ขาดทุนไม่อั้น ขอแค่ฉันได้เป็นเศรษฐี - บทที่ 1088 บอสเผย ร่างสัญญาให้ผมที!

บทที่ 1088 บอสเผย ร่างสัญญาให้ผมที!

ไม่นานหลังไปทํางานในวันจันทร์ เมิ่งชั่งก็แวะไปห้องทํางานของบอสเผยพร้อม

แผนประชาสัมพันธ์

ตอนแรกเขาตั้งใจว่าจะตรงไปฝ่ายโฆษณาและการตลาดแล้วส่งแผนให้หยูเย่า

ดําเนินการต่อเร็วที่สุด

แต่หลังจากคิดทบทวนซ้ําไปมา เขาก็ตัดสินใจแวะไปหาบอสเผยก่อนเพราะมีเรื่อง

สําคัญมากต้องจัดการ ซึ่งเกี่ยวกับความสําเร็จและความล้มเหลวของแผน

ประชาสัมพันธ์ทั้งหมด

ถ้าบอสเผยไม่ตอบตกลง…

เมิ่งชั่งยอมไม่ทําแผนประชาสัมพันธ์และไม่ใช้งบประชาสัมพันธ์แม้แต่หยวนเดียว

ยังดีเสียกว่า

เพราะเขาต้องการคําสัญญาจากบอสเผย ถ้าไม่ได้คํามั่นสัญญา เมิ่งชั่งก็รู้สึกว่า

โอกาสที่เขาจะล้มเหลวยังมีอยู่และสูงมากด้วย

แต่ถ้าบอสเผยให้คํามั่นสัญญา โอกาสประสบความสําเร็จก็จะเพิ่มขึ้นมาก

เรื่องนี้มีความจําเป็นต่อการทํางานต่อไป

ถึงงานต่อจากนี้ของแผนประชาสัมพันธ์จะปล่อยให้หยูเย่าจัดการทั้งหมดโดยที่เมิ่ง

ชั่งไม่ต้องลําบากอะไร แต่ถ้าแผนประชาสัมพันธ์นี้ถูกกําหนดเอาไว้แล้วว่าจะล้มเหลว

และสร้างกําไรให้บอสเผยได้มากมายแม้จะต้องผลาญเงิน เมิ่งชั่งก็เลือกทิ้งแผน

ประชาสัมพันธ์ไปยังดีกว่าปล่อยให้บอสเผยได้ผลประโยชน์ไปฟรีๆ!

เขาไม่มีทางเลือกอื่น เมิ่งชั่งยืดอกยอมรับอย่างไม่อายมาตลอดว่าเป็นคนใจแคบ

บอสเผยเล่นตุกติกใส่เขามาแล้วหลายครั้ง จะให้ใจดีตอบเหรอ

ไม่มีทาง!

ฉันจะไม่มีทางทําอะไรที่เถิงต๋าได้ประโยชน์เด็ดขาด!

หลังจากยืนยันกับฝ่ายต้อนรับแล้วว่าวันนี้บอสเผยเข้าออฟฟิศ เขาก็เดินไปเคาะ

ประตูห้องทํางานบอสเผยเบาๆ

“เชิญ”

เมิ่งชั่งเปิดประตูเข้าไป เขาเห็นบอสเผยกําลังขมวดคิ้วจ้องจอคอมพิวเตอร์ ไม่รู้ว่า

กังวลเรื่องกิจการไหนอยู่

เขาอดทึ่งขึ้นมาไม่ได้

ตัดเรื่องนิสัยออก บอสเผยถือว่าเป็นคนที่มีจิตวิญญาณนักสู้มากๆ

เมิ่งชั่งเคยเปิดธุรกิจของตัวเองมาก่อน แต่เป้าหมายสูงสุดของเขาคือการสร้าง

ชื่อเสียงให้บริษัทแล้วรีบดึงเงินออกมาและชิ่งหนีไปเพื่อให้ตัวเองมีอิสระทางการเงิน

ถ้าเป้าหมายของเขาคือหนึ่ง เป้าหมายปัจจุบันของบอสเผยก็น่าจะเป็นหนึ่งร้อย

หรืออาจจะหนึ่งพัน

บอสเผยสร้างตํานานธุรกิจมาเองกับมือแล้วมากมาย ความสําเร็จของเขากระจาย

ไปยังวงการและอุตสาหกรรมอื่นๆ ไม่ใช่สิ่งที่การคุยโวจะเทียบชั้นได้

ธุรกิจของเถิงต๋าไม่ได้ดีแต่พูด แต่ละกิจการมีโมเดลธุรกิจเป็นของตัวเองและต่าง

ทํากําไรได้!

