ขาดทุนไม่อั้น ขอแค่ฉันได้เป็นเศรษฐี - บทที่ 1183 ผู้อํานวยการถัง อาคารสํานักงานนี้ฮวงจุ้ยดีมาก!

บทที่ 1183 ผู้อํานวยการถัง อาคารสํานักงานนี้ฮวงจุ้ยดีมาก!

ถังอี้ซู่กลับไปที่โต๊ะแล้วถอนหายใจเบาๆ หลี่หย่าต๋าใจหล่นไปอยู่ตาตุ่ม ในใจนึกสงสัยว่าหรือสถานการณ์เลวร้ายที่สุดที่เดา

ไว้จะเป็นจริง

“เป็นยังไง บริษัทนี้ก็บั๊กเยอะเหมือนกันเหรอ” ถังอี้ซู่พยักหน้า “ใช่ค่ะ หนูเจอบั๊กสิบสองตัวในครึ่งชั่วโมง” หลี่หย่าต๋า “…” คุณพระ วันนี้มีนัดคุยกับสองบริษัท สุดท้ายโดนไล่กลับทั้งสองบริษัทเพราะบั๊ก มันเหลือเชื่อเกินไปหน่อยรึเปล่า ตามหลักแล้วบริษัทต้องเอาเกมเวอร์ชันเสถียรมานําเสนอ ฟังก์ชันใหม่ที่ยังมีบั๊ก

เยอะอยู่จะไม่ใส่มาด้วย ถึงจะเป็นแบบน้ันก็ยังมีบั๊กอยู่เต็มไปหมดอีกเหรอ เข้าใจได้ยากอยู่นะ แต่พูดอะไรไปตอนนี้กไ็ม่มีประโยชน์ หลี่หย่าต๋าปลอบใจอีกฝ่าย “ไม่เป็นไร เพื่อนร่วมงานฝั่งธุรกิจของเรากําลังติดต่อ บริษัทเกมอื่นๆ อยู่ เมิ่งชั่งเองก็จะจัดกิจกรรมส่งเสริมการขายเร็วๆ นี้ เดี๋ยวจะมี บริษัทอื่นๆ เข้ามาเจรจาความร่วมมอืกับเราเพิ่ม

“สองบริษัทนี้เป็นบริษัทเล็ก อาจจะทํางานกันไม่จริงจังมาก ไม่แปลกที่จะมีบั๊ก เยอะ ในอนาคตอะไรๆ จะดีขึ้น”

ถังอี้ซู่พยักหน้าเงียบๆ

…

ตอนบ่าย หลี่หย่าต๋านั่งอยู่ที่โต๊ะ รู้สึกเบื่อเล็กน้อย

งานช่วงแรกของบริษัทไม่มีอะไรมากไปกว่าการพัฒนาโปรแกรมแพลตฟอร์มและ ติดต่อกับบริษัทเกมอื่นๆ ซึ่งมีคนอื่นคอยดูแล หลี่หย่าต๋าจึงค่อนข้างว่าง เดิมทีถ้าได้เซ็นสัญญากับสองบริษัทที่มาวันนี้ พวกเขาก็คุยเรื่องการร่วมมือ

หลังจากนี้เพิ่มเติมได้ แต่ไม่คิดเลยว่าทั้งสองบริษัทจะโดนไล่กลับเพราะบั๊ก…

เป็นเรื่องเหลือเชื่อจริงๆ หลังจากเมิ่งชั่งเริ่มโปรโมต จะมีบริษัทเข้ามาเจรจาความร่วมมือเพิ่ม แต่พวกเขาก็

ต้องรออีกอย่างนอ้ยสองถึงสามวัน ระหว่างกําลังนั่งอู้อยู่ที่โต๊ะ สายตาของเธอก็เหลือบไปเห็นร่างคุ้นเคยเดินเข้ามาจาก ด้านนอก

“หืม? ทําไมคนนั้นดูคุ้นๆ จัง”

หลี่หย่าต๋าสะกิดถังอี้ซู่ “ดูสิ นั่นใช่เหยียนฉีที่เพิ่งแวะมาเมื่อเช้ารึเปล่า” ถังอี้ซู่หันไปมอง “โอ๊ะ ใช่ค่ะ ทําไมเขากลับมาอีก

“สงสัยจะแก้บั๊กเสร็จแล้วมั้งคะ” หลี่หย่าต๋าส่ายหน้าทันที “จะเป็นไปได้ยังไง ไม่มีทางแก้เสร็จเร็วขนาดนั้นหรอก!

