ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า - บทที่ 1705 มา! ป้อนขนมปังให้คุณชายกิน!
บทที่ 1705 มา! ป้อนขนมปังให้คุณชายกิน!
ทุกคนไม่มีทางคิดว่าจ้าวอู่เจียงกับหมาป่าขาวเป็นพวกเดียวกันแน่ พวกเขาแค่สงสัยว่ามีความลับอะไรซ่อนอยู่ในเหตุการณ์ที่จ้าวอู่เจียงเปิดเผยตัวรักษาบาดแผลกระแสพลังให้กับหมาป่าขาว
ทำไมจ้าวอู่เจียงถึงได้พูดว่า “เชื่อว่าคนฉลาดคงจะเข้าใจแล้ว”
หรือว่าคนฉลาดจะมองออกจริง ๆ?
ฝูงชนเงียบไปหลายลมหายใจ ไม่มีใครตอบคำถามของจ้าวอู่เจียงและไม่มีใครออกมาบอกว่าจ้าวอู่เจียงกำลังทำตัวลึกลับ เพราะไม่มีใครอยากยอมรับต่อหน้าคนอื่นว่าตัวเองมองไม่ออก
ในที่สุด หลังจากเงียบไปประมาณเจ็ดแปดลมหายใจ มีผู้วิวัฒนาการหน้าตาธรรมดาคนหนึ่งได้พูดความเห็นของตัวเองออกมา
อาจจะเพราะไม่มั่นใจ จึงพูดออกมาอย่างไม่ชัดเจนนัก
จ้าวอู่เจียงส่งสายตาให้กำลังใจ เขากำลังต้องการ “คนช่วย” แบบนี้พอดี
ผู้วิวัฒนาการคนนั้นอาจจะเป็นครั้งแรกที่ถูกคนสนใจมากขนาดนี้ เขาสูดหายใจลึก แล้วยิ้มให้ทุกคน:
“ผมเป็นตัวแทนบริษัท เทียนหลางซิง ผิงซุ่น เทคโนโลยีและเภสัชกรรม จำกัด จุดประสงค์ของพวกเราอาจจะต่างจากทุกคน บริษัทของเราไม่ได้มาแย่งชิงพลังกลืนกิน จุดประสงค์หลักคือต้องการศึกษาหมาป่าตัวนี้
ความฉลาดและพละกำลังของมัน คล้ายกับปีศาจที่ใกล้สูญพันธุ์ในอาณาเขตพันดารามาก
พวกเราต้องการค้นหาสาเหตุที่ทำไมสิ่งมีชีวิตอย่างปีศาจถึงกำลังจะสูญพันธุ์ผ่านตัวมัน
บริษัทของเราค่อนข้างเล็ก ตำแหน่งของผมก็ไม่สูง แต่ตอนที่คุณจ้าวอู่เจียงกำลังรักษาหมาป่าตัวนี้ ผมสังเกตเห็นบางอย่าง
สิ่งเหล่านี้มันดูเหมือนกับการสร้างภาพฝัน… หรือการให้รางวัลทันที…”
“ถูกต้อง” จ้าวอู่เจียงพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ
“เห็นได้ชัดว่าทุกคนที่อยู่ที่นี่ล้วนเป็นคนฉลาด เข้าใจได้ทันที”
ทุกคนชะงักไปครู่หนึ่ง แต่ก็รีบตอบสนองด้วยการพยักหน้าเห็นด้วย
จ้าวอู่เจียงพูดด้วยรอยยิ้ม
“นี่คือเหตุผลที่พวกนายล้อมหมาป่าขาวตัวใหญ่ตัวนี้มานานขนาดนี้ บังคับให้มันมอบพลังกลืนกิน แล้วสัญญาว่าจะรับประกันชีวิตมัน หรือให้มันตั้งเงื่อนไขต่อรอง แต่หมาป่าขาวก็ไม่ยอมรับ
เพราะพวกนายกำลังสร้างภาพฝัน…”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ทุกคนก็ตกใจ สูดหายใจเฮือก ราวกับกำลังจะเข้าใจอะไรบางอย่าง
จ้าวอู่เจียงพูดต่อเพื่อชี้แนะ
“พวกนายให้คำมั่นสัญญากับมัน บอกว่าถ้ามันยอมมอบพลังให้ พวกนายจะรับประกันชีวิตมัน? มันจะได้ต่อรองเงื่อนไข?
แต่พวกนายเคยคิดไหมว่า มันจะเชื่อใจว่าคำสัญญาของพวกนายจะมีผลจริงได้ยังไง?
ไม่ว่าพวกนายจะให้คำมั่นสัญญามากแค่ไหน ถ้าไม่ได้ทำให้มันเห็นความหวังว่าคำสัญญานั้นจะเป็นจริง แล้วทำไมมันถึงต้องยอมมอบพลังให้ล่ะ?
