กล่องจักรวาล (Universe Storage Box) - บทที่ 89 วางแผน บทที่ 89 วางแผน

ในตอนที่เทียนจุ้นมาครั้งแรกเขาเคยบอกไว้แล้วว่าเขาจะทำเพียงสามสิ่งให้กับพี่เป่ียว ในตอนที่เทียนจุ้นมาครั้งแรกเขาเคยบอกไว้แล้วว่าเขาจะทำเพียงสามสิ่งให้กับพี่เป่ียว

และเมื่อเขาทำเสร็จแล้วเขาจะออกไปทันที และเมื่อเขาทำเสร็จแล้วเขาจะออกไปทันที

แม้ว่าในเวลานั้นทุกคนจะมองว่ามันเป็นเรื่องตลกและไม่คิดว่าพวกเขาจะต้องการเทียนจุ้น แม้ว่าในเวลานั้นทุกคนจะมองว่ามันเป็นเรื่องตลกและไม่คิดว่าพวกเขาจะต้องการเทียนจุ้น

แต่ต่อมาก็พิสูจน์ให้เห็นว่าเทียนจุ้นมีความสามารถอย่างแท้จริง แต่ต่อมาก็พิสูจน์ให้เห็นว่าเทียนจุ้นมีความสามารถอย่างแท้จริง

ยิ่งเทียนจุ้นมีพลังมากเท่าไหร่ชายหนุ่มก็จะยิ่งยากที่จะกำจัดเขาท้ายที่สุดลูกน้องทั้งหลายต่า ยิ่งเทียนจุ้นมีพลังมากเท่าไหร่ชายหนุ่มก็จะยิ่งยากที่จะกำจัดเขาท้ายที่สุดลูกน้องทั้งหลายต่า

และพี่เป่ียวเองก็ต้องการความช่วยเหลือจากเขาสารพัดสารเพ และพี่เป่ียวเองก็ต้องการความช่วยเหลือจากเขาสารพัดสารเพ

แต่ชายหนุ่มก็ไม่ยอมแพ้เขาคิดว่าหลังจากเทียนจุ้นทำงานทั้งสามอย่างเสร็จแล้ว แต่ชายหนุ่มก็ไม่ยอมแพ้เขาคิดว่าหลังจากเทียนจุ้นทำงานทั้งสามอย่างเสร็จแล้ว

ในเวลานั้นถ้าเทียนจุ้นไม่เต็มใจที่จะออกไปเองเขาก็จะยังสามารถกดดันเขาได้ ในเวลานั้นถ้าเทียนจุ้นไม่เต็มใจที่จะออกไปเองเขาก็จะยังสามารถกดดันเขาได้

นอกจากนี้เมื่อมองดูสีหน้าของเทียนจุ้นแล้ว เขาไม่ได้ดูเหมือนคนที่จะกลับคำ นอกจากนี้เมื่อมองดูสีหน้าของเทียนจุ้นแล้ว เขาไม่ได้ดูเหมือนคนที่จะกลับคำ

ยิ่งไปกว่านั้นความจริงที่ว่าเขากำลังจะกลั่นแกล้งเทียนจุ้น ยิ่งไปกว่านั้นความจริงที่ว่าเขากำลังจะกลั่นแกล้งเทียนจุ้น

แน่นอนว่าเขาจะต้องหยิ่งผยองอย่างเหลือทน แน่นอนว่าเขาจะต้องหยิ่งผยองอย่างเหลือทน

เมื่อถึงเวลานั้นเขาจะต้องจากไปอย่างแน่นอนแต่พี่เป่ียวไม่ได้ตระหนักถึงเรื่องนี้ เมื่อถึงเวลานั้นเขาจะต้องจากไปอย่างแน่นอนแต่พี่เป่ียวไม่ได้ตระหนักถึงเรื่องนี้

นั่นคือเหตุผลที่ชายหนุ่มต้องการชักจูงพี่เป่ียว นั่นคือเหตุผลที่ชายหนุ่มต้องการชักจูงพี่เป่ียว

และขอให้เขาส่งเทียนจุ้นไปสั่งสอนฮวงเฟิง และขอให้เขาส่งเทียนจุ้นไปสั่งสอนฮวงเฟิง

เพียงแค่ทั้งเขาและพี่เป่ียวไม่ได้คาดคิดว่าเทียนจุ้นจะไม่สามารถทำอะไรกับเจ้าหน้าที่รักษาค เพียงแค่ทั้งเขาและพี่เป่ียวไม่ได้คาดคิดว่าเทียนจุ้นจะไม่สามารถทำอะไรกับเจ้าหน้าที่รักษาค

อย่างไรก็ตามทั้งสองคนไม่มีเวลาสนใจฮวงเฟิงอีกต่อไป อย่างไรก็ตามทั้งสองคนไม่มีเวลาสนใจฮวงเฟิงอีกต่อไป

