ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า - บทที่ 1959 การเติมเต็มที่ชัดเจน การค้นหาสิ่งที่ขาด
บทที่ 1959 การเติมเต็มที่ชัดเจน การค้นหาสิ่งที่ขาด
“ถ้าไม่มีเหตุการณ์ผันผวนมากมายขนาดนั้น…เจ้าอยากทำอะไรมากที่สุด?”
“อืม…ก็คงเป็นขันทีปลอมที่ดี มีโอกาสเลื่อนตำแหน่งก็เลื่อนขึ้นไป ยินดีตามโชคชะตา ว่าง ๆ ก็ช่วยจัดการวังหลังให้จิ้งเอ๋อร์ บางครั้งก็ออกไปข้างนอกชื่นชมความงามของสาวงาม ยังไงก็ทำตามที่สบายใจนั่นแหละ”
“แล้วตอนนี้ล่ะ?”
“ช่วยให้จิ้งเอ๋อร์มีชีวิตอีกครั้ง ช่วยหลินหลางและเสี่ยวไป๋ให้ฟื้นคืนชีพ เดินทางไปยังยุคถัดไป ได้พบกับคนเหล่านั้นที่เคยรู้จัก”
“ข้าถามว่าเจ้าอยากทำอะไรเพื่อตัวเอง ไม่ใช่เจ้าอยากทำอะไรเพื่อคนอื่น”
“ผม…เพื่อตัวเอง อยากช่วยให้พวกเธอมีชีวิตอีกครั้ง เพราะผมอยากใช้ชีวิตอยู่กับพวกเธอ เพราะผมมีความรู้สึกต่อพวกเธอ ผมไม่สามารถมีชีวิตอยู่แบบนี้ได้ เพื่อที่จะไม่มีชีวิตอยู่อย่างเดียวดายแบบนี้ ผมต้องช่วยให้พวกเธอมีชีวิตอีกครั้ง!”
“…”
เจียงจิ่นเหนียนมองทะลุความขัดแย้งในใจของจ้าวอู่เจียงในตอนนี้ ดวงตาของเขาเป็นประกาย
“ช่างไร้ทางรักษา!”
“ไม่มีใครสามารถมีชีวิตอยู่เพื่อตัวเองเท่านั้น!” เสียงในใจของจ้าวอู่เจียงปรากฏออกมา ก้องกังวานไปทั่วท้องฟ้าแห่งนี้
“เจ้าต่อสู้ ก็แค่เพื่อตัวเองเท่านั้นหรือ?
แล้วทำไมเจ้าถึงกลับมาที่นี่?
ทำไมถึงคิดถึงมากขนาดนั้น?
เจ้าแพ้แล้ว แพ้ให้กับเจ็ดภัยพิบัติ”
“ดังนั้น…” เจียงจิ่นเหนียนพูดเสียงทุ้ม
“ข้าจะไม่ปล่อยให้เจ้าเดินตามรอยทางเดิมของข้า ความจริงพิสูจน์แล้วว่า เส้นทางของข้าผิดพลาด!”
จ้าวอู่เจียงเงียบไป เงียบไปนาน สายตาของเขายิ่งลึกล้ำ
“จริง ๆ แล้วผมเข้าใจสิ่งที่คุณกำลังจะบอกผม ไม่ว่าจะต่อสู้เพื่อใครก็ตาม ไม่ว่าจะต่อสู้เพื่ออะไรก็ตาม แค่ก้าวเข้าสู่เส้นทางนี้ แค่การต่อสู้เริ่มต้น ก็ไม่สามารถถอยได้แล้ว!
ไม่สามารถลังเลหรือมองไปข้างหน้าและข้างหลัง ไม่สามารถระมัดระวังหรือกังวลเกินไป ต้องไปแข่งขัน ไปแย่งชิง ไปเอาชนะ ไม่ถอยแม้แต่ก้าวเดียว!
พวกเราจำเป็นต้องเป็นนักต่อสู้ที่ไม่มีวันดับ!
ต้องเป็นเช่นนั้น!”
เจียงจิ่นเหนียนมองที่จ้าวอู่เจียงแล้วยิ้ม ใบหน้าที่เคร่งขรึมอ่อนโยนลง คิ้วที่ขมวดอยู่ก็คลายลง
“ดังนั้นมีเพียงเจ้าเท่านั้นที่มีคุณสมบัติได้รับโชคชะตาจากข้า!
พวกเราคือนักต่อสู้ที่ไม่มีวันดับ นี่คือความจริงของเส้นทางการเติมเต็ม ตั้งแต่เจ้าและข้าก้าวเข้าสู่เส้นทางการเติมเต็ม ก็ถูกกำหนดไว้แล้วว่าไม่สามารถถอยหรือหยุดพัก ไม่สามารถมีความสุขกับชีวิตและยอมรับชะตากรรมเหมือนคนธรรมดาทั่วไป!
ชีวิตของเจ้า ชีวิตของข้า มีเพียงการต่อสู้เท่านั้น!”
จ้าวอู่เจียงได้คาดเดาเกี่ยวกับเส้นทางการเติมเต็มมาตั้งนานแล้ว และในที่สุดก็เข้าใจแล้ว
เส้นทางการเติมเต็ม โดยแก่นแท้แล้วไม่ใช่การเติมเต็มข้อบกพร่อง แต่เป็นการไม่ถูกนำไปใช้เพื่อเติมเต็มข้อบกพร่อง!
