กล่องจักรวาล (Universe Storage Box) - บทที่ 348 ยิง บทที่ 348 ยิง
ในขณะเดียวกันหลี่ปิงอวิ๋นก็รีบพุ่งตัวไปที่ประตู เมื่อเห็นสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้นและสิ่งที่ทหารรับจ้างพูดอีกฝśาย เธอก็เข้าใจทันทีว่าตังเองเข้าใจฮวงเฟิงผิด ฮวงเฟิงไม่ได้มาที่นี่เพราะเป็นพวกเดียวกับคนพวกนั้น แต่มาเพื่อช่วยชีวิตเธอ
ตอนแรกเขาคิดฮวงเฟิงคิดว่าถ้าเขายังไม่ถูกอีกฝśายเจอตัว เขาจะซุ่มโจมตีคนที่ลักพาตัวหลี่ปิงอวิ๋นก่อน แต่ตอนนี้ เขากลับยืนประจันหน้าอีกฝśายซะได้
หลี่ปิงอวิ๋นหันไปมองฮวงเฟิงสลับกับชายหนุ่มที่มีรูปร่างสูงและกำยำดูๆแล้วโอกาสที่หลี่ปิงอ หลี่ปิงอวิ๋นหันไปมองฮวงเฟิงสลับกับชายหนุ่มที่มีรูปร่างสูงและกำยำดูๆแล้วโอกาสที่หลี่ปิงอ
“อ่๋า…ฉันผิดไปแล้ว”หลี่ปิงอวิ๋นกล่าวด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความอับอาย “อ่๋า…ฉันผิดไปแล้ว”หลี่ปิงอวิ๋นกล่าวด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความอับอาย
ฮวงเฟิงที่อยู่ไม่ไกลจากเธอฝ่้นหัวเราะออกมาอย่างขมขื่นแผนการที่เขาจะซุ่มโจมตีศัตรูต้องพ ฮวงเฟิงที่อยู่ไม่ไกลจากเธอฝ่้นหัวเราะออกมาอย่างขมขื่นแผนการที่เขาจะซุ่มโจมตีศัตรูต้องพ
“แกเป็นใคร?”ทหารเอ่ยถามฮวงเฟิงเป็นภาษาจีนด้วยสำเนียงแปลกๆ “แกเป็นใคร?”ทหารเอ่ยถามฮวงเฟิงเป็นภาษาจีนด้วยสำเนียงแปลกๆ
“ถึงผมบอกไปคุณก็ไม่รู้จักผมหรอกครับ เอาเป็นว่าผมมาที่นี่เพื่อช่วยเธอคนนั้นก็แล้วกัน” ฮวงเฟิงตอบพลางยกนิ้มชี้ไปที่หลี่ปิงอวิ๋น ทว่าท่าทางแบบนี้กลับทำให้หลี่ปิงอวิ๋นรู้สึกละอายใจขึ้นมา
“คิดจะมาช่วยยัยนี่?นายห่วงตัวเองก่อนเถอะไอ้หนุ่ม!” ในขณะที่พูด อีกฝśายก็พุ่งเข้าใส่ฮวงเฟิงทันที ครั้งนี้ ฮวงเฟิงไม่ได้หลบแต่กลับพุ่งเข้าใส่อีกฝśายเช่นกัน
แม้ว่าฮวงเฟิงจะพกป่้นติดตัวแต่เขาก็ไม่กล้านำมันออกมาเพราะหลี่ปิงอวิ๋นยืนอยู่ตรงนั้น แม้ว่าฮวงเฟิงจะพกป่้นติดตัวแต่เขาก็ไม่กล้านำมันออกมาเพราะหลี่ปิงอวิ๋นยืนอยู่ตรงนั้น
เนื่องจากฮวงเฟิงทราบประวัติของหลี่ปิงอวิ๋นดีหลังจากเรื่องนี้จบลง เขาจะต้องถูกสอบสวนแน่นอน แล้วถ้าเกิดว่าหลี่ปิงอวิ๋นบอกคนพวกนั้นว่าเขาพกป่้น เนื่องจากฮวงเฟิงทราบประวัติของหลี่ปิงอวิ๋นดีหลังจากเรื่องนี้จบลง เขาจะต้องถูกสอบสวนแน่นอน แล้วถ้าเกิดว่าหลี่ปิงอวิ๋นบอกคนพวกนั้นว่าเขาพกป่้น
คำสารภาพของเขาต้องจะฟังไม่ขึ้นแหงๆ คำสารภาพของเขาต้องจะฟังไม่ขึ้นแหงๆ
แน่นอนว่าฮวงเฟิงไม่อยากเรื่องใส่ตัวแต่ถ้าวินาทีสุดท้ายที่ความตายมาเยือน เขาก็คงชักป่้นออกมาโดยไม่สนใจอะไรอีก เพียงแต่ตอนนี้มันยังไม่ถึงเวลาที่เหมาะสม
ปัง! ปัง!
