ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า - บทที่ 237 จริงด้วยสินะ พวกเราขึ้นเตียงก่อนดีหรือไม่?

บทที่ 237 จริงด้วยสินะ พวกเราขึ้นเตียงก่อนดีหรือไม่?

[อาอู่ ในที่สุด ก็ได้เวลาที่อาจะยกตำรับยานี้ให้กับเจ้าแล้ว]

จ้าวอู่เจียงเปิดคัมภีร์สีน้ำเงินสภาพเก่าแก่ออกดูเนื้อหาด้านใน

นี่เป็นคัมภีร์ตำรับยาที่ชิงเอ๋อร์ส่งมาให้ นางบอกว่ามันเป็นตำรับยาของจ้าวโส่วซึ่งเป็นอาของจ้าวอู่เจียง

ภายในตำรับยาบรรจุรายชื่อสมุนไพรและคุณสมบัติของพวกมันเอาไว้มากมาย

ตอนแรก จ้าวอู่เจียงก็คิดเพียงแต่ว่านี่เป็นตำรับยาธรรมดาฉบับหนึ่งเท่านั้นเอง มีอันใดแปลกประหลาดพิสดารกัน?

แต่เมื่อเขาพลิกหน้ากระดาษไปหลายสิบหน้า จึงได้พบกับบันทึกลายมือของท่านอาแอบแทรกเอาไว้

[คนเรามักจะจำความตอนที่ตนเองเป็นเด็กไม่ได้ โดยเฉพาะก่อนที่จะมีอายุครบสี่ขวบ เจ้าเองก็เช่นกัน อาอู่]

[ทว่าเจ้าแตกต่างไปจากทุกคนอยู่บ้าง เพราะไม่ใช่เจ้าจำไม่ได้ แต่เป็นเพราะความทรงจำของเจ้าถูกปิดผนึก]

เมื่ออ่านมาถึงตรงนี้ ดวงตาของเขาก็เป็นสั่นระริกด้วยความตกตะลึงและมึนงง

คนเรามักจะจำตอนที่เป็นเด็กไม่ได้อยู่แล้วไม่ใช่หรือ ถึงจะจำได้ ก็คงเป็นความทรงจำที่เลือนรางมาก ๆ

ดังนั้น จ้าวอู่เจียงจึงเข้าใจว่าเป็นเรื่องปกติที่ตนไม่มีความทรงจำในวัยเด็กเลย

แต่คิดไม่ถึงเลยว่าจะเป็นเพราะความทรงจำของเขาถูกปิดผนึก

จ้าวอู่เจียงหน้านิ่วคิ้วขมวด ทันใดนั้นก็เหมือนนึกอะไรได้บางอย่าง เสียงสายลม เสียงตีเหล็ก เสียงเด็กร้องไห้ เสียงร่ำร้องด้วยความเป็นกังวลของสตรี…

[และผู้ที่ปิดผนึกความทรงจำของเจ้าก็คืออาเอง]

[เจ้าเกิดมามีความแข็งแกร่งมากเกินไป]

[ปราณกระบี่ในตัวของเจ้ามีพลังทำลายล้างรุนแรงยิ่ง]

[แต่ตอนนั้นเจ้ายังเด็ก ร่างกายและจิตใจไม่อาจทนรับพลังที่รุนแรงเช่นนี้ได้]

[และเพื่อป้องกันไม่ให้จิตใจของเจ้าต้องเสียหายจากพลังทำลายล้างของปราณกระบี่ อาจึงได้ทำการฝังเข็มปิดผนึกความทรงจำของเจ้าเอาไว้]

[หลังจากนั้น เจ้าคงจำได้ดี อาเป็นคนสอนวิชาฝังเข็มให้แก่เจ้าเอง เพื่อที่วันหนึ่งมันจะได้มีประโยชน์กับตัวเจ้า]

