ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า - บทที่ 2049 คนรู้จักเก่า

ใต้ตึกทรงรูบิค

เป็นสถานที่หลบภัยเดียวที่เหลือรอดของผู้รอดชีวิตเมืองเปียนอวิ๋

นบนดาวเสี่ยวชาง

เช่นเดียวกับสถานที่หลบภัยส่วนน้อยที่ยังเหลืออยู่ในเมืองอื่น ๆ บนดาวเสี่ยวชาง ผู้สร้างสถานที่หลบภัยแห่งนี้คือชายธรรมดาคน หนึ่งที่ไม่มีชื่อเสียงอะไรเลย

ในเวลานี้ ชายผู้ที่ถูกเหล่าผู้รอดชีวิตต่างพากันยกย่องสรรเสริญ จนถึงขั้นบอกว่าควรค่าแก่การมีรูปปั้นตั้งอยู่ในศาลเจ้าบรรพชน กำลังนั่งอยู่ในห้องกั้นเล็ก ๆ ภายในฐานอพยพ นิ้วของเขาเคาะ คีย์บอร์ดไม่หยุด พลางไล่เปิดอ่านข่าวสารจากเครือข่ายภายนอก

ตอนนี้ดาวส่วนใหญ่ในมรรคาตะวันออกล้วนอยู่ในสภาพล่ม สลาย ระบบเครือข่ายไม่มีคนดูแลจึง “เป็นอัมพาต”

จริง ๆ แล้วไม่ถือว่าเป็นอัมพาตทั้งหมด เพียงแค่ระบบเครือข่าย ของดาวเหล่านี้ที่ล่มสลายเท่านั้นที่เป็นอัมพาต ส่วนหมู่ดาวชั้นเลิศ อันดับหนึ่งเหล่านั้นที่ไม่ได้รับผลกระทบ เพียงแค่ข้อมูลข่าวสารทาง เครือข่ายถูกจำกัด

ชายผู้นี้ใช้ข่าวสารที่รายงานจากเครือข่ายภายนอก เพื่อทำ ความเข้าใจสถานการณ์โดยรวมของมรรคาตะวันออกในปัจจุบัน

ข่าวสารบนเครือข่ายภายนอกพยายามทำให้สงครามพันธุกรรม ครั้งนี้มีภาพลักษณ์ที่เลวร้าย โดยกล่าวหาว่าเจ้าหน้าที่มรรคา ตะวันออกไม่ได้ทำอะไรเลย ทำให้เกิดความเสียหายต่อชีวิตมากมาย

ปัจจุบันบนเครือข่ายของหมู่ดาวชั้นเลิศอันดับหนึ่งทั้งหลายของ มรรคาตะวันออก มีการเผยแพร่ทฤษฎีสมคบคิดมากมาย กล่าวว่าภัย พิบัตินี้เป็นการวางแผนร่วมกันระหว่างมรรคาตะวันตกและมรรคาทาง เหนือ โดยมีจุดประสงค์เพื่อก่อสงครามรุกรานอีกครั้ง ล้วนเป็นคำพูด ที่ว่าเผ่าพันธุ์อื่นยังคงต้องการทำลายพวกเรา

ความจริงเป็นอย่างไรกันแน่ ชายผู้นี้ไม่แน่ใจ จากข้อมูลที่เขา รวบรวมได้ เหตุการณ์นี้มีต้นตอมาจากตระกูลอวี้ มรรคาตะวันออก และบริษัทเทคโนโลยีหย่งเซิงซึ่งเป็นองค์กรอิสระฝ่ายที่สาม และศาสน จักรแห่งแสงสว่างจากมรรคาตะวันตก

รายละเอียดเพิ่มเติมเกี่ยวกับเรื่องนี้ เขายังไม่ทันได้ศึกษาอย่าง ละเอียด ภัยพิบัติก็ปะทุขึ้นเสียก่อน

