ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า - บทที่ 263 พลังไม่คืบหน้า

บทที่ 263 พลังไม่คืบหน้า

“เป็นเสียงที่…” กู้เหนียนหยวนเม้มปากใช้ความคิด

“เหมือนเสียงของท่านพี่ฮั่วเวลาอยู่ในห้องพักของท่านนั่นแหละเจ้าค่ะ ข้าเคยได้ยินท่านส่งเสียงเช่นนี้มาหลายครั้งแล้ว… ฟังดูเจ็บปวด ระคนสุขสม…”

สองแก้มของฮั่วหรูอี้กลายเป็นสีแดงปลั่งด้วยความอับอาย นางกระแอมไอออกมาแก้เก้อ ไม่รู้เลยว่าควรจะตอบอย่างไรดี น่าอายนัก บัดนี้ไม่ใช่จ้าวอู่เจียงเพียงคนเดียวที่รับรู้เรื่องนี้ แม้แต่กู้เหนียนหยวนก็รู้เรื่องนี้แล้วเช่นกัน…

…

“มีคนอยู่หน้าห้อง”

“ท่านกลัวว่าพวกนางจะได้ยินหรือ?”

“เปล่าสักหน่อย…”

“ท่านพูดเองนะ งั้นข้าจะร้องดัง ๆ ให้พวกนางได้ยินไปเลย อ๊า!…”

…

หน้าประตูห้อง กู้เหนียนหยวนส่งเสียงอุทานด้วยความตกใจ ใบหน้ากลายเป็นสีแดงตั้งแต่ใบหูลามไปจนถึงลำคอ นางผงะถอยหลังด้วยความตื่นตระหนก พร้อมจ้องมองไปที่บานประตูเขม็ง ดวงตาฉายแววเขินอายและเศร้าใจ หญิงสาวกัดริมฝีปากของตนเองโดยไม่รู้ตัว

“เจ้าได้ยินอันใดหรือ?” ฮั่วหรูอี้รีบเข้ามาถามด้วยความสงสัย

“ข้าได้ยิน… พวกเขา…” กู้เหนียนหยวนเกิดความลังเลใจ

“ทะ… ท่านพี่ซูต้องการจะรับประทาน…”

“ต้องการจะรับประทานสิ่งใด?” ฮั่วหรูอี้ถามด้วยความไม่เข้าใจ

“พี่ฮั่ว ข้าไม่ฟังแล้ว…” กู้เหนียนหยวนกำชายกระโปรงของตนเองแน่น ก่อนจะวิ่งหนีไปอย่างรวดเร็ว

ฮั่วหรูอี้ยิ่งสงสัยมากกว่าเดิม นางถอนหายใจ ก่อนจะโน้มตัวไปข้างหน้าและแนบใบหูกับบานประตูอีกครั้ง พยายามฟังว่าเกิดอะไรขึ้นด้านในห้อง

แต่นางมีวรยุทธ์ต่ำต้อยจึงไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย

…

ซูฮัวอีนอนดวงตาหยาดเยิ้มอย่างหมดแรงอยู่ในอ้อมแขนของจ้าวอู่เจียง นิ้วมือเรียวยาวของนางลากวนเป็นวงกลมอยู่บนแผ่นอกแกร่งของชายหนุ่มขณะพึมพำ

“ดูเหมือนพลังของท่านจะไม่ได้เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วเหมือนก่อนหน้านี้แล้ว…”

จ้าวอู่เจียงพยักหน้า เมื่อฝึกวิชาลับของสำนักกลิ่นบุปผา เขาก็ดูดซับพลังจากซูฮัวอียามร่วมรักกัน หลายครั้งที่ผ่านมาตนจึงมีพลังเพิ่มขึ้นเป็นอย่างมาก

“ข้าจะถ่ายเทพลังเพิ่มให้ท่านดีหรือไม่?” ซูฮัวอีซบใบหน้าอันงดงามลงบนหน้าอกของจ้าวอู่เจียง ฟังเสียงหัวใจของเขาเต้นตึกตัก เป็นจังหวะสม่ำเสมอ นางกล่าวต่อไปด้วยความหนักแน่นจริงจัง

“หรือท่านจะเรียกสตรีเข้ามาเพิ่มก็ได้ ท่านเองก็สามารถดูดพลังมาจากพวกนางได้เช่นกัน”

จ้าวอู่เจียงถามอย่างใช้ความคิด “หลังจากฟังดูแล้วเคล็ดวิชาของสำนักกลิ่นบุปผามีความคล้ายกับวิชามหาเทพดูดดาวอยู่ไม่น้อยเลยนะ”

“ไม่คล้ายกันเลยเจ้าค่ะ” ซูฮัวอีอธิบายด้วยความอ่อนหวาน

“วิชามหาเทพดูดดาวเป็นการดูดพลังไปโดยที่อีกฝ่ายไม่เต็มใจ แต่เคล็ดวิชาของสำนักกลิ่นบุปผานั้นทั้งสองฝ่ายต้องหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว และมีความรู้สึกอันสุขล้นตรงกัน มิฉะนั้นหากฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งไม่มีความยินยอม การใช้วิชานี้ก็จะเกิดผลสะท้อนขึ้นได้เจ้าค่ะ”

