กล่องจักรวาล (Universe Storage Box) - บทที่ 370 หมดสิ้น บทที่ 370 หมดสิ้น

“ฮวงเฟิงนี่คุณกำลังทำอะไรอยู่? นี่มันเกิดอะไรขึ้น? ทำไมลมปราณของฉันถึงได้ถูกสูบไป?” ไปśเสี่ยวโหรววิตกกังวลจนแทบจะร้องไห้ เพราะเธอได้ฝřกฝนและรวบรวมกำลังภายในมาเป็นเวลาหลายป่ีด้วยความยากลำบาก แต่เธอรู้สึกว่าเหมือนมีแรงแม่เหล็กในตัวของฮวงเฟิงและกำลังสูบมันไป

ไปśเสี่ยวโหรรู้สึกได้ว่าลมปราณของเธอกำลังลดลงอย่างต่อเนื่องเธอพยายามลองมาแล้วหลา ไปśเสี่ยวโหรรู้สึกได้ว่าลมปราณของเธอกำลังลดลงอย่างต่อเนื่องเธอพยายามลองมาแล้วหลา

ไปśเสี่ยวโหรวรู้สึกได้ว่านี่เป็นเพราะผลลัพท์จากร่างกายของฮวงเฟิงดูเหมือนว่าจะมีบางอย่าง และเธอยังรู้สึกได้อีกว่าลมปราณภายในตัวของฮวงเฟิงนั้นกำลังแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ

จริงๆแล้วหากว่าสมาชิกในทีมของเธอแข็งแกร่งขึ้นไปśเสี่ยวโหรวก็น่าจะที่จะยินดี แต่ในตอนนี้เธอกลับยิ้มไม่ออกเพราะว่ากำลังภายในที่เพิ่มขึ้นในตัวของฮวงเฟิงนั้นดูดซับมาจากร่าง

ไปśเสี่ยวโหรวพยายามที่จะปลุกฮวงเฟิงให้ตื่นขึ้นแต่ไม่ว่าเธอจะตะโกนอย่างไรเขาก็ไม่ตื่นเลย ดวงตาของฮวงเฟิงนั้นยังคงปิดแน่นราวกับว่าเขากำลังหลับสนิท

ในเวลานี้สติสัมปัชชัญญะของฮวงเฟิงนั้นยังไม่ตื่นเต็มที่เขาไม่รู้ว่าได้มีพลังงานสองสามประเภ ในเวลานี้สติสัมปัชชัญญะของฮวงเฟิงนั้นยังไม่ตื่นเต็มที่เขาไม่รู้ว่าได้มีพลังงานสองสามประเภ

พลังงานชนิดใหม่ที่ก่อตัวขึ้นภายในร่างกายของฮวงเฟิงนั้นไม่เพียงแต่แข็งแกร่งขึ้นหลังจากก เพียงเพราะว่าฮวงเฟิงไม่ได้เปิดโอกาสให้พวกมันได้แสดงพลังมาก่อน แต่ในวันนี้หลังจากฝřกฝนลมปราณภูตอุดรแล้ว มันก็ได้ก่อตัวขึ้นเป็นพลังงานรูปแบบใหม่ก่อนที่จะเริ่มแสดงพลังของมัน

ในตอนแรกพลังงานนี้ไม่สามารถหลอมรวมกับคู่ต่อสู้ของเขาได้เนื่องจากปริมาณอย่างไรก็ตา ลมปราณภูตอุดรที่มีชื่อเสียง แต่หลังจากที่ได้จนมุมไปแล้วพลังงานดั้งเดิมก็ยังคงได้รับชัยชนะ มันสามารถที่จะเอาชนะลมปราณภูตอุดรได้อย่างสมบูรณ์ หลอมรวมเข้ากับมัน และยังได้ความสามารถในการต่อสู้ของคู่ต่อสู้มาอีกด้วย..Aileen-novel