ทั้งสองปะทะกันโดยซัดหมัดใส่กันหลังจากนั้นทั้งสองฝśายก็ถอยหลังไปคนละสองสามก้าว ทั้งสองปะทะกันโดยซัดหมัดใส่กันหลังจากนั้นทั้งสองฝśายก็ถอยหลังไปคนละสองสามก้าว
ฮวงเฟิงสัมผัสได้ว่าเลือดลมและกำลังภายในร่างกายของเขากำลังพลุ่งพล่านราวกับว่าพลังก ฮวงเฟิงก็ยังคงข่มมันเอาไว้
“กะแล้วทหารอย่างพวกคุณไม่มีทางเป็นแค่คนธรรมดาแน่” ฮวงเฟิงถึงกับถอนหายใจ การโจมตีเมื่อครู่คงจะเป็นเพียงแค่การหยั่งเชิง เขารู้ดีว่าตนเองก็มีสิทธิ์แพ้เช่นกัน
สิ่งที่ทำให้เขาสังหารทหารคนนั้นได้อย่างง่ายดายคือการลอบโจมตีแต่หากเขาต้องเผชิญหน้า คงยากที่จะบอกว่าเขาจะเป็นฝśายชนะ
ทำเอาฮวงเฟิงอึ้งไปเล็กน้อยทว่าฝśายตรงข้ามอย่างนายทหารเองก็อึ้งไม่น้อยไปกว่าเขา ทำเอาฮวงเฟิงอึ้งไปเล็กน้อยทว่าฝśายตรงข้ามอย่างนายทหารเองก็อึ้งไม่น้อยไปกว่าเขา
ชายตรงหน้ารู้จักแม้กระทั่งในกลุ่มทหารนอกจากนี้อีกฝśายยังแข็งแกร่งและเชี่ยวชาญด้านกา ชายตรงหน้ารู้จักแม้กระทั่งในกลุ่มทหารนอกจากนี้อีกฝśายยังแข็งแกร่งและเชี่ยวชาญด้านกา
ถึงแม้เขาจะไม่ถนัดใช้ป่้นแต่ในแง่ของการต่อสู้แบบตัวต่อตัว เขาถึงกับได้รับการจัดอันดับให้อยู่ในอันดับต้น ๆ ของกลุ่ม แน่นอนว่าความสามารถแบบนี้ไม่ใช่สิ่งที่คนทั่วไปนึกอยากจะมีก็มีได้……ไอรีนโนเวล
บาดแผลบริเวณหน้าผากและแขนของฮวงเฟิงเกิดขึ้นตั้งแต่ก่อนที่ทั้งสองจะเริ่มต่อสู้ถ้าจะให ชายหนุ่มตรงหน้าเขารับหมัดทั้งๆที่เขายังเจ็บอยู่ แต่ถึงอย่างนั้น อีกฝśายก็ยังไม่สามารถป้องกันหมัดนี้ได้ดีเท่าที่ควร
“แกเป็นใครกันแน่?”ทหารถามย้ำอีกครั้ง “แกเป็นใครกันแน่?”ทหารถามย้ำอีกครั้ง
“หยุดพล่ามได้แล้ว!”ฮวงเฟิงว่า เขาไม่อยากเสียเวลาพูดคุยกับอีกฝśายแล้ว “หยุดพล่ามได้แล้ว!”ฮวงเฟิงว่า เขาไม่อยากเสียเวลาพูดคุยกับอีกฝśายแล้ว
ใครจะไปรู้ว่าศัตรูจะมาเพิ่มอีกตอนไหน ใครจะไปรู้ว่าศัตรูจะมาเพิ่มอีกตอนไหน
แต่ที่เขารู้แน่ๆคือต้องใช้เวลาอีกนานกว่ากำลังเสริมของเขาจะมาถึงดังนั้นเพื่อความปลอดภัย ฮวงเฟิงจึงตัดสินใจกำจัดอีกฝśายโดยเร็วที่สุด
ครั้งนี้ฮวงเฟิงใช้หมัดสายฟ้าเจ็ดนพเคราะห์โจมตีคู่ต่อสู้ แต่อีกฝśายไม่แม้แต่จะถอยอีกทั้งยังตั้งตารอการโจมตี
กำหมดและลูกเตะของฮวงเฟิงนั้นน่าทึ่งมากฮวงเฟิงเพิ่มกำลังภายในและวิชาหมัดที่ทรงพลัง กำหมดและลูกเตะของฮวงเฟิงนั้นน่าทึ่งมากฮวงเฟิงเพิ่มกำลังภายในและวิชาหมัดที่ทรงพลัง
ทางฝัũงหลี่ปิงอวิ๋นที่ยืนอยู่ไม่ไกลตกใจสุดขีดเธอคิดไม่ถึงเลยว่า ฮวงเฟิงที่เธอเคยพูดจาดูถูกจะแข็งแกร่งถึงขนาดต่อสู้กับคนที่ลักพาตัวเธอไปได้
