ขาดทุนไม่อั้น ขอแค่ฉันได้เป็นเศรษฐี - บทที่ 1261 บอสเจ้า ตัวเองได้ประโยชน์อย่าทำเป็นลำบากใจ
- Home
- ขาดทุนไม่อั้น ขอแค่ฉันได้เป็นเศรษฐี
- บทที่ 1261 บอสเจ้า ตัวเองได้ประโยชน์อย่าทำเป็นลำบากใจ
โจวมู่หยันตอบตกลงทันที “ไม่มีปัญหาครับ! เดี๋ยวผม
ไปบอกทางหลงอวี่คอร์เปอเรชันทันที
“ถึงบอสเผยไม่บอก ผมก็จะเสนอข้อแม้พวกนี้อยู่ดี
เพราะผมกลัวว่าไอเดียการออกแบบของบอสเผยอาจจะล้ำ
เกินไป บอสเผยคงอยู่ดูโปรเจ็กต์ไปตลอดไม่ได้ ถ้าผมไม่เข้าใจ
ความคิดของบอสเผย ผมจะทำยังไง
“ถ้าส่งนักออกแบบที่มีประสบการณ์มาช่วยดูแล
โปรเจ็กต์ได้ก็ดีมากเลยครับ ผมจะได้เรียนรู้และช่วยงานได้
อย่างเต็มที่”
เผยเชียนเงียบไปครู่หนึ่ง
บอสโจว ความคิดของเราเหมือนกัน แต่กระบวนการคิด
ของเราอาจจะต่างกันนิดหน่อย
โจวมู่หยันดีใจมาก “โอเคครับ งั้นก็ตกลงตามนี้ เดี๋ยวผม
ไปบอกทางหลงอวี่คอร์เปอเรชัน ให้พวกเขารีบจัดการเรื่องการ
เลิกจ้างเจ้าซวี่หมิงเร็วที่สุด ผมจะพยายามเร่งให้ส่งตัวเขาไป
จิงโจวในอีกสองสามวันครับ!”
เรื่องนี้ถือว่าจัดการเรียบร้อย เผยเชียนใช้ไอเดียเกมแลก
กับคู่หูทองคำของอีรีก ซึ่งก็คือเจ้าซวี่หมิง
ต่อจากนี้ก็แค่รอให้หลงอวี่คอร์เปอเรชันส่งคนมาเท่านั้น
ส่วนเรื่องการออกแบบเกม…
ไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไร เพราะเขามักจะคิดอะไรออกหน้า
งานเสมอ ไม่ว่าจะคิดอะไรออกมา หมิ่งจิ้งเชาก็เติมเต็มจน
สำเร็จได้
สำหรับเผยเชียนแล้ว เกมนี้จะล้มเหลวหรือประสบความ
สำเร็จก็ไม่ใช่สิ่งที่เขาควบคุมได้อยู่แล้ว
ถ้าควบคุมได้ เขาคงขาดทุนไปนานแล้ว!
เพราะงั้นก็ทำตามกระบวนการเดิม จะสำเร็จหรือ
ล้มเหลวก็ปล่อยให้เป็นไปตามโชคชะตา
เทียนหัวสตูดิโอไม่เหมือนฝ่ายเกมเถิงต๋า ต่อให้ไอเดีย
มาจากเผยเชียนและได้หมิ่งจิ้งเชาช่วยคุมงาน ก็ไม่ได้
หมายความว่าเกมนี้จะประสบความสำเร็จ
ถ้าสำเร็จ ก็บอกได้แค่ว่าเป็นเพราะชะตาฟ้ากำหนด
ถ้าไม่สำเร็จ อย่างน้อยก็ได้บทเรียนบางอย่างไว้ใช้
สำหรับการขาดทุนในอนาคต
เผยเชียนไม่รีบร้อน เขารออย่างใจเย็น
...
