กล่องจักรวาล (Universe Storage Box) - บทที่ 98 หนี้สิน บทที่ 98 หนี้สิน

เขาสูญเสียเงินไปจำนวนมากในเวลานั้นและเป็นหนี้อีกฝśายมากเกินไป เขาสูญเสียเงินไปจำนวนมากในเวลานั้นและเป็นหนี้อีกฝśายมากเกินไป

เป็นผลให้ผู้คนจากคาสิโนมาที่ค่ายทหารเพื่อทวงหนี้ เป็นผลให้ผู้คนจากคาสิโนมาที่ค่ายทหารเพื่อทวงหนี้

และเขาไม่มีทางเลือกอื่นเพราะเขาจึงรับเงินเดือนทหาร และเขาไม่มีทางเลือกอื่นเพราะเขาจึงรับเงินเดือนทหาร

ในเวลานั้นเขายังคงมีสิทธิบางอย่างและเงินที่เขาเป็นหนี้ก็ถูกส่งคืน ในเวลานั้นเขายังคงมีสิทธิบางอย่างและเงินที่เขาเป็นหนี้ก็ถูกส่งคืน

แต่มีการสอบสวนเรื่องที่เขารับเงินเดือนทหารและผลที่ตามมาก็คือเขาก็ต้องรับกรรมที่ก่อไว แต่มีการสอบสวนเรื่องที่เขารับเงินเดือนทหารและผลที่ตามมาก็คือเขาก็ต้องรับกรรมที่ก่อไว

หลังจากออกจากกองทัพผู้คุ้มกันชิวไม่มีทักษะอื่นใดเลย หลังจากออกจากกองทัพผู้คุ้มกันชิวไม่มีทักษะอื่นใดเลย

เขามีเพียงแขนเดียวดังนั้นหลังจากนั้นไม่นานเขาก็มาที่นี่โดยบังเอิญในตอนที่ที่ปรึกษากระท เขามีเพียงแขนเดียวดังนั้นหลังจากนั้นไม่นานเขาก็มาที่นี่โดยบังเอิญในตอนที่ที่ปรึกษากระท

แต่เพราะทักษะของเขานั้นไม่เลวเลยแบบไม่มีใครตามทัน แต่เพราะทักษะของเขานั้นไม่เลวเลยแบบไม่มีใครตามทัน

ดังนั้นที่ปรึกษากระทรวงจางจึงให้เขาเป็นหัวหน้าผู้คุ้มกัน ดังนั้นที่ปรึกษากระทรวงจางจึงให้เขาเป็นหัวหน้าผู้คุ้มกัน

หลังจากผ่านไปกว่าหนึ่งป่ีซึ่งแสดงให้เห็นว่าที่ปรึกษากระทรวงจางพอใจในตัวเขามาก หลังจากผ่านไปกว่าหนึ่งป่ีซึ่งแสดงให้เห็นว่าที่ปรึกษากระทรวงจางพอใจในตัวเขามาก

ในช่วงเวลานี้ผู้คุ้มกันชิวทำได้ค่อนข้างดี ในช่วงเวลานี้ผู้คุ้มกันชิวทำได้ค่อนข้างดี

เขาไม่เล่นการพนันอีกต่อไปและทำงานอย่างขยันขันแข็งในฐานะผู้คุ้มกันเพื่อปกป้องอาคาร เขาไม่เล่นการพนันอีกต่อไปและทำงานอย่างขยันขันแข็งในฐานะผู้คุ้มกันเพื่อปกป้องอาคาร

และในสองป่ีที่เขาอยู่ที่นี่แม้ว่าจะมีคนจากจวนชั้นนอกมาเยี่ยมไม่กี่คนแต่พวกเขาก็ไม่เคยปร นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมที่ปรึกษากระทรวงจางจึงพอใจในตัวเขามากและยอมให้เขาเป็นหัวหน้าผู้คุ้มก

อย่างไรก็ตามทุกอย่างเปลี่ยนไปหลังจากที่เขากลายเป็นหัวหน้าผู้คุ้มกันลาน อย่างไรก็ตามทุกอย่างเปลี่ยนไปหลังจากที่เขากลายเป็นหัวหน้าผู้คุ้มกันลาน

