ขาดทุนไม่อั้น ขอแค่ฉันได้เป็นเศรษฐี - บทที่ 1008 ออกแบบคอนโทรลเลอร์ VR

บทที่ 1008 ออกแบบคอนโทรลเลอร์ VR

วันพุธที่ 25 เมษายน ตอนเช้า

เยว่จือโจวไปตามที่อยู่ที่หลินหวานให้มาและมาถึงฉือสิงสตูดิโอ

หลังหลินหวานออกจากฉางหยางเกมส์ เขาก็รับตําแหน่งเป็นผู้ดูแลคนใหม่ของ

ฉางหยางเกมส์ พนักงานของฉางหยางเกมส์เลี้ยงส่งหลินหวานเรียบร้อยแล้ว

ถึงพวกเขาจะไม่ค่อยเต็มใจเท่าไหร่แต่ก็เหมือนคําพูดที่ว่างานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา

อีกทั้งในเถิงต๋าก็เกิดการโยกย้ายอยู่บ่อยๆ เยว่จือโจวกับหวังเสี่ยวปินรู้ว่าไม่ช้าก็เร็ว

ตัวเองจะต้องขึ้นมารับช่วงต่อ ดังนั้นจึงไม่ได้เสียใจมากนัก

อีกอย่างฉือสิงสตูดิโอก็อยู่ในจิงโจว ไม่ห่างจากฉางหยางเกมส์เท่าไหร่ พวกเขา

แวะมาเจอกันบ่อยๆ ได้ และในอนาคตก็มีโอกาสได้เจอกันบ่อยๆ

เยว่จือโจวแวะมาวันนี้เพื่อคุยเรื่องเกมใหม่ของหลินหวาน

ก่อนหน้านี้บอสเผยเคาะแล้วว่าเกมแรกของฉือสิงสตูดิโอจะเป็นเกม VR แต่ยัง

ไม่ได้สรุปรายละเอียดเกม

เยว่จือโจวจึงแวะมาช่วยตัดสินใจ

เท่าที่เยว่จือโจวรู้มานอกจากเขากับหลินหวานแล้ว มีผู้จัดการผลิตภัณฑ์จาก

กิจการมือถือของเฉินฮว่ากับหัวหน้านักวางแผนคนใหม่ที่ฉือสิงสตูดิโอจ้างมาด้วย

พอสรุปชื่อและรายละเอียดเกมเสร็จก็ต้องพาฉือสิงสตูดิโอเดินเข้าสู่เส้นทางที่

ถูกต้องให้เร็วที่สุด บางครั้งการเข้าสู่ขั้นตอนการค้นคว้าและพัฒนาโดยเร็วก็เป็น

หนทางที่ดีที่สุดในการฝึกฝนทีม

เยว่จือโจวมาถึงฉือสิงสตูดิโอแล้วไล่สายตาดูสภาพแวดล้อมการทํางานโดยไม่รู้ตัว

อืม เหมือนฝ่ายเกมเถิงต๋ากับฉางหยางเกมส์เลย

ถึงฉือสิงสตูดิโอจะเพิ่งตั้งได้ไม่นานแต่ก็มีพนักงานประจําอยู่โต๊ะแล้ว ต้องยอมรับ

เลยว่าประสิทธิภาพการรับคนเข้าทํางานค่อนข้างสูงทีเดียว

เยว่จือโจวไปที่ห้องประชุมแล้วนั่งลงตรงที่ว่าง

หลินหวานกําลังพลิกดูเรซูเม่กองใหญ่ เธอคัดคนที่ตรงเกณฑ์ไว้ข้างๆ เตรียมเชิญ

พวกเขามาสัมภาษณ์

พอเห็นว่าทุกคนมากันครบแล้วหลินหวานก็รวบรวมเรซูเม่เข้าด้วยกันแล้วเคาะบน

โต๊ะ “ทุกคนมากันครบแล้ว งั้นมาเริ่มกันเลยดีกว่าค่ะ ตอนบ่ายเดี๋ยวหนูมีสัมภาษณ์

อีก”

