ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า - บทที่ 362 ข่าวใหญ่

บทที่ 362 ข่าวใหญ่

บรรดาเจ้าหน้าที่ชั้นผู้น้อยของกรมกลาโหมต่างรีบช่วยกันเข้าไปประคองร่างของเสนาบดีประจำกรมกับเยียนอันเสิ่นเสนาบดีกรมโยธาธิการขึ้นมาจากพื้น

ตอนนี้เสนาบดีกรมกลาโหมหมดสติไปแล้ว เสื้อคลุมของเขากลายเป็นสีดำ อีกทั้งยังขาดวิ่นและมีคราบเขม่าติดมั้งตัว

ก่อนหน้านี้พวกเขาได้ยินเสียงท่านเสนาบดีกรมกลาโหมคำรามดังกึกก้องว่า

“ท่านเสนาบดีเยียน วิ่ง!”

แล้วการระเบิดที่ทำให้พื้นดินสั่นสะเทือนก็เกิดขึ้น

เมื่อพวกเขามาถึงก็พบว่าบริเวณลานฝึกวิทยายุทธมีหมอกควันพวยพุ่งขึ้นมา ร่างของท่านเสนาบดีทั้งสองนอนอยู่บนพื้นดิน ไม่ทราบเลยว่าเป็นหรือตาย คนหนึ่งสลบเหมือดไปแล้ว ส่วนอีกคนนอนตาลอยคล้ายกับคนไร้สติ

เยียนอันเสิ่นถูกประคองออกจากที่เกิดเหตุ ด้วยความช่วยเหลือของกลุ่มเจ้าหน้าที่ชั้นผู้น้อย

เขายังคงตะลึงกับสิ่งที่เกิดขึ้น ราวกับว่าสมองถูกระเบิดทิ้งไปด้วย บัดนี้สีหน้าจึงปรากฏเพียงความพิศวง

ปรากฏว่าการคำนวณสัดส่วนของจ้าวอู่เจียงถูกต้องทุกประการ แต่มันอันตรายกว่าที่เขาคิดเอาไว้? ระเบิดเหล่านี้อันตรายมาก มันยิ่งกว่าการทดลองที่เยียนอันเสิ่นเคยทำก่อนหน้านี้นัก

เยียนอันเสิ่นอ้าปากค้างด้วยความไม่เข้าใจ จ้าวอู่เจียงรู้ได้อย่างไรว่า สามารถเปลี่ยนวัตถุดิบปรุงยาเหล่านั้นมาเป็นระเบิดที่อันตรายมากเช่นนี้ได้?

จ้าวอู่เจียงถึงกับรู้ว่าต้องผสมในอัตราส่วนเท่าใดได้อย่างไร?

เยียนอันเสิ่นรู้สึกหูอื้อไปหมด ยามนี้ในหัวเขาคล้ายยังเกิดการระเบิดอย่างต่อเนื่องไม่หยุด ภาพเปลวไฟที่พุ่งเข้ามาไม่ต่างจากเหล่าสัตว์ร้ายยังคงชัดเจนอยู่เต็มสองตา

หากเสนาบดีกรมกลาโหมไม่ดึงตัวเขาออกมา เยียนอันเสิ่นคงได้รับบาดเจ็บสาหัสหรือถึงขั้นเสียชีวิตไปแล้วก็เป็นได้!

เขาเริ่มรู้สึกโชคดีที่ไม่ได้ทดลองผสมดินปืนในหม้อที่ใหญ่กว่านี้ หากตนทดลองด้วยหม้อที่มีขนาดใหญ่กว่านี้สักสามเท่า เยียนอันเสิ่นก็ไม่อยากคิดเลยว่าผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร

บรรดาเจ้าหน้าที่ชั้นผู้น้อยที่ช่วยประคองร่างของเสนาบดีทั้งสองไม่กล้าพูดอะไรออกมา แต่พวกเขาก็หวาดกลัวจนตัวสั่นเช่นกัน

ระหว่างที่เกิดการระเบิด ทุกคนกำลังทำหน้าที่ หากเมื่อครู่นี้พวกเขาอยู่ในลานฝึกวิทยายุทธด้วย เกรงว่าคงได้รับลูกหลงจนบาดเจ็บสาหัสกันถ้วนหน้าแน่นอน

และพวกเขาก็ไม่เข้าใจด้วยว่า ไยท่านเสนาบดีกรมกลาโหมถึงยอมปล่อยให้เสนาบดีกรมโยธาธิการมาก่อไฟเผาหม้อในลานฝึกของพวกเขา

ตึกที่ทำการของกรมโยธาธิการไม่มีลานกว้างบ้างหรือ? ไฉนต้องมาก่อปัญหาในกรมกลาโหมของพวกเขาด้วย? หากวันนี้ท่านเสนาบดีกรมกลาโหมเสียชีวิตขึ้นมา พวกเขาคงได้เปลี่ยนเจ้านายใหม่

ถ้าเสนาบดีประจำกรมสองคนเสียชีวิตติดต่อกัน คนของกรมกลาโหมก็คงต้องอับอายขายหน้าอีกห้ากรมอยู่มากนัก

