กล่องจักรวาล (Universe Storage Box) - บทที่ 86 พ่ายแพ้ บทที่ 86 พ่ายแพ้

เมื่อเวลาผ่านไปฮวงเฟิงได้ร่ายเวทมนตร์ของเขาด้วยความเร็วที่เร็วยิ่งขึ้นและความเข้าใจในเว เมื่อเวลาผ่านไปฮวงเฟิงได้ร่ายเวทมนตร์ของเขาด้วยความเร็วที่เร็วยิ่งขึ้นและความเข้าใจในเว

เป็นผลให้ผู้คนที่เผชิญหน้ากับเขาต้องกลายเป็นทุกข์มากขึ้นเรื่อยๆ เป็นผลให้ผู้คนที่เผชิญหน้ากับเขาต้องกลายเป็นทุกข์มากขึ้นเรื่อยๆ

และในช่วงแรกเขาก็ยังสามารถพยายามที่จะกระโดดหลบการโจมตีของฮวงเฟิงได้ และในช่วงแรกเขาก็ยังสามารถพยายามที่จะกระโดดหลบการโจมตีของฮวงเฟิงได้

แต่ในตอนท้ายของกระบวนการแล้วเขาก็ไม่สามารถหลบหลีกการโจมตีของฮวงเฟิงได้เลย แต่ในตอนท้ายของกระบวนการแล้วเขาก็ไม่สามารถหลบหลีกการโจมตีของฮวงเฟิงได้เลย

โชคยังดีที่ฮวงเฟิงไม่ได้มีเจตนาที่จะฆ่าเขา โชคยังดีที่ฮวงเฟิงไม่ได้มีเจตนาที่จะฆ่าเขา

หรือไม่เช่นนั้นฮวงเฟิงก็คงจะทำให้มันจบได้ด้วยการควบคุมดาบวายุให้มาปาดที่คอหอยหรือ หรือไม่เช่นนั้นฮวงเฟิงก็คงจะทำให้มันจบได้ด้วยการควบคุมดาบวายุให้มาปาดที่คอหอยหรือ

เขาเข้าใจในจุดนี้และรู้ว่าฮวงเฟิงไม่ได้จะฆ่าเขา เขาเข้าใจในจุดนี้และรู้ว่าฮวงเฟิงไม่ได้จะฆ่าเขา

“หยุดเถอะฉันยอมรับความพ่ายแพ้แล้ว!” “หยุดเถอะฉันยอมรับความพ่ายแพ้แล้ว!”

ถึงแม้ว่าฮวงเฟิงไม่ได้ตั้งใจที่จะเอาชีวิตเขา ถึงแม้ว่าฮวงเฟิงไม่ได้ตั้งใจที่จะเอาชีวิตเขา

แต่อาการบาดเจ็บบนร่างกายของเขานั้นกลับเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ แต่อาการบาดเจ็บบนร่างกายของเขานั้นกลับเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ

และเขาเองก็ไม่ใช่คนเหล็กดังนั้นเขาจึงรู้สึกถึงความเจ็บปวดอย่างแน่นอน และเขาเองก็ไม่ใช่คนเหล็กดังนั้นเขาจึงรู้สึกถึงความเจ็บปวดอย่างแน่นอน

ยิ่งไปกว่านั้นยิ่งอาการบาดเจ็บมากขึ้นเท่าไรการเคลื่อนไหวของเขาก็ยิ่งช้าลงเท่านั้น ยิ่งไปกว่านั้นยิ่งอาการบาดเจ็บมากขึ้นเท่าไรการเคลื่อนไหวของเขาก็ยิ่งช้าลงเท่านั้น

เดิมทีเขาเองก็ไม่ได้มีความมั่นใจที่จะเอาชนะฮวงเฟิงได้เลยตั้งแต่แรก และในตอนนี้มันยิ่งเป็นไปไม่ได้เลย

เขายังคงเข้าใจหลักการของนักปราชญ์ที่ไม่ได้ใช้ประโยชน์เมื่อมีการต่อรองกับเขา เขายังคงเข้าใจหลักการของนักปราชญ์ที่ไม่ได้ใช้ประโยชน์เมื่อมีการต่อรองกับเขา