เยว่จือโจวตระหนักว่าหลินหวานดูเป็นแบบอย่างของผู้นํามากขึ้นเรื่อยๆ ตอนที่เข้า

มาฉางหยางเกมส์ครั้งแรกเธอมักลังเลและตัดสินใจอะไรไม่ได้ แต่ตอนนี้ดูเหมือนผู้นํา

ที่มีคุณสมบัติมากขึ้นแล้ว

“คุณทํางานเร็วมากเลย เพิ่งผ่านมาสามวันแต่เริ่มจ้างพนักงานใหม่แล้วเหรอ

ครับ” เยว่จือโจวพูดหลังยกชาขึ้นจิบ

หลินหวานยิ้ม “ใช่ค่ะ พอใส่ชื่อเฉินฮว่ากับเถิงต๋าและระบุเกมที่ประสบ

ความสําเร็จของฉางหยางเกมส์ กล่องจดหมายรับสมัครงานของเราก็ระเบิดทันที

“มีหลายคนที่อยากเข้าฝ่ายเกมเถิงต๋าแต่ทําไม่ได้เพราะต้องผ่านการสอบคัดเลือก

สวัสดิการต่างๆ ของที่นี่เหมือนกับที่เถิงต๋าและมีชื่อเสียงที่ดี หลายคนเลยพยายาม

สมัครเข้ามา

“แต่…พอมีความเกี่ยวข้องกับเถิงต๋าก็มีความกดดันตามมาเยอะเหมือนกัน ถ้าเกม

ทําออกมาไม่ดีจะเสียชื่อบอสเผยเอาได้

“ขอแนะนําแต่ละคนให้รู้จักกันก่อนนะคะ คนนี้คือเยว่จือโจว เป็นผู้ดูแลคน

ปัจจุบันของฉางหยางเกมส์ ส่วนนี่คือผู้จัดการซ่ง ผู้จัดการผลิตภัณฑ์ของกิจการมือ

ถือเฉินฮว่า ถัดมาคือไช่เจียต้ง หัวหน้าฝ่ายออกแบบของฉือสิงสตูดิโอ…”

หลินหวานแนะนําตัวทุกคนอย่างรวดเร็ว

ผู้จัดการซ่งเป็นผู้จัดการผลิตภัณฑ์ เขารับหน้าที่ยืมทรัพยากรจากเฉินฮว่ามาผลิต

แว่น VR ตัวใหม่ ไช่เจียต้งคือหัวหน้าฝ่ายออกแบบคนใหม่ ไม่รู้ว่าประวัติการทํางาน

เป็นยังไง แต่ทั้งสองดูเหมือนจะอยู่ในวัยสามสิบหรือสี่สิบ น่าจะมีประสบการณ์มาก

ทีเดียว

ไช่เจียต้งจับมือกับเยว่จือโจว “ยินดีที่ได้พบครับ! ผมเล่นเกมทั้งหมดที่พัฒนา

โดยฉางหยางเกมส์ ไม่คิดเลยว่าหัวหน้าฝ่ายออกแบบจะอายุน้อยแบบนี้ ผมอายตัวเอง

มาก”

เยว่จือโจวรีบพูดขึ้น “ไม่เลยครับ เป็นเพราะเถิงต๋ามอบโอกาสดีๆ ให้ ถ้าไม่ใช่

เพราะบอสเผยผมคงยังเป็นแค่นักวางแผนทั่วไป”

ทั้งสองฝ่ายชมกันอยู่พักหนึ่งก่อนจะเข้าเรื่อง

หลินหวานแจกเอกสารแล้วพูดขึ้น “นี่คือประเด็นหลักที่กําหนดหลังจากประชุม

กับบอสเผย รบกวนทุกคนลองอ่านดูด้วยค่ะ”

เธอหันไปพูดกับเยว่จือโจว “เราจะใช้กระบวนการแบบเดียวกับที่ใช้ในฉางหยาง

เกมส์ ก่อนอื่นจะวิเคราะห์จุดประสงค์ของบอสเผยแล้วค่อยกําหนดรูปแบบเฉพาะของ

เกม”