[และคงเป็นเพราะร่างกายของเจ้าถูกกัดกร่อนด้วยปราณกระบี่นี้ จึงทำให้มีร่างกายอ่อนแอมาตั้งแต่เล็ก หลายครั้งอาจึงคิดว่าหากเจ้าอยู่ในวังหลวงและเป็นเพียงบ่าวรับใช้ทั่วไปนั่นจะดีสักเพียงใดกัน? แต่นี่อาจไม่ใช่สิ่งที่ดีสำหรับเจ้าก็ได้]

จ้าวอู่เจียงดวงตาวูบไหวด้วยความมึนงงสงสัย พยายามนึกทบทวนถึงคำทำนายของท่านย่าจินฮวาในเมืองหวังโจว

“โครงสร้างทางร่างกายของเจ้าดีมาก ระดับพลังก็ไม่ต่ำต้อย แต่โปรดระวังอย่าถูกผู้อื่นหลอกใช้โดยง่าย…”

ระวังอย่าถูกผู้อื่นหลอกใช้โดยง่าย…จ้าวอู่เจียงพึมพำ นำปริศนาทั้งหมดมาประกอบรวมกันเพื่อค้นหาความจริง และหาสิ่งที่เขาอาจจะมองข้ามไปก่อนหน้านี้ทั้ง ๆ ที่พวกมันปรากฏอยู่ตรงหน้าแล้ว

ชายหนุ่มใช้ความคิดอย่างหนัก

ฮ่องเต้หญิงนั่งอยู่ไม่ไกล นางกำลังพลิกหน้าคัมภีร์โบราณในมือ แต่ดวงตากลับลอบมองจ้าวอู่เจียงด้วยความสงสัยหลายครั้งหลายครา

จ้าวอู่เจียงถอนหายใจยาวแรง จิตใจว้าวุ่น เขาไม่อยากคิดอะไรอีกแล้ว จึงตั้งหน้าตั้งตาอ่านตำรับยาเล่มนี้ต่อไป

[จนกระทั่งวันหนึ่ง อาได้พบกับใครบางคนในนครหลวง แม้จะเห็นคนผู้นั้นเพียงห่างไกลแต่ก็จดจำได้ดี]

[พวกเขาไม่มีทางปล่อยเจ้าไปเด็ดขาด พวกเขาไม่อยากจะปล่อยตระกูลจ้าวของพวกเราไป!]

[อาอู่ หากวันหนึ่งเจ้าเข้าสู่ยุทธจักร หรือได้ติดต่อกับผู้คนของยุทธจักร เจ้าต้องระวังตัว!]

[เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในอดีตทำให้อาไม่สะดวกบันทึกเรื่องนี้ลงในจดหมาย หากมีผู้คนรู้เข้า เจ้าจะตกอยู่ในอันตราย]

[อาได้เขียนเทียบยารวมถึงวิธีฝังเข็มเพื่อเรียกคืนความทรงจำของเจ้าเอาไว้ในคัมภีร์เล่มนี้เรียบร้อยแล้ว และเจ้าก็จะจดจำเหตุการณ์ทั้งหมดได้อีกครั้ง…]

[สมุนไพรที่จำเป็นต้องใช้ประกอบไปด้วย หวงฉี*[1]หนึ่งเฉียน โต่วต๋ง*[2]หนึ่งเฉียน จิ่วคู*[3]ครึ่งจิน โสมอายุสิบปีสามเฉียน ผสมด้วยผงตี้หวง*[4]บดละเอียด…]

[จุดฝังเข็มที่ต้องเปิดผนึกความทรงจำประกอบไปด้วยจุดเสินฉาง*[5] จุดหยุนเหมิน*[6] จุดไท่ยี่*[7] จุดเทียนซู*[8] จุดกุยหลาย*[9] จุดกวนหยวน*[10]และขึ้นไปถึงจุดเสินเชวี่ย*[11] จุดจื่อกง*[12]และจุดเซวียนจี*[13] ]

[อารู้สึกได้ว่าจุดจบใกล้มาถึงแล้ว และเมื่อนึกถึงเรื่องราวในอดีต อาก็ได้สั่งสอนวิชาให้เจ้าเรียนรู้หมดเปลือกแล้ว ไม่มีอันใดที่อาจะต้องเสียใจอีกต่อไป]

