ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า - บทที่ 1904 งดงามอย่างมาก

บทที่ 1904 งดงามอย่างมาก

หางจิ้งจอกส่งกระบี่มาให้ จ้าวอู่เจียงตรวจดู กระบี่ทั้งเล่มเป็นสีทองขาวผสมแพลทินัม เมื่อถือแล้วไม่รู้สึกถึงน้ำหนักเลย ราวกับไร้ตัวตน

ทันใดนั้น กระบี่ยาวก็ส่งเสียงหึ่งดังขึ้น เปลี่ยนเป็นควันสีทองขาวผสมแพลทินัมสายหนึ่ง เจาะเข้าสู่ร่างกายของเขา

ธาตุทอง!

จ้าวอู่เจียงรู้สึกได้ทันทีว่านี่คือธาตุทองแห่งธาตุทั้งห้า ธาตุทองภายในร่างกายของเขาเติบโตขึ้นเล็กน้อยอย่างเงียบ ๆ

เขาทำงานไม่หยุด กลับไปชักกระบี่อีก

ทุกคนเห็นฉากนี้ ต่างเข้าใจถึงความพิเศษของกระบี่นี้

ปัจจุบันผู้บำเพ็ญโบราณในอาณาเขตพันดาราโดยพื้นฐานแล้วต่างฝึกสามภพ และเหล่าทายาทเทพเจ้าอย่างพวกเขา หลายคนต่างเข้าใจเกี่ยวกับธาตุทั้งห้าตามหลักโบราณ

เกาะทั้งเจ็ดนี้ล้วนเป็นพื้นที่ธาตุทองแห่งธาตุทั้งห้า น่าจะมีธาตุทองจำนวนไม่น้อยอยู่ หากสามารถได้มาซึ่งมัน จะมีประโยชน์อย่างมากต่อการฝึกฝนของพวกเขา

เห็นกระบี่ยาวเปลี่ยนเป็นควันสีทองขาวผสมแพลทินัม พวกเขาเข้าใจทันทีว่ากระบี่นี่มีธาตุทองอันล้ำค่าอยู่

เฝิงเสี่ยวหัวแห่งสำนักงานน้ำร้องโอดโอย เจ็บปวดใจจนอยากตบตัวเองหนึ่งที อย่างไรก็ตามมือก็ไม่ได้ตกลงไป เขาหยิบขวดเล็กออกมาจากอก ภายในบรรจุทรายละเอียดขวดเล็ก ๆ

“ฉันยังคิดอยู่เลยว่าทำไมของที่เซวียนหยวนจิ้งให้เราก่อนหน้านี้ถึงคุ้นเคยขนาดนี้ ที่แท้ก็คือธาตุดินแห่งธาตุทั้งห้า

ฉันน่าจะคิดออกตั้งแต่ก่อนเลย ฉันนี่มันช่าง…” เฉินเหยาเอ๋อร์ถูกจ้าวอู่เจียงปล้นชีวิตและพลังไปไม่น้อย ตอนนี้หน้าซีดเผือด เธอหยิบขวดทรายออกมา แล้วโยนให้เจี่ยงจงสือ

เซวียนหยวนจิ้ง……จ้าวอู่เจียงชักกระบี่ยาวเล่มที่สองออกมา เมื่อได้ยินคำพูดที่เต็มไปด้วยความเสียใจของเฝิงเสี่ยวหัว เขาเหลียวมองอย่างจดจ่อ ถามเสียงทุ้มว่า

“นายพูดว่าใครให้พวกนาย”

เฝิงเสี่ยวหัวเตรียมจะไปชักกระบี่แล้ว เมื่อเห็นจ้าวอู่เจียงถาม เขาลูกตากลอกไปมา พูดอย่างไม่แน่ใจว่า

“เซวียนหยวนจิ้ง…น่าจะเป็นชื่อนี้…ได้ยินว่า…เป็นคนของทางการ…”

