ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า - บทที่ 1867 ลิง สุนัข กิ้งก่า
บทที่ 1867 ลิง สุนัข กิ้งก่า
“โฮ่ง โฮ่ง (เพื่อเกียรติยศแห่งเทพเหนือ)!”
เทพสายฟ้าธอร์สะบัดเสื้อคลุมสีแดงสด ตะกายหนึ่งคว้าผมยาวสีเขียวอมฟ้าของโลกิไว้แน่น อีกตะกายหนึ่งกำมยอลเนียร์ตีอย่างดุดัน
โลกิถือเคียวสีเขียวมรณะยาวสองฟุต แกว่งออกไปหามยอลเนียร์อย่างไม่หยุดหย่อน
เปลวไฟสีเขียวกับสายฟ้าสีเงินขาวปะทะกัน บริเวณรอบข้างกลายเป็นอาณาเขตของสายฟ้าและไฟ
คนกับสุนัขต่อสู้กันอย่างดุเดือด ไม่สังเกตเลยว่าฝนตกปรอย ๆ ที่ตกอยู่แล้วนั้นกำลังกลายเป็นเม็ดฝนขนาดใหญ่เท่าเมล็ดถั่วอย่างรวดเร็ว
กระแสพลังฝนดุเดือดขึ้นอีกครั้ง
ใบมีดของโลกิต้านทานมยอลเนียร์ไม่อยู่เลย อาวุธทั้งสองดูเหมือนต่างกันหนึ่งระดับ
นี่ก็เป็นเหตุผลว่าทำไมโลกิถึงต้องแอบโจมตีจ้าวอู่เจียงตั้งแต่แรก
นอกจากจ้าวอู่เจียงจะร่วมมือกับเทพสายฟ้าธอร์ทำร้ายเขาก่อนหน้านี้แล้ว เหตุผลที่สำคัญกว่านั้นก็คือ จ้าวอู่เจียงสามารถยกมยอลเนียร์ที่เขาอยากยกมาตลอดแต่ยกยังไงก็ยกไม่ขึ้นได้
ไฟแห่งความอิจฉาเผาไหม้เขาอย่างแรงกล้า เขาในฐานะผู้สืบทอดเทพเพลิงทิศเหนือในปัจจุบัน มยอลเนียร์ที่เขายกไม่ขึ้นนั้น ไอ้เจ้าหมาธอร์มันยกขึ้นได้ด้วยสิทธิ์อะไรกันแน่?
ถ้าจะบอกว่าธอร์สืบทอดมรดกของเทพสายฟ้า แม้จะเป็นแค่หมาก็ยกขึ้นได้ ยังพอมีเหตุผล แต่ที่จ้าวอู่เจียงยกขึ้นได้นั้น เขาไม่เข้าใจสักหมื่นครั้ง!
เพราะอะไร?
เพราะอะไร เพราะอะไร?
โลกิถูกค้อนตีจนความโกรธลุกโชน แต่ฝนตกหนักกลับทำให้ความโกรธของเขาเปียกชุ่ม ทำให้เขาตระหนักว่า หากต่อสู้อย่างนี้ต่อไป พลังเวทและพลังชีวิตของเขาจะถูกสูญเสียไปอย่างรวดเร็วยิ่งขึ้น
เขาไม่สนใจอะไรอีกต่อไป แลกบาดแผลโดยตรง บังคับดิ้นหลุดจากกระแสพลังของเทพสายฟ้าธอร์ หลบหนีเข้าไปในป่าท่ามกลางม่านฝน หนีไปโดยไม่หันกลับมาเลย
เทพสายฟ้าธอร์ไล่ตามอย่างไม่ยอมถอย ขาสั้น ๆ เหยียบในอากาศจนเกิดภาพลวงตา
คนและสุนัขตัวหนึ่ง เขาหนีมันไล่ตาม เคลื่อนที่ไปในทิศทางของภูเขาไฟขนาดใหญ่ที่ตั้งตระหง่านระหว่างฟ้าและดินโดยไม่รู้ตัว
ตลอดเส้นทาง แม้ว่าต้นไม้โบราณสูงใหญ่และดอกไม้พุ่มไม้สีเขียวขจีขนาดใหญ่จะบดบังสายตาส่วนใหญ่ไปแล้ว แต่โลกิยิ่งหนีไปก็ยิ่งตกใจมากขึ้นเรื่อย ๆ
เพราะเขาเจอศพจำนวนมากที่ถูกฝังตื้น ๆ บนพื้นดินโคลนเลน
ศพเหล่านี้เขาเคยเห็นก่อนการแข่งขัน เดิมทีล้วนเป็นผู้เข้าแข่งขันที่มีชีวิตชีวา แต่ตอนนี้ไม่รู้ว่าเหตุใดจึงตายไปแล้ว เสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง เนื้อเลือดสดและไม่ครบถ้วน