หลังจากที่ได้เป็นหัวหน้าผู้คุ้มกันลานเขาได้รับความเคารพอย่างสูงจากคนในบ้านแม้ว่าจะอย หลังจากที่ได้เป็นหัวหน้าผู้คุ้มกันลานเขาได้รับความเคารพอย่างสูงจากคนในบ้านแม้ว่าจะอย

หลังจากที่พวกเขาพบว่าเขาเป็นหัวหน้าผู้คุ้มกันลานของที่ปรึกษากระทรวงจาง หลังจากที่พวกเขาพบว่าเขาเป็นหัวหน้าผู้คุ้มกันลานของที่ปรึกษากระทรวงจาง

พวกเขาก็ปฏิบัติกับเขาอย่างสุภาพมากและรายได้ของเขาก็สูงขึ้นมาก พวกเขาก็ปฏิบัติกับเขาอย่างสุภาพมากและรายได้ของเขาก็สูงขึ้นมาก

ด้วยเหตุนี้ภายใต้คำเชิญชวนซ้ำๆของผู้อื่นเขาจึงตัดสินใจที่จะดูแลคาสิโนอีกครั้ง ด้วยเหตุนี้ภายใต้คำเชิญชวนซ้ำๆของผู้อื่นเขาจึงตัดสินใจที่จะดูแลคาสิโนอีกครั้ง

แม้ว่าเขาจะเตือนตัวเองในใจว่าเขาไม่สามารถสัมผัสมันได้อีกต่อไปมิฉะนั้นชีวิตเขาจะถูกทำล แม้ว่าเขาจะเตือนตัวเองในใจว่าเขาไม่สามารถสัมผัสมันได้อีกต่อไปมิฉะนั้นชีวิตเขาจะถูกทำล

จำนวนครั้งที่เขาแวะไปชมคาสิโนก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆและเขาก็สูญเสียเงินไปมากโดยไม่รู้ตัว จำนวนครั้งที่เขาแวะไปชมคาสิโนก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆและเขาก็สูญเสียเงินไปมากโดยไม่รู้ตัว

แม้ว่ารายได้ของเขาจะเพิ่มขึ้นมากหลังจากที่ได้เป็นหัวหน้าผู้คุ้มกันของจวนที่ปรึกษากระทร แม้ว่ารายได้ของเขาจะเพิ่มขึ้นมากหลังจากที่ได้เป็นหัวหน้าผู้คุ้มกันของจวนที่ปรึกษากระทร

แต่เขาก็ยังไม่สามารถแบกรับความสูญเสียอย่างต่อเนื่องได้ แต่เขาก็ยังไม่สามารถแบกรับความสูญเสียอย่างต่อเนื่องได้

ไม่นานต่อมาเขาก็ใช้เงินออมทั้งหมดของเขาในช่วงสองป่ีที่ผ่านมาและยังคงเป็นหนี้อีกจำนว ไม่นานต่อมาเขาก็ใช้เงินออมทั้งหมดของเขาในช่วงสองป่ีที่ผ่านมาและยังคงเป็นหนี้อีกจำนว

ในช่วงเวลานี้ผู้คนที่คาสิโนกำลังก่อหนี้มากขึ้นเรื่อยๆส่วนอีกฝśายก็ทำตัวกักขฬะมากขึ้นเรื่อย ในช่วงเวลานี้ผู้คนที่คาสิโนกำลังก่อหนี้มากขึ้นเรื่อยๆส่วนอีกฝśายก็ทำตัวกักขฬะมากขึ้นเรื่อย

เมื่อเร็วๆนี้เขาคิดหาวิธีที่จะยืมเงิน แต่จำนวนเงินที่เขายืมได้นั้นน้อยกว่าจำนวนเงินที่เขาต้องใช้ในการชำระหนี้

ดังนั้นเมื่อเขาได้ยินพ่อบ้านใหญ่พูดว่างานคราวนี้จะมีของขวัญล้ำค่ามากมายดวงตาของเขาก ดังนั้นเมื่อเขาได้ยินพ่อบ้านใหญ่พูดว่างานคราวนี้จะมีของขวัญล้ำค่ามากมายดวงตาของเขาก