น่าจะเป็นเรื่องอื่น ลองเข้าไปถามดูสิ” ถังอี้ซู่พยักหน้าแล้วลุกจากโต๊ะไปต้อนรับอีกฝ่าย

“บอสเหยยีนมีธุระอะไรรึเปล่าคะ” เหยียนฉีดูเขินอายเล็กน้อย “ผู้อํานวยการถังครับ คือ… “เฮ้อ ผมจะพูดยังไงดี คือมันน่าอายนิดหน่อยครับ

“หลังจากกลับไปที่บริษัท ผมก็เอาบั๊กให้ทีมพัฒนาดูและบอกให้พวกเขาแก้ไข

ทันที

“กลายเป็นว่า…

“พวกเขาเช็กดูตลอดทั้งเช้าและพบบั๊กแค่สองตัว ซึ่งพวกเขาก็รีบแก้ทันที แต่…อีก สิบบั๊กอย่าวา่แต่แก้เลยครับ แค่ทําให้เกิดอีกครั้งยังไม่ได้เลย

“เพราะงั้นผมเลยสงสัยว่าอาจจะให้คุณลองเล่นผิดเวอร์ชัน ก็เลยลบแล้วลง เวอร์ชันเสถยีรใหม่

“ผมลองเล่นดูสองสามครั้งแล้ว แต่ไม่เจอบั๊กร้ายแรงแม้แต่ตัวเดียว ผมเลยอยาก รบกวน…ให้คุณช่วยดูให้สักแป๊บนึงได้ไหมครับ” เหยียนฉีรู้สึกเขินมาก แวะมาเจรจาความร่วมมือกับผู้จัดจําหน่าย แต่กลายเป็นว่าเจรจาไม่สําเร็จเพราะ บั๊ก ใครเจอแบบนี้ก็ต้องรู้สึกไม่ดีทั้งนั้น เหยียนฉีจึงกลับไปโวยทีมพัฒนาว่าทํางานไม่ รอบคอบและสั่งให้พวกเขารีบแก้บั๊กทันที ผลคือทีมทดสอบและทีมพัฒนาไม่ได้พักเที่ยงกันเลย พวกเขากินข้าวแบบรีบๆ

แล้วตรวจเกมซ้ําไปมาอยู่หลายรอบ แต่บั๊กพวกนั้นกลับทําให้เกิดข้ึนอีกครั้งไม่ได้!

การทําให้เกิดซ้ําคือการดําเนินการแบบเดียวกันให้บั๊กปรากฏขึ้นอีกครั้ง เพื่อที่จะ

ได้หาจุดที่เกิดปัญหาในโปรแกรมและแก้ไขได้ตรงจดุ แต่ถ้าทําให้เกิดซ้ําไม่ได้ แล้วจะแก้ได้ยังไง อย่าว่าแต่แก้ไขเลย หลังจากลองอยู่หลายครั้งแล้วยังทําให้เกิดซ้ําไม่ได้ ทุกคนจึง

เริ่มสงสัยว่าบั๊กนี้มอียู่จริงหรือเปล่า แม้แต่เหยียนฉีก็เริ่มสงสัยตัวเอง หรือว่าเขาลงเวอร์ชันที่จะเอาไปสาธิตผิด เผลอลงเวอร์ชันกําลังพัฒนาแทนที่จะ

เป็นเวอร์ชันเสถียร เพราะงั้นเลยมีบั๊กเต็มไปหมด พอคิดว่าทุกคนไม่ได้พักเที่ยงเพราะตัวเองก็ทําให้เหยียนฉีรู้สึกผิดขึ้นมา เขาจึงลบเวอร์ชันที่ลงไว้ออกแล้วลงใหม่ ในใจได้แต่หวังว่าคราวนี้ผู้อํานวยการ

หลินจะเล่นได้ตามปกติ ถ้าบั๊กเยอะเพราะเขาลงเวอร์ชันผิดจริงๆ เขาก็จะรีบเอาไปให้ผู้อํานวยการหลินลอง

เล่นดูอีกครั้ง ถ้าไม่เจอบั๊กจะได้เซ็นสัญญาได้!