เพียงเพราะว่าลมปราณภูตอุดรนั้นแตกต่างจากศาสตร์เปśยหมิงธรรมดาหลังจากที่ได้ดูดซับพ แต่พลังงานนี้จะถูกหลอมรวมกับลมปราณภูตอุดรและจะเปลี่ยนกำลังภายในของคนอื่นให้เป็นพลังง อย่างไรก็ตามพลังของพลังงานนี้ไม่ได้ด้อยไปกว่าลมปราณเปśยหมิงเจิ้นเลยและอาจจะแข็งแกร่งกว่า

ถึงแม้ว่าพลังงานนี้จะสามารถดูดซับลมปราณของคนอื่นได้แต่มันก็จะสามารถทำได้ก็ต่อเมื่อ พลังงานนี้จึงค่อนข้างที่จะบ้าดีเดือดและควบคุมได้ยาก ประกอบกับที่สติสัมปัชชัญญะของฮวงเฟิงยังไม่เข้าที่เข้าทาง เขาจึงไม่มีทางที่จะควบคุมมันได้ ดังนั้นเมื่อไปśเสี่ยวโหรวมาพบกับฮวงเฟิงเข้าเรื่องน่าเศร้าเช่นนี้จึงได้เกิดขึ้น

ไปśเสี่ยวโหรวถูกฮวงเฟิงดูดซับพลังไปเช่นนั้นจนกระทั่งพลังลมปราณในร่างกายของเธอหมด จากนั้นเธอก็สามารถควบคุมร่างกายของตัวเองได้อีกครั้งและในเวลานี้เธอก็ได้ปล่อยมือของเธอจาก

อย่างไรก็ตามไปśเสี่ยวโหรวดูเหมือนจะกลายเป็นบ้าไปเสียแล้วเธอนั่งเหม่อลอยอยู่ข้างๆ ฮวงเฟิงด้วยสายตาที่เหม่อลอย เพราะเธอรู้สึกว่าพลังลมปราณในร่างกายของเธอนั้นว่างเปล่า ไม่มีพลังหลงเหลืออยู่ศูนย์รวมกำลังภายในของเธออีกต่อไปแล้ว พลังลมปราณที่เธอฝřกฝนอย่างหนักมาตลอดหลายป่ีที่ผ่านมาได้หายไปจนหมดเสียอย่างนั้น และจนถึงตอนนี้เธอก็ยังไม่สามารถยอมรับความจริงนี้ได้

แต่หลังจากที่พลังงานในร่างกายของฮวงเฟิงได้ดูดซับกำลังภายในของไปśเสี่ยวโหรวไปจนหม มันยังคงไหลเวียนไปตามเส้นทางเดิม แต่หลังจากที่ต้องพบกับความทรมานอยู่ชั่วครู่เส้นลมปราณในร่างกายของฮวงเฟิงก็กว้างขึ้นอย่างมา

ฉะนั้นแล้วถ้าเขารออีกสักสองสามวันเส้นลมปราณที่ขยายออกอีกครั้งจะค่อยๆแคบลงหลังจ แต่มันก็เอื้อประโยชน์ให้เขาน้อยกว่าเพราะเขาต้องทนเจ็บเส้นเลือด

อาจกล่าวได้ว่าหลังจากที่ผ่านพ้นอุปสรรคตอนนี้ไปได้ไม่เพียงแต่ฮวงเฟิงจะไม่สูญเสียอะไรน แต่เขายังได้รับประโยชน์เสียมากกว่า เส้นลมปราณของเขานั้นขยายใหญ่ขึ้นและความเร็วในการฝřกตนของเขาก็จะเร็วมากยิ่งขึ้นในอนาคต

แน่นอนว่าคนที่ได้รับความเจ็บปวดและสูญเสียในครั้งนี้ก็คือไปśเสี่ยวโหรวเธอไม่มีพลังลมปรา แน่นอนว่าคนที่ได้รับความเจ็บปวดและสูญเสียในครั้งนี้ก็คือไปśเสี่ยวโหรวเธอไม่มีพลังลมปรา

เพราะว่าเส้นลมปราณของเขานั้นได้ถูกบีบให้ขยายใหญ่ขึ้นมากจนแทบจะระเบิดอย่างไรก็ต มันช่างแสนสบายจนเขาไม่อยากจะตื่นขึ้นมา

