การเกิดใหม่ของบุตรีภรรยาเอกผู้งามล่มเมือง - ตอนที่ 785 วันก่อนสอบจอหงวน (2)

ต้วนอวี้บอกกับต้วนชิงหมิงว่า “ท่านพี่วางใจได้ อวี้เอ๋อร์จะกลับไปทบทวนตำราที่ต้องใช้สอบให้เต็มที่”
ต้วนอวี้ตบปากรับคำว่าจะกลับไปทบทวนตำรา ส่วนเรื่องที่คิดว่าจะกลับไปทบทวนให้ดีนั้น เป็นอีกเรื่องหนึ่ง
เพราะว่าเหยียนหลิ่งอวี๋ให้คนนำจดหมายมาให้เขา โดยเขียนเนื้อความว่าเหยียนหลิ่งเจวี๋ยกับชิวตั๋วร่วมมือกันแล้ว
ส่วนเหยียนหลิ่งรุ่ยก็ทราบเรื่องนี้เข้าเพราะเหยียนหลิ่งอวี๋แอบให้ส่งนำเรื่องนี้ไปบอก เหยียนหลิ่งอวี๋จึงอยากถามต้วนอวี้
ว่าสนใจไปดูละครฉากสนุกสุดมันนี้ไหม
หากเป็นละครทั่วไปต้วนอวี้ไม่อยากสนใจ แต่นี่เป็นละครที่ผู้เล่นคือเหยียนหลิ่งเจวี๋ยกับชิงตั๋ว ต้วนอวี้ที่ไม่มีเวลา
ว่างก็หาเวลาว่างได้ทันทีทันใด
เมื่อต้วนอวี้กลับเดินเข้ามาที่เรือนของเขาก็พบห้องเสื้อผ้าที่สะอาดสะอ้านชุดหนึ่ง ชวนเอ๋อร์เด็กรับใช้รุ่นราวคราว
เดียวกับต้วนอวี้รีบเดินเข้ามาพูดกับเขาอย่างรีบร้อน “คุณชายใหญ่ อาจารย์กำลังรอตรวจดูงานที่สั่งไว้อยู่ในห้องขอรับ!”
คุณชายใหญ่เปลี่ยนไปแล้ว ไม่คิดว่ากลับจากข้างนอกมาเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่เพื่อไปหาอาจารย์
ชวนเอ๋อร์ดีใจได้ไม่นาน ต้วนอวี้ก็เดินผ่านเขาไปข้างนอก ทิ้งท้ายว่า “ให้อาจารย์รอต่อไปแล้วกัน!”
ส่วนรอถึงเมื่อไหร่นั้น ก็ดูแล้วกันว่าคุณชายใหญ่จะกลับมาเมื่อไหร่ เพราะยังไงต้วนอวี้ไม่สนใจอาจารย์คนนี้อยู่
แล้ว
ชวนเอ๋อร์รีบสาวเท้าไล่ตามต้วนอวี้ออกไป พูดเสียงเเผ่วเบา “คุณชายใหญ่ไม่กลัวอาจารย์จัดการหรือขอรับ?”
ต้วนอวี้มองชวนเอ๋อร์ตาขวาง “เชอะ… ข้าจะกลัวอาจารย์ไปทำไมกัน?”