และหลังจากที่รู้ว่าเขาไม่มีทางเอาชนะฮวงเฟิงได้เขาก็ตัดสินใจที่จะยอมรับความพ่ายแพ้และ และหลังจากที่รู้ว่าเขาไม่มีทางเอาชนะฮวงเฟิงได้เขาก็ตัดสินใจที่จะยอมรับความพ่ายแพ้และ

“ทำไมถึงไม่สู้ล่ะ?”ฮวงเฟิงมองไปที่คนตรงหน้าและยืนอยู่ตรงนั้นโดยไม่ขยับเขยี้อน “ทำไมถึงไม่สู้ล่ะ?”ฮวงเฟิงมองไปที่คนตรงหน้าและยืนอยู่ตรงนั้นโดยไม่ขยับเขยี้อน

ดูเหมือนว่าเขากำลังยอมรับความพ่ายแพ้จริงๆและในใจของเขาเขายังคงรู้สึกเสียใจอยู่เล็กน ดูเหมือนว่าเขากำลังยอมรับความพ่ายแพ้จริงๆและในใจของเขาเขายังคงรู้สึกเสียใจอยู่เล็กน

ท้ายที่สุดแล้วผู้ฝřกฝนที่ดีเช่นนี้หาได้ไม่ง่ายนักเพราะความเร็วของคู่ต่อสู้ในการใช้เวทมนตร์น ท้ายที่สุดแล้วผู้ฝřกฝนที่ดีเช่นนี้หาได้ไม่ง่ายนักเพราะความเร็วของคู่ต่อสู้ในการใช้เวทมนตร์น

“ไม่ล่ะฉันเอาชนะแกไม่ได้หรอก แกจะทำยังไงกับฉันก็ได้อย่างที่แกต้องการ” ชายคนนี้มองดูฮวงเฟิงและพูดออกมา

เขาไม่เคยคิดว่าฮวงเฟิงคนที่เด็กกว่าเขาจะมีทักษะปานกลางเช่นนี้ เขาไม่เคยคิดว่าฮวงเฟิงคนที่เด็กกว่าเขาจะมีทักษะปานกลางเช่นนี้

แต่ทักษะของอาวุธที่ซ่อนอยู่ของเขานั้นช่างทรงพลังเสียจริง แต่ทักษะของอาวุธที่ซ่อนอยู่ของเขานั้นช่างทรงพลังเสียจริง

“งั้นหรือ?”ท่าทีของอีกฝśายทำให้ฮวงเฟิงไม่ทันระวังตัวและเขาก็ยังไม่ได้คิดว่าจะจัดการกับเข “งั้นหรือ?”ท่าทีของอีกฝśายทำให้ฮวงเฟิงไม่ทันระวังตัวและเขาก็ยังไม่ได้คิดว่าจะจัดการกับเข

“ช่างมันเถอะเรื่องนี้เริ่มต้นจากถงเฉียน” ฮวงเฟิงกล่าวหลังจากที่คิดดูแล้ว ดูเหมือนว่าเขาจะทำได้แค่ปล่อยอีกฝśายไปก็เท่านั้น

ถ้าไม่เช่นนั้นเขาก็ต้องฆ่าเขาเสียแล้วสำหรับการทำให้อีกฝśายพิการนั้น เขาเองก็ไม่ใช่คนใจร้ายขนาดนั้น

แม้ว่าอีกฝśายต้องการทั้งมือและเท้าของเขาก็ตาม แม้ว่าอีกฝśายต้องการทั้งมือและเท้าของเขาก็ตาม

และเขาก็เพียงแค่ทำตามคำสั่งเท่านั้นไม่จึงไม่จำเป็นต้องที่จะโกรธพวกเขา และเขาก็เพียงแค่ทำตามคำสั่งเท่านั้นไม่จึงไม่จำเป็นต้องที่จะโกรธพวกเขา

แน่นอนว่าสาเหตุที่ฮวงเฟิงสามารถปล่อยเขาไปได้อย่างง่ายดายก็เป็นเพราะการต่อสู้ในตอน แน่นอนว่าสาเหตุที่ฮวงเฟิงสามารถปล่อยเขาไปได้อย่างง่ายดายก็เป็นเพราะการต่อสู้ในตอน