วันอังคารที่ 16 ตุลาคม
เจ้าซวี่หมิงไปทำงานตามปกติ
เขาขับรถเข้าไปจอดที่ลานจอดรถของบริษัท หลังจาก
ดับเครื่องยนต์ เขาก็เห็นว่ายังไม่ถึงเวลาเข้างาน จึงจุดบุหรี่
และนั่งพักในรถ
อีรีกจากไปแล้ว เขาคิดถึงอีกฝ่ายมาก
ตอนนี้เขาเป็นคนดูแลงานทั้งหมดของ IОI เซิร์ฟเวอร์จีน
ชั่วคราว ยังไม่รู้แน่ชัดว่าสถานการณ์ฝั่งอีรีกเป็นยังไง
ก่อนหน้านี้ไม่ว่าเรื่องอะไรก็มีอีรีกคอยตัดสินใจ เจ้าซวี่
หมิงมีความสุขกับการเป็นผู้ช่วย งานสำเร็จก็รับความดี
ความชอบร่วมกัน งานพังก็ปล่อยให้อีรีกรับผิดทั้งหมด มัน
ดีมากจริงๆ
แต่ตอนนี้เขากลับรู้สึกเหมือนถูกทิ้งให้แบก
ความรับผิดชอบทั้งหมด ทำให้อกสั่นขวัญแขวนอยู่ตลอดเวลา
“เฮ้อ เพื่องาน”
เจ้าซวี่หมิงดับบุหรี่แล้วล็อกรถ จากนั้นก็เดินไปที่ลิฟต์
ของลานจอดรถ
เขาก็ยังคงทำงานแบบพอผ่านไปวันๆ จะให้เขาทำอะไร
ได้อีก
จากที่อีรีกพูดก่อนจะจากไป ความเป็นไปได้ที่อีรีก
จะกลับมาเป็นผู้ดูแลเซิร์ฟเวอร์จีนนั้นต่ำมาก เจ้าซวี่หมิงคิดว่า
ตัวเองควรเตรียมตัวรับมือกับคนใหม่ให้เร็วที่สุด
แต่ก็ไม่รู้ว่าผู้ดูแลคนใหม่จะเป็นคนแบบไหน ถ้าร่วมมือ
กันได้ไม่ดีจะทำยังไง
เรื่องนี้ทำให้เขากังวลใจมาก
พอเดินเข้าห้องทำงาน เขาก็ได้ยินเสียงเคาะประตูจาก
ด้านนอก
เขาเงยหน้าขึ้นมองแล้วเห็นว่าเป็นผู้อำนวยการฝ่าย
ทรัพยากรบุคคลของหลงอวี่คอร์เปอเรชัน แน่นอนว่าตำแหน่ง
เต็มของเขาคือรองประธานฝ่ายทรัพยากรบุคคลและ
ฝ่ายบริหารระดับสูง
เจ้าซวี่หมิงรีบลุกขึ้นทันที “อ้าว บอสคัง ลมอะไรพัด
มาครับเนี่ย เชิญนั่งก่อนครับ”
เจ้าซวี่หมิงตำแหน่งต่ำกว่าบอสคัง แผนกที่บอสคังดูแล
นั้นต้องติดต่อกับบอสใหญ่บ่อยๆ อีกทั้งยังมีอำนาจในการ
แต่งตั้งและเลื่อนตำแหน่งของพนักงานทั้งบริษัท เจ้าซวี่หมิงจึง
ไม่กล้าทำตัวเสียมารยาทกับอีกฝ่าย
บอสคังยิ้มอย่างสุภาพแล้วนั่งลงบนโซฟา “บอสเจ้า
ช่วงนี้งานเป็นยังไงบ้างครับ”
เจ้าซวี่หมิงไม่ได้เรียกลูกน้อง เขาชงชาเสิร์ฟอีกฝ่าย
ด้วยตัวเอง “งานค่อนข้างราบรื่นครับ เพราะได้บอสคังช่วย
แต่ผมก็หวังว่าทางดายักคอร์เปอเรชันจะส่งผู้ดูแลกลับมาเร็วๆ
เพราะเวลามีเรื่องที่ต้องติดต่อกับ Fingеr Gаmе จัดการ
ค่อนข้างลำบาก”
บอสคังพยักหน้า “อ้อ จริงด้วย การติดต่อกับบริษัท
ต่างประเทศไม่ค่อยสะดวกสินะครับ
“เฮ้อ เลิกพูดเรื่องไม่สำคัญ แล้วมาเข้าเรื่องกันเลยดีกว่า
“บอสเจ้าครับ ผมมีสัญญามาให้ ถ้าดูแล้วไม่มีปัญหาก็
เซ็นเลย”
บอสคังพูดพร้อมกับหยิบสัญญาที่เตรียมไว้ยื่นให้
เจ้าซวี่หมิงยื่นมือไปรับสัญญาด้วยความงงงวย
“สัญญาเลิกจ้าง?!