ไช่เจียต้งรับเอกสารมาด้วยสองมือแล้วเริ่มอ่านอย่างจริงจัง สีหน้าของเขาดู

เคร่งเครียดมาก

ถึงเขาจะเป็นหัวหน้าฝ่ายวางแผนของฉือสิงสตูดิโอแต่ก็เป็นแค่ในนาม ตอนนี้เขา

แค่รับผิดชอบดําเนินงานต่างๆ หลังจากที่คุ้นเคยกับแนวทางการทํางานของที่นี่แล้วถึง

จะค่อยๆ รับช่วงต่องานออกแบบได้

ประวัติการทํางานในฐานะนักออกแบบของไช่เจียต้งดูดีมาก เขาทําตําแหน่ง

หัวหน้าฝ่ายออกแบบในบริษัทเกมขนาดใหญ่มาหลายปีและได้คุมโปรเจ็กต์ประสบ

ความสําเร็จมากมาย

ที่เขาย้ายมาฉือสิงสตูดิโอมีอยู่สองเหตุผล เหตุผลแรกคือสวัสดิการดีกว่าที่เก่า

เหตุผลที่สองคือเพราะฝ่ายเกมเถิงต๋า

ผู้พัฒนาเกมทุกคนมีฝันลึกๆ อยู่ในใจ

การทําเกมเน้นระบบเติมเงินนั้นได้เงินก็จริงแต่ก็เป็นแค่งาน ไม่ได้สร้างความพึง

พอใจให้มากนัก แต่การสร้างเกมระดับ AAA ที่มียอดขายและชื่อเสียงที่ดีต่างหากที่

เป็นผลงานที่ผู้พัฒนาภูมิใจได้อย่างแท้จริง

Mission & Choice จุดประกายฝันให้นักออกแบบหลายคนเช่นเดียวกับไช่เจี

ยต้งที่อยู่เงียบๆ มานานหลายปี ดังนั้นเขาจึงรับงานนี้โดยไม่ลังเล

ถึงไช่เจียต้งจะมีประสบการณ์การออกแบบเกมมากมาย แต่กระบวนการพัฒนา

เกม AAA ขึ้นหิ้งกับเกมเน้นระบบเติมเงินนั้นมีความแตกต่างกันอยู่มาก

นอกจากนั้นเขาก็ได้ยินมานานแล้วว่าฝ่ายเกมเถิงต๋าและฉางหยางเกมส์มีแนว

ทางการออกแบบที่ไม่เหมือนใคร ซึ่งมาจากบอสเผย ดังนั้นเขาจึงอยากใช้โอกาสนี้ใน

การเรียนรู้จากมัน

เขาดูเอกสารแล้วพบว่ามีข้อกําหนดยากๆ อยู่หลายอย่าง เช่นการลงทุนในเกมและ

แว่น VR แนวเกม สไตล์ภาพ และอื่นๆ

ไช่เจียต้งอ่านดูแล้วก็ต้องตกใจ

ทุนทําแว่นยี่สิบล้าน ทุนทําเกมอีกยี่สิบล้านเลยเหรอ

ลงทุนขนาดนี้…กับเกมแคชชวลภาพสไตล์การ์ตูนเนี่ยนะ

ไช่เจียต้งงงมาก จากประสบการณ์ที่ผ่านมาของเขา ข้อกําหนดเหล่านี้ขัดแย้งกัน

อย่างชัดเจน และถึงจะตัดเหลือแค่ไม่กี่ข้อก็ไม่มีทางใช้การได้

แค่ลงทุนกับเกมแคชชวลตั้งยี่สิบล้านก็บ้ามากแล้ว แต่ยังทุ่มเงินอีกยี่สิบล้าน

พัฒนาแว่นเพื่อเกมเกมเดียวอีก

ถ้าเป็นบริษัทอื่นแผนนี้น่าจะโดนปัดตกทันที แต่ที่นี่…ดูเหมือนเป็นเรื่องปกติ

ไช่เจียต้งที่เพิ่งเข้ามาทํางานไม่กล้าถามอะไรมาก เขาเลยได้แต่ฟังเงียบๆ

หลินหวานหันไปหาผู้พัฒนาผลิตภัณฑ์ก่อน “ถ้าเราลงทุนยี่สิบล้านในการพัฒนา

แว่น VR จะได้ออกมาประมาณไหนเหรอคะ”

ผู้จัดการซ่งตอบตามตรง “ถ้าพัฒนาแค่ส่วนหลักของแว่นก็ถือว่าเพียงพอครับ

อาจจะมากเกินไปด้วยซ้ํา ผมแนะนําว่าไม่ต้องลงทุนมากขนาดนี้ เพราะตลาดจีนยังไม่

ใหญ่ ถึงจะพัฒนาออกมาก็คาดหวังให้ขายดีไม่ได้

“เราทําเป็นตัวธรรมดาๆ กระตุ้นให้เกิดกระแส และขายออกไปให้ได้พอคืนทุน

ก่อนดีกว่าครับ”