เห็นได้ชัดว่าเขาถูกดึงดูดโดยคำพูดของเหล่าเสนาบดี เห็นได้ชัดว่าเขาถูกดึงดูดโดยคำพูดของเหล่าเสนาบดี

หากเขาได้สมบัติมีค่าเหล่านั้นมาสักหนึ่งหรือสองชิ้นเขาก็จะสามารถชำระคืนเงินที่เขาเป็นห หากเขาได้สมบัติมีค่าเหล่านั้นมาสักหนึ่งหรือสองชิ้นเขาก็จะสามารถชำระคืนเงินที่เขาเป็นห

อย่างไรก็ตามเขายังคงลังเลอยู่ในใจเล็กน้อยเพราะหากมีใครรู้เรื่องนี้เข้า อย่างไรก็ตามเขายังคงลังเลอยู่ในใจเล็กน้อยเพราะหากมีใครรู้เรื่องนี้เข้า

ที่ปรึกษากระทรวงคงจะไม่ปล่อยเขาไปแน่นอนเขาจะต้องถูกนำตัวไปที่ทำเนียบรัฐบาล ที่ปรึกษากระทรวงคงจะไม่ปล่อยเขาไปแน่นอนเขาจะต้องถูกนำตัวไปที่ทำเนียบรัฐบาล

ท้ายที่สุดเมื่อเรื่องนี้ถูกเปิดเผยก็จะไม่มีใครกล้าจ้างเขาเป็นผู้คุ้มกันอีกต่อไป ท้ายที่สุดเมื่อเรื่องนี้ถูกเปิดเผยก็จะไม่มีใครกล้าจ้างเขาเป็นผู้คุ้มกันอีกต่อไป

เพราะคนที่เป็นผู้ต้องสงสัยโชคก็จะไม่เข้าข้างเลย เพราะคนที่เป็นผู้ต้องสงสัยโชคก็จะไม่เข้าข้างเลย

อย่างไรก็ตามเขาก็ยังไม่อยากที่จะทิ้งโอกาสทองนี้ อย่างไรก็ตามเขาก็ยังไม่อยากที่จะทิ้งโอกาสทองนี้

ท้ายที่สุดตราบใดที่เขาประสบความสำเร็จในครั้งนี้เขาก็จะสามารถจ่ายคืนเงินทั้งหมดที่เขาเ ท้ายที่สุดตราบใดที่เขาประสบความสำเร็จในครั้งนี้เขาก็จะสามารถจ่ายคืนเงินทั้งหมดที่เขาเ

เขาไม่จำเป็นต้องแบกหน้าเพื่อไปขอยืมเงินคนอื่นอีกต่อไป เขาไม่จำเป็นต้องแบกหน้าเพื่อไปขอยืมเงินคนอื่นอีกต่อไป

“เหี้ยเอ้ยพอกันที!” คนอื่นๆ อาจจะไม่มีใครรู้ แต่ถึงแม้ว่าพวกเขาจะรู้ แต่เขาก็คงจะหนีไปและเริ่มต้นชีวิตใหม่แล้ว!” ผู้คุ้มกันชิว ตัดสินใจในใจ เขาเองไม่มีครอบครัวและอยู่คนเดียวมาโดยตลอดดังนั้นแม้ว่าเขาจะต้องหนีไป เขาก็ไม่มีอะไรต้องกังวล

ยิ่งไปกว่านั้นหากสิ่งของที่เขาขโมยไปในครั้งนี้มีมูลค่ามาก ยิ่งไปกว่านั้นหากสิ่งของที่เขาขโมยไปในครั้งนี้มีมูลค่ามาก

ไม่เพียงแต่จะชำระหนี้การพนันได้เท่านั้น แต่เขายังสามารถประหยัดเงินได้อีกด้วย ด้วยวิธีนี้แม้ว่าเขาจะย้ายไปอยู่ที่อื่นเขาก็ยังสามารถมีชีวิตที่ดีได้

ผู้คุ้มกันชิวซึ่งได้ตัดสินใจแล้วเริ่มให้ความสนใจกับสภาพแวดล้อมของเขา ในฐานะหัวหน้าผู้คุ้มกันในที่อยู่อาศัยทั้งหมดเห็นได้ชัดว่าเขาสะดวกมากที่จะทำเช่นนี้