เมิ่งชั่งถามตัวเอง ถ้าประสบความสําเร็จได้เท่าบอสเผย ไม่สิ ถ้าประสบ

ความสําเร็จได้สักหนึ่งส่วนสิบ สมมติสร้างกิจการสักอย่างในเถิงต๋าขึ้นจากศูนย์ได้ เขา

ก็คงขายบริษัทให้บริษัทที่ใหญ่กว่าและออกไปใช้ชีวิตอย่างมีความสุขหลังจากที่มี

อิสรภาพทางการเงิน

ทําไมต้องมาเค้นหัวคิดเรื่องการพัฒนาบริษัทต่อด้วย

แต่บอสเผยไม่เป็นแบบนั้น

บอสเผยเพิ่งจะประสบความสําเร็จอย่างยิ่งใหญ่กับราวตากผ้าออกกําลังกาย

อัจฉริยะและ Mission & Choice แต่กลับไม่มัวนั่งอู้ เขาเข้าบริษัทแต่เช้าเพื่อมาคิด

เรื่องกิจการอื่นๆ

จิตวิญญาณนักสู้นี้ทําให้เมิ่งชั่งรู้สึกละอายใจ

แน่นอนว่าถึงจะรู้สึกละอายใจ แต่ความโกรธและความเกลียดชังที่มีต่อบอสเผยก็

ยังไม่เปลี่ยนแปลง มันไม่ได้ทําให้เมิ่งชั่งเปลี่ยนใจไม่ใช้แผนประชาสัมพันธ์แก้แค้น

บอสเผย

เผยเชียนแปลกใจเล็กน้อยที่เห็นเมิ่งชั่ง “มีอะไรเหรอ”

ตอนแรกเขาคิดว่าเมิ่งชั่งน่าจะใช้เวลาอย่างน้อยสองถึงสามวันในการเก็บข้อมูล

กิจการต่างๆ เพื่อตัดสินใจว่าจะทําแผนประชาสัมพันธ์ให้กิจการไหน

เมิ่งชั่งตอบ “บอสเผยครับ ผมรวบรวมข้อมูลใกล้เสร็จแล้ว และพอจะมีแนวทาง

ที่ชัดเจนเกี่ยวกับแผนประชาสัมพันธ์แล้วครับ

“แต่…

“ผมอยากให้บอสเผยสัญญาอย่างหนึ่งก่อนจะเดินหน้าทําแผนประชาสัมพันธ์นี้

ถ้าร่างเป็นสัญญาได้ก็ยิ่งดีครับ…”

เสียงของเมิ่งชั่งเบาลงเรื่อยๆ ยิ่งพูดเขาก็ยิ่งไม่มั่นใจ

เพราะตําแหน่งของเขากับบอสเผยห่างชั้นกันมาก การที่เขาเป็นคนเอ่ยขอเองดูไม่

เหมาะเลย เพราะจะเหมือนเขาจริงจังมากเกินไป

แต่เพื่อให้แน่ใจว่าจะได้ค่าคอมมิชชันอย่างราบรื่น เมิ่งชั่งก็ไม่มีทางเลือกอื่น

นอกจากยกเรื่องนี้ขึ้นมาพูด

เผยเชียนแปลกใจเล็กน้อย

คราวนี้เมิ่งชั่งคิดจะมาไม้ไหนอีกเนี่ย

อยากให้ฉันร่างสัญญาอย่างนั้นเหรอ

เผยเชียนสงสัย “ถ้าไม่ขัดกับสัญญาที่เราเซ็นกันก่อนหน้านี้ ผมก็พิจารณาดูได้”

เมิ่งชั่งพยักหน้าแล้วหยิบโปสเตอร์พิมพ์สีจากกระเป๋ายื่นให้อีกฝ่าย “นี่คือแผน

ประชาสัมพันธ์สําหรับคอร์สสร้างแรงบันดาลใจเว็บจงเตี่ยนจงเหวินครับบอสเผย

“ผมอยากให้บอสร่างสัญญายืนยันว่าเถิงต๋าคอร์เปอเรชันจะไม่ประกาศให้โลก

ภายนอกรู้เกี่ยวกับการดัดแปลงผลงานสามเรื่องของคอร์สสร้างแรงบันดาลใจผ่าน

ช่องทางออฟฟิเชียลใดๆ ภายในสองเดือนนี้ครับ”