[ส่วนเทียบยาอื่น ๆ ที่มีประโยชน์ล้ำค่าก็อยู่ในคัมภีร์นี้แล้วเช่นกัน]

ข้อมูลจำนวนมากพร้อมกับความเปลี่ยนแปลงของเรื่องราวทำให้จ้าวอู่เจียงรู้สึกปวดหัวขึ้นมาอย่างกะทันหัน ดวงตาฉายแววเคร่งเครียด อาสามต้องการให้เขาระมัดระวังตัวจากผู้คนในยุทธจักรอย่างนั้นหรือ?

เพราะอะไรกัน? แล้วทำไมคนพวกนั้นถึงต้องมาตามล่าเขาด้วย? คนพวกนั้นใช่มาจากสุสานกระบี่หรือไม่?

แล้วจุดจบที่อาสามของเขาเอ่ยถึงคืออะไร?

คำตอบทั้งหมดจะอยู่ในความทรงจำวัยเด็กของเขาจริง ๆ หรือ?

ถ้าสุสานกระบี่ต้องการตามล่าตัวเขาจริง ๆ แล้วทำไมจึงได้ปล่อยให้เติบโตมาได้จนถึงตอนนี้?

หรือว่าสุสานกระบี่ไม่รู้จักตัวตนของเขา?

จ้าวอู่เจียงได้แต่ยกมือนวดขมับ บัดนี้ เขายังไม่สามารถโค่นล้มเซียวเหยาอ๋องได้อย่างสมบูรณ์ แต่ปัญหาใหม่ก็ถาโถมเข้ามาไม่หยุดหย่อนแล้ว ภัยคุกคามจากทั้งสองฝั่งทำให้ชายหนุ่มต้องถอนหายใจออกมาโดยไม่รู้ตัว

“กราบทูลฝ่าบาท ผู้ต่ำต้อยเสี่ยวหลี่จือขอเข้าเฝ้าพ่ะย่ะค่ะ” เมื่อราตรีกาลมาเยือน เสียงเรียกของขันทีก็ดังขึ้นหน้าประตู

ฮ่องเต้หญิงวางตำราโบราณในมือลงด้วยความหงุดหงิดใจเล็กน้อย นางกำลังจะเอ่ยปากขับไล่เสี่ยวหลี่จือกลับไป แต่ก็ได้ยินเสียงถอนหายใจหนักหน่วงของจ้าวอู่เจียงดังขึ้นเสียก่อน แล้วชายหนุ่มก็กล่าวว่า

“จริงด้วยสินะ พวกเราขึ้นเตียงก่อนดีหรือไม่?”

ฮ่องเต้หญิงเต็มไปด้วยความสงสัย แต่เมื่อเห็นสีหน้าไม่สบายใจของจ้าวอู่เจียง นางก็เรียกเสี่ยวหลี่จือเข้ามา

…

ไม่ว่าคนเราจะเศร้าเสียใจมากขนาดไหน ก็ไม่มีทางขัดขวางแม่น้ำที่ไหลผ่านไปได้

สายลมโชยพัดจากทิศตะวันออกไปทิศตะวันตก สายน้ำไหลลงจากที่สูงลงสู่ที่ต่ำ

จ้าวอู่เจียงทำการบุกโจมตีเซียวว่านจวินด้วยความดุเดือด แท่นบรรทมกึกก้องไปด้วยเสียงร้องคราง

เซียวว่านจวินทั้งรู้สึกเจ็บปวดและพึงพอใจในเวลาเดียวกัน สัมผัสได้ว่าคืนนี้ฮ่องเต้มีความเกรี้ยวกราดมากกว่าปกติ ทำให้เป็นเรื่องยากที่นางจะต้านทานได้

ฮ่องเต้หญิงนั่งอยู่ในความมืด ได้ยินเสียงของกระแทกกระทั้นดังเป็นจังหวะจะโคน นางสัมผัสได้อย่างชัดเจนถึงความสุขสันต์และพึงพอใจของเซียวว่านจวิน