————
“สถานการณ์ ดูเหมือนจะควบคุมไม่ได้แล้ว…”
ประธานตะวันออกส่งหน้าจออิเล็กทรอนิกส์ให้เซวียนหยวนซวิ่นพร้อมกับบอกให้เขาดูข้อมูลล่าสุดบนนั้น
“ไม่มีอะไรควบคุมไม่ได้หรอก” เซวียนหยวนซวิ่นสวมชุดผู้ป่วยสีฟ้าขาวที่หลวม ทั้งร่างกายดูเกียจคร้าน ดูเหมือนเขาจะไม่รู้สึกถึงความเร่งรีบกังวล หรือแม้แต่ความเจ็บปวดในคำพูดของประธานตะวันออกเลยแม้แต่น้อย
เขาผลักหน้าจออิเล็กทรอนิกส์ให้จูกัดเสี่ยวไป๋
“เหล่าไป๋ นายมีความเห็นยังไง?”
“ฉันใช้ตาดู ฉันจะดูยังไงล่ะ?” จูกัดเสี่ยวไป๋ไม่แม้แต่จะมองหน้าจอนั้น
“ฉันไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของกาลเทศะนี้ ฉันจะไม่แทรกแซงการตัดสินใจแบบนี้
อีกอย่าง พวกนายก็วางแผนไว้นานแล้ว ทำไปแล้วด้วย ในใจก็มีคำตอบอยู่แล้ว ทำไมต้องถามฉันด้วยล่ะ?”
“ประวัติศาสตร์จะบันทึกการตัดสินใจครั้งนี้ของเราอย่างไร?” เซวียนหยวนซวิ่นถามคำถามสำคัญออกมา
“ทุกคนสนใจจ้าวอู่เจียงกันหมด จนลืมไปว่าบันทึกประวัติศาสตร์เขียนไว้อย่างไร…” จูกัดเสี่ยวไป๋พูดด้วยสีหน้าไม่เปลี่ยนแปลง
เซวียนหยวนซวิ่นมองด้วยสายตาพร่าเลือน
“เพชฌฆาต? โหดเหี้ยม ไร้ความปราณี? โง่เขลา? บาปมหันต์? บาปที่อภัยไม่ได้?”
“ทำไมพอมาถึงจุดวิกฤตนี้ แม้แต่คุณก็ดูเหมือนจะสั่นคลอนแล้ว?” เฉินหัวนั่งอยู่ด้านข้าง นั่งสมาธิเงียบ ๆ ครั้นลืมตาขึ้น
“เซวียนหยวนซวิ่น ก่อนหน้านี้นายยืนยันอย่างหนักแน่นว่าเรื่องนี้ไม่ผิดนี่!”
“ฉัน… เป็นโรคประสาท พวกนายเชื่อฉันจริง ๆ หรือ?” เซวียนหยวนซวิ่นเหลือบเห็นข้อมูลบนหน้าจออิเล็กทรอนิกส์แล้ว มีดาวหลายดวงที่เกือบจะล่มสลายไปแล้ว
ยาพันธุกรรมนั้นแพร่ระบาดเหมือนโรคระบาด เกิดการสูญเสียมากมายนับไม่ถ้วน ระบบสังคมภายในดาวเหล่านี้กำลังสั่นคลอนอย่างรวดเร็ว และกำลังจะพังทลาย
ความโกลาหลเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ จำนวนผู้เสียชีวิตเพิ่มขึ้นทุกวัน เติบโตแบบทวีคูณ
ผู้คนธรรมดาที่ถูกยาพันธุกรรมรังแก กลายเป็นสัตว์ป่าที่ไร้สติ กลายเป็นสิ่งมีชีวิตในสภาพ ‘ซอมบี้’ ที่พบเห็นได้แค่ในผลงานภาพยนตร์และโทรทัศน์
แม้จะสามารถถูกทำลายด้วยอาวุธที่มีความร้อนสูงหรืออาวุธประเภทอื่น ๆ แต่ก็ยังไม่สามารถหยุดยั้งพลังของยาที่กำลังแพร่กระจายอย่างไม่อาจหยุดยั้งได้
นี่คือหายนะที่ส่งผลกระทบต่อระบบลัทธิตะวันออกทั้งหมด
“อยู่ในตำแหน่งใดก็ทำหน้าที่นั้น ประชาชนทั่วไปก็แค่ดำเนินชีวิตให้ดี สืบทอดเผ่าพันธุ์…” เซวียนหยวนซวิ่นเห็นพวกคนแก่ไม่ให้คำตอบ ไม่แสดงความคิดเห็น เขาครุ่นคิดถึงเส้นทางที่ผ่านมา สายตากลับมามั่นคงอีกครั้ง พูดเสียงทุ้มว่า
“พวกเราก็แค่ตัดสินใจให้ถูกที่สุดเท่าที่จะทำได้ สืบทอดเผ่าพันธุ์…
“แต่ทว่า พวกเราสืบทอดคือมรดกทางวิชาของตระกูล ไม่ใช่ส่วนตัว… กระทั่งพวกเราต้องสละความเป็นตัวเองในระดับหนึ่ง…”
ชื่อมู่จื่อทราบดีว่าเรื่องของฝ่ายตะวันออกและสงครามพันธุกรรมครั้งนี้จะต้องมาบรรจบกัน แต่เขาไม่คาดคิดว่าเรื่องของสงครามพันธุกรรมจะลุกลามรวดเร็วขนาดนี้…
เขาหลับตาลง ริมฝีปากสั่นเล็กน้อย
“คนในฝ่ายตะวันออกไม่เคยกลัวตาย แต่พวกเขา… สมควรได้รับสิทธิ์รับรู้ความจริงหรือไม่?”
YOU MAY ALSO LIKE