เรื่องของฮวงเฟิงเป็นเพียงงานของพวกเขาเท่านั้นเอง เรื่องของฮวงเฟิงเป็นเพียงงานของพวกเขาเท่านั้นเอง

ตอนนี้ทั้งคู่กำลังคิดถึงเทียนจุ้นและชายหนุ่มก็แอบสนุกกับตัวเองในที่สุดเทียนจุ้นก็ได้จากไป ตอนนี้ทั้งคู่กำลังคิดถึงเทียนจุ้นและชายหนุ่มก็แอบสนุกกับตัวเองในที่สุดเทียนจุ้นก็ได้จากไป

และพี่น้องตัวน้อยของเขาทั้งหมดก็จะหันมาประจบประแจงเขาและวันดีๆของเขาก็จะกลับม และพี่น้องตัวน้อยของเขาทั้งหมดก็จะหันมาประจบประแจงเขาและวันดีๆของเขาก็จะกลับม

นี่เป็นเพียงการที่เขาอาจไม่คิดแบบนั้นเนื่องจากอาณาเขตของพี่เป่ียวนั้นกว้างใหญ่ นี่เป็นเพียงการที่เขาอาจไม่คิดแบบนั้นเนื่องจากอาณาเขตของพี่เป่ียวนั้นกว้างใหญ่

และหลายคนก็ได้ต่อสู้กับเทียนจุ้น และหลายคนก็ได้ต่อสู้กับเทียนจุ้น

ในสายตาของลูกน้องทั้งหลายเทียนจุ้นก็ยังถือว่ามีความสำคัญมากและเทียบได้กับพี่เป่ียว ในสายตาของลูกน้องทั้งหลายเทียนจุ้นก็ยังถือว่ามีความสำคัญมากและเทียบได้กับพี่เป่ียว

แต่สำหรับตัวเขาเองลูกน้องหลายคนดูถูกเขา แต่สำหรับตัวเขาเองลูกน้องหลายคนดูถูกเขา

เพราะเขาเป็นคนที่รู้วิธีที่จะประจบสอพลอและประจบประแจงผู้อื่นโดยไร้ความสามารถใดๆ เพราะเขาเป็นคนที่รู้วิธีที่จะประจบสอพลอและประจบประแจงผู้อื่นโดยไร้ความสามารถใดๆ

แล้วเขาจะได้รับความเคารพจากผู้อื่นได้อย่างไร? แล้วเขาจะได้รับความเคารพจากผู้อื่นได้อย่างไร?

พี่เป่ียวกำลังคิดถึงบางสิ่งที่เกี่ยวข้องกับเทียนจุ้น พี่เป่ียวกำลังคิดถึงบางสิ่งที่เกี่ยวข้องกับเทียนจุ้น

เทียนจุ้นเองมีความเชี่ยวชาญมากและไม่เพียงแค่เขารู้เรื่องนั้นเนื่องจากความขัดแย้งก่อนหน เทียนจุ้นเองมีความเชี่ยวชาญมากและไม่เพียงแค่เขารู้เรื่องนั้นเนื่องจากความขัดแย้งก่อนหน

ตอนนี้คนอื่นๆก็มีแนวโน้มที่จะอยากรับเทียนจุ้นเอาไว้ ตอนนี้คนอื่นๆก็มีแนวโน้มที่จะอยากรับเทียนจุ้นเอาไว้

เมื่อเทียนจุ้นถูกชักชวนโดยบุคคลอื่นให้เข้าร่วมกับพวกเขามันคงไม่ใช่ข่าวดีสำหรับเขาเท่าไร เมื่อเทียนจุ้นถูกชักชวนโดยบุคคลอื่นให้เข้าร่วมกับพวกเขามันคงไม่ใช่ข่าวดีสำหรับเขาเท่าไร

“พี่เป่ียวยังคิดเรื่องของเทียนจุ้นอยู่หรือเปล่า?”ชายหนุ่มนั่งอยู่ข้างพี่เป่ียวและถามออกมา “พี่เป่ียวยังคิดเรื่องของเทียนจุ้นอยู่หรือเปล่า?”ชายหนุ่มนั่งอยู่ข้างพี่เป่ียวและถามออกมา

แม้ว่าเขาจะไม่มีความสามารถมากนักและมักจะซ่อนตัวอยู่ด้านหลังอย่างขี้ขลาดในขณะที่พ แม้ว่าเขาจะไม่มีความสามารถมากนักและมักจะซ่อนตัวอยู่ด้านหลังอย่างขี้ขลาดในขณะที่พ