หลินหวานส่ายหัวทันที “ไม่ได้ค่ะ งบค้นคว้าและพัฒนาเพิ่มได้แต่ลดไม่ได้ ช่วย

บอกด้วยค่ะว่าจะทําได้ขนาดไหน”

ผู้จัดการซ่งคิดอยู่พักหนึ่ง “ถ้าอย่างนั้นเราก็เน้นเพิ่มเติมได้แค่ตัวคอนโทรลเลอร์

ครับ

“แต่คอนโทรลเลอร์…ดูจะทําให้โดดเด่นได้ยาก

“คอนโทรลเลอร์ของ VR ไม่มีอะไรมากไปกว่าด้ามจับกับปุ่ม

“ตอนนี้มีคอนโทรลเลอร์อยู่สองแบบ แบบแรกค่อนข้างเรียบง่าย เป็น

คอนโทรลเลอร์ถือมือเดียวไม่มีด้ามจับ มีแค่ทัชแพช ปุ่มถึงสองปุ่มและปุ่มทริกเกอร์

อีกแบบจะซับซ้อนขึ้นมา เป็นคอนโทรลเลอร์ถือสองมือมีด้ามจับ มีปุ่มสี่ปุ่มตรงนิ้วโป้ง

และปุ่มทริกเกอร์ตรงนิ้วชี้

“แบบแรกเรียบง่ายมาก ถึงจะค้นคว้าและพัฒนาอย่างเต็มที่ก็มีค่าใช้จ่ายไม่มาก

เนื่องจากเรามีเงินทุนมากพอก็ควรทําแบบสอง

“แต่แบบสองในตอนนี้ก็สมบูรณ์มากแล้ว แต่ละนิ้วมีปุ่มให้กดและออกแบบตาม

หลักสรีรศาสตร์ เราไม่จําเป็นต้องฝืนเปลี่ยนการออกแบบเพื่อให้แตกต่าง อย่างมากก็

ได้แค่ปรับรูปลักษณ์

“เพราะงั้นผมเลยคิดว่าการออกแบบใหม่ไม่ค่อยมีประโยชน์เท่าไหร่”

หลินหวานคิดอยู่ครู่หนึ่ง “แล้วถ้าเพิ่มฟังก์ชันเข้าไปล่ะคะ”

ผู้จัดการซ่งส่ายหัว “ไม่มีอะไรให้เพิ่มแล้วครับ นิ้วโป้งทั้งสองข้างต้องจับด้ามและ

กดปุ่มด้านหน้าถึงสี่ปุ่ม นิ้วชี้ต้องกดปุ่มทริกเกอร์ ใช้ครบทุกนิ้วแบบนี้จะเพิ่มอะไรเข้า

ไปได้อีกล่ะครับ”

ทั้งห้องตกสู่ความเงียบ เห็นได้ชัดว่าไม่มีใครรู้ว่าจะผลาญเงินเพิ่มได้ยังไงดี

บทที่ 1009 Animal Island VR

หลินหวานขยับมือดู “แล้วอีกสามนิ้วล่ะคะ”

ผู้จัดการซ่งก็ยังส่ายหน้าอยู่ดี “อีกสามนิ้วใช้จับคอลโทรลเลอร์ ไม่งั้นก็ตกสิครับ

แล้วสามนิ้วนั้นก็ไม่ยืดหยุ่นเท่านิ้วโป้งกับนิ้วชี้ ถึงจะให้ผู้เล่นกดก็อาจทําความคุ้นชิน

ไม่ได้”

เยว่จือโจวไต่ตรองดูแล้วพูดขึ้น “อาจจะไม่เป็นแบบนั้นเสมอไป ถ้าเราเพิ่มสายรัด

ที่ด้ามจับแล้วรัดไว้กับมือก็ไม่ต้องถือไว้ตลอด สามนิ้วที่เหลือสามารถขยับไปมาเพื่อให้

เกิดการเคลื่อนไหวต่างๆ ของการกระชับนิ้วมือได้

“ทําแบบนี้ตัวคอนโทรลเลอร์ก็จะบอกความแตกต่างของการเคลื่อนไหวอัน

ละเอียดอ่อนของแต่ละนิ้วได้ และจะส่งผลที่แตกต่างกันเมื่อจําลองการยิงธนู ตกปลา

ยิงปืน หยิบสิ่งของ และอื่นๆ”

