ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า - บทที่ 1551 ฉันขอเล่นเกมก่อน

บทที่ 1551 ฉันขอเล่นเกมก่อน

จ้าวอู่เจียงทำหน้าเคร่งขรึม

“ครั้งหน้าห้ามทำแบบนี้อีกนะ”

หม่าซูเยี่ยนซุกตัวเข้าไปในอ้อมกอดของจ้าวอู่เจียง

“พูดแบบนี้ แสดงว่านายยอมคืนดีกับฉันแล้วสินะ?

“นายเป็นคนดีจริง ๆ ที่รัก”

‘เขาเคยพูดแบบนั้นตอนไหนกัน?’

ดวงตาใต้หน้ากากของจ้าวอู่เจียงเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้พบผู้หญิงที่ตีความคำพูดได้เก่งกาจขนาดนี้

“จ้าวเจียง” โม่หรานหร่านเดินไปหลังฉากบังตาเพื่อเปลี่ยนชุดกระโปรงสีดำ พลางเดินออกมาสวมรองเท้าและเครื่องประดับไปด้วย

“รางวัลที่นายสมควรได้รับ ฉันจะส่งคนมามอบให้ คืนนี้ซูเยี่ยนอยู่ที่นี่พอดี นายก็พักเสียที่นี่

ฉันจะไปดูการจัดเตรียมงานวันเกิดของเสี่ยวหลี ส่วนพวกเธอก็ทำธุระกันไปก่อนเถอะ”

โม่หรานหร่านเลิกคิ้วให้หม่าซูเยี่ยนและจ้าวอู่เจียงพร้อมรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม แล้วเปิดประตูออกไป

‘อ้าว อย่าเพิ่งไปสิ อาบน้ำเสร็จแล้ว ก็ควรจะทำอะไรสักหน่อยก่อนไป…’ จ้าวอู่เจียงยังคงแสดงรอยยิ้มบนหน้ากากอิเล็กทรอนิกส์ พลางพึมพำในใจ

ความจริงแล้วเขาไม่ได้มีความคิดที่ไม่ดีอะไร เขาแค่ต้องการให้โม่หรานหร่านอยู่ต่อ เพื่อสืบเรื่องหัวใจสองดวงนั้น

เพราะเขารู้สึกว่าการค้าขายระหว่างจ้าวเจียงกับโม่หรานหร่านไม่ใช่เรื่องดีแน่

‘คนปกติที่ไหนจะทำการค้าด้วยการส่งหัวใจ?’

เลือดสด ๆ เก็บรักษาไว้อย่างดี ดูก็รู้ว่าเพิ่งฆ่าคนแล้วนำออกมาเก็บไว้ทันที

‘จ้างฆ่าคน? ค้าอวัยวะ? หรือสกัดน้ำยาวิวัฒนาการอะไรนั่น?’

ประตูห้องถูกเปิดออก ด้านนอกไม่ใช่ระเบียงทางเดิน และมองไม่เห็นการจัดวางใด ๆ มีเพียงความมืดมิด โม่หรานหร่านโบกมือเบา ๆ แล้วก้าวเข้าไปในความมืด พลันใดนั้นร่างกายก็ถูกกลืนหายไปในพริบตา

“ตอนนี้เหลือแค่พวกเราสองคนแล้วนะ” หม่าซูเยี่ยนถูไถใบหน้างดงามของเธอกับแผงอกของจ้าวอู่เจียง ความหมายที่สื่อออกมานั้นชัดเจน

จ้าวอู่เจียงคิดอย่างรวดเร็ว ในฐานะสุภาพบุรุษ เขาไม่มีทางยอมให้ร่างกายของตนถูกล่วงละเมิดได้ง่าย ๆ

ตอนนี้เหลือเพียงเขากับหม่าซูเยี่ยน เขาพอจะสืบข้อมูลเพิ่มเติมผ่านเธอได้ เพื่อให้ตนเองได้ข้อมูลละเอียดมากขึ้น จะได้รับมือและกลมกลืนกับโลกใบนี้ได้ดีขึ้น อีกทั้งยังเป็นประโยชน์ต่อการตามหาข่าวเกี่ยวกับวิญญาณของจิ้งเอ๋อร์

แต่การจะล้วงความลับจากปากหม่าซูเยี่ยนนั้น เขาไม่อาจถามเธอตรง ๆ ได้ เพราะจะเป็นการเปิดเผยตัวตน ดังนั้นคงต้องหาวิธีหว่านล้อมเธอ