ดวงตากลมโตของซูฮัวอีทอประกายอบอุ่น ครั้งแรกที่นางร่วมรักกับจ้าวอู่เจียงโดยไม่ได้ตั้งใจนั้น ร่างกายของนางเกิดผลสะท้อนเป็นความเจ็บปวดและทรมานมากทีเดียว

จ้าวอู่เจียงจ้องมองแผ่นหลังเรียบเนียนของซูฮัวอีด้วยสายตาลึกล้ำ เขาบอกว่าสองวิชานี้มีความคล้ายคลึงกัน ในความหมายของชายหนุ่มนั้นหมายถึงว่า ไม่ว่าจะเป็นวิชาของสำนักกลิ่นบุปผาหรือวิชามหาเทพดูดดาว พวกมันต่างก็เป็นวิชาที่แพ้ทางวิชาทองคำไร้พ่ายของเขาทั้งสิ้น

ซูฮัวอีฝึกฝนวิชาลับของสำนักกลิ่นบุปผามาตลอด ทว่าก็ยังต้องพ่ายแพ้ให้แก่ความแข็งแกร่งจากร่างกายที่ฝึกฝนวิชาทองคำไร้พ่ายจนต้องร้องขอชีวิต

และสำหรับวิชามหาเทพดูดดาวที่ดูดพลังลมปราณของผู้อื่นไปอย่างร้ายกาจเอง ก็ไม่อาจทำอะไรวิชาทองคำไร้พ่ายของเขาได้ เว้นแต่ว่าอีกฝ่ายจะมีขอบเขตพลังแข็งแกร่งเหนือชั้นกว่าเท่านั้น

ถ้าจ้าวอู่เจียงสามารถเลื่อนขั้นขึ้นสู่ขอบเขตปรมาจารย์ขั้นสองได้สำเร็จ ประกอบกับมีความสมบูรณ์จากวิชาทองคำไร้พ่าย ถึงตอนนั้นการจะฆ่าเขาก็นับว่าเป็นเรื่องยากแล้ว ต่อให้เซวียนหยวนอวี้เหิงจะอยู่ในขอบเขตปรมาจารย์ขั้นสองหรือสูงกว่า ชายหนุ่มก็ยังมั่นใจว่าตนเองจะสามารถเอาชนะอีกฝ่ายได้อยู่ดี

แต่คนเราไม่รู้เลยว่าเมื่อเกิดเหตุการณ์จริงจะเป็นอย่างไร

ขณะนี้จ้าวอู่เจียงมีพลังอยู่ขั้นสูงสุดของขอบเขตยอดยุทธ์ และยังไม่สามารถใช้งานความแข็งแกร่งที่แท้จริงของวิชาทองคำไร้พ่ายได้อย่างเต็มประสิทธิภาพเลยสักครั้ง

นี่คือสิ่งที่จ้าวอู่เจียงเป็นกังวลมากที่สุด เขารู้สึกเหมือนมีคมดาบพาดจ่ออยู่บนลำคอของตนเองตลอดเวลา และคมดาบนั้นก็เป็นภัยคุกคามร้ายแรงถึงชีวิต!

…

ด้านหลังของสำนักไร้ขอบเขต

จ้าวอู่เจียงนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้เตี้ย ๆ และกำลังเติมถ่านดำเข้าไปในเตาไฟ พร้อมรอคอยให้เปลวไฟสว่างไสวขึ้นมา

กู้เหนียนหยวนนั่งอยู่ข้างกายเขาและจ้องมองเขาเงียบ ๆ

หวงฉี โต่วต๋ง จิ่วคู อิ้จือเหริน ผงตี้หวงบดละเอียด…

จ้าวอู่เจียงวางหม้อยาไว้บนเตาไฟ เมื่อเปลวไฟลามเลียก้นหม้อ ชายหนุ่มก็ใส่สมุนไพรทั้งหมดลงไปข้างใน

สมุนไพรเหล่านี้ต่างก็เป็นองค์ประกอบที่ถูกบันทึกอยู่ในตำรับยาของอาสาม

หากได้ดื่มสมุนไพรต้มสูตรนี้ ประกอบกับใช้การฝังเข็มประจำตระกูลร่วมด้วย จ้าวอู่เจียงก็จะสามารถเปิดผนึกความทรงจำในวัยเด็กของเขาได้สำเร็จ

น้ำในหม้อเดือดปุดแล้ว จ้าวอู่เจียงจัดการเคี่ยวสมุนไพรทั้งหมดต่ออีก รอกระทั่งยาในหม้อกลายเป็นเนื้อเดียวกัน เพียงไม่นานน้ำเดือดในหม้อก็เปลี่ยนเป็นสีดำเหมือนกับก้อนดิน

นั่นเป็นเพราะว่าสมุนไพรส่วนใหญ่ล้วนปลูกขึ้นบนดิน และพวกมันเติบโตอยู่บนดิน เพราะฉะนั้น พวกมันจึงซึมซับสีของดินเข้าไป

กู้เหนียนหยวนเอียงศีรษะซบลงบนหัวไหล่ของจ้าวอู่เจียง ผมสีดำยาวสลวยห้อยตกลงมาราวกับน้ำตก เปิดเผยใบหน้างดงามบริสุทธิ์

พลันนางกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล

“พี่จ้าว ข้าสามารถเป็นอย่างท่านพี่ซูได้หรือไม่? ข้าเองก็อยากจะเป็นสตรีของท่านเช่นกัน…”