ผู้จัดการซ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง “หืม? ไอเดียดีเลยนะครับ เราลองทําดูได้ แต่ก็ไม่เคย

ทํามาก่อน อาจจะมีเงินทุนไม่พอ…”

หลินหวานพูดขึ้นทันที “ไม่ต้องห่วงค่ะ ใช้เงินได้เต็มที่เลย ถ้าไม่พอเดี๋ยวหนู

หาทางช่วยเอง”

เยว่จือโจวยิ้ม มาบอกว่ามีเงินไม่พอต่อหน้าเถิงต๋ากับเฉินฮว่าเนี่ยนะ

ที่นี่ไม่มีคําว่ามีเงินไม่พอ มีแต่ใช้เงินไม่หมด

หลินหวานพูดต่อ “โอเคค่ะ เรื่องคอนโทรลเลอร์ตัดสินใจได้แล้ว เราจะเพิ่มปุ่ม

ให้แต่ละนิ้ว เราเอาแนวทางการออกแบบคอนโทรลเลอร์นี้ไปใช้ในการออกแบบเกมได้

“มีไอเดียสําหรับเกมบ้างไหมคะ”

เยว่จือโจวคิดอยู่พักหนึ่งก่อนจะพูดขึ้น “บอสเผยกําหนดขอบเขตแล้วว่าให้ทําเกม

แคชชวลสไตล์การ์ตูน ผมคิดว่าข้อได้เปรียบของการทําแบบนี้คือจะเห็นภาพแตกๆ

ของแว่น VR ได้ไม่ชัดเจนมากนัก คุณภาพของงานภาพจะดีกว่าและไม่สร้างแรง

กดดันทางจิตใจให้กับผู้เล่น

“เพราะ VR ให้ความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งสูงมาก ถ้าทําแนวยิงปืนหรือแนวสยอง

ขวัญหลายๆ คนอาจจะเล่นไม่ได้เพราะกลัว แต่ถ้าเป็นแนวแคชชวลก็ไม่มีปัญหาและ

ทําให้เล่นต่อไปยาวๆ ได้ง่าย

“ประเด็นอยู่ที่ต้องทําเกมแคชชวลที่มีระบบการเล่นที่ลึกมากพอ…”