การปรากฏตัวในเวลาที่เหมาะสมของบุคคลนี้ทำให้เขาเข้าใจข้อบกพร่องของตัวเอง การปรากฏตัวในเวลาที่เหมาะสมของบุคคลนี้ทำให้เขาเข้าใจข้อบกพร่องของตัวเอง

และในเวลาเดียวกันก็ช่วยให้เขาเข้าใจเวทมนตร์มากขึ้น และในเวลาเดียวกันก็ช่วยให้เขาเข้าใจเวทมนตร์มากขึ้น

“แกจะปล่อยฉันไปเหรอ?”บุคคลนั้นดูเหมือนจะตกใจเป็นอย่างมากกับท่าทีของฮวเงฟิง “แกจะปล่อยฉันไปเหรอ?”บุคคลนั้นดูเหมือนจะตกใจเป็นอย่างมากกับท่าทีของฮวเงฟิง

เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าฮวงเฟิงจะปล่อยเขาไปอย่างง่ายดาย เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าฮวงเฟิงจะปล่อยเขาไปอย่างง่ายดาย

อย่างที่เขาคิดว่าแม้ว่าฮวงเฟิงจะไม่ฆ่าเขาเขาก็คงจะต้องพิการ อย่างที่เขาคิดว่าแม้ว่าฮวงเฟิงจะไม่ฆ่าเขาเขาก็คงจะต้องพิการ

หรือแม้กระทั่งโดนทำร้ายอย่างหนัก หรือแม้กระทั่งโดนทำร้ายอย่างหนัก

อย่างไรก็ตามดูเหมือนว่าฮวงเฟิงไม่ได้คิดเช่นนั้น อย่างไรก็ตามดูเหมือนว่าฮวงเฟิงไม่ได้คิดเช่นนั้น

ในขณะที่อาการบาดเจ็บที่เขาได้รับในระหว่างการต่อสู้ครั้งก่อนทั้งหมดนั้นเป็นแค่บาดแผลเ ในขณะที่อาการบาดเจ็บที่เขาได้รับในระหว่างการต่อสู้ครั้งก่อนทั้งหมดนั้นเป็นแค่บาดแผลเ

“อะไรนะ?นี่แกไม่อยากไปงั้นหรือ?” ฮวงเฟิงกล่าวขณะที่เขามองไปที่อีกฝśาย “อะไรนะ?นี่แกไม่อยากไปงั้นหรือ?” ฮวงเฟิงกล่าวขณะที่เขามองไปที่อีกฝśาย

“เอาล่ะวันนี้ฉัน เทียนจุ้นเป็นหนี้บุญคุณแก ถ้าแกต้องการความช่วยเหลือจากฉันในอนาคต อย่าลังเลที่จะสั่งฉัน” ชายคนนั้นซึ่งคือเทียนจุ้นกล่าวกับฮวงเฟิง

เขาไม่ชอบติดหนี้บุญคุณใครในสายตาของเขาเมื่อฮวงเฟิงปล่อยเขาไป นั่นทำให้เขาเป็นหนี้บุญคุณของฮวงเฟิง

“เอาล่ะแกอยากได้แบบไหนก็ตามใจ ออกไปได้แล้ว” ฮวงเฟิงกล่าวอย่างเฉยเมย เขาไม่ได้เก็บเอาคำพูดของเทียนจุ้นมาใส่ใจ

เทียนจุ้นมองฮวงเฟิงอีกครั้งก่อนที่เขาจะหันหลังกลับและจากไป เทียนจุ้นมองฮวงเฟิงอีกครั้งก่อนที่เขาจะหันหลังกลับและจากไป

อย่างไรก็ตามเขาจำสิ่งที่เกิดขึ้นในคืนนี้ได้ อย่างไรก็ตามเขาจำสิ่งที่เกิดขึ้นในคืนนี้ได้

หลังจากที่ฮวงเฟิงเห็นว่าอีกฝśายจากไปแล้วเขาก็ขมวดคิ้วขณะที่กอดอก หลังจากที่ฮวงเฟิงเห็นว่าอีกฝśายจากไปแล้วเขาก็ขมวดคิ้วขณะที่กอดอก

ในตอนแรกพลังของหมัดของเทียนจุ้นนั้นมีไม่มากนัก ในตอนแรกพลังของหมัดของเทียนจุ้นนั้นมีไม่มากนัก

