กล่องจักรวาล (Universe Storage Box) - บทที่ 393 สมุดบัญชีอีกเล่ม บทที่ 393 สมุดบัญชีอีกเล่ม
- Home
- กล่องจักรวาล (Universe Storage Box)
- บทที่ 393 สมุดบัญชีอีกเล่ม บทที่ 393 สมุดบัญชีอีกเล่ม
เมื่อเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยได้รับแจ้งจากคนในห้องเฝ้าระวังพวกเขาก็รีบไปยังจุดที่ก เห็นได้ชัดว่ายังไม่สายเกินไปเพราะเขายังทันได้เห็นร่างของถงเฉียนอยู่
“วิลิศมาหราจริงๆเลยนะ” ฮวงเฟิงมองดูวิลล่าที่หรูหรานั้นและถอนหายใจ วิลล่าแห่งนี้ใหญ่กว่าวิลล่าที่ถงเฉียนจุ้นเคยอยู่ก่อนหน้านี้มาก ใครจะไปคิดว่าเขาจะมีวิลล่าแบบนี้อยู่ที่นี่?
อย่างไรก็ตามฮวงเฟิงก็ไม่ได้มีเวลาโอดครวญมากนักหลังจากที่เดินวนรอบวิลล่าแล้วเขาก็พบ อย่างไรก็ตามเป็นเพราะเหตุนี้ฮวงเฟิงจึงได้สามารถหาจุดบอดของกล้องวงจรปิดได้โดยไม่ได้ใช้ความ
ในตอนที่ฮวงเฟิงขึ้นไปที่ชั้นสองเขาก็บังเอิญไปอยู่ที่ชั้นเดียวกันกับถงเฉียนแต่ทว่าเขากำลังค ในตอนที่ฮวงเฟิงขึ้นไปที่ชั้นสองเขาก็บังเอิญไปอยู่ที่ชั้นเดียวกันกับถงเฉียนแต่ทว่าเขากำลังค
“มีเงินสดอยู่จริงๆด้วย!” ถงเฉียนตะโกนออกมาด้วยความประหลาดใจ “มีเงินสดอยู่จริงๆด้วย!” ถงเฉียนตะโกนออกมาด้วยความประหลาดใจ
เงินสดจำนวนนี้มีค่อนข้างมากและเป็นสิ่งที่ถงเฉียนจุ้นได้ทิ้งไว้ข้างหลังเผื่อว่ามีบางอย่างเกิด บัตรของเขาจะต้องถูกอายัดอย่างแน่นอนและในตอนนี้การมีเงินสดในมือเพียงพอก็ถือเป็นเรื่องที่ดีม
ข้างๆกองเงินสดนั้น ถงเฉียนมีความสุขเป็นอย่างมากเพราะว่าจริงๆ แล้วยังมีเครื่องประดับ ของโบราณและของมีค่าอื่นๆ อีกมากมาย มูลค่าของสิ่งเหล่านี้ก็มากพอที่จะรักษาขาของเขาได้และในขณะเดียวกันก็ทำให้เขามีชีวิตอยู่โดยไม่ต novel.
ไม่ใช่ว่าเขาไม่ต้องการเงินทองพวกนี้แต่เขารู้สึกว่าทำไม่ได้ดังนั้นเมื่อเขาได้เห็นเงินจำนวนมห ไม่ใช่ว่าเขาไม่ต้องการเงินทองพวกนี้แต่เขารู้สึกว่าทำไม่ได้ดังนั้นเมื่อเขาได้เห็นเงินจำนวนมห
“เอ๊ะทำไมถึงมีได้มีสมุดบัญชีกับปากกาบันทึกมาอยู่ที่นี่ด้วย?” ขณะที่ถงเฉียนกำลังมองดูเงินสดอย่างมีความสุข เขาก็พบว่ามีบางอย่างอยู่ข้างๆ เงินสดเหล่านั้นอย่างไรก็ตามหลังจากที่ดูอย่างละเอียดแล้วเขาก็ไม่ได้สนใจมันอีกเลย
อย่างไรก็ตามที่ด้านนอกห้องนั้นดวงตาของฮวงเฟิงเบิกกว้างเพราะว่าสมุดบัญชีเล่มนั้นเขาไม จะเป็นไปได้ไหมว่าจะเป็นสมุดบัญชีเล่มเดียวกันกับเล่มก่อนหน้านี้?
