การหวนคืนสู่ยุค 70 ของเศรษฐีนีผู้มั่งคั่งร่ำรวย - บทที่ 322 ผู้สนับสนุนเบื้องหลัง

หลังได้ยินที่คุณชายกัวพูดแล้ว จิงเจ้อหรงตะคอกกลับด้วย
น ้าเสียงเย็นชา “เราไม่จำเป็นต้องพูดคุยกันอะไรกันอีกแล้ว ในเมื่อลูก
สาวของคุณกล้าที่จะลงมือลักพาตัว พวกคุณต้องยอมรับผลการ
กระทำ”
คุณชายกัวปกป้องลูกสาวตนเองทันทีหลังได้ยินอย่างนั้น “เฟย
น่าของพวกเราแค่ต้องการสั่งสอนบทเรียนให้กับคุณถังเท่านั้น ไม่ใช่
การลักพาตัว ข้อหาของเธอควรเป็นการทำร้ายร่างกายเท่านั้น อย่า
เพิ่มข้อหาอื่น ๆ ให้กับเธอโดยใช้อำนาจของตระกูลเถอะครับ” หลัง
ได้ยินว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง คุณชายกัวคิดแก้ตัวให้ลูกสาวเพื่อให้ได้รับ
ข้อหาสถานเบาที่สุดแทน
และคำพูดเหล่านี้สอดคล้องกับสิ่งที่ลูกสาวของเขาสารภาพไว้
ก่อนหน้า แม้ตระกูลจิงต้องการจะทำอะไร พวกเขาก็ต้องชั่งใจว่าจะ
เอาอำนาจของตระกูลเข้าแทรกแซงเรื่องนี้หรือไม่
ได้ยินอย่างนั้นแล้ว จิงเจ้อหรงหันมองคุณชายกัวด้วยแววตาเย็น
ชาก่อนจะกล่าวว่า “ดูเหมือนคุณจะถนัดเรื่องการแก้ตัวนะครับ แต่ถึง
อย่างนั้นลูกสาวของคุณก็ไม่สามารถหนีความผิดได้หรอก” เขาไม่มี
วันยอมปล่อยเรื่องนี้ไปแน่นอน
“คุณจิง คุณกำลังจะใช้ตำแหน่งของคุณเพื่อข่มเหงพวกเราหรือ
ครับ? ถึงตระกูลกัวของเราจะไร้พลัง แต่พวกเราก็จะไม่ยอมให้คุณทำ

กับเราได้ตามใจชอบหรอกนะครับ” คุณชายกัวเผยความเย่อหยิ่ง
ออกมาอย่างไร้ยางอาย
ขณะนั้นมีใครบางคนเดินเข้ามาภายในห้อง
เดิมทีตู้หรงหมิงต้องการเตือนแขกผู้มาเยือนนี้ว่าไม่ให้เข้ามา
รบกวน แต่เมื่อเห็นว่าเป็นใครที่กำลังเดินเข้ามา ร่างกายของเขาพลัน
แข็งทื่อจนพูดอะไรไม่ออก
จิงเจ้อหรงเป็นคนแรกที่ได้สติก่อนใคร เขาก้าวไปด้านหน้าก่อน
จะกล่าวทักทาย “เลขาเฉิน มาได้ยังไงครับ?”
แม้ตำแหน่งของเฉินซิ่งเหวินจะเป็นเพียงเลขานุการ แต่เขาคือ
เลขานุการของผู้อาวุโสจู อำนาจของเขาจึงมากกว่าเลขานุการทั่วไป
นั่นคือสาเหตุที่ตู้หรงหมิงประหลาดใจมากที่อีกฝ่ายปรากฏตัวที่นี่
หลังจากที่เขาฟื้นคืนสติกลับมา เขาก้าวไปด้านหน้าเพื่อทักทายทันที
“เลขาเฉิน โปรดเข้ามาข้างในก่อนครับ คุณมาทำอะไรที่นี่กัน
ครับเนี่ย?”
เฉินซิ่งเหวินดึงแว่นตาบนจมูกลง แต่เขาไม่ตอบกลับใครเลย
เวลานี้เขาหันมองถังซวงก่อนจะพยักหน้าแล้วทักทายเธอ “คุณถัง
ยินดีที่ได้พบกันนะครับ”
ตู้หรงหมิงประหลาดใจทันทีเมื่อเห็นท่าทีของเฉินซิ่งเหวิน
เลขาเฉินไม่ทักทายจิงเจ้อหรง แต่กลับทักทายถังซวงโดยตรง
นี่… มีการเข้าใจผิดอะไรหรือเปล่า?