โชคดีที่เขาไม่ได้มีอะไรมากนักยกเว้นเงินที่มีมาก และเขาก็ได้รับ การเตือนล่วงหน้าด้วย

เขารีบดำเนินการทันทีในเวลาแรก ด้วยค่าใช้จ่ายมหาศาลที่เกิน กว่าจะจินตนาการได้ เพื่อสร้างที่หลบภัยเหล่านี้อย่างเร่งด่วน

แต่การอยู่แบบนี้ไม่ใช่วิธีแก้ปัญหา ดาวทั้งดวงล่มสลาย ทางการ ไม่มีทีท่าว่าจะส่งความช่วยเหลือมาแม้แต่น้อย

แม้กระทั่งตอนนี้ ในดาวไม่ได้มีแค่พวกผู้ติดเชื้อที่เดินไปมา แต่ ยังมีผู้ที่มีพลังไม่ธรรมดา ที่ไม่ได้ถูกไวรัสกำจัดทั้งหมด และได้รับการ ติดเชื้อเหมือนคนทั่วไป

พวกที่มีพลังเหล่านี้สามารถปีนหลังคา กระโดดไปมาได้ แม้กระทั่งใช้พลังพิเศษหรือวิชาอาคมโบราณ ตอนนี้แม้แต่เขาออกไป ข้างนอก ก็เหมือนไปหาความตาย!

เขาเคยทดลองมาแล้ว คนยังไม่ทันได้ขึ้นยานอวกาศเพื่อหนี ยานก็ถูกผู้ติดเชื้อที่ทรงพลังพวกนี้ทำลายจนแตกละเอียด โชคดีที่

เขามีของป้องกันตัวที่ได้รับจากผู้อาวุโสเฒ่า และเพื่อนยอมสละชีวิต ช่วยเหลือ จึงหนีรอดจากหนึ่งภัยพิบัติกลับมายังที่หลบภัยได้อย่าง หวุดหวิด

พวกมันมักจะซ่อนตัวตอนกลางวันและออกล่าในตอนกลางคืน อีกไม่นานความมืดก็จะเข้าปกคลุมแล้ว และพวกผู้ติดเชื้อที่แข็งแกร่ง เหล่านั้นก็จะออกมาปรากฏตัวอีกครั้ง หวังว่าคืนนี้จะเป็นคืนที่สงบสุข นะ

มือที่กำลังกดแป้นพิมพ์ของเขากระตุกหยุดลงทันที เขาถอน หายใจ

เพื่อนเก่าหลายปีของเขาอาเหว่ยก็ตายแล้ว

อาเหว่ยตายไปแล้ว!

อาเหว่ยเลือกเองนะ!

เพื่อที่จะปกป้องเขา จึงถูกผู้ติดเชื้อกัดฉีก ไม่มีโอกาสที่จะมีชีวิต รอดอีกต่อไป

“พี่คุน”

เสียงเรียกพี่คุนขัดจังหวะห้วงแห่งความเศร้าของเขา พร้อมกับ เสียงใครบางคนเคาะประตูห้อง

“เข้ามา” ต้าคุนตอบเสียงทุ้ม

มีคนเปิดประตูเข้ามา เป็นชายร่างกำยำ ตอนนี้สีหน้าเขาดูกังวล เล็กน้อย

“ดูเหมือนจะมีอะไรบางอย่างบุกเข้ามา”

ต้าคุนมองคุณชายตระกูลอวี้จากดาวเทียนหลางคนนี้ ในช่วงที่

ผ่านมา อวี้เซี่ยวหู่ได้เข้าร่วมสถานที่หลบภัยแห่งนี้ เขามี ความสามารถโดดเด่น คอยเฝ้าระวังตลอดเวลา แทบไม่ได้พักผ่อน เลย เขาเห็นทุกอย่างอยู่ในสายตา

เมื่อเห็นอวี้เซี่ยวหู่กังวลแบบนี้ เขาขมวดคิ้ว ระบบคอมพิวเตอร์ แสดงว่าไม่มีความผิดปกติใด ๆ หรืออวี้เซี่ยวหู่พักผ่อนไม่เพียงพอ จิตใจตื่นตัวมากเกินไปจนเกิดภาพหลอน?