หลังจากที่ฮวงเฟิงรวบรวมสติสัมปัชชัญญะได้แล้วสิ่งแรกที่เขาทำก็คือสำรวจร่างกายของตัว หลังจากที่ฮวงเฟิงรวบรวมสติสัมปัชชัญญะได้แล้วสิ่งแรกที่เขาทำก็คือสำรวจร่างกายของตัว

เขาค้นพบว่าสายน้ำสองสายที่ก่อนหน้านี้เคลื่อนที่ไปในทิศทางตรงกันข้ามกันอย่างสิ้นเชิงได เขาค้นพบว่าสายน้ำสองสายที่ก่อนหน้านี้เคลื่อนที่ไปในทิศทางตรงกันข้ามกันอย่างสิ้นเชิงได

ฮวงเฟิงมองอย่างระมัดระวังในทิศทางที่เขากำลังจะเคลื่อนเข้ามาและตระหนักว่าพลังงานน ฮวงเฟิงมองอย่างระมัดระวังในทิศทางที่เขากำลังจะเคลื่อนเข้ามาและตระหนักว่าพลังงานน

“จริงเหรอ?สิ่งนี้มันแข็งแกร่งมากเลยใช่ไหม?” คิดดูสิแม้แต่ลมปราณภูตอุดรก็ยังสู้ไม่ได้?” ฮวงเฟิงคิดด้วยความประหลาดใจตอนแรกเขาคิดว่าเขาจะได้รับลมปราณภูตอุดร หลังจากนั้นกำลังภายในที่เขาได้รับจากการฝřกฝนก็เป็นเพียงกำลังภายในธรรมดาเท่านั้น พลังเวทย์มนตร์ก็เป็นเวทมนตร์ธรรมดาเช่นกัน แต่ตอนนี้ทั้งสองอย่างได้หลอมรวมกันแล้ว

เขาไม่เคยคิดเลยว่าหลังจากที่พลังธรรมดาทั้งสองหลอมรวมเข้าด้วยกันแล้วมันจะมีพลังมาก เขาไม่เคยคิดเลยว่าหลังจากที่พลังธรรมดาทั้งสองหลอมรวมเข้าด้วยกันแล้วมันจะมีพลังมาก

เมื่อเห็นว่าลมปราณภูตอุดรได้หายไปแล้วฮวงเฟิงก็รู้สึกดีใจนิดหน่อย แต่ก็ผิดหวังอยู่บ้าง โชคดีที่เขามีพลังงานเหลืออยู่เพียงเล็กน้อยในร่างกายดังนั้นจึงเป็นไปไม่ได้ที่ร่างกายของเขาจะระเบ

หากเขาสามารถฝřกฝนมันได้ความเร็วที่เขาจะได้รับความแข็งแกร่งภายในก็จะเร็วขึ้นมากในอ และในครั้งนี้ลมปราณภูตอุดรก็ยังไม่สามารถที่จะเอาชนะพลังงานแปลกๆ ในร่างกายของเขาได้และมันน่าจะยิ่งกว่าเป็นไปไม่ได้ในอนาคน กล่าวอีกนัยหนึ่งคือเขาจะไม่สามารถฝřกฝนลมปราณภูตอุดรได้อีกต่อไป!

เห็นได้ชัดว่าฮวงเฟิงไม่รู้ว่าพลังงานในร่างกายของเขาตอนนี้มีพลังของลมปราณภูตอุดร เห็นได้ชัดว่าฮวงเฟิงไม่รู้ว่าพลังงานในร่างกายของเขาตอนนี้มีพลังของลมปราณภูตอุดร

“เอ๊ะหัวหน้า ทำไมคุณถึงได้มาอยู่ในห้องของผม?!” เมื่อฮวงเฟิงลืมตาขึ้นและมองไปที่ไปśเสี่ยวโหรวเขาก็ต้องตกใจ เขาไม่ได้รับรู้อะไรจากโลกภายนอกและไม่รู้ว่าไปśเสี่ยวโหรวเข้ามาในห้องเขาตั้งแต่เมื่อไร