เด็กสาวกงเหมี่ยวกอดอกอย่างแข็งทื่อ เหลือบมองเฝิงเสี่ยวหัวอย่างเหยียดหยาม

“เป็น ‘ลูกบุญธรรม’ ของภรรยาประธานตะวันออก เป็นเจ้าหน้าที่ของทางการ หลังจากเธอไป นายก็ยังคิดถึงว่าเธอมีความงามปานดับแสงตะวัน เสียดายที่ไม่ได้ขอเบอร์ติดต่อมาด้วย…”

“เอ้ย เอ้ย กงเหมี่ยว เธออย่าพูดเพ้อเจ้อนะ!” เฝิงเสี่ยวหัวรับรู้ได้อย่างไวว่าจ้าวอู่เจียงมีอารมณ์ผิดปกติตอนถาม เขาไม่แน่ใจว่าเซวียนหยวนจิ้งคนนี้กับจ้าวอู่เจียงมีความสัมพันธ์อย่างไรกันแน่ แต่การตอบสนองของจ้าวอู่เจียงส่วนใหญ่แล้วก็คงมีความเกี่ยวข้อง

สำหรับจ้าวอู่เจียงเขารู้สึกระแวงอย่างมาก เขาชี้นิ้วที่กงเหมี่ยวอย่างสั่นเทา มองดูจ้าวอู่เจียงบ้าง มองทุกคนบ้าง

“ฉันเตือนเธอนะ อย่าพูดเพ้อเจ้อ ฉันจะฟ้องเธอหมิ่นประมาท เธอรู้ไหม

ฉันจะฟ้องเธอหมิ่นประมาทนะ เธอหมิ่นประมาทฉันนะ!

สหายเต๋าจ้าว อย่าฟังเธอพูดเพ้อเจ้อนะ ผมก็แค่เจอเซวียนหยวนจิ้งคนนั้นเป็นครั้งแรกเหมือนกัน…”

ต่งอวี๋เกอมองดูจ้าวอู่เจียงอย่างลึกซึ้ง ก่อนหน้านี้หัวอวี้ลิ่งกับเหลยเฉิงจากสำนักงานปราบปีศาจใช้เข็มทิศสืบปีศาจ รับรู้ได้ว่าในตัวจ้าวอู่เจียงมีกลิ่นอายของดอกบัวเต๋า หมาป่า จิ้งจอก และเซวียนหยวนจิ้ง แน่นอนว่าจ้าวอู่เจียงต้องมีความสัมพันธ์ไม่ตื้นกับเซวียนหยวนจิ้ง แต่เขาก็ไม่ได้พูดออกมา ทุกคนก็มีความลับของตัวเองอยู่แล้ว

สองคนจากสำนักงานปราบปีศาจต่างมองไปที่จ้าวอู่เจียงด้วยความสงสัย เป็นไปได้ไหมว่าจ้าวอู่เจียงมีความเกี่ยวข้องกับเซวียนหยวนจิ้ง? จ้าวอู่เจียงก็เป็นคนของทางการด้วยหรือ?

“คำว่าจิ้ง (靖) ตัวไหน?” จ้าวอู่เจียงถามเสียงทุ้ม เดินเข้าหาเฝิงเสี่ยวหัวทีละก้าว

“คำว่าจิ้งในอันจิ้ง (安靖) คำว่าจิ้งในควนจิ้ง (宽靖) คำว่าจิ้งในหนิงจิ้ง (宁靖)…” เฝิงเสี่ยวหัวรีบตอบ ขณะที่ตอบก็ถอยหลังไป สีหน้าเคร่งเครียด พลังภายในร่างกายได้สะสมเต็มที่แล้ว เข้าสู่ท่าทีป้องกัน

จ้าวอู่เจียงสีหน้าเฉยเมย แต่ภายในใจคลื่นความรู้สึกได้ซัดกระหน่ำแล้ว

“หน้าตาเป็นยังไง?”