พอดีเลย! เขาสามารถใช้ความสัมพันธ์คนรักระหว่างจ้าวเจียงกับหม่าซูเยี่ยนมาเป็นประเด็นได้

จากการสืบรู้เบื้องต้น เขาค่อนข้างแน่ใจว่าหม่าซูเยี่ยนรักจ้าวเจียงมาก ส่วนการเลิกรากันก่อนหน้านี้นั้น น่าจะเป็นเพียงการทะเลาะกันแล้วตัดสินใจด้วยความน้อยใจ ความขัดแย้งนี้มีความเป็นไปได้สูงว่าเกิดจากการที่จ้าวเจียงฝึกวิชาเทียนกังถงจื่อ ทำให้ไม่สามารถมอบความสุขให้หม่าซูเยี่ยนได้

แม้หม่าซูเยี่ยนจะดูไร้เดียงสา แต่เพื่อนสาว ๆ รอบข้างมักจะนินทาเธอเรื่องนี้ จึงทำให้เธอรู้สึกกระทบกระเทือนจิตใจ

กบจอมเจ้าเล่ห์*[1] คอยลูบท้องอยู่ตลอด นักสืบผู้เก่งกาจจ้าวอู่เจียงเริ่มปฏิบัติการ เขาวิเคราะห์จากเบาะแสเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็พอจะเดาได้เกือบทั้งหมดแล้ว

เขาคาดว่าก่อนหน้านี้จ้าวเจียงคอยพึ่งพาผู้หญิงมาตลอด อาศัยฐานะอันไม่ธรรมดาของหม่าซูเยี่ยนในการรับงานจากกลุ่มนักล่ารางวัล ซึ่งประเด็นนี้หม่าซูเยี่ยนก็ได้พูดถึงตอนที่โกรธจัด

ในขณะเดียวกันจ้าวเจียงก็ใช้ความสัมพันธ์กับหม่าซูเยี่ยนเป็นสะพานไปหาโม่หรานหร่าน แล้วก็รับงานจากเธอด้วย

เมื่อมองภาพรวมทั้งหมดแล้ว การที่พวกคนเถื่อนที่มารับจ้าวเจียงก่อนหน้านี้แกล้งเขาก็สมเหตุสมผล

ไม่ใช่แค่เพราะตระกูลโม่เป็นผู้ครองดาวโม่ และคนของตระกูลโม่ทำอะไรตามใจชอบได้ แต่เป็นเพราะการที่จ้าวเจียงคอยพึ่งพาผู้หญิงทำให้พวกผู้ชายเหล่านั้นรู้สึกไม่พอใจไปด้วย

หลังจากที่จ้าวอู่เจียงมีภาพลักษณ์ที่ชัดเจนของจ้าวเจียงแล้ว ก็ยิ่งง่ายที่จะปลอมตัวเป็นเขา

เมื่อเผชิญหน้ากับการยั่วยวนของหม่าซูเยี่ยน เขาใช้มือข้างหนึ่งเชยคางเธอ

“ในเมื่อเหลือแค่พวกเราสองคน เราก็มาทำสิ่งที่ชายหญิงควรทำกันเถอะ”

ดวงตาของหม่าซูเยี่ยนเป็นประกาย เธอเม้มริมฝีปากเชอร์รี่เล็ก ๆ ใบหน้างดงามแสดงความเขินอาย

“นายจะยอมเหรอ?”

“เพื่อเธอแล้ว ฉันยอมทำทุกอย่าง ฉันบอกแล้วว่าฉันยินดีเปลี่ยนแปลงเพื่อเธอ” จ้าวอู่เจียงลูบใบหน้าของหม่าซูเยี่ยนพลางมองอย่างหลงใหล

“งั้นพวกเราเริ่มกันเถอะ…” หม่าซูเยี่ยนหายใจถี่ขึ้น กำลังจะถอดเสื้อคลุม

จ้าวอู่เจียงจับมือของหม่าซูเยี่ยนไว้ ใบหน้าหน้ากากปรากฏรอยยิ้มชั่วร้ายอย่างลามก

“ไม่ต้องรีบร้อน พวกเรามาเล่นเกมกันก่อน…”

[1] กบจอมเจ้าเล่ห์ เป็นคำแสลงในอินเทอร์เน็ตจีน หมายถึงคนเล่ห์เหลี่ยมที่มีแผนซ่อนอยู่