ถังอี้ซู่เงียบไปพักหนึ่งกอ่นรับมือถือมา “โอเคค่ะ งั้นเราไปห้องรับรองกันดีกว่า”

…

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ถังอี้ซู่ยื่นมือถือคืนเหยียนฉี ทั้งสองมองหน้ากันไม่พดูอะไร หลังจากลองเล่นอีกครั้งชั่วโมง เธอเจอบั๊กทั้งหมดสิบสี่ตัว เพิ่มมาอีกสองตัวเฉยเลย!

แถมครั้งนี้เหยียนฉียังจับตาดูทุกการกระทํา ทุกครั้งที่บั๊กปรากฏ หัวใจเขาจะสั่น

ไหวอย่างควบคุมไมไ่ด้

พอเจอบั๊กทั้งหมดสิบสี่ตัว สีหน้าของเหยียนฉีก็แสดงออกชัดเจนว่าเริ่มสงสัยใน

ชีวิต อีกทั้งยังรู้สึกว่ากําลังฝันไปหรือติดอยู่ภาพลวงตาหรือเปล่า เกิดอะไรขึ้นเนี่ย!

ก่อนจะมาที่นี่เข้าเช็กดูอยู่สามสี่รอบ มือถือเครื่องนี้ลงเวอร์ชันเสถียรที่มีบั๊กน้อย

จริงๆ ทําไมถึงมีบั๊กเยอะกว่าเดิมล่ะ เหยียนฉีได้แต่สงสัย แต่โชคดีที่ลองกันแค่ครึ่งชั่วโมง ถ้าให้ลองเล่นนานกวา่นี้ อาจจะเจอบั๊กเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า! “ผู้อํานวยการถัง คือ… ผม… “ผมต้องขอโทษจริงๆ ครับ!” เหยียนฉีอายมากจนอยากแทรกแผ่นดินหนี

นอกจากจะเสียเที่ยวแล้ว ที่สําคัญคือยังมาหน้าแตกต่อหน้าผู้อํานวยการถังอีกครั้ง ผู้อํานวยการถังจะคิดว่าเขาเป็นคนไม่น่าเชื่อถือขนาดไหน โชคดีที่ผู้อํานวยการถังดูเปน็คนง่ายๆ และใจดี เธอไม่โกรธเลยสักนิด แต่เหยียนฉีก็ยังรู้สึกเหมือนเป็นคนโง่ ถังอี้ซู่ก้มหัวลงพร้อมกับพูดขึ้น “ไม่เป็นไรค่ะ บางที…อาจเป็นเพราะตัวหนูเองนี่

แหละค่ะ…” เหยียนฉีหลุดหัวเราะ “ผู้อํานวยการถังเป็นคนตลกจังครับ มันจะเกี่ยวกับตัวคุณ

ได้ยังไง

“ขนาดนี้แล้วคุณยังปลอบผมอีก ผมยิ่งรู้สึกละอายใจหนักกว่าเดิม

“ต้องขอโทษจริงๆ นะครับ! เดี๋ยวผมจะกลับไปให้ทีมแก้ไขทันที!” เหยียนฉีขอโทษขอโพยอีกครั้งแล้วกลับไปพร้อมกมือถือ

…

หลังออกจากออฟฟิศของแพลตฟอร์มเจาลู่ เหยียนฉีก็ยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

“หมายความว่าเวอร์ชันแรกที่เอาไปคือเวอร์ชันเสถียรเหรอ

“ฉันไม่ได้กล่าวหาทีมทดสอบและทีมพัฒนาผิดๆ ใช่มั้ย

“แต่…มันก็ทําซ้ําไม่ได้จริงๆ!” เหยียนฉีก้าวออกจากประตูอาคารสํานักงานหนึ่งก้าวแล้วนั่งลง จากนั้นก็หยิบมือ

ถือออกมา สมัครแอ็กเค้านต์ใหม่ และลองเล่นอีกครั้ง ครึ่งชั่วโมงผ่านไป

“แปลกจัง ไม่เห็นมีบั๊กเลย!