“ก็…” เฝิงเสี่ยวหัวตอบไม่ถูกชั่วครู่ว่าควรอธิบายอย่างไร ก็แค่สวยน่ะสิ

“ก็คือสวยล้ำ สวยเลิศ เขายังพูดอีกว่าเซวียนหยวนจิ้งโฉมหน้าแบบนี้ จะเป็นเทพที่กลับชาติมาชาตินี้หรือเปล่า” กงเหมี่ยวเหลือบมองเฝิงเสี่ยวหัวที่ดูไร้ความสามารถ จึงตอบแทนเขาไปเลย

“เป็นพี่สาวเย็นชาและสง่างาม เสียงก็มีเสียงแบบพี่สาวด้วย ความสวยนั้นไม่ต้องพูดถึงด้วยซ้ำ พูดไม่เกินจริงเลยว่าสวยกว่าทุกคนในที่นี้

ในบรรดาผู้หญิงตะวันออกที่ฉันเคยพบมา อาจจะมีแค่มี่เยว่ชิงจากสำนักงานน้ำของเรา หรือเฉินหลิงพี่สาวของเฉินเหยาเอ๋อร์ และอวี๋ของต่งอวี๋เกอที่เอาเฉพาะความสวยแล้วจะเทียบกับเซวียนหยวนจิ้งได้…

แต่ถ้าให้ฉันพูด ก็ยังสู้เซวียนหยวนจิ้งไม่ได้…

เซวียนหยวนจิ้งมีความเท่และความน่าเกรงขามแฝงอยู่ในกระดูก พวกผู้ชายไม่ใช่หรือที่ชอบแบบนี้ที่สุด? ไม่ใช่แค่พวกนายกินเท่านั้น ฉันก็กินด้วย แต่น่าเสียดายที่ไม่ได้ขอข้อมูลติดต่อจากพี่สาวมา…”

“อ่า…ไม่ใช่อย่างนั้น…” เฝิงเสี่ยวหัวหัวเราะอย่างอึดอัด แววตามองหลีกเลี่ยงไปมาท่ามกลางคนที่อยู่ในที่นั้น พร้อมยิ้มประจบประแจงว่า

“ต่างคนต่างสวย ต่างคนต่างงาม มี่เยว่ชิงของสำนักงานน้ำของเราก็ไม่ต้องพูดถึงแล้ว ส่วนเฉินหลิงกับอวี๋ ในสายตาผมนั้น ความงามไม่แพ้เซวียนหยวนจิ้งเลย สวยต่างกันไปต่างมีเสน่ห์นั่นแหละ”

จ้าวอู่เจียงหน้าตาไร้อารมณ์ เสียงหนักแน่นว่า

“ใบหน้าแบบไหนกันแน่”

“ใช่สิ ไม่มีรูป…จะให้พูดเรื่องบ้าอะไรกัน?” หมี่รื่อก็เอ่ยปากเช่นกัน แต่เขาเพียงแค่เคยเห็น ถ้าจะให้เขาบอกก็บอกไม่ออก ไม่งั้นเขาจะต้องบอกจ้าวอู่เจียงอย่างละเอียดถี่ถ้วนว่า โลกนี้กลับมีผู้หญิงที่สวยกว่าเฉาหั่วหั่วที่เขารักมากนิดหนึ่ง แค่นิดเดียว แค่หยิบมือเดียวเท่านั้น

เด็กสาวกงเหมี่ยวผลักเฝิงเสี่ยวหัวเบา ๆ สื่อสารให้เฝิงเสี่ยวหัวหยิบรูปออกมา

เฝิงเสี่ยวหัวเหลียวมองคอยจับตาสีหน้าของจ้าวอู่เจียงอยู่ตลอดเวลา หน้าตึง ท่าทางเคร่งขรึม น้ำเสียงตำหนิ พูดกับกงเหมี่ยวว่า

“อย่าแกล้งน่า…”