่ใช่ไหมคะ?จะมีใครมาสร้างปัญหาให้เขาหรือเปล่า?” ด้วยการที่เติบโตขึ้นในตระกูลใหญ่เช่นนี้ชิวหนิงซวงมีสายตาที่เฉียบเแหลม สำหรับถงเฉียนจุ้นนั้นการที่จะกลายเป็นคนที่มั่งคั่งที่สุดในมณฑลชิงได้นั้นจะต้องมีบางคนอยู่เบื้องห และพวกเขามักจะมีปฏิสัมพันธ์ต่อกัน และตอนนี้มันก็กลายเป็นฮวงเฟิง ส่วนถงเฉียนจุ้นนั้นติดคุกเสียได้ก็ดี เพราะว่าคนเหล่านั้นจะต้องเคลื่อนไหวเพื่อต่อต้านฮวงเฟิงอย่างแน่นอน

อย่างไรก็ตามสถานะของเขาในฐานะสมาชิกของหน่วยงานความมั่นคงแห่งชาติสามารถช่วย อย่างไรก็ตามสถานะของเขาในฐานะสมาชิกของหน่วยงานความมั่นคงแห่งชาติสามารถช่วย

ถึงแม้ว่าไปśเสี่ยวโหรวและผู้กำกับชิวจะเก็บเรื่องวันนี้ไว้เป็นความลับแต่ก็แค่ซ่อนเรื่องนี้จากค เห็นได้ชัดว่าเป็นไปไม่ได้ที่จะปกปิดมันจากทุกคน เพราะตอนนี้พวกเขาก็รู้แล้วว่าฮวงเฟิงมีบทบาทในเรื่องนี้

“พ่อถ้ามีใครทำให้เขาเดือดร้อนพ่อก็อย่านั่งเฉยๆ ไม่ทำอะไรนะ” ชิวหนิงซวงกล่าวทันที

“ลูกยังไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับเขาเลย? ทำไมลูกถึงได้เป็นเดือดเป็นร้อนแทนเขาขนาดนี้ล่ะ?” ผู้กำกับชิวหัวเราะ

“ถึงเขาจะเป็นแค่เพื่อนธรรมดาๆแต่ลูกก็นั่งดูให้เขาถูกรังแกไม่ได้หรอก จริงไหมคะ?” ชิวหนิงซวงหน้ามุ่ย

ผู้กำกับชิวพยักหน้าเห็นด้วยอย่างไรก็ตามจากนั้นเขาก็ขมวดคิ้วและพูดว่า: “ถ้าคนเหล่านั้นเคลื่อนไหวต่อต้านเขาจริงๆ แม้แต่พ่อเองก็อาจจะปกป้องเขาไม่ได้หรอกนะ”

แม้ว่าผู้กำกับชิวจะเป็นหัวหน้าตำรวจทั้งหมดในมณฑลชิงและถือได้ว่าเป็นหนึ่งในคนที่มีอิทธ คนที่มีอิทธิพลนั้นไม่ใช่คนที่เขาจะจัดการได้ง่ายๆ

ชิวหนิงซวงตระหนักถึงสถานการณ์นี้อยู่แล้วดังนั้นเธอจึงขมวดคิ้วกังวลเล็กน้อยเห็นได้ชัดว่า ชิวหนิงซวงตระหนักถึงสถานการณ์นี้อยู่แล้วดังนั้นเธอจึงขมวดคิ้วกังวลเล็กน้อยเห็นได้ชัดว่า

แต่ฮวงเฟิงนั้นเห็นได้ชัดว่า ไม่ทราบว่าชิวหนิงซวงนั้นกำลังกังวลเกี่ยวกับตัวเขาและเขาก็กำลังนอนหลับสบายอยู่บนเตียงแน่นอ