ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า - บทที่ 1143 ดาวเคราะห์สีฟ้า

บทที่ 1143 ดาวเคราะห์สีฟ้า

ดวงดาวส่องแสงสลัวสีเหลืองนวล นำความสว่างมาสู่พื้นที่ที่ดูราวกับอวกาศนี้

จ้าวอู่เจียงลอยตัวอยู่กลางอากาศ ไม่อาจแยกแยะได้ว่าทิศไหนคือเหนือใต้ตะวันออกตะวันตกหรือบนล่างซ้ายขวา

ดวงดาวมากมายไกลสุดลูกหูลูกตา เขามองเห็นกาแล็กซีอันเจิดจ้าอยู่ไกลออกไป ภายในกาแล็กซีมีแสงสว่างหลากสี ทั้งขาวเงิน ส้ม เหลือง ม่วง และฟ้าคราม งดงามราวกับความฝัน

นี่คือพื้นที่ภายในกระจกทองแดงกระนั้นหรือ? จ้าวอู่เจียงขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาเคยเห็นท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวบนผิวกระจกทองแดงมาก่อน บางทีตอนนี้เขาอาจอยู่ในท้องฟ้านั้นก็เป็นได้

จ้าวอู่เจียงมองดูดวงดาวที่อยู่ไกลออกไป และกาแล็กซีที่แม้จะมองเห็นได้ แต่ความจริงแล้วคงอยู่ไกลมาก เขาค่อย ๆ ยื่นมือออกไป

“ออกมาเถิด ข้ารู้ว่าเจ้าอยู่ที่นี่!” เขาเอ่ยเสียงทุ้ม

จากประสบการณ์ที่ได้อ่านหนังสือมามากมาย ในสถานการณ์ปกติ เมื่อมาถึงพื้นที่พิเศษของวัตถุล้ำค่าเช่นนี้ จะต้องมีวิญญาณประจำวัตถุหรือผู้แข็งแกร่งที่ซ่อนตัวอยู่ปรากฏกายออกมา

อาจเป็นคุณปู่ผมขาวโพลน หรือสาวน้อยที่ดูราวกับนางฟ้า หรืออาจเป็นสิ่งมีชีวิตที่ดูตลกแต่เต็มไปด้วยเรื่องราว

อย่างไรก็ตาม รอไปสักพัก สิ่งที่ตอบจ้าวอู่เจียงมีเพียงความเงียบงัน

จ้าวอู่เจียงขมวดคิ้วแน่นขึ้นเรื่อย ๆ ตอนนี้เขาควรทำอย่างไร? จะออกจากที่นี่ได้อย่างไร?

ทำตามสัญชาตญาณหรือ?

เมื่อครู่เขาใช้สัญชาตญาณจับด้ามกระจกนี้ด้วยเลือดเนื้อและพลังเลือด จึงมาถึงที่นี่ได้ เช่นนั้นตอนนี้ก็ต้องทำตามสัญชาตญาณอีกครั้งกระนั้นหรือ?

“ดี ให้เขาได้เห็นว่าเรื่องราวเป็นอย่างไรกันแน่”

สถานที่นี้ไม่น่าจะเป็นพื้นที่ในความเป็นจริง ไม่เช่นนั้นคงจะเกินจริงเกินไป น่าจะเป็นจิตสำนึกที่รับรู้ได้ถึงที่นี่… จ้าวอู่เจียงคิดอย่างรวดเร็วในหัว

เมื่อเป็นเช่นนั้น หากเป็นจิตสำนึก ก็ต้องเป็นไปตามกฎของจิตสำนึก นั่นคือการกระโดดข้ามแบบมีตรรกะ!

เขายื่นมือทั้งสองข้างไปข้างหน้า ราวกับกำลังเลื่อนหน้าจอบนโทรศัพท์ ลากผ่านอากาศเบื้องหน้าไปยังดาราจักรที่อยู่ไกลออกไป

ในชั่วขณะถัดมา พื้นที่โดยรอบเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรง ตรงหน้าเขาปรากฏดาวเคราะห์สีฟ้าขนาดมหึมาที่แทบจะครอบคลุมทัศนวิสัยทั้งหมดของเขา เกือบจะทำให้เขาเกิดอาการกลัวสิ่งขนาดใหญ่ขึ้นมา

ดาวเคราะห์สีฟ้าดวงนี้ทำให้เขานึกถึงบ้านเกิดของตนเองเป็นอย่างแรก

แต่เขาก็สังเกตเห็นความแตกต่างได้ในทันที อันดับแรกคือลักษณะทางภูมิศาสตร์บนดาวเคราะห์ดวงนี้แตกต่างจากดาวโลก

ประการที่สอง ดาวเคราะห์สีฟ้าดวงนี้มีวงแหวนสีม่วงอ่อนล้อมรอบ ซึ่งดาวโลกไม่มี ในระบบสุริยะของดาวโลก มีเพียงดาวพฤหัสบดี ดาวเสาร์ ดาวยูเรนัส และดาวเนปจูนเท่านั้นที่มีวงแหวน

ความรู้สึกตัวเล็กจ้อยและความสั่นสะท้านจากความกลัวในสิ่งที่ไม่รู้นี้ทำให้สมองของจ้าวอู่เจียงราวกับมีดอกไม้ไฟระเบิดขึ้น มีความงดงามที่เย็นเยียบอย่างที่สุด ทำให้ดูน่ากลัวแต่ก็อดไม่ได้ที่จะอยากค้นหา

เขายื่นมือทั้งสองไปลากผ่านดวงดาวนั้นอีกครั้ง ในชั่วขณะถัดมา โลกตรงหน้าเขาก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง

ภายใต้ท้องฟ้ามืด มีอาคารหลากหลายรูปแบบที่แปลกประหลาดและแตกต่างกัน ทั้งอาคารที่คล้ายกับอาคารสมัยใหม่บนดาวโลก และอาคารประหลาดบางส่วนที่ลอยอยู่กลางอากาศซึ่งไม่น่าจะเป็นไปได้ตามกฎฟิสิกส์ปกติ

ที่นี่น่าจะเป็นโลกภายในดาวเคราะห์สีฟ้าที่เขาเพิ่งเห็นเมื่อครู่

จ้าวอู่เจียงพบความผิดปกติอย่างรวดเร็ว

เงียบ… มันเงียบเกินไป

ทั้งที่มีเสียงลมพัดดังกึกก้องกับเสียงรบกวนเบา ๆ แต่ไร้ซึ่งเสียงของสิ่งมีชีวิตใด ๆ

จ้าวอู่เจียงพุ่งตัวไปยังอาคารที่ลอยอยู่กลางอากาศ มันดูคล้ายลูกบาศก์โปร่งแสง

เมื่อเข้าไปใกล้ เขาพบว่าอาคารนี้ไม่ได้โปร่งใสทั้งหมด แต่ละด้านประกอบด้วยหน้าต่างมากมาย

เขาโบกมือทั้งสองข้างอีกครั้ง ก่อนจะเข้าไปด้านในอาคาร

การตกแต่งภายในเหมือนกับอาคารสำนักงานที่จ้าวอู่เจียงเคยเห็นมาก่อน เรียบง่ายทันสมัย มีห้องมากมายนับไม่ถ้วน ภายในห้องเต็มไปด้วยจอภาพขนาดต่าง ๆ แต่ทว่าจอทั้งหมดกลับดับมืดสนิท…