ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า - บทที่ 597 หยินเถาเอ๋อร์

บทที่ 597 หยินเถาเอ๋อร์

ชุดกระโปรงสีขาวของหยินเถาเอ๋อร์ปลิวไสวไปตามกระแสลม ใบหน้าเย็นชาดุจน้ำแข็ง การโจมตีของมู่เชียนเชียนไม่ได้ทำร้ายนางจริงจัง แต่ทำให้นางรู้สึกโกรธ

มู่เชียนเชียน ร่วมด้วยกับสตรีอีกคนหนึ่งจากเผ่าปีศาจสุนัขจิ้งจอกชิงชิว และหยินเถาเอ๋อร์ ถูกเหล่าผู้ฝึกตนในดินแดนเทพวารีแห่งแดนใต้เลือกให้เป็นสามนางปีศาจแห่งดินแดนใต้

ทั้งสามไม่ได้มาจากสำนักที่มีชื่อเสียงและไม่มีใครเป็นคนดี

ผู้ฝึกตนจำนวนมากแสดงความคิดเห็นว่าหยินเถาเอ๋อร์เป็นหญิงงามผู้โหดเหี้ยม โลภและหวังผลประโยชน์ มู่เชียนเชียนเป็นคนโหดเหี้ยมและฆ่าคนไม่เว้นแต่ละวัน ส่วนหลินเสี่ยวเคอเป็นปีศาจที่ยั่วยวนและเป็นภัยต่อยอดฝีมือจากสำนักใหญ่หลายแห่งในดินแดนใต้

ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา หยินเถาเอ๋อร์และมู่เชียนเชียนต่อสู้กันเพื่อความเหนือกว่า ฝีมือของทั้งคู่ไม่ต่างกันมากนัก

แต่มู่เชียนเชียนหายไปหลายปี กลับมาในปีนี้ด้วยฝีมือที่เพิ่มขึ้นมาก

สิ่งที่ทำให้หยินเถาเอ๋อร์ประหลาดใจมากที่สุดคือการเปลี่ยนแปลงของมู่เชียนเชียน

แม้จะยังโหดเหี้ยม แต่ดูเหมือนว่าจะมีความเป็นมนุษย์มากขึ้น

หยินเถาเอ๋อร์ไม่รู้ว่ามู่เชียนเชียนผ่านอะไรมา ถึงทำให้ฝีมือเพิ่มขึ้นและนิสัยเปลี่ยนไป แต่นางยิ่งสงสัยมากขึ้นว่ามู่เชียนเชียนกำลังค้นหาอะไร

นางได้ยินว่ามู่เชียนเชียนเดินทางไปทั่วดินแดนเทพวารีในปีที่ผ่านมา ดูเหมือนกำลังหาบางสิ่งบางอย่าง

นี่เป็นครั้งแรกที่นางเห็นคู่ต่อสู้คนนี้ใส่ใจกับเรื่องหนึ่งมาก ไม่เหมือนเดิมที่ไม่ใส่ใจอะไร มีแต่ความโหดเหี้ยมเย็นชา

เมื่อมู่เชียนเชียนจากไป หยินเถาเอ๋อร์ก้าวเบา ๆ บนเมฆหมอก ชุดของนางปลิวไสวในยามค่ำคืน มุ่งหน้ากลับสำนักของตน

นางต้องการฝึกตนอย่างเงียบ ๆ และเดินทางในดินแดนหนานเหอไปพร้อมกัน เพื่อเพิ่มพูนฝีมือของตนเอง

การฝึกตนและการเดินทางนี้ไม่ขัดแย้งกัน

ตัวจริงของนางอยู่ในสำนักฝึกตนอย่างเงียบ ๆ ในขณะที่อีกตัวหนึ่งออกเดินทางฝึกฝน

สำนักของนางใช้ทรัพยากรมากมาย ใช้พลังของเทพวารี สร้างร่างกายใหม่ให้นางเป็นร่างแยก

ร่างกายนี้เหมือนกับวิญญาณของนาง และเชื่อมต่อกับวิญญาณของนางในร่างหลัก มีพลังธาตุน้ำเข้มข้น แต่ต้องเริ่มฝึกตนใหม่ทั้งหมด

