ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า - บทที่ 1084 หมุนวน
บทที่ 1084 หมุนวน
หลังจากที่หลินอวี้บอกเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับองค์ชาย จ้าวอู่เจียงก็รู้ว่าการปลอมตัวเป็นจีปอฉางเพื่อบำเพ็ญตนในราชสำนักต้าโจวครั้งนี้ต้องถูกดึงเข้าไปในวังวนอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
ราชวงศ์ไร้ความปรานี ยิ่งภายใต้คำทำนายของราชครูเช่นนี้ ตัวตนของจีปอฉางก็กลายเป็นเป้าหมายของทุกคน เป็นหนามยอกอกหนามตำตาของเหล่าองค์ชายที่ต้องการแย่งชิงตำแหน่งรัชทายาท
กล้าแสดงเจตนาสังหารองค์ชายในเมืองหลวง ไม่ต้องคิดก็รู้ว่าผู้อยู่เบื้องหลังคือใคร
แทนที่จะเรียกว่าลอบสังหาร น่าจะเป็นการเตือนอย่างโจ่งแจ้งมากกว่า…
ราชครูมีคำทำนายแล้วอย่างไร เจ้าจีปอฉางกล้าก้าวเข้าสู่เส้นทางนี้ ก็ต้องเตรียมพร้อมที่จะล้มตายได้ทุกเมื่อ
จ้าวอู่เจียงยิ้มอย่างสงบเยือกเย็น นี่คือหนึ่งในความแตกต่างที่สำคัญที่สุดระหว่างราชวงศ์เซียนและตระกูลใหญ่
หากเป็นตระกูลใหญ่ กล้าลงมือเช่นนี้ย่อมจะถูกผู้อาวุโสในตระกูลลงโทษ
แต่ในราชวงศ์ แม้แต่ในเมืองหลวงของราชวงศ์เซียน ตราบใดที่ไม่เกิดเรื่อง ตราบใดที่ไม่มีหลักฐานชัดเจน เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นก็ปล่อยให้เกิดขึ้นไป เว้นแต่ว่าฮ่องเต้องค์ปัจจุบันจะตั้งใจแน่วแน่ที่จะสืบสวน
แล้วฮ่องเต้องค์ปัจจุบันจะสืบสวนเรื่องนี้หรือไม่?
เห็นได้ชัดว่าเป็นไปได้ยาก กลยุทธ์ของฮ่องเต้ ชำนาญการในการชั่งน้ำหนักสถานการณ์เป็นที่สุด
เมื่อองค์ชายบางพระองค์มีชื่อเสียงโด่งดังขึ้นมาเพราะคำทำนาย และมีอิทธิพลในราชสำนักเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ในฐานะฮ่องเต้จะทำอย่างไร?
“กลับไปบอกนายของเจ้า คราวหน้าให้เขามาเอง” จ้าวอู่เจียงประสานมือไว้ด้านหลัง สวมฉลองพระองค์สีดำสนิท บารมีดั่งห้วงลึก
หลินอวี้สีหน้าตึงเครียด จิตสัมผัสตรวจสอบรอบด้านไม่หยุด
ชายในชุดคลุมยาวสีน้ำเงินเข้มที่ปิดบังใบหน้าชัดเจนว่าตกตะลึงไปชั่วขณะ จากนั้นก็ประสานมือคำนับ เสียงแหบพร่า
“ฝ่าบาทอิ้นอ๋องสมกับเป็นอิ้นอ๋องยิ่งนัก ยังทรงเปี่ยมด้วยอำนาจและความองอาจเช่นเคย ข้าหวังว่าอิ้นอ๋องจะระมัดระวังตัวให้มากในวันข้างหน้า อย่าได้ล้มลงบนเส้นทางนี้เร็วเกินไป”
“บังอาจ!” หลินอวี้ตวาดเสียงดัง ยื่นมือคว้า…
ชายชุดสีน้ำเงินที่ปิดบังใบหน้าหัวเราะเสียงเย็นชา ร่างกายหายวับไปราวกับสายลม
สีหน้าจ้าวอู่เจียงเรียบเฉย เขาจับมือเซวียนหยวนจิ้งอย่างอ่อนโยน เป็นการบอกให้เซวียนหยวนจิ้งไม่ต้องกังวล ขณะเดียวกัน สายรัดข้อมือสีเหลืองที่พันอยู่รอบข้อมือของเขาก็เคลื่อนไหวราวกับมังกรที่กำลังว่ายน้ำ ไปยังข้อมือของเซวียนหยวนจิ้ง
