ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า - บทที่ 1219 จิ้งจอกแก่ถอยเพื่อรุก
บทที่ 1219 จิ้งจอกแก่ถอยเพื่อรุก
ช่วงเวลาประมาณสิบวันที่ผ่านมา
จีทังพักอยู่ในอารามอู๋เหวยของราชครู เพื่อพักฟื้นจิตใจ เขาได้รับรู้ถึงความคิดเห็นบางอย่างของราชครู
ราชครูต้องการให้จีปอฉางขึ้นครองบัลลังก์
ตั้งแต่วันพิธีบูชาบรรพบุรุษ เขาก็เดาได้แล้วว่า จีปอฉางในตอนนี้ไม่ใช่จีปอฉางคนเดิมอีกต่อไป
ไม่ใช่เพราะการเติบโตขึ้น หรือการปิดบังตัวตนที่แท้จริงมาก่อน แต่เป็นเพราะมีคนอื่นปลอมตัวเป็นจีปอฉาง หรือไม่ก็ยึดร่างของจีปอฉาง
จางซวีคุนยอมรับและร่วมมือกับจีปอฉางในการแก้ไขวิชาลับชั้นสูงหุ่นเชิดในร่างของเขา
ดังนั้นจีปอฉางคนนี้น่าจะเป็นคนที่ราชครูจัดวางเอาไว้
ในราชวงศ์เซียนต้าโจวทั้งหมด หากพูดถึงคนที่ไว้ใจที่สุด จางซวีคุนคือคนที่จีทังไว้ใจมากที่สุดเสมอมา
ดังนั้นเขาจึงไม่โกรธ และไม่สงสัยว่าการกระทำของจางซวีคุนจะมีแผนการแอบแฝง
เขาเพียงแค่สงสัยว่า ทำไมจางซวีคุนถึงต้องการมอบราชวงศ์เซียนต้าโจวอันยิ่งใหญ่ให้กับคนนอกตระกูลจี
จางซวีคุนตอบเขาเพียงประโยคเดียวว่า เพื่อความเจริญรุ่งเรืองของราชวงศ์เซียนต้าโจวตราบนานเท่านาน
เขาจึงไม่ถามอะไรอีก
สิ่งที่จางซวีคุนสามารถพูดได้ เขาจะต้องบอกอย่างแน่นอน
แต่เขารู้สึกไม่สบายใจ ไม่ยินยอมที่จะมอบบัลลังก์ตระกูลจีให้ผู้อื่น จึงมีรัชทายาทคอยดูแลราชการ และอิ้นอ๋องคอยช่วยบริหาร
เขาอยากจะดูว่า คนที่แอบอ้างว่าเป็นลูกชายของเขานั้น มีความสามารถอะไร และมีคุณธรรมความสามารถเพียงใด
เรื่องราวในช่วงนี้ เขาก็ได้ยินมาในขณะที่พักฟื้นอยู่ที่อารามอู๋เหวย
อิ้นอ๋องเชี่ยวชาญในเวทมนตร์ มีความสามารถด้านคาถาอาคมสูงส่ง วิชาแพทย์ก็ไม่ธรรมดา ยิ่งไปกว่านั้นยังมีพรสวรรค์โดดเด่น มีความสุขุมเยือกเย็นเป็นธรรมชาติ
แต่ทั้งหมดนี้ยังไม่เพียงพอ
ไม่เพียงพอที่จะให้เขาสืบทอดราชบัลลังก์
แม้ว่า…
แม้ว่าเขาจะได้รับปากกับราชครูไปแล้วว่าหาก ‘จีปอฉาง’ ต้องการ เขาก็จะยกให้
จีทังยิ้มอย่างอ่อนโยน ความคิดในสมองพลุ่งพล่าน แต่ภายนอกไม่แสดงอาการใด ๆ เพียงแค่แสดงความชื่นชมเล็กน้อย
จีปออิงรู้สึกตื่นเต้นในใจ การที่ฮ่องเต้ยอมรับเขา นับว่าดีที่สุดแล้ว
หลังจากที่จีปออิงรายงานเสร็จ จ้าวอู่เจียงก็รายงานต่อ
มีการจัดลำดับความคิดชัดเจนไม่แพ้รัชทายาท แต่เนื้อหานั้นเป็นเพียงการทวนคำพูดของรัชทายาทอย่างง่าย ๆ เท่านั้น
นี่ก็เป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้ เพราะเขาเป็นเพียงผู้ช่วยบริหารราชการ ส่วนรัชทายาทก็เป็นคนที่ทุ่มเทและขยันจนน่าตกใจ ทุกเรื่องล้วนทำอย่างจริงจังจนเสร็จสิ้น