ผู้คุ้มกันชิวนำคนของเขาออกลาดตระเวนรอบๆลานบ้าน ผู้คุ้มกันชิวนำคนของเขาออกลาดตระเวนรอบๆลานบ้าน

ในขณะเดียวกันเขาก็มองไปที่แขกเหรื่อทั้งหลาย ในขณะเดียวกันเขาก็มองไปที่แขกเหรื่อทั้งหลาย

และเมื่อคนเหล่านี้มาพวกเขาทุกคนต่างกันถือของขวัญมาด้วยและไม่มีใครมามือเปล่า และเมื่อคนเหล่านี้มาพวกเขาทุกคนต่างกันถือของขวัญมาด้วยและไม่มีใครมามือเปล่า

เพียงแค่มองไปที่บรรจุภัณฑ์ที่หรูหราเขาก็รู้ว่าสิ่งที่อยู่ข้างในนั้นไม่ใช่ธรรมดาๆ อย่างแน่นอน

จวนชั้นนอกทั้งหมดเริ่มคึกคักด้วยเสียงและความตื่นเต้นที่ปรึกษากระทรวงจางมาที่ทางเข้า จวนชั้นนอกทั้งหมดเริ่มคึกคักด้วยเสียงและความตื่นเต้นที่ปรึกษากระทรวงจางมาที่ทางเข้า

ที่ปรึกษากระทรวงจางดูเหมือนจะอายุประมาณห้าสิบหรือหกสิบป่ีแต่เขาไม่ได้ดูแก่เท่าอายุจ ที่ปรึกษากระทรวงจางดูเหมือนจะอายุประมาณห้าสิบหรือหกสิบป่ีแต่เขาไม่ได้ดูแก่เท่าอายุจ

“ที่ปรึกษากระทรวงจางขอแสดงความยินดีด้วย” “ที่ปรึกษากระทรวงจางขอแสดงความยินดีด้วย”

“หวังเฟยที่เคารพได้โปรดรีบเข้ามา” “หวังเฟยที่เคารพได้โปรดรีบเข้ามา”

“ที่ปรึกษากระทรวงจางยินดีกับอายุแปดสิบป่ีของนายหญิงด้วย” “ที่ปรึกษากระทรวงจางยินดีกับอายุแปดสิบป่ีของนายหญิงด้วย”

“ท่านก็เหมือนกันกับฉันเข้ามาเร็วๆ มาดื่มน้ำชา” “ท่านก็เหมือนกันกับฉันเข้ามาเร็วๆ มาดื่มน้ำชา”

ที่ปรึกษากระทรวงจางอยู่ที่ประตูมองไปที่แขกที่มาถึงใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความภาคภ ที่ปรึกษากระทรวงจางอยู่ที่ประตูมองไปที่แขกที่มาถึงใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความภาคภ

ในบรรดาแขกเหรื่อเหล่านี้ไม่เพียงแต่เป็นบุคคลในท้องถิ่นที่มีชื่อเสียงและร่ำรวยเท่านั้น ในบรรดาแขกเหรื่อเหล่านี้ไม่เพียงแต่เป็นบุคคลในท้องถิ่นที่มีชื่อเสียงและร่ำรวยเท่านั้น

แต่ยังรวมถึงคนที่รับใช้ในหย่าเหมินด้วย แต่ยังรวมถึงคนที่รับใช้ในหย่าเหมินด้วย

สำหรับคนจำนวนมากที่มีฐานะเท่านั้นที่จะได้รับเชิญให้มารวมกันซึ่งมันเป็นเรื่องของหน้าตา สำหรับคนจำนวนมากที่มีฐานะเท่านั้นที่จะได้รับเชิญให้มารวมกันซึ่งมันเป็นเรื่องของหน้าตา

ยิ่งไปกว่านั้นคนเหล่านี้ไม่ได้มามือเปล่าเห็นได้ชัดว่าเขาสามารถทำกำไรได้ดีจากงานเลี้ยงวัน ยิ่งไปกว่านั้นคนเหล่านี้ไม่ได้มามือเปล่าเห็นได้ชัดว่าเขาสามารถทำกำไรได้ดีจากงานเลี้ยงวัน