เขามั่นใจในเทคโนโลยีของตัวเอง ระบบที่เขาพัฒนาขึ้นสามารถ ตรวจจับการมาถึงของผู้ติดเชื้อได้ล่วงหน้า

การให้อวี้เซี่ยวหู่และคนอื่น ๆ คอยเฝ้าระวังเป็นเพียงการป้องกัน ไว้ก่อน นี่เป็นความมั่นใจสูงสุดในตัวเอง เขามั่นใจในเทคโนโลยีของ เขา และยังมั่นใจว่าเทคโนโลยีไม่สามารถเหนือกว่ามนุษย์ได้ มนุษย์ และเครื่องจักรต้องรวมกันจึงจะสมบูรณ์แบบอย่างแท้จริง

“พบที่ไหน? ไปดูกันก่อน” ต้าคุนตอบ

อวี้เซี่ยวหู่รีบเดินออกไปทันที

“ทางเข้าจุด C ดูเหมือนจะมีความผิดปกติมาจากช่องระบาย อากาศ”

ต้าคุนจับโมเดลภรรยาบนโต๊ะ แล้วลุกขึ้นตามก้าวอวี้เซี่ยวหู่ขณะ ก้าวข้ามธรณีประตู เขาหยิบปืนพกขนาดครึ่งฝ่ามือจากหลังประตูติด มือไปด้วย

ปืนแม้จะเล็ก แต่พลังทำลายล้างมหาศาล

ทั้งสองคนรีบร้อนมาถึงหน้าทางเดิน เงยหน้ามองดูทางเดินมืดมิด ที่กั้นด้วยตาข่ายโลหะพิเศษ

ต้าคุนไม่ได้ยินอะไรเลย

อวี้เซี่ยวหู่ในฐานะผู้บำเพ็ญโบราณผู้มีพลังไม่ธรรมดา เริ่มรู้สึก ถึงความกดดันที่เข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ เขายืนบังหน้าต้าคุนสายตา เคร่งเครียด

“มาแล้ว”

ต้าคุนขมวดคิ้ว บรรจุกระสุนประเภทกฎย่อย ปลดปุ่มนิรภัย มือที่

จับปืนสั่นเล็กน้อย มีผู้ติดเชื้อผ่านช่องระบายอากาศเข้ามาแล้วหรือ?

ในชั่วขณะถัดมา แสงสว่างสองสายพุ่งผ่านและลงมาตรงหน้า พวกเขา

อวี้เซี่ยวหู่รู้สึกถึงพลังงานอันทรงพลัง รีบหันไปผลักต้าคุนออก และพุ่งฝ่ามือเข้าโจมตีทันที พลังงานทรงพลังสองสายนี้ ไม่ต้องสงสัย เลย เป็นผู้ติดเชื้อทรงพลังที่ปรากฏตัวในยามค ่าคืน

ต้าคุนกำลังจะกดไกปืน ทันใดนั้นเขาก็ชะงัก เขาเห็นร่างหล่อ เหลาที่ไม่ได้พบมานาน ยังคงดูสง่างามเหมือนเดิม ทันใดนั้น ดวงตา เขาก็เริ่มชื้น

เขาได้ยินชายหล่อคนนั้นพูดด้วยรอยยิ้มว่า

“เอ๋? ต้าคุน? ทำไมนายมาอยู่ที่นี่?”

จมูกเขารู้สึกแสบ ๆ มองชายผู้ “น่ารังเกียจ” ที่เคยใส่หนอนพิษ ให้เขา

“ก็เพราะฉันเเม่งหนีไม่ทันน่ะสิ!”