ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า - บทที่ 1038 หางจิ้งจอก
บทที่ 1038 หางจิ้งจอก
จ้าวอู่เจียงอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาเบา ๆ เอื้อมมือไปดีดหน้าผากของนาง แล้วเอามือลูบเบา ๆ ที่สะโพกอวบอิ่มของนาง พลางกล่าวอย่างขบขัน
“เพิ่งพูดไปแค่สองประโยค หางจิ้งจอกของเจ้าก็ซ่อนไม่อยู่แล้วหรือ?”
กู้เหนียนหยวนตอบอย่างหน้าด้าน ๆ “ท่านก็เป็นสุนัขจิ้งจอกเหมือนกันไม่ใช่หรือ? ท่านยังมีหางสุนัขจิ้งจอกตั้งเจ็ดหางเลย”
จ้าวอู่เจียงถามต่อ “งั้นข้าขอลูบหางของเจ้าหน่อยได้หรือไม่?”
กู้เหนียนหยวนตอบ “ถ้าอย่างนั้นท่านก็ต้องยอมให้ข้าลูบหางของท่านด้วยสิ”
จ้าวอู่เจียงหัวเราะพลางถามว่า “ด้านหน้าหรือด้านหลัง?”
กู้เหนียนหยวนได้ยินนก็กระดากนัก นางเตะเตียงด้วยขาเล็ก ๆ ของนางสองสามที แล้วพูดอย่างโกรธ ๆ ว่า
“เจ้าเริ่มพูดจาไม่เหมาะสมอีกแล้ว”
จ้าวอู่เจียงคว้าแขนของนางไว้ ดึงนางเข้ามาในอ้อมกอดของเขา พร้อมกับดึงเสื้อผ้าของนาง
กู้เหนียนหยวนม่ทันตั้งตัว ร้องออกมาด้วยความตกใจและเขินอาย “โอ๊ย เจ้ากำลังทำอะไร?”
จ้าวอู่เจียงค่อย ๆ ถอดเสื้อผ้านาง กู้เหนียนหยวนโตขึ้นมากแล้ว ยังไม่ทันที่เขาจะถอดเสื้อผ้าออกก็เหมือนว่าจะหนักอึ้งจนแทบฉีกผ้าออกมาเองแล้ว
เขาแกล้งส่งนิ้วไปสัมผัสก้อนหนักอึ้งโดยไม่ตั้งใจ กู้เหนียนหยวนส่งเสียงครางเบา ๆ
จ้าวอู่เจียงออกสั่ง “กางแขนออก”
กู้เหนียนหยวนทั้งอายทั้งไม่เต็มใจ จ้าวอู่เจียงหรี่ตา เแล้วเขี่ยรักแร้ของนาง กู้เหนียนหยวนหัวเราะคิกคัก เสียงอ่อนหวาน ร่างกายบิดไปมา ชายหนุ่มเลยฉวยโอกาสจับแขนของนางไว้ แล้วดึงเสื้อชั้นในออกตามแขน
หลังจากถอดเสื้อชั้นในออกแล้ว เมล็ดบัวสีขาวอมชมพูก็ปรากฏสู่สายตา เมล็ดบัวเนื้อนุ่มบางเบาราวกับปีกจักจั่นสีแดงเข้มทาบทับบนหิมะก้อนนุ่มนวล
กู้เหนียนหยวนใช้มือทั้งสองปิดหน้าอกไว้ มองดูจ้าวอู่เจียงด้วยสายตาน่าสงสาร ราวกับว่านางเป็นสาวน้อยที่กำลังจะถูกสามีรักอย่างรุนแรง แต่ก็แฝงไว้ด้วยเสน่ห์ที่ทั้งปฏิเสธและเชื้อเชิญ
สายตาที่เปี่ยมด้วยชีวิตชีวานี้ทำให้หัวใจของจ้าวอู่เจียงหวั่นไหว เขาบีบแก้มของกู้เหนียนหยวนเบา ๆ แล้วหัวเราะพลางกล่าวดุเบา ๆ “เป็นอะไรไป? เมื่อครู่ไม่ยอม ตอนนี้รอไม่ไหวแล้วหรือ?”