ต้วนอวี้ไม่กลัวอาจารย์หรอก แต่ว่าอาจารย์คนนี้เป็นคนที่ต้วนชิงหมิงเชิญมาสอน หากเขาไม่สนใจรํ่าเรียน
อาจารย์สามารถไปบอกต้วนชิงหมิงได้ทุกเมื่อ
ต้วนอวี้ไม่กลัวอาจารย์เอาเรื่องนี้ไปฟั้องต้วนชิงหมิง เขาเพียงกลัวว่าต้วนชิงหมิงจะทำเป็นเมินเฉยเห็นเขาเป็น
อากาศธาตุ
เมื่อไม่กี่วันก่อน ต้วนอวี้ไม่รู้ในสิ่งที่อาจารย์สอยเขาแล้ว จึงบอกให้อาจารย์หยุดสอน
ในตอนนั้นอาจารย์โกรธจนลมออกหูเกือบเอาไม้ในมือฟาดลงไปที่ฝั่ามือของต้วนอวี้ แต่ต้วนอวี้กลับหยิบบางอย่าง
ขึ้นมาควงต่อหน้าอาจารย์ ทำให้เขาตาลุกวาวจนปล่อยไม้ในมือลงอย่างไม่ได้ตั้งใจ
เนื่องจากในมือของต้วนอวี้มีตำราเล่มหนึ่งที่อาจารย์อยากอ่านมานานมากแล้ว แต่เสาะหาเท่าไหร่ก็ไม่พบ แต่
ตอนนี้ต้วนอวี้ไม่เพียงหามาได้ ยังเอามาควงอยู่เบื้องหน้าเขาอีก มีหรือที่อาจารย์ที่อยากอ่านจะอดใจไหว
ดังนั้นข้อตกลงระหว่างทั้งสองคนจึงเป็นไปด้วยดี อาจารย์ให้ต้วนอวี้พักผ่อนสามวัน ทำในสิ่งที่อยากทำ แต่มี
ข้อแม้ว่าต้องให้อาจารย์ยืมตำราอ่านสามวัน
ตำราเล่มนั้นต้วนอวี้ไปเอามาได้จากเหยียนหลิ่งอวี๋ ส่วนเรื่องคืนที่อาจารย์จะคืนภายในสามวัน เขาไม่ได้สนใจทั้ง
นั้น หรือถ้าอยากยืมไปอ่านสามเดือนก็ทำได้ พูดตามตรง ต้วนอวี้อยากให้อาจารย์ยืมไปอ่านสักสิบวันไม่ก็ครึ่งเดือนไป
เลย
แต่นั่นก็เป็นเพียงความเพ้อฝันลมๆ แล้งๆ ถ้าปล่อยเวลาเนื่นนานโดยอาจารย์ไม่ได้สอน ต้วนชิงหมิงต้องสัมผัสได้
ถึงความผิดปกติอย่างแน่นอน
เมื่อวานนี้ อาจารย์แกล้งเอาตำรามาคืน ต้วนอวี้จึงสั่งให้ชวนเอ๋อร์นำไปเก็บไว้ ส่วนอาจารย์ก็เริ่มทดสอบความ
รู้ทันทีหลังจากยืมไปได้เพียงหนึ่งวันเท่านั้น
อันที่จริง ต้วนอวี้มิได้ตื่นเต้นกับสิ่งที่อาจารย์จะทดสอบ เพราะว่าอาจารย์จะเลือกหยิบประเด็นที่ยากต่อการ
จดจำมาทดสอบเขา หากต้วนอวี้สอบผ่านได้ในครั้งเดียว ครั้งต่อไประดับความยากก็จะมากขึ้นเป็นเท่าตัว เหมือนกับการ
เล่นเกมในศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ดที่ต้องเล่นผ่านด่านไปเรื่อยๆ จนไปถึงด่านหัวหน้าใหญ่ที่มีความยากเพิ่มขึ้นเป็นลำดับ
ตอนนี้ต้วนอวี้รู้ทันแผนการของอาจารย์แล้ว ย่อมทันต่อสิ่งที่เขาต้องเจอจากอาจารย์
ต้วนอวี้หันกลับไปพูดกับชวนเอ๋อร์ “ไม่ต้องไปสนใจอาจารย์ หากอาจารย์มาเจ้าก็บอกว่าข้าไปข้างนอกแล้ว!”
หลังจากสิ้นเสียงเขาก็สะบัดหน้าวิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว เพื่ออยากดูละครฉากสนุกที่เหยียนหลิ่งอวี๋บอกเอาไว้
ใครก็คิดไม่ถึงว่าชวนเอ๋อร์ที่เชื่อฟังต้วนอวี้มาโดยตลอด ถึงกับร้อนรนใจเมื่อต้วนอวี้กำลังจะเดินออกไป เขาเข้าไป
ขวางต้วนอวี้เอาไว้ พร้อมเอ่ยเสียงดังขึ้น “คุณชายใหญ่กำลังจะไปหาอาจารย์ใช่ไหมขอรับ… ไม่ต้องแล้วตอนนี้อาจารย์
รออยู่ห้องหนังสือแล้วขอรับ!”
ต้วนอวี้รีบเลิกคิ้วขึ้น ชวนเอ๋อร์ที่ติดตามเขามาได้ไม่นาน กลับใช้อาจารย์มายั้งเขาไม่ให้ไปข้างนอก
อย่างไรเสีย ต้วนอวี้มิใช่คนยุคโบราณจึงไม่ได้สนใจความคิดตรรกะประหลาดว่า “เป็นอาจารย์หนึ่งวันเปรียบเป็น
พ่อคนที่สอง” เพราะว่าอาจารย์คนนี้ต้วนชิงหมิงเป็นคนไปเชิญมา เขาจึงไว้หน้าอยู่ หากอาจารย์ไม่ไว้หน้าเขากลับ อย่า
มาถือว่าต้วนอวี้ไม่เห็นแก่หัวขาวหัวดำแล้วกัน!