อย่างไรเสีย ก่อนที่เขาจะทันได้คิดเรื่องนี้ เฉินซิ่งเหวินเดินตรง
เข้าหาถังซวงแล้วหันมองเธออย่างสงสัย “คุณถัง ผู้อาวุโสจูทราบ
เรื่องของคุณแล้ว เขาโกรธมากเมื่อรู้ว่าคนพวกนี้ต้องการมาสร้าง
ความรบกวนให้คุณ ผมเลยอยากถามว่าคุณมีแผนจะจัดการกับพวก
เขายังไงบ้างครับ?”
ได้ยินแล้ว ถังซวงอดไม่ได้ที่จะตกตะลึง แต่ไม่นานนักเธอก็นึก
ขึ้นได้
เป็นเพราะคนคุ้มกันที่คอยคุ้มกันเธอแจ้งเรื่องนี้กับผู้อาวุโสจู
เช่นนั้นผู้อาวุโสจูจึงทราบเรื่องทั้งหมดสินะ
เวลานั้น คุณชายกัวที่ตื่นตระหนกในคราวแรกก็ได้สติ “เฉิน…
เลขาเฉิน ผู้อาวุโสจู เขาทราบเรื่องเล็กน้อยพวกนี้ได้ยังไงครับ? เรา
ไม่ควรไปรบกวนเขาเพราะเรื่องเล็กน้อยเหล่านี้นะ”
เฉินซิ่งเหวินหันมองคุณชายกัวด้วยใบหน้าไม่แยแส ก่อนจะพูด
ว่า “เรื่องของคุณถังซวงไม่เคยเป็นเรื่องเล็ก ครั้งนี้ลูกสาวของคุณจ้าง
คนมาทำร้ายคุณถังซวง เรื่องนี้จะปล่อยไว้ไม่ได้เด็ดขาด”
เขารู้สึกอยากจะใช้มือปะทะใบหน้าของผู้ชายตรงหน้านี้จริง ๆ
พวกเขามีดวงตาแต่กลับไร้แววจนทำให้คุณถังซวงต้องขุ่นเคือง ดังที่
ทราบคุณถังซวงอยู่ในสายตาของผู้บังคับบัญชามาสักพักแล้ว หาก
เธอเป็นอะไรไปแม้แต่น้อย นั่นคือการสูญเสียยิ่งใหญ่ และตอนนี้พวก
เขาแทบจะรอช่วยเหลือถังซวงไม่ไหวแล้ว เพราะพวกเขากลัวว่าเธอ
จะตกอยู่ในอันตราย

“อะ… อะไรนะ…”
คุณชายกัวแทบจะไม่เชื่อหูตัวเอง ทำไมเขาถึงไม่เข้าใจถ้อยคำ
ของเฉินซิ่งเหวินแม้แต่น้อย ถังซวงเป็นแค่ลูกบุญธรรมของจิงเจ้อหรง
ไม่ใช่หรือ ทำไมเธอถึงสามารถทำให้ผู้อาวุโสจูลงมายุ่งเรื่องนี้ได้?
ความจริงแล้ว แม้แต่ตู้หรงหมิงก็ยังไม่เข้าใจเช่นกัน เขามองเฉิน
ซิ่งเหวิน ก่อนจะหันมองถังซวงสลับกัน แต่ก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี
เมื่อถังซวงเห็นว่ามีใครบางคนกำลังปกป้องเธออยู่ ก็รู้สึกโล่งใจ
ขึ้นมาทันที
นี่คนใหญ่คนโตอย่างผู้อาวุโสจูให้ความสนใจเธอและยังคอย
ช่วยเหลือเธอตลอดเวลาสินะ สิ่งนี้ทำให้เธอรู้สึกประทับใจไม่น้อย
ดังนั้นเธอจึงยอมรับความช่วยเหลือทั้งหมดนี้ไว้ “เลขาเฉินคะ ตราบ
ใดที่เรื่องนี้ถูกจัดการอย่างถูกต้องตามขั้นตอน ฉันก็พอใจแล้วค่ะ
เพราะกัวเฟยน่าไม่ได้คิดแค่จะสั่งสอนบทเรียนให้กับฉันเท่านั้น แต่
เธอยังพาคนพวกนั้นมาข่มเหงฉันเพราะเห็นว่าฉันเป็นเพียงผู้หญิงตัว
เล็ก ๆ คนเหล่านี้ชั่วเกินกว่าจะปล่อยไปได้ค่ะ”
แม้คราวแรกกัวเฟยน่าคิดอยากจะให้คนเหล่านี้มาเพื่อสั่งสอน
บทเรียนให้กับเธอเท่านั้น
แต่หลังจากนั้น จุดประสงค์ของคนเหล่านี้ไม่ใช่แค่สั่งสอน ดังนั้น
ถังซวงจึงไม่คิดจะปล่อยพวกเขาไป คราวนี้เธอรอดมาได้ แต่ใครจะรู้
ว่าต่อจากนี้จะมีผู้หญิงคนไหนที่ถูกคนเหล่านี้ทำร้ายอีก