“มะ…หมายความว่ายังไงครับเนี่ย”
เจ้าซวี่หมิงตกตะลึงเมื่อเห็นหัวข้อสัญญา
จะไล่ฉันออกเหรอ
บ้าไปแล้ว ฉันโบ้ยความผิดได้เก่งมาก... เอ๊ย ไม่สิ ช่วงนี้
ฉันก็ทำงานได้ค่อนข้างดี ไม่มีความผิดพลาดร้ายแรงอะไร
ทำไมถึงต้องเลิกจ้างฉันด้วย
นี่เป็นสัญญาเลิกจ้างโดยสมัครใจ หมายความว่า
ทั้งสองฝ่ายยินยอมที่จะยกเลิกสัญญา เหมือนเป็นการ
แยกทางกันโดยสันติ นอกจากข้อกำหนดในการรักษา
ความลับที่ยังต้องปฏิบัติตามแล้ว ข้อกำหนดในสัญญาห้าม
ทำงานกับคู่แข่งถูกยกเลิกหมด
เจ้าซวี่หมิงสับสน
หมายความว่าไง สนับสนุนให้ฉันไปหางานใหม่เหรอ
ไม่อย่างนั้นทำไมต้องยกเลิกข้อกำหนดในสัญญาห้าม
ทำงานกับคู่แข่งด้วย
จากเนื้อหาของสัญญา ดูเหมือนจะไม่ได้เป็นการเลิกจ้าง
เพราะความผิดพลาดร้ายแรงในการทำงาน ไม่อย่างนั้น
เนื้อหาสัญญาคงไม่เป็นมิตรขนาดนี้ แต่ถ้าเป็นการแยกทาง
กันโดยสันติ ทำไมฉันไม่เคยได้รับรู้อะไรมาก่อนเลยล่ะ
มันกะทันหันเกินไป!
สีหน้าของเจ้าซวี่หมิงเปลี่ยนไปมา ตอนนี้เขาไม่รู้ว่า
จะพูดอะไรออกไปดี
บอสคังเห็นแบบนั้นเลยถามขึ้น “บอสเจ้า มีส่วนไหนที่
ไม่พอใจรึเปล่าครับ ถ้ามีก็ยังคุยกันได้”
เจ้าซวี่หมิงเงยหน้ามองบอสคัง แล้วหันไปมองสัญญา (อ่านนิยายก่อนใครได้ที่ Novel-Lucky)
เขามองสัญญา แล้วหันกลับไปมองบอสคังอีกครั้ง
เขารู้สึกว่าฉากนี้มันแปลกๆ
เหมือนกับบอสกำลังจะไล่คุณออก แต่ยังถามคุณด้วย
ความเอาใจใส่ว่า มีเงื่อนไขไหนในสัญญาการเลิกจ้างที่
ไม่พอใจหรือเปล่า ต้องแก้ไขไหม รู้สึกเหมือนกำลังประชดกัน
ยังไงไม่รู้
เจ้าซวี่หมิงอ่านทุกบรรทัดแล้วสูดหายใจลึก “ผมไม่ค่อย
เข้าใจครับบอสคัง คุณช่วยอธิบายหน่อยได้ไหมว่าผมทำงาน
ผิดพลาดตรงไหนหรือมีอะไรเกิดขึ้น ถ้าเป็นเพราะ
ความผิดพลาดในการทำงาน ก็ควรลดตำแหน่งหรือย้าย
ตำแหน่ง ไม่ใช่เลิกจ้างทันทีแบบนี้หรือเปล่าครับ”
บอสคังผงะไป ใบหน้าเต็มไปด้วยความสงสัย
เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะถามขึ้น “หา? บอสเจ้า
ไม่รู้เรื่องนี้เหรอครับ”
เจ้าซวี่หมิงตอบกลับด้วยความสงสัย “ผม…ควรจะรู้
อะไรเหรอครับ”
บอสคังเงียบไปครู่หนึ่ง เขามองสีหน้าของเจ้าซวี่หมิง
อย่างพินิจพิเคราะห์แล้วพบว่าอีกฝ่ายไม่ได้เสแสร้ง
บ้าไปแล้ว!