เมื่อเขาผ่านไป ยังเจอสิ่งมีชีวิตสี่ขาคล้ายกิ้งก่าหลายตัวกำลังกัดกินศพเหล่านั้น
การบุกเข้ามาของเขาและการเห่าอย่างบ้าคลั่งของเทพสายฟ้าธอร์ที่ไล่ตามอยู่ข้างหลัง รบกวนกิ้งก่าเหล่านี้ ทำให้พวกมันวิ่งหนีเข้าไปในป่าอย่างสับสน
เมื่อภูเขาไฟตรงหน้าเขาเข้ามาใกล้มากขึ้น เขาแม้กระทั่งสามารถเห็นโครงกระดูกสีขาวที่ยังสดใหม่ได้
เหตุผลที่บอกว่าสดใหม่ก็เพราะเขาบังเอิญเห็นกิ้งก่าสามตัวกำลังกินผู้เข้าแข่งขันคนหนึ่งจนสิ้นเชิงทั้งเป็น ไม่มีเนื้อเลือดเหลือแม้แต่น้อย เหลือเพียงโครงกระดูกสีขาว
ทิศทางสายตาที่กิ้งก่าพวกนี้มองมาที่เขา ทำให้เขาผู้ซึ่งเคยพบเจอผู้คนมามากมายรู้สึกได้ทันทีถึงอารมณ์หลากหลาย เช่น ความระแวง ความดุร้าย ความโลภอยากได้ และความโลภะ
มีกิ้งก่าไม่น้อยที่กำลังคลานเข้ามาหาเขา แลบลิ้นสีแดงเข้ม
สายฝนทำให้เสื้อผ้าของเขาเปียกชุ่ม ความหนาวเย็นก็เกิดขึ้นภายในร่างกายของเขา เขาหยุดก้าว
‘พลั่ก!’ เทพสายฟ้าธอร์ที่ไล่ตามมาถึง เอาค้อนตีที่ท้ายทอยของโลกิทำให้สมองของเขาหึ่ง ๆ ครั้งนี้เขากดความโกรธไว้ แล้วใช้ดวงตาส่งสัญญาณให้เทพเจ้าฟ้าร้องธอร์
เสื้อคลุมสีแดงไฟของธอร์เปียกโชกแล้ว เกาะติดอยู่กับตัวของมัน มันขี่อยู่บนคอของโลกิโดยตรง มองไปรอบ ๆ ที่กิ้งก่าพวกที่กำลังคลานมา
กิ้งก่าพวกนี้ แม้แต่ตัวที่เล็กผอมที่สุด ก็ยังแข็งแรงกว่าโลกิที่เป็นลิงรูปคนผอม ๆ อยู่หลายเท่า
ธอร์ขมวดหน้าและขบฟัน มยอลเนียร์ในกรงเล็บของมันหมุนรอบ ประกายฟ้าแลบวูบ มันก็รู้สึกถึงอันตรายและความระแวงที่ไม่เคยมีมานาน
สายฝนปะทะตกลงมาที่ตัวมันและโลกิมันยกค้อนขึ้น เห่าเสียงหนึ่ง
“โฮ่ง ๆ (เทพฟ้าช่วยข้าด้วย)!”
ประโยคนี้เป็นสิ่งที่มันเรียนรู้มาจากจ้าวอู่เจียง สายฟ้าของจ้าวอู่เจียงนั้นเก่งมาก มันก็เลียนแบบเรียนคาถาลึกลับของตะวันออกมาหนึ่งประโยค หวังว่าจะมีพลังลึกลับของตะวันออกมาเสริมแรงให้
มันเรียกเหล่าสายฟ้าลงมา สายสายฟ้าลงมาฟาดข้าง ๆ ตัวมันและโลกิ
กิ้งก่าที่มารุมล้อมหยุดก้าวเพราะถูกสายฟ้าข่มขวัญ มองมาที่โลกิและธอร์ด้วยความระแวง แต่ความโลภในม่านตาแนวตั้งนั้นไม่ได้ลดน้อยลงเลย
“ระวังให้ดี ไอ้หมาเลว” โลกิถืออาวุธยาวสีเขียวมรกตไว้ในมือ พูดด้วยเสียงเครียด
“ไอ้พวกนี้มันผิดปกติมาก”
“โฮ่ง!” ธอร์ตอบกลับไปหนึ่งประโยค มันเข้าใจแน่นอน เพราะเมื่อพวกกิ้งก่าเหล่านี้เข้ามาใกล้ มันสามารถรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าพลังเทพของตัวเองถูกกดทับจนรุนแรงมากขึ้นเรื่อย ๆ
พวกกิ้งก่าเหล่านี้เหมือนกับสายฝนบนท้องฟ้า ล้วนแต่จะกลืนกินพลังเทพและพลังชีวิตของมันและโลกิ
ที่นี่มันคือที่ไหนกันแน่?
YOU MAY ALSO LIKE