ต้วนอวี้ดันชวนเอ๋อร์ให้หลีกทางไป พร้อมกับพูดโกรธๆ “เจ้าขยับออกไปซะ ข้ามีธุระด่วน หากพลาดไปละก็เจ้า
โดนข้าเล่นงานแน่!”
ชวนเอ๋อร์พูดด้วยเสียงที่สั่นเครือสะอึกสะอื้น “คุณชาย คุณชาย ชวนเอ๋อร์ขอร้องคุณชาย รีบกลับไปเรียนเถอะ
ขอรับ มิอย่างนั้นอาจารย์โกรธเข้าใครก็ห้ามไม่อยู่นะขอรับ”
ชวนเอ๋อร์พูดไปด้วยและบีบนํ้าตาไปด้วย ตอนนี้หากต้วนอวี้ยังไม่เข้าใจว่าสิ่งที่ชวนเอ๋อร์ต้องการสื่อ ก็เท่ากับว่า
เขาโง่เง่าเหลือจะทน
ชวนเอ๋อร์ใช้สีหน้านํ้าเสียงบอกต้วนอวีเป็นนัยแล้ว ไม่เพียงอาจารย์กำลังรอเขาอยู่ ยังมีคนที่สำคัญอีกคนรอเขาอยู่
เช่นกัน
นอกจากต้วนชิงหมิงที่เป็นคนสำคัญของต้วนอวี้แล้ว ยังมีใครที่จะเอาเวลามายุ่งกับชีวิตของเขา อย่างนั้นต้วนอวี้
พอคาดเดาได้แล้วว่าคนนั้นจะต้องเป็นต้วนเจิ้งอย่างไม่ต้องสงสัย
วันนี้ต้วนเจิ้งว่างจากภารกิจจึงหาเวลามาเยี่ยมต้วนอวี้ที่เรือน พอดีกับที่อาจารย์กำลังเขียนพู่กันจีน ต้วนเจิ้งจึงเข้า
มาพูดคุยถึงได้รู้ว่าต้วนอวี้ไปหาต้วนชิงหมิงที่เรือน
ต้วนเจิ้งรู้ว่าต้วนชิงหมิงเข้มงวดกับน้องชายคนนี้เป็นอย่างมาก ไม่เพียงทดสอบความรู้ที่ได้รํ่าเรียนมา หนำซํ้า
อาหารการกินและความเป็นอยู่ยังดูแลโดยมิขาดตกบกพร่อง
พูดได้ว่าช่วงที่ต้วนเจิ้งไม่มีเวลาให้กับต้วนอวี้ ต้วนชิงหมิงดูแลทุกอย่างแทนเป็นอย่างดี
ตอนนี้มีตู้ชิงหรวนเพิ่มมาอีกคนที่ใส่ใจต้วนอวี้จากใจจริง ดังนั้นทุกอย่างในจวนต้วนนั้น ต้วนเจิ้งไม่ต้องเป็นห่วง
แม้แต่น้อย
อีกอย่างต้วนเจิ้งรู้ว่าต้วนอวี้มีความสามารถจดจำเป็นเลิศ อาจารย์ก็มีชื่อเสียงอยู่มิน้อย รวมกับความเข้มงวดของ
ต้วนชิงหมิง ต้วนอวี้ย่อมพัฒนาได้อย่างรวดเร็ว
แม้ทุกอย่างจะเตรียมพร้อมเป็นอย่างดี ทว่าการสอบจอหงวนมิใช่มีเพียงต้วนอวี้ที่สอบเพียงคนเดียว แต่หากต้วน
อวี้สอบได้สำเร็จจะถือว่าเป็นเกีรยติแก่วงศ์ตระกูล แต่ถ้าไม่สำเร็จทุกคนก็พร้อมหาวิธีปลอบใจเขา
ต้วนเจิ้งมิได้คาดหวังให้บุตรชายต้องสอบให้จงได้ แต่เมื่อบุตรชายมีความตั้งใจแน่วแน่ เขาในฐานะบิดาต้อง
สนับสนุนให้สุดทางและให้กำลังใจอย่างเต็มที่
ในวันนี้ที่ต้วนเจิ้งมาหาต้วนอวี้นั้น เป็นเพราะวันสอบจอหงวนใกล้เข้ามาทุกที เขาไม่อยากให้บุตรชายลนลานจน
เกินไป
แต่สิ่งที่ต้วนเจิ้งคาดคิดไม่ถึงคือ เขามานั่งรอต้วนอวี้มากว่าหนึ่งชั่วยามแล้ว ต้วนอวี้ยังไม่มีทีท่าจะมา หรือว่าต้วน
อวี้เปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่แล้วออกไปไหนอีก
ชวนเอ๋อร์เห็นว่ามิอาจรั้งต้วนอวี้ได้อีกต่อไป เขาจึงส่งสายตาเข้าไปในห้อง พูดขอร้องเสียงเบา “คุณชายขอรับ
นายท่านอยู่ในห้องกับอาจารย์ขอรับ!”