ยิ่งไปกว่านั้นสมุดบัญชีนี้ก็ยังถูกซ่อนไว้อย่างมิดชิดกว่าเล่มก่อนจะเป็นไปได้หรือไม่ว่ามันต้อง ยิ่งไปกว่านั้นสมุดบัญชีนี้ก็ยังถูกซ่อนไว้อย่างมิดชิดกว่าเล่มก่อนจะเป็นไปได้หรือไม่ว่ามันต้อง
แต่ทว่าฮวงเฟิงก็ยังไม่ได้เคลื่อนไหวอะไรแต่เขากลับซ่อนตัวอยู่ในเงามืดและสังเกตการณ์ดูถ แต่ทว่าฮวงเฟิงก็ยังไม่ได้เคลื่อนไหวอะไรแต่เขากลับซ่อนตัวอยู่ในเงามืดและสังเกตการณ์ดูถ
นั่นเป็นเพราะว่าในตอนนั้นมีเจ้าหน้าที่ตำรวจอยู่ข้างเขาจึงไม่ได้บอกออกไปตรงๆ เขาทำได้เพียงแค่หวังว่าลูกชายของเขาจะเข้าใจคุณค่าของมันเมื่อเขาได้เห็นสิ่งของเหล่านั้นและตัวเข
เพียงแต่ว่าเขาได้มองลูกชายผิดไปจริงๆเพราะเมื่อถงเฉียนได้พบกับสิ่งของเหล่านั้นแล้วแต่เข เพียงแต่ว่าเขาได้มองลูกชายผิดไปจริงๆเพราะเมื่อถงเฉียนได้พบกับสิ่งของเหล่านั้นแล้วแต่เข
อย่างไรก็ตามเพราะว่าที่นี่มีเงินสดเป็นจำนวนมหาศาลเขาจึงไม่สามารถที่จะนำกลับไปด้วยไ อย่างไรก็ตามเพราะว่าที่นี่มีเงินสดเป็นจำนวนมหาศาลเขาจึงไม่สามารถที่จะนำกลับไปด้วยไ
เมื่อเขายัดเงินใส่ในกระเป๋าเสร็จแล้วเขาก็ออกจากห้องไปเขาไม่ได้แม้แต่จะจัดเก็บสมบัติทั้งห เมื่อเขายัดเงินใส่ในกระเป๋าเสร็จแล้วเขาก็ออกจากห้องไปเขาไม่ได้แม้แต่จะจัดเก็บสมบัติทั้งห
ฮวงเฟิงยังคงซ่อนตัวอยู่ที่มุมมืดและไม่ได้ปรากฎตัวออกมามีเพียงถงเฉียนที่ออกจากวิลล่าไป มันเป็นความจริงที่ว่าสมุดบัญชีนี้เหมือนกันกับสมุดบัญชีเล่มก่อนหน้านี้ พวกเขาได้บันทึกเกี่ยวกับการมอบของขวัญทั้งหลาย และในตอนนี้คนที่มีส่วนเกี่ยวข้องก็มีเพียงไม่กี่คนในจังหวัด
สำหรับปากกาบันทึกนั้นฮวงเฟิงก็ไม่มีทางปล่อยไปแน่นอน เขาไม่เคยคิดเลยว่าถงเฉียนจุ้นจะอดทนได้ถึงขนาดนี้ ไม่เพียงแต่เขาจะจดจำสิ่งเหล่านี้ได้ทั้งหมดแต่เขายังแอบบันทึกเอาไว้และหลักฐานเหล่านี้ก็สามารถพ
หลังจากนั้นเดิมทีฮวงเฟิงวางแผนที่จะหลบออกไปแต่หลังจากที่ได้เห็นวัตถุโบราณเครื่องปร สิ่งของเหล่านี้แทนที่จะทิ้งเอาไว้ให้คนอย่างถงเฉียนมันน่าจะดีกว่าถ้าตกมาอยู่ในมือของเขาเพื่อเป็น