“ทําไมตอนฉันเล่นไม่มบีั๊ก แต่พอผู้อํานวยการถังเล่นบั๊กโผล่มารัวๆ

“ไม่เห็นจะสมเหตุสมผลเลย!” เหยียนฉีเดินไปรอบๆ ใต้อาคารสํานักงานหลายครั้ง เขาสับสนมาก เขาไม่รู้ว่าควรกลับไปที่บริษัทหรือแวะเข้าไปหาผู้อํานวยการถังอีกครั้งดี ถ้ากลับไปที่บริษัทแล้วทําให้บั๊กปรากฏอีกไม่ได้ล่ะ แต่ถ้ากลับไปหาผู้อํานวยการถัง… ก็อาจจะเจอบั๊กอีกเป็นสิบ คราวนี้ถึงจะเป็นคนใจเย็นขนาดไหน ยังไงก็ต้องมีโวยกันบ้างแหละ เหมือนคําพูดที่ว่า ครั้งหนึ่งครั้งสองยังพอทน แต่ครั้งสามครั้งสี่คือเกินทน หลังเดินไปรอบๆ อาคาสํานักงานอยู่สิบนาที ในที่สุดเหยียนฉีก็รวบรวมความกล้า

และกลับเข้าไปอีกครั้ง ครั้งนี้เหยียนฉีฉลาดขึ้น หลังจากประตูลิฟต์พาไปชั้นออฟฟิศของแพลตฟอร์มเจา

ลู่ เขาก็ไม่ได้ตรงปรี่เขา้ไปทันที แต่ไปแอบเล่นเกมอยู่ในจุดที่ไม่มีใครเห็น หลังจากนั้นดวงตาของเหยียนฉีก็เบิกกว้างขึ้นเรื่อยๆ สีหน้าของเขาแสดงความ

ประหลาดใจ ในที่สุดบั๊กก็โผล่มา!

บั๊กที่ไม่ว่าจะทํายังไงก็ไม่เกิดขึ้นอีก ตอนนี้ปรากฏขึ้นมาอีกครั้งแล้ว ครั้งนี้ปรากฏ

ขึ้นมาอย่างเป็นธรรมชาติ ราวกับว่ามันอยู่ตรงนี้มาตลอด ดูเหมือนว่าปัญหาจะไม่ได้อยู่ที่ผู้อํานวยการถัง แต่อยู่ที่สถานที่งั้นเหรอ เหยียนฉีเงียบไป ความคิดนี้ดูงมงายเกินไปและขัดกับมุมมองต่อโลกของเขา แต่ความจริงก็ปรากฏอยู่ตรงหน้า บั๊กที่เห็นไม่ใช่เรื่องโกหก…

เขากดปิดเกมเงียบๆ จากนั้นก็โทรหาหัวหน้าทีมพัฒนาและหัวหน้าทีมทดสอบของ

บริษัท

“ทั้งสองคนรีบมาตามโลเคชันที่ส่งให้ตอนนี้เลย!

“เออใช่ เอาโน้ตบุ๊กมาด้วยนะ”

…

ห้าโมงเย็น

หลี่หย่าต๋าหาวและกําลังจะลุกไปเข้าห้องน้ํา

ถ้าอยู่เถิงต๋า เธอคงกลับบ้านไปแล้ว แต่เพื่อที่จะปิดบังตัวตนได้ดีขึ้น แพลตฟอร์มเจาลู่ไม่สามารถทําแบบเดียวกันเถิง

ต๋าได้ เวลาเลิกงานจึงเลื่อนไปเป็นหกโมงถึงหนึ่งทุ่ม ถึงเวลาเลิกงานจะดูไม่ปกติเท่าไหร่ในบรรดาบริษัทเกม แต่อย่างน้อยก็ไม่ชัดเจน

จนเกินไป ทันทีที่เดินไปถึงประตู เธอก็ได้ยินเสียงคนคุยกันที่ทางเดินด้านนอก

“จริงด้วย! หาบั๊กอยู่ที่นี่สองชั่วโมง เจอบั๊กเยอะกว่าหาที่บริษัทสองวันอีก!”