เขาก็ยังคงประจบสอพลอมิฉะนั้นเขาคงจะไม่สามารถนั่งในตำแหน่งปัจจุบันของเขาได้ เขาก็ยังคงประจบสอพลอมิฉะนั้นเขาคงจะไม่สามารถนั่งในตำแหน่งปัจจุบันของเขาได้

“ใช่”พี่ชายพยักหน้าด้วยสีหน้าหนักใจ เขาไม่เคยคิดว่าเทียนจุ้นจะเป็นคนตรงไปตรงมาขนาดนี้

“เทียนจุ้นนี่จริงๆเลย พี่เป่ียวปฏิบัติกับเขาอย่างดีทั้งกินทั้งดื่มแถมเงินอีกต่างหาก “เทียนจุ้นนี่จริงๆเลย พี่เป่ียวปฏิบัติกับเขาอย่างดีทั้งกินทั้งดื่มแถมเงินอีกต่างหาก

แต่ตอนนี้เขากลับจากไปฉันเสียใจจริงๆ สำหรับความรักของพี่เป่ียวที่มีต่อเขา” ชายหนุ่มกล่าว

เมื่อเห็นว่าใบหน้าของพี่เป่ียวหม่นหมองมากขึ้น เมื่อเห็นว่าใบหน้าของพี่เป่ียวหม่นหมองมากขึ้น

ชายหนุ่มก็รู้ว่าคำพูดของเขาได้ผลเขาจึงเผยรอยยิ้มและพูดว่า: “พี่เป่ียว เทียนจุ้นน่ะแม้จะไม่รู้ว่าอะไรดีสำหรับเขา แต่ฉันต้องบอกว่าเขาเป็นคนมีความสามารถจริงๆ พวกเราไม่สามารถปล่อยให้เขาไปเข้าร่วมกับผู้อื่นได้”

ชายหนุ่มคนนี้ไม่ได้โง่ ชายหนุ่มคนนี้ไม่ได้โง่

ถ้าเทียนจุ้นได้เข้าร่วมกลุ่มพวกเขาก็จะไม่มีวันที่ดีอยู่เคียงข้างและวันดีๆ ของพวกเขาก็จะสิ้นสุดลง

“ฉันไม่ต้องการให้เขาเข้าร่วมกับคนอื่นแต่เขาไม่ฟังฉัน แล้วฉันจะทำอะไรได้อีก?” พี่เป่ียวกล่าวอย่างค่อนข้างหงุดหงิด

พี่เป่ียวเทียนจุ้นมีน้องสาวสวย เขารักเธอและพวกเราสามารถเอาเธอมาใช้งานได้” ถึงแม้ว่าหญิงสาวตัวเล็กๆ คนนั้นจะตาบอดและเดินไม่ได้ แต่เธอก็ยังคงเป็นสาวงามที่หาตัวจับยาก

อย่างไรก็ตามเทียนจุ้นนั้นใส่ใจเธออย่างลึกซึ้ง ดังนั้นคนเหล่านี้จึงไม่มีโอกาสมากนักที่จะได้พบเธอ

เมื่อได้ยินเกี่ยวกับน้องสาวของเทียนจุ้นดวงตาของพี่เป่ียวก็เปล่งประกายด้วยความโลภ เมื่อได้ยินเกี่ยวกับน้องสาวของเทียนจุ้นดวงตาของพี่เป่ียวก็เปล่งประกายด้วยความโลภ

ในทำนองเดียวกันเขาก็น้ำลายไหลเมื่อนึกถึงน้องสาวคนเล็กของเทียนจุ้น ในทำนองเดียวกันเขาก็น้ำลายไหลเมื่อนึกถึงน้องสาวคนเล็กของเทียนจุ้น

แต่แม้ว่าเทียนจุ้นจะทำอะไรเพื่อเขามันก็เป็นเรื่องยากสำหรับเขาที่จะได้เห็นเธอและเข้าใกล ตอนนี้มันยิ่งเป็นไปไม่ได้มากขึ้น

“ยังไง?”ชายหนุ่มกล่าว “ยังไง?”ชายหนุ่มกล่าว

“พี่เป่ียวก็ให้คนไปพาผู้หญิงคนนั้นมาและให้เธอเป็นผู้หญิงของคุณ “พี่เป่ียวก็ให้คนไปพาผู้หญิงคนนั้นมาและให้เธอเป็นผู้หญิงของคุณ

ในกรณีนั้นเทียนจุ้นก็จะเป็นตัวของตัวเองและไม่ต้องพึ่งพาคนอื่น ในกรณีนั้นเทียนจุ้นก็จะเป็นตัวของตัวเองและไม่ต้องพึ่งพาคนอื่น

หรือถึงแม้ว่าเขาจะทำแต่พวกเขาก็ไม่มีทางเชื่อใจเขา” ชายหนุ่มกล่าว หรือถึงแม้ว่าเขาจะทำแต่พวกเขาก็ไม่มีทางเชื่อใจเขา” ชายหนุ่มกล่าว

