ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า - บทที่ 1146 ฮองเฮาผู้เดียวดาย
บทที่ 1146 ฮองเฮาผู้เดียวดาย
เซวียนหยวนจิ้งทำให้ชายรูปงามพูดไม่ออก นางหรี่ดวงตางามพลางยิ้มราวกับเป็นคนชั่วที่กำลังลวนลามสตรีผู้สูงศักดิ์ นิ้วมือข้างหนึ่งเชยคางของจ้าวอู่เจียงขึ้น
“เจ้าช่างเป็นตัวแสบ ข้าจะทำอย่างไรกับเจ้าดี”
……
“จะทำอย่างไร? ทำอย่างไรดี? ให้ไปเชิญหมอหลวงมาหรือไม่?”
รัชทายาทจีปออิงก็เดินไปมาด้วยความกังวลแต่เช้าตรู่
ขณะนี้เขาอยู่ในตำหนักฉีเฟิงของพระมารดา
ฮ่องเฮาประชวรอยู่บนเตียง พระพักตร์ซีดขาวดูอิดโรย ทั่วร่างแผ่กลิ่นอายของความอ่อนแอ
พระมารดาขององค์ชายรองจีปอทงคือกุ้ยเฟยและพระมารดาขององค์ชายสี่จีปอฉางคืออันเฟย ต่างก็สิ้นพระชนม์อย่างกะทันหัน แต่จีปออิงไม่เคยคิดเลยว่าพระมารดาของตนจะประชวรในช่วงเวลาสำคัญเช่นนี้!
มันไม่ควรเป็นเช่นนี้… จีปออิงคิดไม่ออกถึงสาเหตุที่พระมารดาประชวร
กุ้ยเฟยและอันเฟยทั้งสองคนสิ้นพระชนม์เพราะล่วงรู้ความลับเกี่ยวกับร่างอมตะและอันตรายที่อาจเกิดขึ้นในพิธีบูชาบรรพชน
แต่พระมารดาของเขาไม่รู้เรื่องใดเลย แล้วเหตุใดจึงเป็นเช่นนี้?
บัดนี้พระมารดาประชวรจนไม่มีพระทัยจะเสวยอาหารเช้า เขาควรทำเช่นไรดี?
เขาจะไม่มีทางไปเชิญหมอหลวงมาอย่างแน่นอน
หมอหลวงในวังล้วนไม่ปลอดภัย เขาไม่มีทางยอมให้หมอหลวงในวังมาตรวจรักษาพระมารดาของตนเด็ดขาด
แล้วจะให้ใครมาตรวจรักษาได้?
กรมแพทย์หลวงก็ไม่อาจไปเชิญมาได้ เพราะก็เหมือนกับหมอหลวงในวังนั่นแหละ
แล้วจะให้ใคร? จะให้ใครดี?
ตอนนี้มีใครที่ค่อนข้างปลอดภัยบ้าง?
ดวงตาคมของจีปออิงสว่างวาบขึ้นมาทันที
“อิ้นอ๋อง พระองค์ช่วย… รีบเร่งสักหน่อยได้หรือไม่พ่ะย่ะค่ะ? องค์รัชทายาทและฮองเฮากำลังรอคอยอยู่”
ที่โถงใหญ่ของจวนอิ้นอ๋อง บุรุษในอาภรณ์ยาวสีน้ำเงินเข้มก้มหน้าก้มตา ท่าทางกระสับกระส่ายด้วยความประหม่า
เขาเป็นบ่าวของตำหนักบูรพา เมื่อครู่ได้รับบัญชาจากองค์รัชทายาทให้มาเชิญอิ้นอ๋องไปตรวจอาการ
ส่วนเหตุผลที่เชิญอิ้นอ๋อง แทนที่จะเชิญหมอหลวงมานั้น เขาก็ไม่เข้าใจ และไม่กล้าถามด้วย
จ้าวอู่เจียงนั่งจิบชาขิงน้ำตาลแดงบนเก้าอี้ด้วยสีหน้าเรียบเฉย
ไม่นาน สาวใช้ของจวนอิ้นอ๋องก็รีบวิ่งถือหีบยามา
จ้าวอู่เจียงวางถ้วยชาลงแล้วลุกขึ้น หลินอวี้ที่อยู่ข้างกายรับกล่องยาแล้วเดินตามหลังไป
บ่าวในวังบูรพาถอนหายใจอย่างโล่งอก รีบนำทางไปยังตำหนักฉีเฟิง
บ่าวในวังบูรพาไม่รู้ว่าทำไมองค์รัชทายาทถึงไม่เชิญหมอหลวงมา แต่กลับเชิญอิ้นอ๋อง แม้แต่หลินอวี้ที่อยู่ข้างจ้าวอู่เจียงก็ยังไม่เข้าใจเช่นกัน
แต่จ้าวอู่เจียงมองทะลุความคิดของจีปออิงได้แล้ว
หนึ่ง แน่นอนว่าเป็นเพราะหมอหลวงไม่ปลอดภัย ใครจะรู้ว่าฮ่องเต้จีทังจะสั่งให้หมอหลวงทำอะไรบ้าง
และในงานเลี้ยงค่ำที่ผ่านมา ตอนที่ข้าพูดถึงเรื่องการหลอมยาวิเศษ ก็ได้แสดงความรู้ด้านการแพทย์ที่ไม่ธรรมดาออกมา อีกทั้งตอนนี้ยังไม่มีความขัดแย้งใด ๆ กับจีปออิง จึงไม่มีเหตุผลที่จะวางแผนทำร้ายฮองเฮา
สอง เป็นการทดสอบจากจีปออิง เพื่อดูว่าเขารู้ความจริงแล้วหรือไม่
ความจริงนี้ไม่เกี่ยวกับร่างอมตะ และไม่เกี่ยวกับพิธีบูชาบรรพบุรุษ
แต่เป็นจุดประสงค์ที่แท้จริงของจีปออิง
หากพูดว่าจุดประสงค์ขององค์ชายรองจีปอทงคือการลุกขึ้นต่อต้านเพื่อแก้แค้น แล้วจีปออิงก็เป็นเช่นนั้นด้วยหรือ
เรื่องนี้มีรายละเอียดมากมาย จีปอทงไม่ได้สังเกตเห็น แต่จ้าวอู่เจียงสังเกตเห็น
ดังนั้นเขาจึงมา และจะรักษาอาการป่วยของฮองเฮาให้หาย เพื่อให้จีปออิงคิดว่าเขาไม่ได้มองทะลุความจริง
หากเขาคือจีปอฉาง เมื่อรู้ความจริง เขาจะไม่มาที่นี่ หรือถ้ามาแล้วก็จะไม่ช่วยรักษาฮองเฮา อีกทั้งอาจจะลงมือสังหารฮองเฮาและจีปออิงทันที
ความคิดและการวางแผนของจีปออิงในเรื่องนี้ทำให้จ้าวอู่เจียงรู้สึกทึ่ง บางทีในบรรดาองค์ชายทั้งหมด จีปออิงอาจจะเป็นองค์ชายที่เหมาะสมที่สุดในการนำพาราชวงศ์เซียนต้าโจว