ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า - บทที่ 1064 การปลอมตัว

บทที่ 1064 การปลอมตัว

บางคนโกรธจนกัดฟันกรอด

พวกเขายังคงหวังว่า เมื่อดินแดนลับเต๋อเหลียนสิ้นสุดลง พวกเขาจะออกไปบอกผู้อาวุโสของตระกูลที่รออยู่ข้างนอก และสั่งสอน กระทั่งกำจัดจ้าวอู่เจียง

แต่จ้าวอู่เจียงกลับเลือกที่จะอยู่ในดินแดนลับเต๋อเหลียนต่อ พวกเขาคาดไม่ถึงจริง ๆ

หากจ้าวอู่เจียงอยู่ที่นี่พวกเขาจะแก้แค้นได้อย่างไร?

จะทำลายกฎของดินแดนลับเต๋อเหลียนได้หรือ? ไม่ใช่ทุกตระกูลจะเป็นอย่างตระกูลหลี่และสำนักเติมฟ้าที่เป็นกลุ่มอำนาจใหญ่

ผู้สูงส่งของตระกูลหลี่และสำนักเติมฟ้าสามารถละเลยกฎบางส่วนได้ แต่กลุ่มอำนาจที่พวกเขาสังกัดไม่มีผู้แข็งแกร่งระดับจอมจักรพรรดิสูงสุดเช่นนั้น

หากจ้าวอู่เจียงต้องการอยู่ต่อจริง ๆ พวกเขาก็ทำได้เพียงจ้องมองอย่างหมดหนทาง

ตอนนี้พวกเขาไม่สามารถเอาชนะได้ แต่ถ้ารอการเปิดดินแดนลับเต๋อเหลียนครั้งหน้า พวกเขาก็ไม่มีคุณสมบัติจะเข้ามาแล้ว

ถึงตอนนั้นต่อให้ทายาทรุ่นหลังหรือคนรุ่นเดียวกันที่อายุน้อยกว่าของพวกเขาเข้ามาได้ก็ไม่มีทางเอาชนะจ้าวอู่เจียงได้

ที่พำนักของตระกูลหลู่

ลู่เสี่ยวจิ่นหายดีแล้ว พอนางได้ยินข่าวลือที่แพร่สะพัดอย่างรวดเร็วในทุกชั้น

นางขมวดคิ้วงาม ใบหน้าเต็มไปด้วยความกังวล

หากจ้าวอู่เจียงจะทำเช่นนี้จริงก็ไม่ใช่วิธีที่เลวร้ายในการรักษาชีวิตไว้ แต่นางไม่ปรารถนาให้จ้าวอู่เจียงอยู่ที่นี่ นางสามารถใช้สถานะในฐานะหลู่เสี่ยวจินแห่งตระกูลหลู่คุ้มครองจ้าวอู่เจียงได้อย่างแน่นอน

หากไม่สำเร็จจริง ๆ นางก็จะไปขอร้องบรรพบุรุษ บอกกับท่านว่านางเป็นคนของจ้าวอู่เจียงแล้ว จ้าวอู่เจียงเป็น นางก็เป็นจ้าวอู่เจียงตาย นางก็ตาย บรรพบุรุษที่รักและเอ็นดูนางเสมอมาจะต้องยอมช่วยแน่นอน

ขณะที่นางกำลังกังวล จ้าวอู่เจียงก็ส่งคำพูดผ่านจิตที่ทำให้นางสบายใจมาให้

……

เช่นเดียวกับหลู่เสี่ยวจิ่น ผู้ที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับจ้าวอู่เจียงต่างก็กังวลเป็นห่วงจ้าวอู่เจียง เรื่องนี้ยังไม่ทราบจริงเท็จ แต่หากพิจารณาจากสถานการณ์ก็อาจเป็นการตัดสินใจที่มีเหตุผลที่สุดที่จ้าวอู่เจียงสามารถทำได้

เพราะหลังจากออกไปแล้ว บรรดาผู้ฝึกตนที่ทรงพลังจากตระกูลและสำนักใหญ่ต่าง ๆ ที่รออยู่ภายนอกจะต้องเรียกร้อง ‘คำอธิบาย’ สำหรับผู้ที่เสียชีวิตในการเดินทางมายังดินแดนลับเต๋อเหลียนแน่