เหมือนคําพูดที่ว่า เจ็บแล้วจําคือคน

เมิ่งชั่งไม่ใช่คนโง่ เขาไม่มีทางทําพลาดซ้ําเดิมอีก

ตอนทําแผนโปรโมต Mission & Choice และเกือบจะได้ค่าคอมมิชชัน จู่ๆ

บอสเผยก็เปลี่ยนวันเปิดตัว ทําให้แผนของเขาพังไม่ท่าและค่าคอมมิชชันลอยหายไป

ต่อหน้าต่อตา

หลังจากแอบไปสืบข้อมูลในคอร์สสร้างแรงบันดาลใจ เมิ่งชั่งย่อมต้องรู้เกี่ยวกับ

การดัดแปลงผลงานทั้งสามเรื่อง

แต่เขาก็สังเกตเห็นว่าการดัดแปลงลิขสิทธิ์ผลงานจะเริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการในอีก

สองเดือน

ภายใต้สถานการณ์ปกติก็ไม่น่าจะมีอะไรขัดขวางไม่ให้เขาได้ค่าคอมมิชัน เพราะ

ค่าคอมมิชชันคํานวณจากผลลัพธ์การประชาสัมพันธ์ในเดือนนั้นๆ

ส่วนจะเกิดอะไรขึ้นหลังผ่านสองเดือนนี้ไปก็ไม่ได้เกี่ยวกับเขา

เมิ่งชั่งจึงเลือกทําแผนประชาสัมพันธ์ให้กับคอร์สสร้างแรงบันดาลใจ

แต่เขาก็ไม่ควรประมาทจนเกินไป

ถ้าบอสเผยจงใจกลั่นแกล้งเขาและจู่ๆ ก็เผยแพร่เรื่องนี้ในเดือนนี้ขึ้นมาล่ะ แบบ

นั้นก็จะมีตัวแปรที่สร้างความไม่แน่นอนโผล่ขึ้นมา

ดังนั้นเมิ่งชั่งจึงเข้ามาขอให้บอสเผยร่างสัญญาเรื่องนี้โดยเฉพาะ

ถ้าบอสเผยตกลง เขาก็จะดําเนินแผนต่อได้โดยไร้กังวล

ถ้าบอสเผยไม่ตกลง ก็หมายความว่าอีกฝ่ายคิดจะเล่นตุกติกอะไรแน่นอน

ในเมื่อเป็นแบบนั้นเมิ่งชั่งก็จะยกเลิกแผนนี้แล้วไม่ทําอะไรเลยไปตลอดทั้งเดือน

เขายอมรับเงินเดือนพื้นฐานดีกว่าทํางานให้บอสเผยฟรีๆ!

แม้โปสเตอร์จะพิมพ์สี แต่ก็ไม่ได้มีสีเยอะอะไร แค่ข้อความบางข้อความใช้สี

ต่างกัน

พอเห็นโปสเตอร์เผยเชียนก็นึกถึงบรรจุภัณฑ์น้ํามะพร้าวแบรนด์หนึ่งทันที บรรจุ

ภัณฑ์แบรนด์นั้นว่ารกแล้ว โปสเตอร์ของเมิ่งชั่งรกยิ่งกว่า!

เพราะโปสเตอร์นี้ใหญ่กว่าและมีข้อความเยอะกว่า

เขาลองอ่านเนื้อหาบนโปสเตอร์ดู…

เผยเชียนอดไม่ได้ที่จะผุดยิ้มพึงพอใจ

อืม พยายามได้ดีมาก!

เผยเชียนเข้าใจวงการเว็บโนเวลและรู้ว่าตัวเลขที่เมิ่งชั่งใส่มาบนโปสเตอร์ไม่ใช่การ

อวดอ้าง แต่เป็นการทําให้ขายหน้า

ถ้าปล่อยโปสเตอร์นี้ออกไป บวกกับชื่อเสียงที่ย่ําแย่ของคอร์สสร้างแรงบันดาลใจ

เว็บจงเตี่ยนจงเหวิน ผู้คนต้องหัวเราะเยาะแน่นอน แถมยังสร้างผลลัพธ์ประชาสัมพันธ์

ให้คอร์สสร้างแรงบันดาลใจไม่ได้เลยด้วย!