ต้วนอวี้กะพริบตาถี่ด้วยความตกใจ “เจ้าว่าอะไรนะ? ท่านพ่อของข้าก็อยู่ในห้องด้วยรึ?”
ต้วนเจิ้งก็ช่างกระไร ทำไมไม่เอาเวลาไปอยู่กับภรรยาใหม่ที่เพิ่งตบแต่ง กลับมาที่ห้องอ่านหนังสือของเขาทำไมกัน
ต้วนอวี้นั้นให้ความสำคัญกับต้วนเจิ้งน้อยกว่าต้วนชิงหมิงหลายเท่าตัวนัก ต้วนเจิ้งในสายตาของเขานั้นมีฐานะ
เป็นเพียงท่านพ่อ ส่วนต้วนชิงหมิงกลับสนิทสนมแนบแน่นอย่างไม่ต้องเอ่ยถึง
ในเวลานี้ ต้วนอวี้ได้หยักไหล่ผายมือหันไปพูดกับชวนเอ๋อร์ “อย่างนั้นก็รีบไปหาท่านพ่อกับอาจารย์ก่อน เดี๋ยวข้า
ยังมีธุระอื่นที่ต้องทำอีก!”
ชวนเอ๋อร์เห็นต้วนอวี้ยอมไปก็ดีใจเป็นล้นพ้น เนื่องจากในสมัยโบราณ หากเจ้านายทำผิดไม่ต้องได้รับการลงโทษ
แต่จะเป็นหน้าที่ของบ่าวใช้รับโทษแทน สรุปก็คือถ้าต้วนอวี้แอบหนีไปข้างนอก ต้วนเจิ้งต้องโมโหและลงโทษชวนเอ๋อร์ที่
ติดตามรับใช้ใกล้ชิด
ในเวลานี้ชวนเอ๋อร์รีบเดินนำทางต้วนอวี้ไปทางห้องหนังสือ
เนื่องจากห้องอ่านหนังสืออยู่อีกด้านหนึ่ง ต้วนเจิ้งและอาจารย์ที่กำลังเล่นหมากล้อม จึงไม่ทันได้สังเกตเห็นต้วนอ
วี้กลับเข้ามาที่เรือน แต่เมื่อต้วนอวี้ปรากฏตัวขึ้น ต้วนเจิ้งได้ถามขึ้น “เจ้ากลับมาจากเรือนพี่สาวแล้วหรือ?”
ต้วนอวี้แอบเบือนปาก คิดในใจว่าท่านพ่อมิได้ห่วงใยเขาแม้แต่น้อย พออ้าปากก็เอ่ยถึงท่านพี่!
แม้ในใจไม่พอใจอยู่บ้าง ทว่ามิอาจแสดงออกมาทางสีหน้าได้ ต้วนอวี้จึงรีบทำความเคารพต้วนเจิ้ง ตามด้วย
อาจารย์ และเอ่ยขึ้น “ใช่แล้วขอรับ ท่านพี่ทดสอบความรู้ของอวี้เอ๋อร์นานไปหน่อย จึงเพิ่งกลับมาถึงเรือนขอรับ”
ต้วนเจิ้งหัวเราะขึ้นมา “ช่วยไม่ได้นี่หน่า ท่านพี่ของอวี้เอ๋อร์เข้มงวดกวดขันมากกว่าพ่อ อย่างนี้นี่แหละที่จะดีกับอ
วี้เอ๋อร์!”