ทั้งสองผลัดกันพูดไปมา หลินหวานจดบันทึกลงสมุด ในนั้นมีรายละเอียดเพิ่ม

มากขึ้นเรื่อยๆ

ไช่เจียต้งที่เป็นหัวหน้าฝ่ายวางแผนตามความคิดของทั้งสองไม่ทัน

มีแค่ข้อกําหนดง่ายๆ ไม่กี่ข้อแต่วิเคราะห์ออกมาได้เยอะแยะขนาดนี้เลยเหรอ

สุดยอดเลย ทําได้ยังไง

ไช่เจียต้งเคยคุมโปรเจ็กต์มาก่อน แต่การออกแบบของเขามีพื้นฐานมาจากระบบ

เกมทั่วไป ถึงจะมีช่วงเรียกประชุมระดมความคิด แต่โดยพื้นฐานแล้วก็แค่หารือ

เกี่ยวกับรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ

พูดง่ายๆ คือแก่นหลักยังเหมือนเดิมแต่เปลี่ยนเปลือกนอกไปมา

เนื่องจากเกมที่เน้นระบบเติมเงินมีระบบการเล่นเหมือนกันหมด หากเปลี่ยนแปลง

ระบบอะไรไปอาจกระทบกับผลกําไรได้ พวกเขาจึงไม่ไปยุ่งมาก

แต่เห็นได้ชัดว่าที่ฉือสิงสตูดิโอแตกต่างออกไป ดูเหมือนว่าหลินหวานกับเยว่จือโจ

วจะพิจารณาแนวทางของเกมจากศูนย์

บริษัทเกมอื่นๆ จะพิจารณาแนวทางภาพรวมของเกมก่อนแล้วค่อยจัดประชุม

หารือเกี่ยวกับรายละเอียดบางอย่าง แต่ฉือสิงสตูดิโอทํากลับกัน โดยใช้รายละเอียด

ต่างๆ มาต่อยอดเป็นตัวเกม

ไช่เจียต้งทึ่งกับเรื่องนี้มาก เขาฟังอย่างตั้งใจและจดรายละเอียดต่างๆ ของการ

ประชุมอย่างรวดเร็ว

หลินหวานเรียบเรียงผลลัพธ์จากการระดมความคิดแล้วพูดขึ้น “ถ้าอย่างนั้นก็

สรุปเกมได้ตามนี้

“เกม VR ที่เราจะสร้างจะเป็นแนวแคชชวล จําลองบทบาท และแซนด์บ็อก

“ผู้เล่นจะเริ่มต้นที่เกาะร้าง เป้าหมายของเกมคือเปลี่ยนเกาะทั้งเกาะให้เป็นสวรรค์

ของตัวเอง บนเกาะนี้ผู้เล่นสามารถปรับพื้นที่รกร้าง ทําฟาร์ม ล่าสัตว์ ตกปลา ปลูก

ต้นไม้ดอกไม้ สร้างบ้าน และอื่นๆ อีกมากมาย

“การทําสิ่งต่างๆ ในเกมผู้เล่นต้องจัดการทั้งหมด ตัวอย่างเช่น ผู้เล่นต้องใช้

คอนโทรลเลอร์หยิบคันธนูและยิงธนูเพื่อล่าสัตว์ ต้องเหวี่ยงเบ็ด ดึงเบ็ด และจับปลา

โยนลงถังด้วยตัวเองตอนตกปลา

“แน่นอนว่าหลังจากผู้เล่นเหนื่อยกันไปพักหนึ่ง เราจะเปิดโอกาสให้ผู้เล่นได้

ครอบครองหุ่นยนต์พิเศษที่จะช่วยดูแลพื้นที่เพาะปลูกหรือทําสวนให้เสร็จจากการทํา

ภารกิจ ผู้เล่นจะได้ไม่ต้องทําสิ่งเหล่านี้ซ้ําๆ ตลอดเวลา

“ผู้เล่นจะเล่นในมุมมองบุคคลที่หนึ่งในโหมดธรรมดา กิจกรรมทั้งหมดบนเกาะ

ต้องจัดการด้วยตัวเอง

“ตัวเกมเข้าสู่มุมมองพระเจ้าและโหมดจัดการได้ ผู้เล่นสามารถมองเกาะจะ

มุมมองด้านบนและปรับแต่งสิ่งต่างๆ ในโหมดจัดการ แน่นอนว่าโหมดนี้จะเปิดให้ใช้

งานหลังเล่นผ่านไปช่วงหนึ่ง

“ขณะเดียวกันเกมนี้จะรองรับการเล่นออนไลน์แบบง่ายๆ ด้วย ผู้เล่นสามารถไป

เกาะของผู้เล่นคนอื่นเพื่อพบปะเพื่อนฝูงได้ และสามารถตั้งทีมสํารวจเกาะร้างและหา

ทรัพยากรต่างๆ ไปด้วยกันได้

“แน่นอนว่าภาพลักษณ์ของผู้เล่นในระบบการเล่นออนไลน์คือปัญหาใหญ่

“ที่ผ่านมาแว่น VR มีโปรแกรมออนไลน์เล็กๆ อยู่บ้าง แต่ผลลัพธ์ไม่ค่อยดี

เท่าไหร่เพราะอุปกรณ์ตรวจจับได้แค่การเคลื่อนไหวของมือผู้เล่น แต่ตรวจจับการ

เคลื่อนไหวแขนและหัวไหล่ตามการเคลื่อนไหวของมือไม่ได้

“ทําให้การเคลื่อนไหวดูแข็งทื่อมากในมุมมองของผู้เล่นคนอื่น

“เกม VR หลายๆ เกมตัดแขนออกเหลือไว้แค่มือ แต่ทําแบบนั้นก็ดูแปลกมาก

“เราบังเอิญใช้สไตล์การ์ตูนพอดี เราสร้างผู้เล่นให้กลายเป็นสัตว์คล้ายมนุษย์

น่ารักๆ ได้ แล้วก็ทําให้การเคลื่อนไหวเป็นเหมือนหุ่นยาง ทําแบบนี้การเคลื่อนไหวมือ

ก็จะพาแขนเคลื่อนไหวตามไปด้วยซึ่งจะดูไม่แปลก หลายคนอาจมองว่าน่ารักมากๆ

“ที่สําคัญที่สุดคือพวกเขาต้องมีปฏิสัมพันธ์กับคอนโทรลเลอร์ของแว่น VR

“ในเกมของเรามีการเก็บของมากมาย เช่น เก็บดอกไม้ผลไม้ แต่การกระทํานี้ต้อง

ให้ผู้เล่นก้มตัวและหัวทุกครั้งที่จะหยิบของบางอย่าง ซึ่งเป็นเรื่องยุ่งยากและน่าเบื่อ