เฉินซิ่งเหวินรู้ดีว่าเกิดอะไรขึ้น เขาจึงพยักหน้ารับแล้วพูดต่อว่า
“คุณถังซวงไม่ต้องกังวล คนพวกนี้จะต้องถูกลงโทษอย่างถึงที่สุด
แน่นอน”
“อย่างนั้นรบกวนเลขาเฉินด้วยนะคะ”
“คุณถังซวงไม่ต้องสุภาพกับผมมากหรอกครับ เอาล่ะ แล้วผม
จะแจ้งให้ทราบหลังจากจัดการเรื่องนี้เรียบร้อยแล้ว”
ได้ยินเฉินซิ่งเหวินพูดอย่างนั้นแล้ว ถังซวงยิ้มพร้อมพยักหน้า
“ค่ะ”
เมื่อเห็นว่ามีใครมาจัดการเรื่องนี้ให้แล้ว ถังซวงก็คิดว่าตน
สามารถกลับได้แล้ว “พ่อคะ คุณลุงรอง พวกเรากลับกันก่อนเถอะค่ะ”
แม้เฉินซิ่งเหวินจะอยู่ที่นี่ แต่จิงเจ้อหรงยังไม่คิดจากไป คนพวกนี้
รังแกลูกสาวของเขา เขาจึงต้องการเห็นพวกมันได้รับผลกรรมที่
ตามมาด้วยตาของตัวเอง “ซวงเอ๋อร์ ลูกกลับไปพร้อมกับลุงรองก่อน
เดี๋ยวพ่อจะตามไปทีหลังนะ”
ได้ยินอย่างนั้น ถังซวงพยักหน้าและพูดขึ้นว่า “ค่ะพ่อ อย่างนั้น
หนูกลับก่อนนะคะ”
เมื่อเห็นว่าไม่มีอะไรผิดปกติแล้ว จิงซิวหรงจึงรีบกลับไปพร้อมกับ
ถังซวง ภรรยา และลูกชาย ขณะกลับบ้าน เขายังรู้สึกผิดในใจไม่น้อย
“ซวงเอ๋อร์ เธอเก่งมากจริง ๆ แม้แต่ผู้อาวุโสจูก็ยังให้ความสนใจเรื่อง
ความปลอดภัยของเธอตลอดเวลา”

ถังซวงพูดออกมาด้วยรอยยิ้ม “ลุงรองคะ มันเป็นเพราะ
เหตุการณ์ที่เกิดกับพี่โม่ต่างหากที่ทำให้ผู้อาวุโสจูและคนอื่น ๆ เป็น
ห่วง พวกเขาจึงจัดผู้คุ้มกันให้ฉันอย่างลับ ๆ เพราะเหตุผลนี้แหละค่ะ
ทำให้เขาถึงรู้เรื่องของฉันตลอดเวลา”
“ไม่ว่ายังไง ซวงเอ๋อร์ของพวกเราก็เก่งมากเลยล่ะ”
เพราะเมิ่งผิงยังรู้สึกผิดกับถังซวงอยู่ เธอรีบเข้าครัวทันทีเมื่อกลับ
ถึงบ้าน
“ซวงเอ๋อร์ นั่งพักผ่อนก่อนนะจ๊ะ เดี๋ยวฉันจะเข้าครัวไปดูว่ามี
อะไรบ้าง วันนี้ฉันจะปรุงอาหารจานโปรดให้เธอเองจ้ะ”
ถังซวงไม่ปฏิเสธ เธอตอบกลับทันที “ขอบคุณค่ะป้ารอง”
“ไม่ ๆ ไม่ต้องขอบคุณ ฉันอยากทำให้เธออยู่แล้ว”
เมิ่งผิงโบกมืออย่างรวดเร็วเมื่อได้ยินอย่างนั้น ก่อนจะรีบพูดต่อ
ว่า “ซวงเอ๋อร์ อย่างนั้นฉันรีบไปจัดการก่อนนะ”
หลังจากเมิ่งผิงออกไปแล้ว คุณนายจิงหันมองถังซวงด้วยความ
สงสัยก่อนจะถามว่า “ซวงเอ๋อร์ไม่ได้ไปโรงเรียนหรือจ๊ะ? ทำไม
กลับมาเร็วจัง?”
เฮ่อหลานได้ยินเสียงเอะอะจากด้านนอก เธอเดินออกมาด้วย
ความประหลาดใจเมื่อเห็นว่าลูกสาวคนโตกลับมาแล้ว “ซวงเอ๋อร์
วันนี้ลูกไปโรงเรียนไม่ใช่หรือ?”

เห็นท่าทีประหลาดใจของคุณย่าและคุณแม่แล้ว ถังซวงอธิบาย
เรื่องทั้งหมดสั้น ๆ ก่อนจะพูดว่า “พ่อยังอยู่ที่นั่นค่ะ ฉันกับลุงรอง
กลับมาก่อน ย่าคะ แม่คะ ไม่ต้องกังวลเรื่องนี้นะ ผู้อาวุโสจูจัดการ
กัวเฟยน่าและคนอื่น ๆ ด้วยตัวเอง พวกนั้นหนีความผิดไม่พ้นแน่นอน
ค่ะ”