ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า - บทที่ 1372 แยกสำนัก แต่ไม่แยกความรู้สึก
บทที่ 1372 แยกสำนัก แต่ไม่แยกความรู้สึก
‘พูดเหลวไหล!’
‘เจ้าจ้าวอู่เจียงจะไม่รู้บ้างหรือ?’
‘ถ้าข้าไม่ระวังเจ้า แล้วจะระวังใคร?’
‘ปากหวานเจ้าเล่ห์ชอบเกี้ยวพาราสี ทั้งรอบตัวมีสาวงามมากมาย’
‘ยิ่งหน้าตาหล่อเหลาเช่นนี้ สตรีที่ไหนเห็นต้องมองไม่ละสายตา ไม่ระวังเจ้า แล้วจะระวังใคร?’
‘ศิษย์ของข้าจะต้องไม่ตกอยู่ในเงื้อมมือปีศาจของเจ้า!’
หัวใจของจางซวีคุนกระตุกวูบเมื่อได้ยินคำถามของจ้าวอู่เจียง จากนั้นเขาก็บ่นในใจอย่างบ้าคลั่ง แต่แล้วเขาก็ตัดสินใจพูดความจริงด้วยใบหน้าจริงจัง
“ไม่มีอะไรหรอก ข้าเพียงกำชับเจ้า ให้เรื่องสำคัญมาก่อน โดยเฉพาะในยามที่ภัยพิบัติใหญ่เริ่มปรากฏร่องรอย”
“จริงอย่างที่ท่านว่า” จ้าวอู่เจียงพยักหน้า ก่อนจะยิ้มอย่างอ่อนโยน
เขาจะมองไม่ออกได้อย่างไรว่าจางซวีคุนกำลังกังวลว่าเว่ยชิงหลิงอยู่ใกล้เขาเกินไป?
การสอบถามของเขา เป็นเพียงการหยอกล้อกับจางซวีคุนเท่านั้น
เขาก็ไม่อยากให้เว่ยชิงหลิงอยู่ใกล้เขามากเกินไป เพราะหากมีสตรีล้อมรอบตัวมากเกินไปก็ไม่ใช่เรื่องดี
เขาเพียงต้องการรักใครสักไม่กี่คนอย่างจริงจัง…
“เจ้ากลับไปเตรียมตัวเถิด” จางซวีคุนกล่าวอย่างจริงใจ
“คนที่จะไปราชวงค์ต้าเฉียนครั้งนี้ อันที่จริงแล้วไม่มีใครเหมาะสมไปกว่าเจ้า”
“หนึ่ง เจ้าปลอดภัย ตัวเจ้าในช่วงเวลานี้ไม่อาจถูกลบเลือนในเรื่องของเหตุและผล”
“สอง…” มือเหี่ยวย่นของจางซวีคุนแตะเบา ๆ ที่ฝ่ามือของจ้าวอู่เจียงทันใดนั้นในฝ่ามือของจ้าวอู่เจียงก็ปรากฏยันต์สีเงิน
“ผู้ดูแลหอดูดาวของราชวงค์ต้าเฉียนกับข้ามีความสัมพันธ์เก่าแก่ หากนำป้ายนี้ไปเป็นเครื่องยืนยัน นางจะช่วยให้เจ้าก้าวเข้าสู่จุดสูงสุดของสามภัยพิบัติเบื้องบนเอง”
“และเมื่อเจ้าก้าวเข้าสู่ระดับเก้าภัยพิบัติ เจ้าก็สามารถเลือกได้ว่าจะกลับไปราชวงค์ต้าเซี่ยสักครั้งหรือไม่”
“ต้าเซี่ย…” จ้าวอู่เจียงขมวดคิ้วแน่น อีกทั้งดวงตายังคงลึกล้ำและสั่นไหว
“ใช่” จางซวีคุนพยักหน้า
“ราชวงค์ต้าเซี่ย วันที่สิบสามเดือนสุดท้ายของปี”
“ดี” จ้าวอู่เจียงกำป้ายคาถาสีเงินขาวในมือแน่น
ทุกเรื่องที่เกิดขึ้นในราชวงค์ต้าเซี่ยจนถึงการล่มสลายครั้งสุดท้าย เป็นความเจ็บปวดที่อยู่ในใจเขาตลอดกาล
เขาเคยคิดว่าคงยากที่จะกลับไปยังราชวงค์ต้าเซี่ย
แต่ไม่คาดคิดว่าจางซวีคุนกลับบอกเขาว่าสามารถกลับไปได้ และจะเป็นในวันที่สิบสามเดือนสิบสอง ที่กำลังจะมาถึงในไม่ช้า
“เรื่องนี้ ปัจจุบันมีคนรู้น้อยมาก” คิ้วขาวของจางซวีคุนสั่นไหว
“แต่ไม่รับประกันว่าเรื่องนี้จะไม่รั่วไหล และเมื่อถึงวันที่สิบสามเดือนสิบสองที่จะเปิดใหม่ จะมีผู้แข็งแกร่งนับไม่ถ้วนหลั่งไหลมา”
“เจ้าแข็งแกร่งมากแล้ว แต่ยังไม่พอ เจ้าต้องเป็นที่หนึ่งในขั้นสูงสุด แล้วการเดินทางครั้งนี้จึงจะปลอดภัย!”