สำหรับเงินสดฮวงเฟิงไม่ได้แตะต้องมันเขารู้ดีว่าถ้าของพวกนี้ไม่ใช่ของถงเฉียนแล้ว ฮวงเฟิงก็จะไม่หยิบฉวยเอาแม้แต่วัตถุโบราณสักชิ้นเพราะถึงแม้ว่าเขาจะกำลังร้อนเงินและอยากจะ แต่ในฐานะมนุษย์คนหนึ่งเขาชอบเงินที่เขาหามาได้ด้วยตัวเองมากกว่า
เมื่อฮวงเฟิงออกมาจากวิลล่าเขาก็พบที่ที่จะสามารถป่ีนข้ามกำแพงได้อีกครั้งเมื่อเทียบกับตอ แต่เขาไม่ได้เดินผ่านทางเข้าหลัก แม้ว่าเขาจะไม่ต้องถูกซักถามตอนที่ออกไป เมื่อฮวงเฟิงออกมาจากวิลล่าเขาก็พบที่ที่จะสามารถป่ีนข้ามกำแพงได้อีกครั้งเมื่อเทียบกับตอ แต่เขาไม่ได้เดินผ่านทางเข้าหลัก แม้ว่าเขาจะไม่ต้องถูกซักถามตอนที่ออกไป
แต่ฮวงเฟิงก็ไม่ต้องการให้เห็นร่างของเขาในกล้องวงจรปิด แต่ฮวงเฟิงก็ไม่ต้องการให้เห็นร่างของเขาในกล้องวงจรปิด
เมื่อฮวงเฟิงเดินวนไปรอบๆทางเข้าบริเวณวิลล่าอีกครั้ง เขาก็ตระหนักได้ว่าเขาถูกล้อมรอบไปด้วยผู้คนมากมายและเสียงของการสนทนาก็ดังขึ้น
ฮวงเฟิงเดินไปทันทีถ้าเขาจำไม่ผิดสถานที่นั้นเป็นที่ที่ตำรวจสองสามคนอยู่ก่อนหน้านี้และใน เขาคาดเดาอยู่ในใจ
“หลีกทางขอทางหน่อย” “หลีกทางขอทางหน่อย”
ฮวงเฟิงดันฝśาฝูงชนและเดินเข้าไปข้างใน เป็นไปตามที่คาดไว้เขาเห็นคนสองสามคนนอนอยู่บนพื้น หนึ่งในนั้นคือตำรวจที่เขารู้จัก
“คุณเป็นอย่างไรบ้าง?” “คุณเป็นอย่างไรบ้าง?”
ฮวงเฟิงรีบถามแล้วหันไปมองข้างหลังเขา: ฮวงเฟิงรีบถามแล้วหันไปมองข้างหลังเขา:
“มีใครเรียกตำรวจหรือยัง?” “มีใครเรียกตำรวจหรือยัง?”
“มีคนแจ้งตำรวจแล้วล่ะ” “มีคนแจ้งตำรวจแล้วล่ะ”
ใครบางคนตอบเขาออกมาทันทีจากทางด้านหลังของเขา ใครบางคนตอบเขาออกมาทันทีจากทางด้านหลังของเขา
เห็นได้ชัดว่าเจ้าหน้าที่ตำรวจคนนั้นรู้จักฮวงเฟิงเขาต้องการที่จะพูดอะไรบางอย่างแต่เพราะว แต่เมื่อฮวงเฟิงขยับเข้าไปใกล้เขาก็ได้ยินเขาพูดว่า:
“ถงเฉียนถูกจับตัวไว้ได้แล้ว!” “ถงเฉียนถูกจับตัวไว้ได้แล้ว!”
ฮวงเฟิงรู้สึกช๊อคอยู่ในใจเขาไม่คิดเลยว่าเพียงแค่ช่วงเวลาสั้นๆ ถงเฉียนจะถูกจับตัวไปแล้วจริงๆ
ถงเฉียนไม่รู้ตัวว่ามีใครบางคนกำลังรอเขาอยู่ที่ด้านนอกวิลล่าดังนั้นเมื่อตอนที่เขากำลังเดินอ ถงเฉียนไม่รู้ตัวว่ามีใครบางคนกำลังรอเขาอยู่ที่ด้านนอกวิลล่าดังนั้นเมื่อตอนที่เขากำลังเดินอ