อย่างไรก็ตามหลี่ปิงอวิ๋นเห็นไม่สามารถมองเห็นอันตรายที่ซ่อนอยู่ และเธอก็ไม่รู้ว่าใครเป็นคนอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ ด้วยเหตุนี้ เธอเลยเป็นห่วงฮวงเฟิงจากใจ
แม้ว่าเธอและฮวงเฟิงไม่ได้มีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันเธอเลยสงสัยว่าอะไรทำให้ฮวงเฟิงยอมเส อย่างไรก็ตามตอนนี้ทั้งสองคนเหมือนผูกติดกับเชือกในชีวิตจริง
หลี่ปิงอวิ๋นไม่รู้ว่าฝśายไหนถือไพ่เหนือกว่าแต่ฮวงเฟิงทราบดีว่าตัวเขาเป็นฝśายเสียเปรียบมาต หลี่ปิงอวิ๋นไม่รู้ว่าฝśายไหนถือไพ่เหนือกว่าแต่ฮวงเฟิงทราบดีว่าตัวเขาเป็นฝśายเสียเปรียบมาต
แม้ว่าเขาจะมีวิชาหมัดแต่โอกาสที่เขาได้ต่อสู้ในชีวิตจริงนั้นแทบไม่เคยเกิดขึ้น เขายังขาดประสบการณ์เพราะไม่มีใครเคยสอนเขาแบบจริงๆจังๆ
อย่างไรก็ตามเมื่อเวลาผ่านไปการโจมตีของฮวงเฟิงก็ลื่นไหลมากขึ้นฮวงเฟิงเริ่มคุ้นเคยกับหม ทำให้ฝśายเสียเปรียบในตอนแรกค่อยๆเปลี่ยนไป
เดิมทีอีกฝśายได้เปรียบมากกว่าฮวงเฟิงเขาจึงต้องการใช้ประโยชน์จากโอกาสนี้เอาชนะฮวงเฟ แต่ฮวงเฟิงกลับอดทนและปรับตัวให้เข้ากับสถานการณ์ในตอนนี้ได้
จากนั้นเขาก็พบว่าข้อได้เปรียบจากการต่อสู้กับฮวงเฟิงนั้นเริ่มลดลงและสุดท้าย เขาก็ตระหนักได้ว่าแท้จริงแล้วเขาไม่ใช่ฝśายได้เปรียบอีกต่อไป ฮวงเฟิงโจมตีจนเขาจนตกอยู่ในความสับสนอยู่หลายต่อหลายครั้ง
การค้นพบความจริงนี้ทำให้ทหารรับจ้างตกใจเล็กน้อยเขารู้สึกกลัวในความสามารถในการเร หลังจากทั้งสองปะทะกันอีกครั้ง ทั้งคู่ก็ปละออกจากกัน
ในขณะที่ใช้มือลูบแขนที่รู้สึกชาอย่างอ่อนโยนเขาก็หันไปจ้องฮวงเฟิงแล้วพูดว่า “แข็งแกร่งดีนี่ สงสัยฉันคงประเมินแกต่ำไปสินะ!”
ฮวงเฟิงพยายามทำปรับลมหายใจให้สม่ำเสมอในการต่อสู้ครั้งนี้ แม้ว่าเขาจะเป็นฝśายได้เปรียบแต่ก็ไม่ได้มากมายขนาดนั้น
“คุณเองก็ไม่เลวเหมือนกัน”ฮวงเฟิงกล่าวขณะสบตาอีกฝśาย “คุณเองก็ไม่เลวเหมือนกัน”ฮวงเฟิงกล่าวขณะสบตาอีกฝśาย
“น่าเสียดายที่แกกำลังจะตายในไม่ช้า!”หลังจากที่ชายคนนั้นพูดจบ เขาก็หยิบป่้นที่ซ่อนอยู่ใต้ร่มผ้าออกมาแล้วยิงใส่ฮวงเฟิงทันที
ใบหน้าของฮวงเฟิงเต็มไปด้วยความตกใจดูเหมือนว่าเขาไม่คิดว่าชายคนนั้นจะทำแบบนั้นจร จากนั้นร่างของเขาก็ค่อยๆล้มลงไปที่พื้น ภายใต้สายตาที่หวาดกลัวของหลี่ปิงอวิ๋น ฮวงเฟิงแพ้แล้ว!
“ฮ่าฮ่าแกมันอ่อนเกินไป!” ทหารรับจ้างมองดูฮวงเฟิงล้มลงไป ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยรอยยิ้มพึงพอใจ
เขามีลางสังหรณ์ว่าทักษะของฮวงเฟิงแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ หากสิ่งนี้ลากไปเขาอาจจะไม่สามารถเป็นคู่ต่อสู้ของเขาได้อีกต่อไป ยิ่งไปกว่านั้นเพื่อนของเขาที่ออกไปกับเขาก่อนหน้านี้ก็ยังไม่ส่งเสียงแม้แต่น้อย