บอสคังกับผู้บริหารคนอื่นๆ ของหลงอวี่คอร์เปอเรชัน
ต่างก็คิดว่าเจ้าซวี่หมิงติดต่อกับทางเถิงต๋า!
ตามหลักแล้ว บอสเผยควรนัดพบและคุยกับเจ้าซวี่หมิง
ก่อนตัดสินใจดึงตัวเขาไป อย่างน้อยก็ต้องนัดกันหลายครั้ง
เพื่อดูว่าต้องการตัวเขาจริงๆ
ดังนั้นผู้บริหารระดับสูงจึงไม่ได้แจ้งเจ้าซวี่หมิงระหว่าง
การประชุม วันนี้บอสคังก็มาพร้อมสัญญาเลยเพื่อข้ามขั้นตอน
การอธิบาย
เพราะทุกคนคิดว่าบอสเจ้าน่าจะรู้ทุกอย่างอยู่แล้ว ต้อง
อธิบายอะไรอีก ไม่จำเป็นเลย!
แต่ดูจากสถานการณ์ตอนนี้ บอสเจ้าเหมือนจะไม่รู้อะไร
เลย…
บอสเผยดึงตัวเจ้าซวี่หมิงไปโดยไม่ติดต่อกับเขาเลย
เหรอ
ดู…ค่อนข้างด่วนตัดสินใจไปหน่อย
หรือเจ้าซวี่หมิงกำลังเล่นละคร
แต่เขาก็ไม่มีเหตุผลที่จะต้องทำแบบนั้น!
บอสคังลองถามหยั่งเชิง “คุณไม่รู้เรื่องที่บอสเผยขอให้
บริษัทเราส่งพนักงานไปทำงานที่เถิงต๋าเหรอครับ”
เจ้าซวี่หมิง “ขอ...ขอตัวพนักงาน?”
บอสคังพยักหน้า “ใช่ครับ บอสเผยระบุชื่อคุณโดยตรง
ตอนนี้ผู้บริหารทุกคนตกลงกันแล้วว่าจะปล่อยคุณไปเถิงต๋า
แต่มีเงื่อนไขว่าเราต้องได้พัฒนาเกมร่วมกันกับเถิงต๋าและ
เทียนหัวสตูดิโอ
“ถ้าคุณเซ็นสัญญาเลิกจ้างนี้ คุณจะเป็นอิสระและ
สามารถไปทำงานที่เถิงต๋าได้”
เจ้าซวี่หมิงตกใจ “เดี๋ยวก่อนครับ!
“ไม่มีใครถามความเห็นผมเลยเหรอ!
“ผมไม่เคยบอกเลยว่าอยากไปทำงานที่เถิงต๋า! จริงๆ
แล้วผมค่อนข้างพอใจกับงานที่บริษัทเราอยู่แล้ว ไม่คิดจะย้าย
ไปไหน!”
บอสคังยิ้มอย่างมีนัยแฝง เหมือนจะบอกว่า ‘อย่ามาแอ๊บ
’
“บอสเจ้า บริษัทเกมในประเทศ ไม่สิ แม้แต่ในวงการ
อินเทอร์เน็ต มีใครบ้างที่ไม่อยากไปทำงานที่เถิงต๋า ผมบอก
คุณตรงๆ เลยนะ…”
เขากระซิบเสียงเบา “ผมเองก็อยากไปเหมือนกัน”
เจ้าซวี่หมิงอ้าปากค้าง “คุณ…”
เขามองสัญญาในมือ “แล้วถ้าผมไม่เซ็น ถ้าผมไม่
ไปทำงานที่เถิงต๋าล่ะครับ”
บอสคังดูเหมือนจะอึดอัดเล็กน้อย “ถ้าเป็นแบบนั้น…
เกมที่เราจะพัฒนาร่วมกับเถิงต๋าก็ต้องพับโครงการ ซึ่งอาจ
ทำให้ผู้บริหารระดับสูงโกรธมาก...”
เจ้าซวี่หมิง “…”
พอเถอะ ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว
หมายความว่าถึงฉันจะอยู่ต่อก็ต้องทนรับแรงกดดันใช่
มั้ย!
