ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า - บทที่ 1626 ผู้ชายที่ขับรถสไตล์เก๋าเก๋

บทที่ 1626 ผู้ชายที่ขับรถสไตล์เก๋าเก๋

“แต่น่ากลัวว่าจะมีโอกาสได้เงินแต่ไม่มีโอกาสใช้” มีคนค้านขึ้นมา พร้อมกับเตือนด้วยความหวังดีเมื่อเห็นจ้าวอู่เจียงดูจะสนใจอยู่บ้าง

“น้ำยาวิวัฒนาการพวกนี้ที่ยังอยู่ในขั้นทดลอง หลังจากดื่มเข้าไปมักจะมีผลข้างเคียงมากมาย

อย่างเช่น อาจทำให้สติไม่ดี ถึงแม้จะเสริมความแข็งแกร่งให้ร่างกาย แต่ก็จะสร้างความเสียหายที่ไม่สามารถย้อนกลับได้ต่อการทำงานบางอย่างของร่างกาย บางน้ำยาวิวัฒนาการถึงขั้นทำให้คนที่ดื่มกลายเป็นคนปัญญาอ่อนเหมือนซอมบี้เลยทีเดียว ขึ้นอยู่กับร่างกายของแต่ละคน

พวกเราถึงจะจนแทบตาย แต่ก็ไม่ควรไปหาทางตายจริง ๆ…”

จ้าวอู่เจียงพยักหน้ารับคำเตือนด้วยความหวังดีของ ‘เพื่อนนักโทษ’

ชายที่ก่อนหน้านี้อ้างตัวว่าเป็นน้องชาย สีหน้าเปลี่ยนไปในทันที ก่อนจะพูดเสียงเย็นว่า

“พี่ใหญ่ เทคโนโลยีทุกวันนี้พัฒนาไปไกลมากแล้ว ความปลอดภัยของน้ำยาวิวัฒนาการก็รับประกันได้ ไม่ได้บังคับให้คุณไปสักหน่อย คุณไม่จำเป็นต้องพูดให้น่ากลัวขนาดนั้น

พี่จ้าว อย่าไปฟังเขาเลย”

“ฮึ” ชายผู้หวังดีแค่นเสียงเย็น

“ถ้ามันปลอดภัยขนาดนั้น จะต้องทดลองยาทำไม? ก็ปล่อยเข้าสู่ตลาดไปแล้วสิ

แม้แต่น้ำยาวิวัฒนาการที่ขายในตลาดมืด ก็ยังมีมาตรฐานการตรวจสอบจากทางการ

แล้วน้ำยาวิวัฒนาการที่อยู่ในขั้นทดลองของบริษัทยาพวกนี้ล่ะ? มีข้อมูลการตรวจสอบจากทางการไหม? ได้มาตรฐานไหม? ปลอดภัยหรือเปล่า?

“และก่อนทดลองยาจะต้องเซ็นสัญญา หากเกิดอะไรขึ้นพวกเขาก็จะไม่รับผิดชอบ ไม่เพียงแค่ไม่รับประกันความปลอดภัย แม้แต่เรื่องหลังความตายก็ยังไม่รับประกัน พวกค้ายาทดลองอย่างนาย พูดจาทำอะไรไร้จิตสำนึก ไม่กลัวฟ้าผ่าหรือไง?”

“แก…”

“นอกจากพวกที่ไม่กลัวตายกับนักโทษประหารในคุก คนทั่วไปถึงจะจนตรอกแค่ไหน ยอมไปขอทานดีกว่าไปทดลองยา…” ชายใจดีเดินเข้าใกล้ จ้องหน้าคนค้ายาทดลอง

“ที่นี่ส่วนใหญ่เป็นคนที่เกี่ยวข้องกับการค้าประเวณี พวกเขาแค่มักมากในกาม แต่พื้นฐานไม่ได้มีจิตใจชั่วร้าย ไม่ได้ทำผิดถึงตาย ก็ไม่โง่พอจะไปทดลองยาหรอก นายก็เลิกทำเรื่องไร้จิตสำนึกซะที ไอ้พวกเดรัจฉาน”

คนค้ายาทดลองมองชายร่างกำยำ สีหน้าบึ้งตึง จากนั้นก็ยิ้มประจบ และยื่นนามบัตรให้จ้าวอู่เจียงหนึ่งแผ่น