จ้าวอู่เจียงพยักหน้า
ความทรงจำในสมองของเขายังหลั่งไหล เรื่องราวในอดีตที่เหมือนเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวานกำลังฉายซ้ำอยู่ตรงหน้า อีกทั้งความเจ็บปวดแทงทะลุหัวใจกัดกร่อนกระดูก
จางซวีคุนยิ้มเพียงเล็กน้อย
เทพปีศาจตายไปแล้ว แต่เขายังเต็มใจยืนอยู่ฝั่งเทพปีศาจ แล้วคอยวางแผนกลยุทธ์ เพื่อติดตามกลุ่มคนวางแผนการ
เป็นเพราะตัวเทพปีศาจเองเป็นผู้ที่ให้ความสำคัญกับความรู้สึก
เทพที่ไม่ลืมความเป็นมนุษย์ จึงเป็นเทพที่คู่ควรแก่การติดตาม
ทั้งให้ความสำคัญกับความรู้สึกและคุณธรรม ทั้งจดจำความเจ็บปวด ปกป้องประชาชน จึงถือว่าเป็นเทพปีศาจในใจของผู้ติดตามทั้งหลาย
ส่วนเหตุผลที่เขาไม่ยอมให้ศิษย์ของตนเข้าใกล้จ้าวอู่เจียง หรือกลายเป็นหญิงงามของจ้าวอู่เจียง หรือแม้กระทั่งกลายเป็นภรรยาของจ้าวอู่เจียงนั้น
เป็นเพราะว่าเว่ยชิงหลิงเป็นคนของสำนักเต๋า และจ้าวอู่เจียงจะมีคู่ครองทางเต๋าได้เพียงคนเดียวเท่านั้น
หยางเมียวเจิ้นได้กลายเป็นคู่ครองทางเต๋าของจ้าวอู่เจียงแล้ว เว่ยชิงหลิงจึงไม่สามารถเป็นคนที่สองได้
แม้ว่าหยางเมียวเจิ้นและจ้าวอู่เจียงเพียงแค่ทำสัญญาคู่ครองทางเต๋าเท่านั้น แต่ยังไม่ได้แต่งงาน และยังสามารถทำลายสัญญาคู่ครองได้ทุกเมื่อ เพื่อปล่อยให้ทั้งสองฝ่ายเป็นอิสระ
แต่จางซวีคุนก็จะไม่ทำเช่นนั้น…
ประเด็นสำคัญที่สุดคือ พี่หลินต้าวได้วางแผนให้หยางเมียวเจิ้นได้รับโชคลาภ ซึ่งจะเป็นประโยชน์ต่อทั้งสำนักศรัทธาษฎรและเป็นความหวังในการลุกขึ้นมาใหม่ของสำนัก
เมื่อโชคลาภที่แท้จริงกำลังจะเปิดเผย เขาจะไม่ยอมให้ศิษย์ของตนแย่งชิงโชคลาภที่ควรเป็นของหยางเมียวเจิ้นและสำนักศรัทธาษฎร
แม้ว่าสำนักเต๋าทั้งสามจะแยกกันเป็นสำนัก แต่ความรู้สึกไม่ได้แยกจากกัน
ทั้งหมดนี้เป็นความทุ่มเทของพี่หลินต้าว แล้วเขาผู้เป็นน้องชาย จะกล้าแย่งชิงความทุ่มเทของพี่ชายได้อย่างไร
พี่ชายของเขาหรือประมุขแห่งสำนักศรัทธาษฎร จางหลินต้าวนั้นเป็นผู้ที่คำนวณไม่มีผิดพลาด
และในยามที่สำนักกำลังเสื่อมถอย เขาได้คำนวณทุกคนที่ต้องการแสวงหาโอกาส และวางกลอุบายอย่างเปิดเผยต่อหน้าผู้คน แต่กลับไม่มีใครล่วงรู้
ครั้งนี้ เมื่อพื้นที่ลับของราชวงค์ต้าเซี่ยเปิดอีกครั้ง ทุกอย่างจะถูกเปิดเผยภายใต้แสงสว่าง
เขากับพี่เสี่ยวกั๋วจะปกป้องโชคลาภนี้แทนพี่หลินต้าวที่เสียชีวิตไปแล้ว
เขาจะไม่ยอมให้ใครแย่งชิงไป รวมถึงพวกเขาเอง