กู้เหนียนหยวนไม่มัวอายแล้ว เอ่ยน้ำเสียงอ่อนหวาน “จ้าวอู่เจียง ท่านรีบรับตัวข้าไปเถิด”
จ้าวอู่เจียงยิ้มอย่างอ่อนโยน “เจ้าใช้กระบี่มากเกินไป ร่างกายเหนื่อยล้า ข้าจะนวดตัวให้เจ้าก่อน”
…..
จีปอฉางสั่นสะท้านในใจ ไม่สามารถปิดบังความตกตะลึงได้
ก่อนหน้านี้ชื่อจ้าวอู่เจียงเป็นเพียงแค่ผู้ที่ฝึกฝนได้รวดเร็ว แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นอันตรายอย่างยิ่ง แต่ก็ทำให้เขาอยากลองเสี่ยงกับอันตรายนี้ดู
เพราะว่าเบื้องหลังสามตัวอักษร ‘จ้าวอู่เจียง’ มีเมล็ดบัวเต๋าหนึ่งร้อยแปดเมล็ดอยู่
ทุกครั้งที่ดินแดนลับเต๋อเหลียนเปิด จะมีเมล็ดดาวเต๋าหนึ่งร้อยแปดเมล็ดเท่านั้น ไม่เคยเปลี่ยนแปลง!
แต่บัดนี้ เมล็ดดาวทั้งหนึ่งร้อยแปดเมล็ดถูกผู้ฝึกตนที่ชื่อจ้าวอู่เจียงรับไปทั้งหมดแล้ว! เขาเดาได้แล้วว่าทำไมถึงเห็นภาพเหตุการณ์นองเลือดเมื่อมาถึงที่นี่ก่อนหน้านี้
เป็นเพราะผู้ฝึกตนจำนวนไม่น้อยไม่ยอมรับว่าจ้าวอู่เจียงมีเมล็ดดอกบัวมากมายเช่นนี้จึงต้องการสังหาร
ส่วนจ้าวอู่เจียงและสหายของจ้าวอู่เจียง ซึ่งคงเป็นจ้าวอู่หยางและจ้าวอู่เลี่ยง หรืออาจมีคนอื่น ๆ บ้าง
คนเหล่านี้ร่วมมือกันลงมือสังหารผู้ฝึกตนมากมาย
ความแข็งแกร่งนี้ทำให้เขาตกใจ แต่ก็ไม่ใช่เรื่องน่าประหลาดใจ
ในสายตาของเขา จีปอฉาง ไม่ว่าจะเป็นจ้าวอู่หยาง จ้าวอู่เลี่ยง หรือจ้าวอู่เจียงที่ปรากฏตัวขึ้นมาอย่างไร้ที่มาที่ไป ล้วนแต่เป็นคนของตระกูลจีปลอมตัวมา
เมื่อเป็นคนของตระกูลจี การขอให้วิญญาณบรรพบุรุษเข้าสิง แล้วสังหารผู้คนไปบ้างก็เป็นเรื่องธรรมดาที่สุด
แต่เขา จีปอฉาง จะไม่หวาดกลัว ในระดับเดียวกัน ไม่มีใครเอาชนะข้าได้!
อีกอย่าง รากฐานของเขาก็แข็งแกร่งเหนือใคร! จ้าวอู่เจียงมีเมล็ดบัวมากมาย เขาจะต้องตามหาให้พบ แล้วแย่งชิงเมล็ดบัวมา สังหารจ้าวอู่เจียง พร้อมกับกำจัดจ้าวอู่หยางและจ้าวอู่เลี่ยงด้วย
จีปอฉางดวงตาสั่นไหวเล็กน้อย นึกถึงสิ่งต่าง ๆ มากขึ้น
การสังหารผู้คนมากมายเช่นนี้คงจะได้รับบาดเจ็บบ้างไม่มากก็น้อย
ตอนนี้อาจเป็นโอกาสที่ดีที่สุดในการลงมือ!
ฉวยโอกาสตอนที่พวกเขาบาดเจ็บเอาชีวิตพวกเขาเสีย! ไม่ควรรีรอ ต้องรีบไปค้นหาโดยเร็ว!
YOU MAY ALSO LIKE