ต่อมาก็เป็นการรายงานอย่างง่าย ๆ จากขุนนาง ผู้คนในท้องพระโรงส่วนใหญ่ไม่ได้ตั้งใจฟังเท่าไร
เรื่องสำคัญของวันนี้ จะเป็นการแสดงจุดยืนของเหล่าขุนนาง
จะต้องมีคนออกมาชื่นชมรัชทายาทหรือองค์ชายสี่
การชื่นชมผู้ใด ก็เท่ากับยืนอยู่ข้างผู้นั้น
นี่เป็นเรื่องที่ทุกคนรู้กันดีโดยไม่ต้องพูดออกมา
การแสดงจุดยืนเพื่อแบ่งฝักฝ่ายชั่วคราวในอนาคต นี่คือจุดประสงค์ที่แท้จริงของการเข้าเฝ้าครั้งแรก ภายใต้การกำกับดูแลของรัชทายาทและอิ้นอ๋องผู้ช่วยบริหารราชการ
เมื่อขุนนางทั้งหมดรายงานเสร็จสิ้น ท้องพระโรงก็ตกอยู่ในความเงียบอันแปลกประหลาด
จีปออิงหันหลังให้เหล่าขุนนาง ไม่ได้หันกลับมา ในใจรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาชั่วขณะ
ตระกูลจีมีผู้อาวุโสมากมายสนับสนุนเขา ทั้งองค์ชายผู้เฒ่าและท่านโหวผู้เฒ่า รวมถึงขุนนางน้อยใหญ่ส่วนใหญ่ก็อยู่ข้างเขา
แต่เขาก็ยังรู้สึกตื่นเต้น กังวลว่าน้องชายคนนี้จะมีไม้เด็ดอะไรซ่อนไว้หรือไม่
น้องชายคนนี้มักทำอะไรเกินความคาดหมายเสมอ
ฮ่องเต้จีทังนั่งบนบัลลังก์มังกร สีหน้าเคร่งขรึมน่าเกรงขาม พระองค์ยิ้มบาง ๆ พลางชื่นชม
“รัชทายาทกับอิ้นอ๋องสามารถจัดการงานราชการให้กระจ่างได้ภายในเวลาสั้น ๆ เพียงสิบวัน ทำให้ข้ารู้สึกปลาบปลื้มยิ่งนัก”
จีปออิงถ่อมตัว
“ขอบพระทัยที่ท่านพ่อชื่นชม ลูกรู้สึกละอายใจยิ่งนัก ความสำเร็จครั้งนี้ขาดเหล่าขุนนางผู้มีความสามารถไปไม่ได้ มิใช่เป็นความดีความชอบของลูกกับอิ้นอ๋องเพียงสองคน”
หลังจากพูดจบ
“ท่านพี่ น้องเห็นว่ารัชทายาทกับอิ้นอ๋องมีความดีความชอบ สมควรได้รับรางวัล” ชิ่งอ๋องจีตงก้าวออกมาจากแถว
เขาต่อสู้กับความรู้สึกในใจครู่หนึ่ง แต่สุดท้ายก็เลือกที่จะก้าวออกมาเพื่อแสดงความคิดเห็นของตน
“โอ้? จีตง เจ้าคิดว่าควรพระราชทานรางวัลทั้งสองอย่างไร?” จีทังเห็นชิ่งอ๋องก้าวออกมา พระองค์ยิ้มอย่างอ่อนโยน น้องชายคนนี้ของพระองค์เคารพรักพระองค์เสมอมา
“อิ้นอ๋องมีความดีความชอบ สมควรเพิ่มไข่มุกประจำตำแหน่งอ๋องให้หนึ่งเม็ด!” จีตงโค้งคำนับด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
“รัชทายาทมีความดีความชอบ ก็พระราชทานให้พักผ่อนหนึ่งวันหลังเลิกเข้าเฝ้าเช้าวันนี้”
เมื่อคำพูดนี้หลุดออกมา ท้องพระโรงก็เกิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์ขึ้นทันที
เกิดอะไรขึ้น? ชิ่งอ๋องพูดเช่นนี้หมายความว่าอย่างไร? เหตุใดอิ้นอ๋องได้ไข่มุกประจำตำแหน่งอ๋อง แต่รัชทายาทกลับได้แค่วันพักผ่อน?
หรือว่าชิ่งอ๋องเข้าข้างอิ้นอ๋องเสียแล้ว?