เจ้าซวี่หมิงเริ่มเข้าใจความรู้สึกของเจ้าหญิงที่ถูกบังคับ
ให้แต่งงานกับคนในดินแดนห่างไกลในสมัยสังคมศักดินา
ข้อตกลงสันติภาพและการค้าได้ลงนามแล้ว ของกำนัล
จากชนเผ่าต่างชาติก็ได้รับแล้ว คิดจะไม่ไปได้เหรอ ไม่มีทาง
หรอก!
ยังไงก็ต้องไป!
“แต่บ้านผมอยู่ที่เซี่ยงไฮ้ ภรรยาและลูกๆ ของผมก็อยู่ที่
เซี่ยงไฮ้ ผม…” เจ้าซวี่หมิงยังรู้สึกว่าเรื่องนี้เกิดขึ้นกะทันหัน
เกินไป และเขายังไม่ได้เตรียมใจ
บอสคังตบไหล่เขาเบาๆ “บอสเจ้าคิดมากไปแล้วครับ
“ได้ไปทำงานที่เถิงต๋าแท้ๆ คุณยังจะกังวลเรื่องพวกนี้อยู่
อีกเหรอ ไม่ว่าจะนั่งเครื่องบิน นั่งรถไฟความเร็วสูง หรือ
จะย้ายครอบครัวไปด้วยกัน ปัญหาพวกนี้แก้ได้ง่ายมาก อย่าง
กับว่าคุณไม่รู้ว่าเถิงต๋ามีสถานะยังไงในจิงโจว บอสเผย
จะจัดการเรื่องเล็กๆ แบบนี้ไม่ได้เหรอ
“สรุปคือรีบเซ็นสัญญาเถอะครับ ยิ่งเราส่งคุณไปได้เร็ว
เท่าไหร่ เกมใหม่ก็จะเริ่มพัฒนาได้เร็วเท่านั้น
“ยิ่งเริ่มพัฒนาเร็ว ก็ยิ่งได้รายได้เร็ว
“พอเป็นเรื่องเกม เริ่มก่อนหนึ่งวันกับเริ่มหลังหนึ่งวัน
รายได้อาจต่างกันเป็นล้าน
“คุณรู้อยู่แล้วว่าต้องทำอะไร ตัวเองได้ประโยชน์อย่า
ทำเป็นลำบากใจ รีบเซ็นเถอะครับ”
เจ้าซวี่หมิง “…”
หมายความว่าไงที่บอกว่าฉันได้ประโยชน์แล้วทำเป็น
ลำบากใจ!
ฉันซื่อสัตย์กับหลงอวี่คอร์เปอเรชันมาตลอด! ฉันบอก
แล้วว่าจะไม่ไปไหนทั้งนั้น!
เอาเถอะ เถิงต๋าก็ไม่ได้แย่…
เจ้าซวี่หมิงคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็ตระหนักว่าลังเลไปก็
ไม่ได้อะไร
ถ้าจะให้เขาไปสมัครงานที่เถิงต๋าเอง เขาคงไม่ไปแน่
เพราะไม่อยากเสียหน้า
แต่พอบอสเผยเป็นคนขอให้เขาไปเอง เขาก็รู้สึก… เอ่อ…
รู้สึกเหมือนตัวเองมีคุณค่า แล้วทำไมจะไม่ไปล่ะ
คิดได้แบบนั้น เจ้าซวี่หมิงก็หยิบปากกาขึ้นมาเซ็นชื่อบน
สัญญาอย่างรวดเร็ว
บอสคังรับสัญญามาแล้วเปิดดูอย่างพอใจ งานของเขา
เสร็จแล้ว
“โอเค งั้นผมไม่รบกวนคุณแล้ว บอสเจ้ารีบเก็บของเถอะ
”
หลังจากบอสคังกลับออกไป เจ้าซวี่หมิงก็ยังรู้สึกเหมือน
กำลังฝันอยู่
ถ้าไม่ใช่เพราะสัญญาที่อยู่บนโต๊ะมีชื่อของเขา เขาอาจ
คิดว่าตัวเองกำลังฝันอยู่จริงๆ
หลังจากนิ่งงันอยู่ครู่หนึ่ง เจ้าซวี่หมิงก็หยิบมือถือขึ้น
มาจองตั๋วรถไฟความเร็วสูงไปจิงโจว