ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า - บทที่ 2062 เหตุผลที่ทางการระงับการอัปเดต

ทุกอย่างดำเนินไปอย่างราบรื่นแต่ไม่ลดทอนความรวดเร็ว

จ้าวอู่เจียงดึงเอาไวรัสทั้งหมดออกจากร่างของอวี้มู่หว่านจนหมด แล้วเติมพลังงานให้เธอ คาดว่าอีกไม่นานเธอก็จะฟื้นขึ้นมา

จ้าวอู่เจียงไม่ได้รีบเร่งที่จะเรียกกลับวิญญาณส่วนนี้ของจิ้งเอ๋อร์ เขาหารือกับสวี่คุนก่อน จากนั้นจึงไปขอความเห็นจากเหล่า ผู้รอดชีวิตในพื้นที่หลบภัยที่ยังไม่ติดเชื้อ เพื่อเตรียมตัวอพยพมุ่งหน้า ไปยังจุดหมายปลายทางแห่งใหม่

ในระหว่างความวุ่นวาย ท้องฟ้าก็มืดลงแล้ว

เนื่องจากในช่วงกลางคืนมีเหล่าผู้ติดเชื้อที่แข็งแกร่งออกมา เพ่นพ่านมากเกินไป เพื่อความปลอดภัย ทุกคนจึงตัดสินใจที่จะเริ่ม ออกเดินทางเมื่อฟ้าสาง

สวี่คุนยิ่งยุ่งมากขึ้น เริ่มติดต่อกับพื้นที่หลบภัยอื่น ๆ ที่ยังมี ผู้รอดชีวิตในดาวเสี่ยวชาง แจ้งแผนการออกจากดาวเสี่ยวชางให้ พวกเขาทราบ

จ้าวอู่เจียงนั่งยอง ๆ อยู่ข้างชั้นวางของเก็บสัมภาระ ค้นหาสมุด รายชื่อและเริ่มติดต่อกับเซวียนหยวนซวิ่นที่อยู่บนดาวเทียนซื่อ

การติดต่อเชื่อมต่ออย่างรวดเร็ว จากปลายสายข้อมือ มีเสียง ของเซวียนหยวนซวิ่นที่ฟังดูหงุดหงิดดังมา

“กลางดึกแบบนี้ ทำไมถึงติดต่อมาล่ะ?”

จ้าวอู่เจียงมองดูเวลา แล้วขมวดคิ้ว

“นอนเร็วขนาดนี้เลยเหรอ? คนแก่ไม่ใช่นอนน้อยหรือไง?”

ที่ปลายสายของกำไลสื่อสารพลันมีเสียงพึมพำงัวเงียของผู้หญิง ลอดออกมา เซวียนหยวนซวิ่นกระแอมเบา ๆ

“มีอะไรรีบพูด”

จ้าวอู่เจียงเล่าสถานการณ์ของดาวเสี่ยวชางอย่างคร่าว ๆ พร้อม ทั้งบอกเซวียนหยวนซวิ่นว่าเตรียมจะส่งคนเหล่านี้ไปหลบภัยที่ดาว เทียนซื่อ

เซวียนหยวนซวิ่นเงียบไปครู่หนึ่ง

“เมื่อไหร่?”

“ถ้าไม่มีอะไรผิดปกติ ก็ออกเดินทางพรุ่งนี้” จ้าวอู่เจียงตอบ

“คุณรู้จักประธานอย่างเป็นทางการของมรรคาตะวันออกใช่ ไหม? ลองไปคุยกับเขาดูสิ”

น ้าเสียงของเซวียนหยวนซวิ่นค่อย ๆ จริงจังขึ้น

“ช่วงนี้มีเรื่องเยอะมาก เขาอาจจะยังยุ่งอยู่”

น ้าเสียงของจ้าวอู่เจียงเริ่มเย็นชา

“ในเมื่อเอาแต่ยืนดูอยู่ห่าง ๆ … จะมีเรื่องยุ่งอะไรนักหนา?”

“คุณไม่ได้เป็นคนดูแลบ้าน ย่อมไม่รู้ว่าค่าใช้จ่ายแพงแค่ไหน…” เซวียนหยวนซวิ่นถอนหายใจ

“ช่วงนี้ ผู้ติดเชื้อเพิ่มขึ้นทุกวัน แม้ว่าจะยังไม่กระทบกับดวงดาว ใหญ่หลายดวง แต่แรงกดดันจากสภาพแวดล้อมระหว่างประเทศของ สำนักทั้งสามฝ่าย รวมถึงความไม่พอใจภายในประเทศก็กำลังส่งผล กระทบและบ่มเพาะปัญหาอยู่ตลอดเวลา”

“ทุกครั้งที่ถึงช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ โดยเฉพาะเมื่อสภาพแวดล้อม ภายนอกไม่มั่นคง จำเป็นต้องมีการจัดระเบียบสภาพแวดล้อมภายใน กันสักเล็กน้อย เพื่อไม่ให้เกิดความวุ่นวายจากข้างในก่อนที่ศัตรู ภายนอกจะรุกราน…”