ลานกว้างเริ่มมีชีวิตชีวาขึ้นเรื่อยๆเมื่อมีผู้คนเข้ามามากขึ้น ลานกว้างเริ่มมีชีวิตชีวาขึ้นเรื่อยๆเมื่อมีผู้คนเข้ามามากขึ้น

ทุกคนรวมตัวกันเป็นกลุ่มสองสามคนคุยกันและหัวเราะบรรยากาศของสนามหน้าบ้านทั้งหม ทุกคนรวมตัวกันเป็นกลุ่มสองสามคนคุยกันและหัวเราะบรรยากาศของสนามหน้าบ้านทั้งหม

ที่สนามหลังบ้านก็คึกคักไปด้วยเสียงเซ็งแซ่และความตื่นเต้นเช่นกันแต่มันแตกต่างตรงที่ควา ที่สนามหลังบ้านก็คึกคักไปด้วยเสียงเซ็งแซ่และความตื่นเต้นเช่นกันแต่มันแตกต่างตรงที่ควา

“หลี่ชั้นนอกนำขวดแแก้วมาให้” “หลี่ชั้นนอกนำขวดแแก้วมาให้”

“ขุนนางตี้นำจี้หยกมาให้” “ขุนนางตี้นำจี้หยกมาให้”

“นักปราชญ์ฮวงมอบชุดการประดิษฐ์ตัวอักษรและภาพวาดให้เป็นของขวัญ!” “นักปราชญ์ฮวงมอบชุดการประดิษฐ์ตัวอักษรและภาพวาดให้เป็นของขวัญ!”

คนรับใช้เปิดของขวัญออกจากกล่องทีละกล่องและรายงานของขวัญตามชื่อที่เขียนไว้บนกล่ คนรับใช้เปิดของขวัญออกจากกล่องทีละกล่องและรายงานของขวัญตามชื่อที่เขียนไว้บนกล่

จากนั้นก็มีคนนำของขวัญทีละชิ้นไปไว้ในห้องพิเศษในขณะที่อีกคนบันทึกไว้ในสมุดบัญชีสีแ จากนั้นก็มีคนนำของขวัญทีละชิ้นไปไว้ในห้องพิเศษในขณะที่อีกคนบันทึกไว้ในสมุดบัญชีสีแ

สำหรับผู้คุ้มกันชิวในนามที่ต้องปกป้องของขวัญ เขาได้ออกลาดตระเวนนอกลานบ้าน

ซึ่งคนข้างในไม่รู้เรื่องและคนข้างนอกก็จะไม่พูดอะไรแม้ว่าพวกเขาจะเห็นก็ตาม ซึ่งคนข้างในไม่รู้เรื่องและคนข้างนอกก็จะไม่พูดอะไรแม้ว่าพวกเขาจะเห็นก็ตาม

เพราะว่าเขาเป็นหัวหน้าของผู้คุ้มกันลานซึ่งมีความรับผิดชอบและอำนาจที่จะทำเช่นนั้น เพราะว่าเขาเป็นหัวหน้าของผู้คุ้มกันลานซึ่งมีความรับผิดชอบและอำนาจที่จะทำเช่นนั้น

“รองรัฐมนตรีหลิวให้พระหยกแก่ข้า!” “รองรัฐมนตรีหลิวให้พระหยกแก่ข้า!”

อย่างไรก็ตามครั้งนี้มันแตกต่างออกไป เมื่อมีคนรายงานชื่อของกำนัล แต่เขากลับมองไปที่พระหยกในมือของเขาด้วยสีหน้าละโมบ

“รองรัฐมนตรีหลิวเป็นรองรัฐมนตรีหลิวของเมืองหลวงใช่ไหม?” คนที่อยู่ข้างๆ ไม่ได้ตอบคำถามของเขาแต่กลับถามออกมาแทน

เห็นได้ชัดว่าพวกเขาสงสัยเกี่ยวกับตัวตนของรองรัฐมนตรีหลิว เห็นได้ชัดว่าพวกเขาสงสัยเกี่ยวกับตัวตนของรองรัฐมนตรีหลิว