เขาไม่ได้กังวลเกี่ยวกับตัวเอง แต่เป็นห่วงว่าจิ้งเอ๋อร์ที่อยู่ข้างกายจะได้รับอันตราย
เขาไม่สนใจว่าตัวเองจะสามารถปกป้องตัวเองได้หรือไม่ เขาเพียงแค่ต้องการปกป้องสตรีของเขา
“ไปกันเถอะ” เขากล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ
“องค์ชาย…” หลินอวี้ยังคงเต็มไปด้วยความโกรธที่ยังไม่จางหาย เห็นได้ชัดว่าเขายังไม่พอใจกับคำพูดอวดดีของโจรผู้นั้นเมื่อครู่ เขาอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่กลับเผชิญหน้ากับดวงตาอันสงบนิ่งขององค์ชายของตน เขาสูดหายใจลึก ก้มศีรษะอย่างนอบน้อมและตอบรับ แต่ครั้งนี้เขาระมัดระวังมากกว่า ตอนที่เพิ่งก้าวเข้าสู่เมืองหลวง ดวงตาของเขาคอยสอดส่องรอบ ๆ อยู่เป็นระยะ
เขาจะไม่ยอมให้เหตุการณ์เดียวกันเกิดขึ้นอีก มิเช่นนั้นจะเป็นความบกพร่องอย่างร้ายแรงของตัวเขาเอง
……
ดินแดนกลางอันกว้างใหญ่มีอัจฉริยะมากมายที่มาจากแม่น้ำศักดิ์สิทธิ์ทางใต้เช่นเดียวกับจีปอฉาง
และอัจฉริยะที่ดึงดูดความสนใจมากที่สุดไม่ต้องสงสัยเลยว่าคือ เยว่ปู้ฝานแห่งสำนักเมตตาธรรมอันยิ่งใหญ่เพียงแต่แตกต่างจากความเจิดจ้าในอดีต ครั้งนี้ความเจิดจ้าบนร่างของเยว่ปู้ฝานหม่นลง ด้วยเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นบนฝั่งแม่น้ำศักดิ์สิทธิ์ของดินแดนเทียนเป่า
ผู้ฝึกฝนจากตระกูลใหญ่และสำนักใหญ่หลายคนได้เห็นกับตาถึงความขัดแย้งทางอารมณ์ที่พันรัดรอบตัวเยว่ปู้ฝาน
คู่หมั้นของเยว่ปู้ฝาน หวังซี บุตรสาวสุดที่รักของตระกูลหวัง แอบมีสัมพันธ์กับอัจฉริยะที่มีชื่อว่าจ้าวอู่เจียงลับหลังเยว่ปู้ฝาน
ตามคำให้การของผู้รู้เห็นหลายคนที่ออกมาเป็นพยาน ยืนยันว่าเรื่องนี้เป็นความจริง
การโต้เถียงที่แทบจะเป็นศัตรูถึงตายระหว่างเยว่ปู้ฝานกับจูกัดเซี่ยวไป๋ หวังซีหนึ่งในผู้เกี่ยวข้องได้ออกมาให้การโจมตีเยว่ปู้ฝานอย่างหนักหน่วงที่สุด หวังซีประกาศต่อหน้าผู้คนมากมาย ยอมรับเรื่องนี้ด้วยปากของนางเอง รับผิดชอบความผิดแต่เพียงผู้เดียว กล่าวว่าเรื่องนี้เป็นความผิดของหวังซีไม่เกี่ยวข้องกับตระกูลหวัง ไม่เกี่ยวข้องกับเยว่ปู้ฝาน ทำไมไม่ยกเลิกการหมั้นหมายคืนความบริสุทธิ์ให้แก่เยว่ปู้ฝานเพื่อหลีกเลี่ยงการแปดเปื้อนชื่อเสียงอันไม่ชอบธรรมนี้
นางยังกล่าวอีกว่า หวังซีไม่เคยชอบเยว่ปู้ฝานมาก่อน การหมั้นหมายเป็นการจัดการของตระกูล บัดนี้ถือโอกาสนี้จัดการเรื่องนี้ให้จบสิ้น
เยว่ปู้ฝานโกรธจนควบคุมไม่อยู่ ตวาดด้วยความชอบธรรมอันยิ่งใหญ่ว่า “เจ้าไม่ซื่อสัตย์ แต่ข้าเยว่ปู้ฝานไม่อาจไร้คุณธรรม เรื่องการหมั้นหมายยังต้องถามความเห็นหัวหน้าตระกูลหวังก่อน จึงจะตัดสินใจได้”