หากฮวงเฟิงไม่ได้ฝřกฝนกำลังภายในเขาคงจะได้รับบาดเจ็บอย่างรุนแรงจากหมัดของอีกฝśาย หากฮวงเฟิงไม่ได้ฝřกฝนกำลังภายในเขาคงจะได้รับบาดเจ็บอย่างรุนแรงจากหมัดของอีกฝśาย

แต่ก็เป็นเพราะเขาไม่ได้ฝřกฝนพลังภายในของเขามาเป็นเวลานานด้วยเช่นกัน แต่ก็เป็นเพราะเขาไม่ได้ฝřกฝนพลังภายในของเขามาเป็นเวลานานด้วยเช่นกัน

ซึ่งร่างกายของเขาไม่ได้ดีขึ้นเลยดังนั้นแม้ว่าจะมีผลกระทบบางอย่าง แต่เขาก็ไม่สามารถป้องกันการโจมตีได้อย่างเต็มที่และด้วยเหตุนี้ฮวงเฟิงก็ยังคงได้รับบาดเจ็บ

โชคดีที่มีพลังวิญยาณอยู่รอบๆดังนั้นการบาดเจ็บแบบนี้จึงไม่เป็นผลอะไรกับเขานัก โชคดีที่มีพลังวิญยาณอยู่รอบๆดังนั้นการบาดเจ็บแบบนี้จึงไม่เป็นผลอะไรกับเขานัก

ยิ่งไปกว่านั้นฮวงเฟิงได้ล้างแค้นให้กับการสูญเสียของเขาแล้ว ยิ่งไปกว่านั้นฮวงเฟิงได้ล้างแค้นให้กับการสูญเสียของเขาแล้ว

และการบาดเจ็บของอีกฝśายนั้นแย่กว่าของเขาอย่างแน่นอนดังนั้นเขาจึงอยู่ในสภาพที่เสียใจ และการบาดเจ็บของอีกฝśายนั้นแย่กว่าของเขาอย่างแน่นอนดังนั้นเขาจึงอยู่ในสภาพที่เสียใจ

หลังจากที่มั่นใจว่าระหว่างทางไม่มีแขกที่ไม่ได้รับเชิญอีกแล้ว ฮวงเฟิงก็รีบเดินกลับไป เขาไม่ต้องการอยู่ที่นี่อีกต่อไป

หลังจากกลับไปที่บ้านของเขาฮวงเฟิงได้นำสิ่งของทั้งหมดที่ ซูหยูโม่มอบให้เขา เมื่อเขาออกจากที่พักของซูหยูโม่ เขาได้วางสิ่งของเหล่านี้ไว้ในแหวนมิติเพื่อให้เดินได้สะดวก

หลังจากนั้นฮวงเฟิงก็นั่งไขว่ห้างบนเตียงและเริ่มหมุนเวียนลมปราณเพื่อพักฟ่้่้นอาการบาดเจ หลังจากนั้นฮวงเฟิงก็นั่งไขว่ห้างบนเตียงและเริ่มหมุนเวียนลมปราณเพื่อพักฟ่้่้นอาการบาดเจ

เห็นได้ชัดว่ามันเป็นเพราะการขาดประสบการณ์ในการต่อสู้ที่เขาถูกซุ่มโจมตีในตอนแรก เห็นได้ชัดว่ามันเป็นเพราะการขาดประสบการณ์ในการต่อสู้ที่เขาถูกซุ่มโจมตีในตอนแรก

อย่างไรก็ตามมันเป็นเพราะความลึกลับของเวทมนตร์และการโจมตีที่น่าประหลาดใจทำให้เข อย่างไรก็ตามมันเป็นเพราะความลึกลับของเวทมนตร์และการโจมตีที่น่าประหลาดใจทำให้เข

หลังจากการต่อสู้ครั้งนี้ความเร็วในการร่ายเวทมนตร์ของเขาเพิ่มขึ้นอีกครั้ง และความเข้าใจเกี่ยวกับเวทมนตร์ก็ลึกซึ้งมากขึ้น

ยิ่งไปกว่านั้นเขาค้นพบว่าพลังงานใหม่ที่เกิดจากการหลอมรวมของเวทมนตร์และพลังภายใน ทรงพลังยิ่งกว่าการใช้เวทมนตร์เพียงอย่างเดียว