การกระทำที่เป็นเพียงการสร้างภาพฝันแบบนี้ มันทำให้คนไม่เชื่อถือตั้งแต่แรกแล้ว”
“ถ้าหากฉันบอกว่า พวกนายแค่ถอนตัวออกไปวันนี้ ฉันขอรับประกันว่าพวกนายจะได้รับเงินทองและความมั่งคั่งอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ทั้งยังมีชีวิตที่สงบสุขและอยู่อย่างเป็นอมตะ…”
“พวกนายจะเชื่อไหม?”
“พวกนายไม่มีทางเชื่อหรอก!”
“พวกนายคงคิดว่าจ้าวอู่เจียงกำลังพูดเหลวไหลและหลอกลวงพวกนายอยู่”
“ลองสลับที่กันคิดดู ถ้าพวกนายเป็นหมาป่าขาวที่ถูกล้อมไว้…”
“พวกนายจะคิดยังไง?”
“ฮืดดด…” ทุกคนต่างเริ่มเข้าใจและมองไปที่จ้าวอู่เจียงด้วยความตกตะลึง พวกเขาครุ่นคิดถึงคำพูดของจ้าวอู่เจียงและพบว่ามันมีเหตุผลมาก
ไม่ใช่ว่าการล่อด้วยผลประโยชน์จะใช้ไม่ได้ผล แต่การล่อด้วยผลประโยชน์ที่มองไม่เห็นความหวังต่างหากที่ใช้ไม่ได้ผล
ถ้าคำสัญญาสามารถทำให้เป็นจริงได้แน่นอน แล้วทำไมความกระตือรือร้นจะต่ำได้ล่ะ?
ทุกคนต่างรู้สึกสะเทือนใจกับคำพูดของจ้าวอู่เจียง
เพราะการวาดวิมานในอากาศแบบนี้ มันเกิดขึ้นตลอดชีวิตของทุกคน
ไม่ว่าจะเป็นคนที่ทำงานรับใช้กระแสพลังต่าง ๆ หรือคนที่เกิดมาในตระกูลสูงศักดิ์ ต่างก็เคยประสบพบเจอมาทั้งนั้น
คนที่ทุ่มเทชีวิตคิดถึงคำสัญญาลม ๆ แล้ง ๆ ของผู้นำ ที่ให้สัญญาต่าง ๆ นานา รอให้บริษัทเติบโตแล้วจะเลื่อนตำแหน่งขึ้นเงินเดือน แต่สุดท้ายหลายอย่างก็เงียบหายไป ผู้นำอ้างเหตุผลต่าง ๆ นานาเพื่อยกเลิกสัญญาที่ให้ไว้แต่แรก
ส่วนคนที่พึ่งพาตัวเองต่อสู้คนเดียว ค่อย ๆ ก้าวขึ้นสู่เส้นทางของผู้แข็งแกร่ง ก็เคยเจอกับคำสัญญาลม ๆ แล้ง ๆ แบบนี้ เจอกับผู้คนหลากหลายประเภท แม้แต่แรกจะสนิทสนมกัน แต่สุดท้าย คำสัญญาในอดีตหลายคนก็ลืมหรือแม้กระทั่งทรยศ
“ตอนนั้นพ่อผมเคยให้ขนมปังครึ่งชิ้นกับคุณตอนที่คุณตกอับ คุณสัญญาว่าถ้ารวยแล้ว…”
“มา! ป้อนขนมปังให้คุณชายกิน!”
เรื่องราวส่วนใหญ่ไม่เป็นดังใจหวัง คำสัญญาก็เป็นเพียงคำสัญญา…
แม้แต่คนที่เกิดมาในตระกูลสูงศักดิ์ก็เจอเรื่องแบบนี้ ไม่ได้ขาดแคลนทางวัตถุ แต่ก็ยังมีสิ่งที่อยากได้ในวัยเยาว์อีกมากมาย
ผู้ใหญ่ในบ้านมักจะพูดว่ารออย่างนั้นอย่างนี้ก่อน
รอโตก่อนนะ
รอทำการบ้านเสร็จค่อยให้เล่น
รอทำสิ่งนี้เสร็จแล้วจะซื้อให้
และตอนนี้ พวกเขาล้อมหมาป่าขาวตัวใหญ่เอาไว้ พวกเขาเริ่มให้คำสัญญาโดยไม่รู้ตัว
“ขอแค่แกมอบพลังกลืนกินมา ฉันสัญญาว่าจะปกป้องชีวิตแก แกจะขอเงื่อนไขอะไรก็ได้”
คำสัญญาเหล่านี้ กลายเป็นเรื่องไร้ค่า ไม่น่าเชื่อถือ
YOU MAY ALSO LIKE