“เอ๊ะ บั๊กนี้เคยโผล่มาสัปดาห์ก่อน แต่ไม่เคยโผล่อีก ในที่สุดมันก็โผล่มาอีกแล้ว”

“ไม่ต้องรบีแก้ตอนนี้ก็ได้ จดสาเหตุที่เกิดบั๊กก่อน แล้วเดี๋ยวค่อยกลับไปแก้”

“รู้แล้ว จดอยู่” หลี่หย่าต๋ารู้สึกอยากใส่ใจเล็กน้อย เธอเดินไปส่องตรงประตูแล้วเห็นคนสามคนนั่ง อยู่บนโซนฟาในพื้นที่ส่วนกลางด้านนอก หนึ่งในนั้นคือเหยียนฉี ส่วนอีกสองคนถือ โน้ตบุ๊กคนละเครื่อง ดูเหมือนกําลังจดจ่ออยู่กับ…งานเหรอ หลี่หย่าต๋าอึ้งไป เกิดอะไรขึ้นเนี่ย เธอแวะไปเข้าห้องน้ํา พอกลับมาก็เห็นเหยียนฉีกับอีกสองคนนั่งอยู่ตรงนั้น แถม

ยังดูเหมือนตั้งใจจะสิงอยู่ท่ีนี่ หลี่หย่าต๋าเดินกลับไปที่โต๊ะเงียบๆ จานนั้นก็กระซิบถามถังอี้ซู่ “น้องถัง น้องพูด

อะไรกับบอสเหยียนเหรอ ไปทําอะไรให้เขาโกรธรึเปล่า” ถังอี้ซู่ผงะไป “คะ? หนูไม่ได้พูดอะไรเลยนะคะ” หลี่หย่าต๋า “งั้นทําไมเขาถึงพาพนักงานสองคนมานั่งแก้บั๊กอยู่หน้าออฟฟิศเราล่ะ” ถังอี้ซู่ “หา?” ตายแล้ว บอสเหยียนคิดอะไรอยู่เนี่ย เพราะเจอบั๊กเยอะเกินไปจนจิตใจแหลกสลาย ก็เลยลากพนักงานมานั่งแก้บั๊กอยู่

ตรงนี้และห้ามไม่ใหก้ลับบ้านจนกว่าจะแก้เสร็จเหรอ ถังอี้ซู่เองก็คิดเตลิดไปไกลเหมือนกันกับหลี่หย่าต๋า เธอรีบลุกขึ้นแล้วมองออกไปข้างนอก เหยียนฉีดูเหมือนกําลังจะสั่งให้พนกังานสองคนแก้บั๊กอยู่จริงๆ!

ถังอี้ซู่ถาม “บะ…บอสเหยียนทําอะไรอยู่เหรอคะ” เหยียนฉีกําลังตั้งหน้าตั้งตาหาบั๊กบนมือถือ พอหันกลับมาเห็นถังอี้ซู่ เขาก็รีบลุก

ขึ้นยืน

“ผู้อํานวยการถัง ผมค้นพบแล้วว่าเป็นเพราะฮวงจุ้ยของอาคารสํานักงานของคุณ!

“พอผมมาที่นี่ บั๊กมากมายที่ซ่อนอยู่ก็ปรากฏ สุดยอดเลยใช่ไหมครับ!

“ทดสอบบั๊กที่นี่ได้ประสิทธิภาพดีมากครับ! ค้นกันสองชั่วโมงเจอบั๊กมากกว่าตอน ค้นที่บริษัทอยู่สองวันอีกครับ!

“ผมเพิ่งถามผู้จัดการอาคารมา ชั้นนี้ยังมีพื้นที่สํานักงานว่างอยู่ ผมตั้งใจว่าจะพา ทีมทดสอบทั้งหมดมาทดสอบบั๊กกันที่นี่! เราจะทดสอบกันจนกว่าจะไม่เจอบั๊ก!

“ถึงผมจะเชื่อในวัตถุนิยม แต่…บางครั้งเรื่องเหนือธรรมชาติก็มีอยู่จริง!”