นี่เป็นครั้งแรกในรอบหลายคืนที่จ้าวอู่เจียงรับมือกับเซียวว่านจวิน ทว่ายามนี้ฮ่องเต้หญิงกลับเกิดความรู้สึกไม่สบอารมณ์อยู่ในใจลึก ๆ โดยไม่รู้ตัว

[1] หวงฉี เป็นรากแห้งพืชล้มลุกในตระกูลถั่วชนิดหนึ่ง มีสรรพคุณบำรุงชี่ ระงับเหงื่อ ขับปัสสาวะลดอาการบวม เพิ่มสารจินสร้างเลือด ทำให้ชี่ไหลเวียน ระงับปวด ช่วยรักษาบาดแผลและสร้างเนื้อเยื่อ

[2] โต่วต๋ง เป็นสมุนไพรที่ออกฤทธิ์ตามเส้นลมปราณของตับและไต จัดอยู่ในกลุ่มสมุนไพรบำรุงหยาง แก้อาการปวดบริเวณหลังส่วนล่างและเข่า แก้อาการอ่อนเพลีย ประจำเดือนผิดปกติ ปัสสาวะบ่อย โต่วต๋งจะช่วยบำรุงตับ ไต ทำให้กระดูกแข็งแรง ทำให้ทารกในครรภ์สงบ ใช้แก้อาการปวดหลัง ปวดเอว เท้าไม่มีแรง ปัสสาวะไม่สุด รักษาโรคความดันโลหิตสูง และมีฤทธิ์ขับปัสสาวะด้วย

[3] จิ่วกู่ คือ เครื่องตุ๋นยาจีน 9 อย่าง ได้แก่ เก๋ากี้ ตังกุย ฮ่วยซัว พุทราจีน ชวงเกียง เง็กเต็ก ชะเอม อึ่งคี้ ตังเซียม

[4] ตี้หวง หรือ โกฐขี้แมว รากสด ใช้แก้ไข้ที่ทำให้คอแดง กระหายน้ำ ไอเป็นเลือด รากแห้ง ใช้แก้ไข้ ไอเป็นเลือด เลือดออกจากมดลูก แก้ท้องผูก

[5] จุดเสินฉาง จุดฝังเข็มบริเวณหน้าอก ตรงช่องซี่โครงที่ 2 ห่างจากแนวกึ่งกลางลำตัวตามแนวระนาบ 2 ชุ่น

[6] จุดหยุนเหมิน จุดฝังเข็มบริเวณหน้าอก ตรงแอ่งใต้กระดูกไหปลาร้า ห่างจากแนวกึ่งกลางลำตัวตามแนวระนาบ 6 ชุ่น

[7] จุดไท่ยี่ จุดฝังเข็มบริเวณท้อง อยู่เหนือสะดือ 2 ชุ่น และห่างจากแนวกึ่งกลางลำตัวตามแนวระนาบ 2 ชุ่น

[8] จุดเทียนซู อยู่บริเวณท้องระดับเดียวกับสะดือ และห่างออกไปตามแนวระนาบ 2 ชุ่น

[9] จุดกุยหลาย จุดฝังเข็มบริเวณท้องน้อย อยู่ใต้สะดือ 4 ชุ่น และห่างจากแนวกึ่งกลางลำตัวตามแนวระนาบ 2 ชุ่น

[10] จุดกวนหยวน อยู่บริเวณท้องน้อยบนแนวกึ่งกลางลำตัว ใต้สะดือ 3 ชุ่น

[11] จุดเสินเชวี่ย จุดตรงกลางสะดือ

[12] จุดจื่อกง จุดฝังเข็มบริเวณหน้าอก บนแนวกึ่งกลางลำตัว อยู่ระดับเดียวกับช่องซี่โครงที่ 2

[13] จุดเซวียนจี จุดฝังเข็มบนหน้าอก ในแนวกึ่งกลางลำตัว อยู่ใต้กระดูกสันอก 1 ชุ่น