“หลักการนี้ คิดว่าคุณคงเข้าใจ ช่วงนี้ ดูเหมือนว่ากฎระเบียบและ มาตรการต่าง ๆ มีการอัปเดตน้อยลง บางครั้งถึงขั้นเกิดสถานการณ์ หยุดอัปเดตบ้างในบางครั้ง ก็เป็นเพราะได้รับผลกระทบจากเรื่องพวก นี้นี่แหละ”

“เหล้า พนัน ยาเสพติด สภาพความเป็นจริงในสังคม รวมถึง สภาพแวดล้อมบนโลกออนไลน์ ต่างก็จำเป็นต้องได้รับการชำระล้าง ในระดับหนึ่ง”

“นี่ไม่ใช่ข้ออ้างในการหยุดอัปเดต” จ้าวอู่เจียงพูดเสียงเข้ม

“ไม่ว่าจะเป็นผู้ปกครองหรือผู้ดำเนินการ การอัปเดตกฎระเบียบ หรือมาตรการ หรือการเตรียมสิ่งที่ผู้อยู่ร่วมรังต้องการ ล้วนเป็น หน้าที่”

“พูดน่ะมันก็ใช่” เซวียนหยวนซวิ่นถอนหายใจอีกครั้ง

“แต่ในขณะที่ต้องสร้างความมั่นคงภายในและชำระล้าง สภาพแวดล้อมให้สะอาดนั้น จำเป็นต้องทุ่มเทพลังงานอย่างมหาศาล เพื่อรับมือกับความวุ่นวายในโลกออนไลน์และความโกรธแค้นที่

ฉาบฉวยในโลกความเป็นจริง เหมือนกับเหล้า พนัน ยาเสพติด…”

“อย่างพวกที่เกี่ยวข้องกับเรื่องลามกอนาจาร ก็ต้องจัดการจัด ระเบียบใหม่ใช่ไหมล่ะ?”

“ซึ่งไอ้ของพวกที่เข้าข่ายลามกอนาจารน่ะมันมีเยอะมาก ทั้ง วิดีโอ ทั้งนิยาย และอีกสารพัด…”

“พอต้องลงรายละเอียดลึก ๆ เข้า พลังงานที่ใช้ไปมันก็กระจัด กระจาย”

“ยิ่งทุ่มเทพลังงานให้กับสิ่งย่อย ๆ มากเท่าไร พลังงานที่เหลือก็ยิ่ง น้อยลงเท่านั้น แล้วก็จัดการไม่ทัน”

“แต่ทว่าเรื่องพวกนี้มันเป็นสิ่งที่ละเลยไม่ทำไม่ได้”

“ที่ว่าเอาแต่ยืนดูอยู่ห่าง ๆ แทางการจะไม่ทำอะไรเลยจริง ๆ น่ะ หรือ? แน่นอนว่าพวกเขาต้องจัดระเบียบภายในกันก่อน”

“หากทางการไม่จัดการ ภายในก็อาจจะเกิดภัยเงียบขึ้นได้ และ อย่างที่ข้าเคยเอ่ยถึงเรื่องอบายมุข เช่น พวกนิยาย โดยเฉพาะนิยาย บางเรื่องที่แอบแฝงความวาบหวิวเล่นกับกามารมณ์อยู่บ้าง หากไม่รีบ ปรับปรุงแก้ไข นิยายเรื่องนั้นก็อาจจะปลิวหายไปเลยก็ได้…”

“ในสภาวะที่สภาพแวดล้อมเสื่อมถอยลงเช่นนี้ ทุกคนต่างก็ต้อง ระแวดระวังตัวเพื่อเอาตัวรอด มันเป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้จริง ๆ….”

“เอาอย่างนี้แล้วกัน เดี๋ยวข้าจะรีบติดต่อคนรู้จักตอนนี้เลย เพื่ออัปเดตมาตรการต่าง ๆ ที่พอจะช่วยเจ้าได้ในขณะนี้ ประจวบ เหมาะกับที่พวกเจ้าจะหยุดพักค้างคืนกันพอดี แบบนี้ดีหรือไม่?”

“งั้นคุณรีบหน่อย…”จ้าวอู่เจียงพูดอย่างจริงจัง

“และนี่ไม่ใช่การช่วยผม แต่เป็นการช่วยพวกคุณต่างหาก”

“สิ่งเหล่านี้ บางทีพวกคุณควรจะทำตั้งนานแล้ว…”

“เรื่องนี้พวกเราเคยหารือกันแล้ว เพื่อเป้าหมายสูงสุด การ เสียสละมันก็…” ปลายสายนาฬิกาข้อมือเซวียนหยวนซวิ่นเพิ่งพูดได้ ครึ่งประโยคจ้าวอู่เจียงก็ตัดบทเสียงเรียบ

“บางทีอุดมการณ์อาจจะถูกต้อง แต่การบังคับให้เสียสละ… ก็ยัง เป็นสิ่งที่ไม่ถูกต้อง”

“และอีกอย่าง…”

“ทุกอย่างเป็นจริงตามที่พวกคุณบอกผมหรือเปล่า?”

สายรัดข้อมือฝั่งนั้นเงียบไปสองลมหายใจ เซวียนหยวนซวิ่น ไม่ได้ตอบตรง ๆ เพียงแค่พูดด้วยเสียงทุ้มต ่าว่า

“ฉันจะติดต่อเซวียนหยวนเฉียนก่อน รอข่าวจากฉันแล้วกัน”