แน่นอนว่าเพราะเขาได้เรียนรู้ทั้งเวทมนตร์และกำลังภายในในเวลาเดียวกัน แน่นอนว่าเพราะเขาได้เรียนรู้ทั้งเวทมนตร์และกำลังภายในในเวลาเดียวกัน

อัตราการฟ่้่้นตัวของเขาจึงสูงกว่าคนทั่วไปเช่นกันและความอดทนในการต่อสู้ของเขาก็ดีกว่า อัตราการฟ่้่้นตัวของเขาจึงสูงกว่าคนทั่วไปเช่นกันและความอดทนในการต่อสู้ของเขาก็ดีกว่า

อย่างไรก็ตามในระหว่างการต่อสู้ครั้งก่อนของฮวงเฟิง เขาก็สงสัยว่าเขาสามารถใช้ทั้งกำลังภายในและเวทมนตร์ในเวลาเดียวกันเพื่อแยกพลังงานภายในลูก

การทดลองของเขาในเวลาต่อมาพิสูจน์ให้เห็นว่าเขาทำได้จริงๆ การทดลองของเขาในเวลาต่อมาพิสูจน์ให้เห็นว่าเขาทำได้จริงๆ

เขาสามารถควบคุมเวทมนตร์ในขณะที่ควบคุมกำลังภายในของตัวเองได้ด้วยมือข้างเดียว เขาสามารถควบคุมเวทมนตร์ในขณะที่ควบคุมกำลังภายในของตัวเองได้ด้วยมือข้างเดียว

และเติมพื้นผิวของตัวเองเพื่อสร้างโล่ป้องกันที่มองไม่เห็นเพื่อปกป้องตัวเอง และเติมพื้นผิวของตัวเองเพื่อสร้างโล่ป้องกันที่มองไม่เห็นเพื่อปกป้องตัวเอง

เพียงแค่ว่าเขาไม่ได้รับการโจมตีใดๆอีกในภายหลัง เพียงแค่ว่าเขาไม่ได้รับการโจมตีใดๆอีกในภายหลัง

ดังนั้นเขาจึงไม่รู้ว่าโล่ป้องกันล่องหนนี้มีผลกระทบอะไรบ้าง ดังนั้นเขาจึงไม่รู้ว่าโล่ป้องกันล่องหนนี้มีผลกระทบอะไรบ้าง

หลังจากที่ทบทวนถึงการต่อสู้แล้วฮวงเฟิงก็นึกถึงถงเฉียนอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ หลังจากที่ทบทวนถึงการต่อสู้แล้วฮวงเฟิงก็นึกถึงถงเฉียนอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ท้ายที่สุดทั้งสองครั้งนี้ก็เป็นเพราะเขาและมันก็เป็นเพียงเพราะเขาหยุดการลงทะเบียนในคร ท้ายที่สุดทั้งสองครั้งนี้ก็เป็นเพราะเขาและมันก็เป็นเพียงเพราะเขาหยุดการลงทะเบียนในคร

คนที่เขาส่งออกไปสองครั้งกลับถูกตีกลับไปแล้วเขาจะยอมแพ้ไหม? คนที่เขาส่งออกไปสองครั้งกลับถูกตีกลับไปแล้วเขาจะยอมแพ้ไหม?

เนื่องจากอีกฝśายสามารถส่งคนมาได้ถึงสองครั้งจึงต้องมีครั้งที่สามแน่นอน เนื่องจากอีกฝśายสามารถส่งคนมาได้ถึงสองครั้งจึงต้องมีครั้งที่สามแน่นอน

นอกจากนี้เห็นได้ชัดว่าอีกฝśายส่งคนมาและแต่ละครั้งก็แข็งแกร่งกว่าครั้งล่าสุด นอกจากนี้เห็นได้ชัดว่าอีกฝśายส่งคนมาและแต่ละครั้งก็แข็งแกร่งกว่าครั้งล่าสุด

ฮวงเฟิงจึงไม่กล้ารับประกันว่าเขาจะสามารถรับมือกับการโจมตีได้อย่างสมบูรณ์ ดังนั้นเขาจึงรู้สึกว่าเขาไม่สามารถนั่งนิ่งๆ รอความตายได้ เขาต้องคิดหาวิธี