สําหรับผู้เล่น

“ดังนั้นเราต้องสร้างฟังก์ชันคล้ายๆ กับ ‘พลังจิตเคลื่อนย้ายสิ่งของ’ ผู้เล่นจะได้

ไม่เหนื่อยเวลาเล่น นอกจากนั้นฟังก์ชันต่างๆ อย่างการจัดเก็บอุปกรณ์ประกอบฉาก

เราต้องใช้คอนโทรลเลอร์ให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้

“ในแง่ของงานภาพในเกม ตีมหลักคือป่า สัตว์ และสไตล์การ์ตูน แต่ก็ต้องมี

องค์ประกอบทางเทคโนโลยีบางอย่างด้วย เนื้อหาที่ไม่ค่อยสมเหตุสมผลก็ใช้

เทคโนโลยีสุดล้ํามาครอบ

“สุดท้าย… ชื่อเกม

“หนูตั้งชื่อไม่ค่อยเก่งเท่าไหร่…”

เยว่จือโจวพูดขึ้น “นี่คือโปรเจ็กต์แรกของฉือสิงสตูดิโอ คุณควรเป็นคนตั้งชื่อเกม

นี้นะ”

หลินหวานคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ก็ได้ค่ะ งั้น…เอาเป็น ‘Animal Island’ แล้วกัน! ถึง

จะไม่ใช่ชื่อที่ดีแต่ก็น่าจะพอถูไถ”

เยว่จือโจวพยักหน้า “อืม เราใช้ชื่อนี้ไปก่อน ถ้าคิดชื่อดีๆ กว่านี้ได้ค่อยมาเปลี่ยน

ก็ได้”

หลินหวานหันไปมองผู้จัดการซ่งอีกรอบ “เดี๋ยวหนูสรุปการดําเนินการที่ต้องใช้ใน

เกมให้ทีหลัง อย่างการบังคับสิ่งของกลางอากาศ การยิงธนูอะไรพวกนี้ การค้นคว้า

และพัฒนาคอนโทรลเลอร์อาจจะต้องทําฟังก์ชันพวกนี้ด้วย เช่น การสั่นในรูปแบบ

ต่างๆ เซนเซอร์ตรวจจับแรงกด ระบบสัมผัส โมดูลออปติคัล และอื่นๆ

“รายละเอียดพวกนี้จะส่งผลต่อประสบการณ์การเล่นเกมของผู้เล่น ห้ามทําลวกๆ

เด็ดขาด เราต้องพยายามเต็มที่ในการผสานซอฟต์แวร์และฮาร์ดแวร์เข้าด้วยกัน

เพื่อให้เกมและแว่น VR สามารถทํางานร่วมกันได้อย่างสมบูรณ์ และมอบ

ประสบการณ์การเล่นที่ยอดเยี่ยมที่สุดให้ผู้เล่น!”

ผู้จัดการซ่งพยักหน้า “ไม่ต้องห่วงครับ ถ้ามีอะไรเพิ่มเติมบอกผมได้เลย ผมจะ

ให้ความร่วมมือเต็มที่! ตราบใดที่มีเงินทุนปัญหาพวกนี้จัดการได้แน่นอน ถึงจะแก้ได้

ไม่สมบูรณ์ก็น่าจะหาทางออกอื่นได้ครับ!”

หลินหวานถอนหายใจด้วยความโล่งอก “โอเคค่ะ รายละเอียดของเกมก็ใกล้

ครบถ้วนแล้ว เดี๋ยวหนูจะรีบร่างแผนการออกแบบทีหลัง ทุกคนเริ่มจัดการงานของ

ตัวเองได้เลยค่ะ!”

หลังจากหารือเรื่องแนวทางเฉพาะของเกมเสร็จหลินหวานก็รู้สึกโล่งใจ

ถ้าไม่มี ‘วิธีการทํางานแบบเถิงต๋า’ ที่เรียนรู้จากตอนอยู่ฉางหยางเกมส์ เธอคงไม่

สามารถจัดการงานที่ฉือสิงสตูดิโอได้

ทั้งหมดมาจากการอบรมดูแลของบอสเผย!