ดูเหมือนว่าเมิ่งชั่งจะมีไฟขึ้นมาหลังแก้รายละเอียดสัญญาและเพิ่มเงินเดือน

พื้นฐาน การคิดแผนประชาสัมพันธ์แบบนี้ได้ในเวลาสั้นๆ ถือเป็นเรื่องที่ควรค่ากับการ

ฉลองจริงๆ

สําหรับเผยเชียนคําขอให้ร่างสัญญาของเมิ่งชั่งไม่ได้ทําให้เขาไม่พอใจเลย แต่กลับ

ทําให้มีความสุขด้วยซ้ํา

เพราะมันหมายความว่าเมิ่งชั่งคิดหาทางที่ดีที่สุดในการทําแผนประชาสัมพันธ์แบบ

ย้อนกลับจริงๆ

ถึงจุดนี้เผยเชียนกับเมิ่งชั่งก็คิดไปในทางเดียวกันแล้ว

ในเมื่อเป็นแบบนี้ ร่างสัญญาให้จะเป็นปัญหาอะไร

นอกจากจะร่างสัญญาแล้ว เขาต้องขยายเนื้อหาเพิ่มด้วย!

เผยเชียนหยิบปากกากับกระดาษจากด้านข้างขึ้นมาทันที “ไม่มีปัญหา เดี๋ยวผม

ร่างให้เลย!

“แต่…”

มือของเขาที่จับปากกาอยู่ชะงัก “เราต้องคิดเนื้อหาเฉพาะของสัญญา เรื่องนี้ต้อง

รอบคอบมากๆ”

เมิ่งชั่งหัวเราะในใจ

เขารู้ว่าบอสเผยต้องพยายามต่อรองแน่นอน

แต่เมิ่งชั่งคิดว่าไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไร ถ้าบอสเผยขออะไรมากเกินไป เขาก็จะเดิน

จากไปและเลิกล้มแผนประชาสัมพันธ์นี้

เผยเชียนพูดระหว่างที่มือจดขยุกขยิก “เถิงต๋าจะไม่ประกาศเรื่องการดัดแปลง

ผลงานทั้งสามของคอร์สสร้างแรงบันดาลใจผ่านช่องทางออฟฟิเชียลภายในสองเดือนนี้

… แค่นี้จะพอได้ยังไง

“คุณไม่รู้เหรอว่าเถิงต๋าไม่ค่อยเผยแพร่ข้อมูลสู่โลกภายนอกผ่านช่องทางออฟฟิเชี

ยลอยู่แล้ว ปกติข้อมูลมักจะรั่วออกไปอย่างเป็นปริศนาและถูกชาวเน็ตขุดคุ้ยจนเจอ

“เราควรทําแบบนี้ดีกว่า

“ผมจะออกประกาศแจ้งกิจการที่เกี่ยวข้องว่าการดัดแปลงผลงานทั้งสามของคอร์ส

สร้างแรงบันดาลใจเป็นความลับของบริษัทชั่วคราว ห้ามเผยแพร่โดยเด็ดขาด

นอกจากนั้นผมจะช่วยรับรองด้วยว่าถ้ามีการปล่อยให้ข้อมูลรั่วไหลจากภายในบริษัท

และไปกระทบกับแผนโปรโมตของคุณ ผมจะให้ค่าคอมมิชชันคุณสามหมื่นหยวนโดย

ไม่สนผลลัพธ์

“เอ่อ… เว้นแต่ว่าคุณจะเปิดเผยความลับเอง”

เผยเชียนกังวลว่าเมิ่งชั่งอาจเห็นว่าทําตามเป้าหมายไม่สําเร็จ เลยจงใจปล่อย

ความลับเพื่อเอาค่าคอมมิชชันสามหมื่น แบบนี้เขาก็โดนโกงสิ

ดังนั้นเขาต้องปิดช่องโหว่นี้

เมิ่งชั่งเบิกตากว้างเมื่อได้ยินตัวเลข ‘สามหมื่นหยวน’

แม่เจ้า ค่าคอมมิชชันก้อนนี้เท่ากับเงินเดือนพื้นฐานก่อนหน้านี้สิบเดือนเลยนะ!