เมื่อได้ยินคำพูดของชายหนุ่มดวงตาของพี่เป่ียวก็สว่างวาบขึ้น เมื่อได้ยินคำพูดของชายหนุ่มดวงตาของพี่เป่ียวก็สว่างวาบขึ้น

ถูกต้องนั่นเป็นความคิดที่ดีที่จะได้ตัวของเทียนจุ้นและน้องสาวของเขามา ถูกต้องนั่นเป็นความคิดที่ดีที่จะได้ตัวของเทียนจุ้นและน้องสาวของเขามา

เขาจะไม่เสียอะไรไปกับการนอนกับสาวสวยเช่นนี้ เขาจะไม่เสียอะไรไปกับการนอนกับสาวสวยเช่นนี้

แม้ว่าเธอจะพิการแต่เขาก็ไม่สนใจเท่าความงามของเธอได้ แม้ว่าเธอจะพิการแต่เขาก็ไม่สนใจเท่าความงามของเธอได้

“แต่เทียนจุ้นคงจะไม่เห็นด้วยใช่ไหม?”พี่เป่ียวพูดอย่างลังเล “แต่เทียนจุ้นคงจะไม่เห็นด้วยใช่ไหม?”พี่เป่ียวพูดอย่างลังเล

“เราสามารถทำได้ในภายหลังที่ข้าวสุกแล้วและข้าวสุกก็คือข้าวสุก เทียนจุ้นทำได้เพียงแค่ยอมรับเท่านั้น” ชายหนุ่มกล่าว

“ใช่เมื่อข้าวสุกก็คือข้าวสุก เทียนจุ้นจะต้องตระหนักได้อย่างแน่นอน และเขาจะไม่ยอมแพ้ต่อน้องสาวของเขาอย่างแน่นอน” พี่เป่ียวดีใจมาก เขาได้ตัดสินใจแล้วในใจ

อย่างไรก็ตามเขาไม่เห็นรอยยิ้มเย็นชาที่มุมปากของชายหนุ่ม อย่างไรก็ตามเขาไม่เห็นรอยยิ้มเย็นชาที่มุมปากของชายหนุ่ม

การเยาะเย้ยครั้งนี้ไม่ได้มุ่งเป้าไปที่พี่เป่ียวที่ถูกปัũนหัว การเยาะเย้ยครั้งนี้ไม่ได้มุ่งเป้าไปที่พี่เป่ียวที่ถูกปัũนหัว

แต่มันสำหรับเทียนจุ้นถึงแม้ว่าเขาจะไม่ชอบเทียนจุ้น แต่เขาก็รู้จักเทียนจุ้นเป็นอย่างดี เขาจะไม่ยอมปล่อยให้น้องสาวของเขาถูกพี่เป่ียวพรากไปอย่างแน่นอน

และเมื่อพี่เป่ียวให้คนมาฉกน้องสาวเขาไป และเมื่อพี่เป่ียวให้คนมาฉกน้องสาวเขาไป

ตัวเขาเองก็จะต้องหมดความอดทนเช่นกัน ตัวเขาเองก็จะต้องหมดความอดทนเช่นกัน

เมื่อถึงเวลานั้นทั้งสองฝśายก็จะต้องขัดแย้งกันอย่างแน่นอน เมื่อถึงเวลานั้นทั้งสองฝśายก็จะต้องขัดแย้งกันอย่างแน่นอน

แม้ว่าเทียนจุ้นจะจากไปแล้วแต่พี่เป่ียวก็ยังไม่ลืมเขา แม้ว่าเทียนจุ้นจะจากไปแล้วแต่พี่เป่ียวก็ยังไม่ลืมเขา

ชายหนุ่มคนนี้ต้องหวาดกลัวมานานแค่ไหนเทียนจุ้นก็จะต้องเสียใจเท่ากัน ชายหนุ่มคนนี้ต้องหวาดกลัวมานานแค่ไหนเทียนจุ้นก็จะต้องเสียใจเท่ากัน

พี่เป่ียวจะต้องยอมรับในตัวเขาอย่างแน่นอนและเมื่อถึงเวลานั้น ตำแหน่งของเขาก็จะต้องสั่นคลอนอีกครั้งเพื่อตำแหน่งของเขา เขาต้องฆ่าเมล็ดพันธุ์นี้เสีย

“เทียนจุ้นอย่าโทษข้าเลยถ้าเจ้าอยากจะตำหนิอะไรก็จงโทษตัวเองที่สะดุดตาเกินไป” ชายหนุ่มมองไปที่พี่เป่ียวที่กำลังยิ้มอยู่ข้างๆ เขาและคิดอยู่ในใจ