“พี่ชาย หลังจากออกไปแล้ว ถ้ามีความต้องการเรื่องยาหรือเรื่องเงิน ติดต่อผมได้”

จ้าวอู่เจียงช้อนตามองข้อมูลบนนามบัตร จำไว้ในหัว แต่ไม่ยื่นมือไปรับ และเพียงแค่ยิ้มปฏิเสธ

“ขอบคุณ”

คนค้ายาทดลองยิ้มแหย ๆ ถอยห่างจากทุกคน หดตัวอยู่ที่มุม สีหน้าของเขาดูเย็นชา

—

“รักษาตัวให้ดี ทำตามกฎหมาย”

ยามเที่ยงวัน จ้าวอู่เจียงที่ถูกกักตัวมาเกือบยี่สิบสี่ชั่วโมง เดินออกมาจากสำนักงานรักษาความสงบหลังจากได้รับการปล่อยตัวก่อนกำหนด

เพราะการสอบสวนได้ข้อสรุปชัดเจนว่าเขาไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับการค้าประเวณี

แสงแดดส่องสว่างจ้า ทำให้เงาของเขาทอดยาวเฉียง

เขาค่อย ๆ เดินอย่างไม่รีบร้อน จนมาถึงปากตรอกเล็ก ๆ ที่ไม่โดดเด่น

ที่ปากตรอกนั้น มีจักรยานยนต์บินจอดอยู่ และมีชายร่างสูงสง่าคนหนึ่งยืนพิงกำแพงอยู่ข้างรถ

ทั้งสองสบตากันอย่างแนบเนียน จ้าวอู่เจียงรู้สึกชื่นชมอย่างจริงใจในใจว่า

‘ชายชุดดำคนนี้มีเสน่ห์จริง ๆ’

ใบหน้าใต้หน้ากากอิเล็กทรอนิกส์ของชายชุดดำก็เต็มไปด้วยความชื่นชมเช่นกัน

‘ผู้ชายคนนี้หล่อจริง ๆ’

จ้าวอู่เจียงขึ้นขี่รถจักรยานยนต์บิน ส่วนชายชุดดำหันหลังเดินเข้าไปในตรอก และ ‘จ้าวเจียง’ ก็หายตัวไปเช่นกัน

ในฐานะคนขับรถที่มีประสบการณ์และผู้ชายที่ช่ำชองในการควบคุมรถ จ้าวอู่เจียงใช้มือเดียวบังคับ ท่วงท่าสง่างาม จักรยานยนต์พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า วาดเส้นโค้งอันงดงามราวกับแพรไหม มุ่งหน้าไปยังสำนักงานรักษาความสงบเมืองฉางซิ่น

เช้านี้ในข่าวภาคเช้า จ้าวอู่เจียงได้เห็น ‘คนป่วยทางจิต’ หลิวเหม่ยเอ๋อร์ที่ถูกสำนักงานรักษาความสงบเมืองฉางซิ่นจับกุม ทำให้สมองของเขาได้รับการกระทบกระเทือนชั่วขณะจนรู้สึกเลือนราง

หลิวเหม่ยเอ๋อร์คนนี้เป็นของจริงหรือของปลอม หรือจะเป็นกับดักที่ศัตรูที่ซ่อนตัวอยู่วางไว้เพื่อล่อเขาให้ติดกับ

ถ้าหลิวเหม่ยเอ๋อร์คนนี้เป็นของจริง แล้วเรื่องประหลาดที่อธิบายไม่ได้เช่นนี้ มันเกิดขึ้นได้อย่างไร และมีสาเหตุอะไรซ่อนอยู่เบื้องหลัง

เขาจะต้องสืบให้กระจ่างเรื่องนี้ให้ได้ เพราะหลิวเหม่ยเอ๋อร์ไม่ได้เป็นแค่หลิวเหม่ยเอ๋อร์เท่านั้น แต่อาจจะเกี่ยวข้องกับราชวงศ์ต้าเซี่ยด้วย

ในใจของเขา เรื่องของราชวงศ์ต้าเซี่ยนั้นกระจ่างแจ้งแล้ว แต่ตอนนี้กลับมีเรื่องไม่คาดฝันเกิดขึ้น หรือว่าเรื่องราวในอดีตจะยังมีความลับที่ซ่อนอยู่

ทุกสิ่งทุกอย่าง หลังจากที่เขาไปแล้ว ก็จะรู้เองเป็นธรรมดา