เงื่อนไขบอสเผยใจกว้างเกินไป แถมยังเข้มงวดกว่าเงื่อนไขที่เมิ่งชั่งเสนอหลายเท่า

เมิ่งชั่งแค่ขอให้ ‘ไม่ประกาศผ่านช่องทางออฟฟิเชียล’ แต่บอสเผยเพิ่มกฎเกณฑ์

เกี่ยวกับ ‘การรั่วไหลข้อมูล’ เข้าไปอีก

แม้แต่ตัวเมิ่งชั่งเองก็สับสนเล็กน้อย

บอสเผยอยู่ฝั่งไหนกันแน่

เขารู้สึกว่าบางครั้งบอสเผยก็เหมือนผู้บงการที่น่าสะพรึงกลัว เป็นบอสใหญ่ที่แอบ

ควบคุมทุกอย่างและทําลายแผนการของเขา แต่บางครั้งเขาก็เหมือนพ่อพระที่อยาก

ช่วยกันจากใจจริง คอยตรวจสอบช่องโหว่และปิดรอยรั่วให้ แถมยังเสนอให้การ

สนับสนุนต่างๆ เองโดยไม่ต้องขออีก

ภาพลักษณ์ทั้งสองแตกต่างกันมากจนเมิ่งชั่งสับสนไปหมด

แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลามัวงง

บอสเผยร่างสัญญา ลงนาม และยื่นให้

เมิ่งชั่งรับมาตรวจสอบอย่างละเอียด

ไม่มีปัญหาอะไรเลย

ในสัญญาระบุชัดเจนว่าเมิ่งชั่งได้เงื่อนไขที่ดีเกินความคาดหมายไปอีก

เผยเชียนยิ้มและเอนหลังพิงพนักเก้าอี้

อันที่จริงเงื่อนไขนี้ทําให้เขาเป็นฝ่ายเสียเปรียบเล็กน้อย

ถ้าแผนประชาสัมพันธ์ของเมิ่งชั่งเป็นกระแสขึ้นมาเพราะการรั่วไหลจากภายใน

บริษัท ก็หมายความว่าเขาน่าจะทํากําไรได้ก้อนโต ซึ่งเผยเชียนก็จะเจ็บหนัก

เผยเชียนคิดว่าไม่ยุติธรรมสําหรับเขาเท่าไหร่ถ้าจะให้ค่าคอมมิชชันกับเมิ่งชั่งใน

กรณีนี้

แต่หลังจากไตร่ตรองดู เผยเชียนก็รู้สึกว่าช่วงนี้เมิ่งชั่งโดนเล่นงานหนักมาก

อีกฝ่ายพยายามทํางานอย่างหนักทุกเดือนแต่กลับได้เงินเดือนพื้นฐานเดือนละสาม

พันหยวน เงินเดือนต่ํากว่าคุณป้าแม่บ้านอีก

ไม่ใช่ว่าเขาสงสารเมิ่งชั่ง หลักๆ คือเผยเชียนกลัวว่าอีกฝ่ายจะโดนเล่นงานหนัก

เกินไปจนถอดใจ

นอกจากนั้นเมิ่งชั่งยังไม่รู้ด้วยว่างานของตัวเองยากขนาดไหน ในขณะที่เผยเชียน

ตระหนักเป็นอย่างดี

เผยเชียนรู้สึกว่าโหดร้ายเกินไปหน่อยที่จะปล่อยให้เมิ่งชั่งทํางานนี้ เขาต้องผ่อน

ปรนข้อกําหนดบางอย่างลงบ้างถ้ามันไม่ขัดกับเงื่อนไข เพื่อให้อีกฝ่ายไม่หมดความ

มั่นใจ

เมิ่งชั่งพับสัญญาเก็บใส่กระเป๋าอย่างระมัดระวังเหมือนกระดาษแผ่นนั้นเป็นพระ

ราชกฤษฎีกา

เพราะค่าคอมมิชชันของเดือนนี้ระบุไว้ในกระดาษแผ่นนี้!

“เดี๋ยวก่อน”

ขณะที่เมิ่งชั่งกําลังจะกลับออกไป เผยเชียนก็รั้งตัวเขาไว้

“มีอะไรอีกเหรอครับบอสเผย” เมิ่งชั่งกังวลเล็กน้อย กลัวว่าบอสเผยจะเปลี่ยนใจ

สีหน้าเผยเชียนจริงจังมาก “ผมเพิ่งนึกอะไรขึ้นได้ การเก็บข้อมูลทั้งสามกิจการ

และคิดแผนงานถือเป็นงานหนักทีเดียว คุณทําเสร็จในเวลาสั้นๆ ได้ยังไง

“คุณทํางานล่วงเวลารึเปล่า”

เมิ่งชั่งไม่รู้ว่าบอสเผยจะสื่ออะไร แต่เขาได้ยินมานานแล้วว่าบอสเผยไม่ชอบให้

พนักงานทํางานล่วงเวลา เขาจึงส่ายหัวเพื่อเลี่ยงปัญหายุ่งยากที่ไม่จําเป็น “เปล่าครับ