ขณะที่กู้เหนียนหยวนกำลังขมวดคิ้ว จ้าวอู่เจียงก็มาบอกความจริงทั้งหมดแก่นาง

จ้าวอู่เจียงบอกนางว่า เขาจะอยู่ที่นี่เพียงชั่วคราว และในภายหลังก็มีวิธีจะออกไป ให้กลับไปยังสำนักเติมฟ้าอย่างสบายใจ และหมั่นฝึกฝน

กู้เหนียนหยวนน้ำตาคลอ จ้าวอู่เจียงจูบปลอบนางอยู่นานกว่านางจะสงบลง แล้วเขาบอกเรื่องเดียวกันนี้กับหลินหลางเช่นกัน และยังสัญญากับนางว่าในอนาคตจะไปเยี่ยมนางที่เผ่าจิ้งจอกชิงชิวด้วย

หลินหลางยืนกรานจะอยู่เป็นเพื่อนเขา แต่หลังจากที่เขาพยายามอ้อนวอนหลายครั้งนางก็ยอมรับอย่างกล่ำกลืน

แล้วจ้าวอู่เจียงก็บอกกับเซวียนหยวนจิ้งว่าเขาจะใช้ตัวตนอีกด้านหนึ่งเดินทางบนเส้นทางของตนเอง และต้องการให้นางอยู่เคียงข้าง

เซวียนหยวนจิ้งตอบตกลงโดยไม่ต้องคิด นางจะไปที่ใดก็ตามที่จ้าวอู่เจียงไป

เมื่อข่าวที่จ้าวอู่เจียงจะอยู่ในดินแดนลับเต๋อเหลียนแพร่สะพัด จ้าวอู่เจียงทิ้งหอกราชันที่หลอมรวมกับกระดูกจอมจักรพรรดิและมีหน้าตาเหมือนจ้าวอู่หยางไว้ชั้นที่สามสิบเอ็ด มอบหมายให้เสี่ยวไป๋ดูแล

เขาไม่สามารถพาเสี่ยวไป๋ไปด้วยได้ตอนนี้ และจะไม่พาไปด้วย เพราะวิชาของเสี่ยวไป๋แลกมาด้วยชีวิต จำเป็นต้องอยู่ในแดนลับเต๋อเหลียนเพื่อบำรุงชีวิต มีเมิ่งอวี่คอยดูแลเสี่ยวไป๋จึงจะไม่มีอันตราย

คืนมืดก่อนรุ่งสาง ดินแดนลับเต๋อเหลียนกำลังจะสิ้นสุดลง

จ้าวอู่เจียงพลันเปลี่ยนร่างกลายเป็นจีปอฉาง

เขาไม่จำเป็นต้องปลอมตัวอย่างตั้งใจนัก เพราะหนึ่งเขาเหมือนจีปอฉางตัวในหลาย ๆ ด้วย สองเขามีพื้นฐานของเคล็ดวิชาทองคำไร้พ่ายที่เป็นวิชาเทพ และยังสามารถใช้วิชาร่างอมตะที่มีเฉพาะในราชวงศ์เซียนต้าโจวได้

สาม เขาและเซวียนหยวนจิ้งสามารถปลอมตัวได้ เขาเปิดถุงเฉียนคุนของจีปอฉางได้ ซึ่งภายในมีสิ่งของที่สามารถพิสูจน์ตัวตนได้อย่างครบถ้วน

ทั้งป้ายอาญาสิทธิ์ต่าง ๆ และของล้ำค่าที่เกี่ยวข้องกับรสนิยมเฉพาะตัว

ในความมืดของราตรี จ้าวอู่เจียงนั่งสมาธิอย่างสงบ สวมเสื้อคลุมสีดำสนิท ทั่วร่างแผ่กลิ่นอายของความหยิ่งทะนงที่แม้แต่จีปอฉางยังสู้ไม่ได้

ความหยิ่งทะนงเช่นนี้เขาไม่คุ้นเคยแต่เขาทำได้ดีมาก เพียงทำให้ใบหน้าแสดงออกประมาณว่า ‘ถ้ากล้านักเจ้ามาตีข้าสิ’ และ ‘ข้าเหงาและหนาวเหลือเกิน’ ก็พอแล้ว

เซวียนหยวนจิ้งยกยิ้ม ส่งเสียงเรียกเบา ๆ “องค์ชาย”

ตอนนี้นางเปลี่ยนจากฐานะฮ่องเต้หญิงกลายเป็นสาวใช้

ส่วนเขาเปลี่ยนจากขันทีกลายเป็นองค์ชาย