การสร้างร่างกายใหม่นี้มีจุดประสงค์เพื่อให้นางก้าวขึ้นสู่วิถีทางแห่งผู้แข็งแกร่งที่แท้จริง

มีปรมาจารย์ในดินแดนใต้มากมาย แต่ผู้ที่เป็นสุดยอดนั้นหายาก

หากปรมาจารย์ไม่มีวิถีทางแห่งความเป็นสุดยอดของตน ไม่สามารถหลอมรวมวิญญาณและร่างกายได้อย่างสมบูรณ์ จะต้องพินาศในทัณฑ์สวรรค์

ร่างธาตุน้ำนี้ เรียกว่าร่างหยินฟ้าบันดาล ฝึกตนได้อย่างรวดเร็ว ปัจจุบันมีพลังไม่ต่ำต้อยแล้ว

เมื่อดินแดนลับเต๋อเหลียนเปิด นางจะสามารถใช้ร่างนี้เข้าไปในดินแดนลับเต๋อเหลียน เพื่อค้นหาสมบัติเต๋อเหลียน สร้างร่างกายใหม่ขึ้นมาอีก เมื่อร่างทั้งสามถึงขั้นขอบเขตปรมาจารย์ นางจะหลอมรวมร่างทั้งสามเข้าด้วยกัน เพื่อก้าวขึ้นสู่ความเป็นอันดับหนึ่งที่แท้จริง

การหลอมรวมร่างทั้งสามนี้เป็นวิชาโบราณที่สืบทอดกันมาในสำนักเทียนเหอ เชื่อกันว่ามาจากวิชาหนึ่งในตำนาน

เพื่อเพิ่มพูนฝีมืออย่างรวดเร็วก่อนดินแดนลับเต๋อเหลียนเปิด และเพื่อปิดบังตนเอง ร่างธาตุน้ำนี้จึงเดินทางในดินแดนหนานเหอด้วยตัวตนอื่น

ผู้ฝึกตนใช้พลังธรรมชาติในการฝึกตน

และนางคิดวิธีที่ดี นั่นคือการแย่งชิงพลังธรรมชาติที่คนอื่นฝึกตนหรือสมบัติที่ผ่านการหลอมรวมพลังมาแล้ว

นางใช้ความงามล่อผู้ฝึกตนชายเข้ามา แล้วปล้นทุกอย่างที่มี ไม่ว่าจะเป็นหินวิญญาณ คัมภีร์ หรืออาวุธลับ

นางไม่กลัวอันตรายต่อชีวิต แม้จะเป็นการฝึกตน สำนักจะไม่ยุ่งเกี่ยวมากนัก แต่สำนักจะปกป้องนางเสมอ นางจึงทำการปล้นอย่างสบายใจ

ในมุมมองของคนธรรมดา นี่เรียกว่าการล่อลวงจากเทพเจ้า

วิธีนี้ทำให้ฝีมือของนางเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ไม่ต้องฝึกตนอย่างยากลำบากหรือต้องเสี่ยงตายเหมือนคนอื่นๆ

เป้าหมายการล่อลวงล่าสุดของนางคืออู๋เจียงจากสำนักเทพเจ้า ซึ่งมู่เชียนเชียนกล่าวถึงเมื่อสักครู่นี้

หยินเถาเอ๋อร์ปล้นอาวุธศักดิ์สิทธิ์ระดับธาตุดินและหินวิญญาณหลายหมื่นก้อนจากอู๋เจียง

ในหลายปีที่ผ่านมา นางปล้นผู้ฝึกตนชายมากมายในดินแดนหนานเหอ สำนักใหญ่ๆ หลายแห่งต่างมองข้ามไป เพียงแค่ไม่ทำร้ายชายธรรมดาและลูกศิษย์ของตนเองก็ถือว่าให้ผู้ประสบภัยได้เรียนรู้จากความผิดพลาด

นางจึงร่ำรวยจากการปล้นนี้ ไม่เคยพลาดและไม่เคยเสียตัวให้แก่ผู้ใด มากที่สุดเพียงแค่ถูกจับมือเล็กน้อยเท่านั้นเอง