“ผมเก็บข้อมูลเสร็จตั้งแต่วันศุกร์ครับ

“แค่เห็นทําเลผมก็รู้ว่าร้านค้าประสบการณ์ต้องเป็นที่นิยมแน่นอน ผมเลยไปที่อื่น

ต่อเพื่อไม่ให้เสียเวลา ส่วนตลาดร้านข้างทางผมสรุปได้จากเบาะแสบางอย่างว่าต้องเป็น

ที่นิยมอีกเหมือนกัน

“เพราะงั้นผมเลยเก็บข้อมูลเสร็จแล้ว จากนั้นก็รีบกลับมาออกแบบโปสเตอร์

ไม่ได้ทํางานล่วงเวลาเลยครับ”

หากว่ากันตามตรงเมิ่งชั่งทํางานล่วงเวลาช่วงวันเสาร์อาทิตย์ เพราะถึงจะเป็นแผน

ขยะ เขาก็ต้องใช้เวลาประมาณหนึ่งในการคิด แถมการออกแบบโปสเตอร์ให้ออกมาดู

ไม่ดีก็ไม่ใช่งานง่ายเหมือนกัน

แต่สัญญาระหว่างเมิ่งชั่งกับบอสเผยไม่กําหนดเรื่องสวัสดิการบริษัทหรือค่า

ล่วงเวลา มีแค่เงินเดือนพื้นฐานกับค่าคอมมิชชัน

เมิ่งชั่งไม่ได้คิดอะไรมากตอนเซ็นสัญญา เขารู้สึกว่าค่าคอมมิชชันเดือนละหนึ่ง

แสนนั้นมากพอแล้ว จะเอาสวัสดิการบริษัทกับค่าล่วงเวลาเล็กน้อยไปทําไมอีก

แน่นอนถ้าเขารู้ว่าสวัสดิการของบริษัทเถิงต๋ามีอะไรบ้าง เขาคงยอมลดค่าคอมมิช

ชันลงเพื่อขอให้บอสเผยเพิ่มสวัสดิการเหล่านั้นให้…

แต่ไม่ว่ายังไงเนื้อหาสัญญาก็เปลี่ยนไม่ได้แล้ว ถึงเมิ่งชั่งจะทํางานล่วงเวลาจริงก็

ไม่ได้ค่าล่วงเวลาอยู่ดี

เผยเชียนเงียบไป ในดวงตาฉายแววเศร้าสร้อย

เฮ้อ แม้แต่เมิ่งชั่งเองมองแวบเดียวก็บอกได้ว่าตลาดร้านข้างทางกับร้านค้า

ประสบการณ์ต้องเป็นที่นิยมแน่นอน…

แต่เขาก็ยังหวังว่าทั้งสองกิจการจะซบเซา

น่าเศร้าใจจริงๆ…

แต่ก็หมายความว่าเมิ่งชั่งเหมือนเป็นเครื่องชี้วัดบางอย่างให้เขาได้เหมือนกัน โป

รเจ็กต์ไหนที่เมิ่งชั่งไม่ชอบหมายความว่าน่าจะมีโอกาสประสบความสําเร็จสูง ต้องเฝ้า

ระวังมากขึ้น

เผยเชียนมองเมิ่งชั่งแล้วรู้สึกว่าเป็นเรื่องดีจริงๆ ที่มีคนในบริษัทคิดเหมือนกันกับ

เขา

น่าเสียดายที่เมิ่งชั่งไม่ได้ทํางานล่วงเวลา ไม่อย่างนั้นเผยเชียนก็ไม่รังเกียจที่จะ

เปลี่ยนเนื้อหาสัญญาและให้ค่าล่วงเวลาอีกฝ่ายเป็นการให้กําลังใจ

แต่เมิ่งชั่งไม่ได้ทํางานล่วงเวลาเลยนับตั้งแต่เข้ามาทํางานในเถิงต๋า แค่นี้ก็แสดงให้

เห็นแล้วว่าเขาไม่ชอบทํางานล่วงเวลา การให้ค่าล่วงเวลาอาจส่งผลเสียได้ เผยเชียนเลย

ไม่ได้พูดอะไรออกไป

เขาได้แต่หวังว่าครั้งนี้อีกฝ่ายจะเก็บค่าคอมมิชชันไปได้สําเร็จ!