แน่นอนว่าบรรดาเจ้าหน้าที่ชั้นผู้น้อยย่อมไม่กล้าพูดอะไรออกมา แต่พวกเขาก็ยังคงมีสงสัย…มากขึ้นและมากขึ้น ว่าท่านเสนาบดีทั้งสองมาทำอะไรกันในลานฝึกวิทยายุทธกัน

คนจากโรงหมอหลวงมาถึงเร็วกว่าที่คิด

ผู้ดูแลโรงหมอหลวงเพิ่งจะทานอาหารกลางวันเสร็จพอดี เขากำลังดื่มน้ำชาพลางฟังการบรรเลงเพลงพิณอย่างสบายอารมณ์ แต่ทันใดนั้นเอง ชายชราก็เห็นควันสีดำพวยพุ่งสู่ฟ้าในเขตที่ทำการของกรมกลาโหม

หัวใจของผู้ดูแลโรงหมอหลวงกระตุกทันที ครั้นคิดได้ว่าอาจเกิดเหตุร้ายขึ้น เขาก็รีบส่งหมอหลวงมากฝีมือไปยังที่เกิดเหตุ พร้อมด้วยผู้ติดตามที่มากความสามารถอีกกลุ่มใหญ่

ตลอดเส้นทาง ผู้ดูแลโรงหมอหลวงได้แต่ภาวนาอยู่ในใจ และหวังให้ผู้ได้รับบาดเจ็บปลอดภัยไร้อันตราย แม้ความเป็นไปได้จะต่ำมากก็ตาม

เมื่อผู้ดูแลโรงหมอหลวงไปถึงบริเวณที่เกิดเหตุ เขาก็พบเข้ากับเสนาบดีกรมกลาโหมกับเสนาบดีกรมโยธาธิการ ที่บัดนี้ทั้งร่างดำปี๋จากคราบเขม่า เสื้อผ้าของพวกเขาขาดวิ่น ไม่ทราบเลยว่าเป็นหรือตาย ความหวังสุดท้ายในหัวใจของชายชราพลอยดับวูบ

จากสภาพแล้ว นี่ต้องเป็นอนุภาพของดินปืนอย่างแน่นอน

หมอหลวงสองท่านรีบนำกล่องบรรจุโอสถออกมา ทำการวินิจฉัยอาการของเยียนอันเสิ่นและเสนาบดีกรมกลาโหม

ดวงตาของผู้ดูแลโรงหมอหลวเคร่งเครียด ขณะเดียวกันปากก็ร้องเรียกด้วยความเป็นกังวล

“น้องเยียน? นี่ใช่ระเบิดของใต้เท้าจ้าว…”

“ใช่แล้ว” เยียนอันเสิ่นนั่งเหม่อลอยอยู่บนเก้าอี้ ตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงเลื่อนลอยเช่นเดียวกับสีหน้า

สิ่งที่จ้าวอู่เจียงพูดออกมาเป็นความจริงหรือนี่? เขารู้ได้อย่างไรว่าการผสมสมุนไพรพวกนั้นแล้วจะกลายเป็นระเบิดที่อันตราย? ผู้ดูแลโรงหมอหลวงได้แต่อุทานอยู่ในใจด้วยความเหลือเชื่อ

หลังจากนั้นผู้ดูแลโรงหมอหลวงก็ประสานมือคำนับ ขอตัวกับเยียนอันเสิ่น ก่อนจะยกมือส่งสัญญาณต่อเจ้าหน้าที่ของกรมกลาโหม ส่งสัญญาณว่าเขาต้องการจะเข้าไปสำรวจจุดที่เกิดเหตุระเบิด

เจ้าหน้าที่ชั้นผู้น้อยคนหนึ่งจึงพาผู้ดูแลโรงหมอหลวงเข้าไปยังลานฝึกวิทยายุทธ

ขณะนี้ลานฝึกวิทยายุทธมีหน่วยราชองครักษ์ยืนรักษาความปลอดภัยทั้งด้านในและด้านนอกลานฝึก เหตุการณ์ยังไม่ชัดเจน ทุกอย่างต้องรอคำสั่งของเยียนอันเสิ่นหรือเสนาบดีกรมกลาโหม ซึ่งแน่นอนว่าต้องรอทั้งสองได้สติกลับมาเสียก่อน

เพียงไม่นานหลังผู้ดูแลโรงหมอหลวเข้าไปในลานฝึกวิทยายุทธ ดวงตาแก่ชราของเขาก็สั่นไหว เช่นเดียวกับหัวใจที่สะพรึงกลัว

ชายชราเห็นหลุมกว้างประมาณห้าถึงหกจั้งที่บัดนี้ยังคงมีควันสีดำลอยขึ้นมาจากก้นหลุมอย่างช้า ๆ

“นี่หรือ… พลังทำลายล้างของดินปืน?” เขากลืนน้ำลาย

ต้องอย่าลืมว่าลานฝึกวิทยายุทธถูกปูด้วยพื้นหินที่มีความแข็งแรงเป็นพิเศษ ยากต่อการทำลายด้วยพลังธรรมดา

แต่บัดนี้ลานหินกลับถูกระเบิดจนกลายเป็นหลุมใหญ่ สามารถจินตนาการได้เลยว่า การระเบิดที่เกิดขึ้นเมื่อสักครู่รุนแรงเพียงใด